Problem z samodzielnym spaniem u 2-latka

02.06.09, 23:07
Mój synek 4 maja skończył 2 latka. Od urodzenia był przyzwyczajany
do spania samodzielnie w łóżeczku. Początkowo zasypiał przy piersi,
później siedziałam przy łóżeczku i czekałam aż uśnie. Zasypiał
czasem nawet po godzinie, czasem szybko. Później już zdażało mu się
zasypiać samemu w pokoju, a jak potrzebował towarzystwa, to z nim
ktoś siedział na łóżku obok dopóki nie zasnął. Przed drugimi
urodzinami znowu zaczął zasypiać sam w pokoju. Niestety ten
błogostan trwał 2 tygodnie. Nagle zaczął protestować przy wejściu do
swojego łóżeczka, a później domagał się żeby z nim mąż lub ja leżał
w łóżku. Po zaśnięciu my oczywiście wychodzimy z pokoju. Niestety w
nocy budzi się i przychodzi do nas do sypialni, my go odprowadzamy i
usypiamy, ale po kilku takich nocnych pobudkach w końcu mały budzi
się rano z tatusiem w naszej sypialni. Ja idę do młodszego 9-
miesięcznego synka spać w nocy, bo karmię go piersią i malec się nad
ranem wybudza częściej.
Czy jest szansa na doprowadzenie do stanu, że nasz dwulatek będzie
sam spał w pokoju i przestanie wędrować w nocy? Co można zrobić?
Niestety jak czasem prześpi noc i obudzi się sam w pokoju, to płacze
bardzo głośno, budzi młodszego brata, jest bardzo rozżalony. No i
ciągle mama, mama, mama, pomimo że tata z nim jest i poświęca mu
dużo uwagi.

Proszę o konstruktywną radę.
    • zarzycka.anna Re: Problem z samodzielnym spaniem u 2-latka 05.06.09, 23:30
      Witam,
      Główną trudnością wydaje się to, co napisała Pani o powtarzającym
      się rytuale tej sytuacji - "Ja idę do młodszego 9-
      > miesięcznego synka spać w nocy, bo karmię go piersią i malec się
      nad
      > ranem wybudza częściej." Bardzo prawdopodobne, że starszy brat
      swoją samodzielność odczuwa jak pozbawienie go przywileju, bliskości
      z mamą, tatą, której on też bardzo potrzebuje. Dlatego tak ważna
      jest rozwaga i najpierw zaobserwowanie wszystkich nawet
      najmniejszych potrzeb, które zaspokojone pomogą usnąć synkowi u
      siebie. I tu bliskość i czas z mamą napewno są kluczowe, czas tylko
      dla starszego synka, rytuał i pewien szczególny status starszego,
      który ma właśnie przywilej, a nie konieczność. Warto też zadbać o
      poranki, żeby tak jakoś je umilić, tu teź można wprowadzić jakiś
      miły rytuał, specjalną przytulankę. I konsekwentnie próbować.
      Pozdrawiam A.Z.

    • mskaiq Re: Problem z samodzielnym spaniem u 2-latka 06.06.09, 13:08
      Dla mnie wiekszosc problemow z samodzielnym spaniem dziecka
      zwiazanych jest z niepokojem dziecka. Rozne moga byc przyczyny tego
      niepokoju, moze to byc drugie dziecko, brak poczucia bezpieczenstwa,
      nierozwiazane problemy czy emocje w ciagu dnia.
      Te problemy musza byc rozwiazane, inaczej dziecko bedzie mialo
      problemy zwiazane z zasypianiem.
      Serdecczne pozdrowienia.
Pełna wersja