rozesmiana.mama1
25.05.16, 23:12
Piszę bo potrzebuje Waszej opinii.
Jestem mamą 3 latka. Dziecko pogodne, rozesmiane, chętne do zabawy ze wszystkimi. Nie sprawia problemów i nie choruje. Ale jak każde dziecko ma swoje gorsze dni. Potrzebuje więcej uwagi, wspólnej zabawy itp.
I tutaj zaczyna się problem z moją mamą i rodzeństwem (nie mają własnych dzieci). Kiedy dziecko np. nie chce do kogoś obcego podejść zaczyna się zwracanie uwagi że to takie dzikie dziecko. Kiedy dziecko w ferworze zabawy zrobi siku w majtki to słyszę że na pewno klocimy się przy dziecku i dziecko się boi. Kiedy zwrócę uwagę aby za dużo nie dawać dziecku słodyczy to się daje za moimi plecami. Są to niektóre tylko przykłady, bo sytuacji jest wiele.
Już przyzwyczaiłam się do tych uwag i są mi obojętne ale jest mi bardzo przykro kiedy ciągle to słyszę, albo się o moim dzikim dziecku mówi komuś obcemu, że zapewne ma jakieś problemy wychowawcze.
Co Wy o tym sądzicie?