Bardzo stara staruszka.

14.05.10, 19:42
Welwiczja przedziwna (Welwitschia mirabilis)
Występuje na kamienistych równinach północnej Namibii i jest uważana za relikt z okresu jury. Jej żywotność szacuje się nawet na 2500 lat. Na całym świecie nazywają ją “botaniczna ośmiornicą”, “rośliną inną niż wszystkie inne” lub “najbrzydszą rośliną świata”, a mieszkańcy Namibii nazywają ją po prostu “cebulą pustyni” i zjadają. Jest ona drzewem-karłem. Jej częściowo zagłębiony w ziemi pień jest szerszy niż wyższy, a liście ma tylko dwa, za to rosnące przez całe życie rośliny i rozdzielające się wzdłuż równoległej nerwacji na poskręcane pasy.



https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8f/Welwitschia.jpg/800px-Welwitschia.jpg
    • debi_bebi Re: Bardzo stara staruszka. 15.05.10, 07:54

      Jeee, ile jest rzeczy na świecie, o których nie mamy zielonego pojęcia. Np. to
      szkaradzieństwo. Zupełnie też nie rozumiem, gdzie ono ma coś do zjedzenia.
      • tropem_misia1 Re: Bardzo stara staruszka. 15.05.10, 08:05
        Welwiczja przedziwna alebo welwiczja osobliwa (Welwitschia mirabilis) jest prastarą rośliną, która obecnie rośnie na małym obszarze pustyni wybrzeża Oceanu Atlantyckiego w Namibii i południowej Angolii. Jest to drzewo, chociaż na pierwszy rzut oka go nie przypomina. Cała roślina to palowy korzeń-pień i 2 ciągle dorastające liście, wyglądające jak 2 wielkie, skręcone taśmy długości 2–4 metrów, czym welwiczja przypomina stos śmieci. Chodzi właściwie o liścienie, które ciągle przyrastają, stopniowo zamierają i strzępią się na końcach.

        foto Welwiczja pozostaje przez całą wegetację (również w okresie rozrodczym) w stadium kiełkującej roślinki – co jest w świece roślin zjawiskiem wyjątkowym. U welwiczja występuje dwupienność rozdzielnopłciowa i dlatego do wytworzenia nasion potrzeba 2 roślin – rodzaju męskiego i żeńskiego. „Kwiaty“ są umieszczone w szyszkach (podobnie jak u iglastych albo cykasów) w pachwinach liści. Żeńskie szyszki po dojrzeniu rozpadają się uwalniająć dużą ilość lekkich, przenoszonych wiatrem nasion. Należa do bardzo starej grupy roślin filogenetycznych – gniotowe (Gnetophyta), które są najbliższymi krewnymi iglastych. Do gniotowych zalicza się 3, różniące się wyglądem klasy: gniot (Gnetum) – gniotowe rośliny z wielkimi całobrzeżnymi liśćmi, przęśl (Ephedra) – krzewy i sama welwiczja.

        Welwiczja otrzymała nazwę na cześć słoweńskiego botanika Friedrich Welwitscha, który odkrył ją w 1860 roku, a jej wizerunek znajduje się na godle państwowym Namibii.

        foto Welwiczja jest doskonale dostosowana do ekstremalnych warunków. W żaden sposób nie jest uzależniona od opadów, wystarczy jej mgła przemieszczająca się znad oceanu. O tym należy również pamiętać przy uprawie. Głównym powodem niepowodzenia jest przede wszystkim przelewanie i następnie zgnicie rośliny. Dlatego nasionka trzeba wysiewać do żwirowo-piaskowego podłoża (z wielkością ziarn 2–5 mm), żeby w substracie nie zatrzymywała się niepotrzebna wilgoć, która jest jedyną przeszkodą w uprawie. Welwiczja należy podlewać, lub jeszcze lepiej bardzo ostrożnie zraszać. Nasiona po nawilżeniu kiełkują około tygodnia. Roślinę można hodować również na parapecie okna ukierunkowanego na południe. Przy uprawie musicie być cierpliwi – roślina rośnie bardzo powoli, jest właściwie żyjącym dinozaurem. Jeżeli jej zapewnicie odpowiednią ilość światła i sucho, z pewnością będzie żyła dłużej niż wy!
        • tropem_misia1 Re: Bardzo stara staruszka. 15.05.10, 08:12
          Nie wiem jak to się ciamka, ma tylko 2 liście.
        • debi_bebi Re: Bardzo stara staruszka. 15.05.10, 08:13

          Ooo! Okazuje się,że to dziwadło pasowałoby jak raz w sam raz na moją działkę, bo
          tam same piachy smile
Pełna wersja