Podwórkowo przedrocznicowo

[sorel.lina]

Wiesz, Karen, wspominam nasze spotkanie - z Tobą i z Ulim - to już minął rok!
Mówią, że net kłamie. Nieprawda. Przynajmniej, nie zawsze.
Byłaś Ty i był Uli - byliście tacy, jak w necie. Prostolinijni, wrażliwi, ciepli.
Wcześniej była Mirka, Basia... Są nadal ze mną, mimo, że już nie w necie.
Wygląd? Bardziej czy mniej pasuje do naszych wyobrażeń, ale cóż to ma za znaczenie!
Wszyscy byliśmy młodzi, teraz jesteśmy starsi i co? Jesteśmy wciąż sobą. Niczego nie musimy sobie udowadniać. Ani urody, ani pochodzenia, ani dorobku, ani osiągnięć materialnych. Rozumiemy się, lubimy i to wystarczy za wszystko.
Jestem ckliwa, emocjonalna? Być może. Ale jestem w tym szczera, nie udaję uczuć.
Tak czuję, tak myślę. I tak piszę.

[1zorro-bis]

[sorel.lina]

Zorro, chyba nie rozumiem...

[k.karen]

Będą następne, Sorellino. Jak tylko znajdę czas i znowu pomyślne wiatry poniosą mnie w Wasze strony, lub Wy przyjedziecie do mnie.
Nie powiedziałabym, że jesteś ckliwa, ale na pewno jesteś wrażliwa. I masz wspaniałe poczucie humoru, zresztą tak samo jak WU i Ulisses. Jedynie co mnie zaskoczyło, to właśnie Ulisses, bo wyobrażałam Go sobie jako małomównego, bardzo spokojnego, a tu taka fajna niespodzianka Zawsze będę z sentymentem wspominać nasze rozmowy, żarty i ten kilkugodzinny nieprzerwany śmiech. Absolutnie musimy to powtórzyć, w takim właśnie gronie a najlepiej jeszcze większym
A wygląd, profesje, wykształcenie, czy majątek? To bez znaczenia, bo najważniejsze jest JAKI ktoś jest, a nie KIM Jesteście z WU już trzy lata na P. i co? Skaczemy sobie do gardeł? Można lubić ze sobą rozmawiać nie tylko na forum, ale i w realu? Można, jak widać. I więcej nic nie trzeba dodawać

[sorel.lina]

k.karen napisała:

> Będą następne, Sorellino. Jak tylko znajdę czas i znowu pomyślne wiatry poniosą
> mnie w Wasze strony, lub Wy przyjedziecie do mnie.

Tak będzie. Prędzej czy później, ale będzie.

>Jedynie co mnie zasko
> czyło, to właśnie Ulisses, bo wyobrażałam Go sobie jako małomównego, bardzo sp
> okojnego, a tu taka fajna niespodzianka

Noo! Ja też nabożnie do niego podchodziłam, boć to najbliższy krewny mojaj profesorki-wychowawczyni, której cześć wciąż oddaję!

> Zawsze będę z sentymentem wspominać
> nasze rozmowy, żarty i ten kilkugodzinny nieprzerwany śmiech. Absolutnie musimy
> to powtórzyć, w takim właśnie gronie a najlepiej jeszcze większym

Jasne! Nie ma co wspominać, trzeba powtarzać!

> Jesteście z WU już trzy lata na P. i co?
> Skaczemy sobie do gardeł? Można lubić ze sobą rozmawiać nie tylko na forum, a
> le i w realu? Można, jak widać. I więcej nic nie trzeba dodawać

Czekam z utęsknieniem na te rozmowy "gardłowe". I oby były wielogłosowe!