Elżbieta Czyżewska

[linn_linn]

"Tyle że Bogayevicz rolę starszej aktorki obiecaną Czyżewskiej powierzył w
'Annie' innej aktorce, Czeszce. Dostała za nią Golden Globe i nominację do
Oscara."

Role te zagrala Sally Kirkland, aktorka amerykanska. Czeszka jest aktorka,
ktorej powierzono role mlodszej kobiety: Paulina Porizkova / zaczela karieire
jako modelka /.

Elżbieta Czyżewska

[leo.tolstoj]

autor GW, ceniony przez redaktora naczelnego AM, Henryk Dasko o
Czyżewskiej: webcache.googleusercontent.com/search?
q=cache:nN9ZHE3O9XQJ:xtrakt.art.pl/daskografia/2001.htm+dasko+czy%C5%
BCewska+forum&cd=2&hl=pl&ct=clnk&gl=pl

O Elzbiecie Cz. Wiesz, ja uwazam, ze z tym talentem to przesada. To
byla bardzo sympatyczna aktorka komediowa, popularna w srodowisku
(jej pierwszym mezem byl chyba Skolimowski), kompetentna zawodowo,
ale nie wydaje mi sie, zeby miala jakis wielki i uniwersalny talent.
Owszem, byla na Olimpie i noszono ja na rekach, ale pewnie troche na
wyrost, zreszta jej pokolenie aktorek w ogole nie zrodzilo mega-
gwiazd. Polska drugiej polowy lat 60. byla paskudna, ale sadze, ze
decyzja wyjazdu nie byla przemyslana - Halberstama wywalili z Polski
i zona raczej musiala z nim wyjechac.

Powrotu probowala. Grala w Dramatycznym w "Six Degrees of
Separation", przyjeto ja wiecej niz chlodno. Ja w tej sztuce
widzialem Stockard Channing, aktorke wyjatkowego talentu i
warsztatu, wiec trudno mi sobie wyobrazic, zeby to mozna bylo lepiej
zrobic, ale publicznosc warszawska Channing nie widziala, wiec brak
entuzjazmu byl dla Elzbiety kublem zimnej wody. To jest poza tym
bardzo trudna kobieta, pelna rozmaitych uprzedzen i fobii,
impulsywna, wybuchowa. Mysle, ze to po trosze natura, po czesci
efekt amerykanskich upokorzen, a takze slady choroby alkoholowej.
Wiesz, ze byla w mojej szkole? Oczywiscie wyzej, ale mielismy
wspolnych nauczycieli.

Mnie tez jej zal, bardzo ja lubie, ale jej zycie nie musialo sie tak
potoczyc. Sama, niestety, ponosi odpowiedzialnosc za wiele
nieszczesc, ktore jej sie przydarzyly.

best, h

i w innym miejscu:
Filmu o Miniu nie widzialem, ale podejrzewam, ze Czyzewska skrecono
w mieszkaniu Markowiczow na rogu 79-tej i Piatej Alei, bardzo
obszernym i luksusowym nawet na skale nowojorska (w tym samym
niewielkim i ekskluzywnym budynku mieszka Tom Wolfe). Z Halberstamem
rozstala sie krotko po przyjezdzie do Stanow, to zreszta byl zwiazek
z gory skazany na niepowodzenie. Zlosliwcy [...] opowiadaja, ze w
latach 60. Elka byla w ostrej konkurencji z Beata Tyszkiewicz, ktora
wyszla za maz za Andrzeja Wajde. W hierarchii polskich konstelacji
artystyczno-towarzysko-intelektualnych tamtego czasu Wajde mogl
przebic jedynie korespondent New York Timesa. Ale moze to
niesprawiedliwe.

Elka zasadniczo zyje z alimentow. Wedle prawa amerykanskiego
nieszczesny H. musi jej placic do konca zycia, co rzetelnie czyni,
aczkolwiek na dzisiejsze pieniadze jest to suma znikoma. Z tego co
wiem, nigdy nie pracowala ani w supermarkecie, ani w niczym
podobnym. Troche dorabia gra, ale zyje bardziej niz skromnie,
zaczynala od ladnego, niewielkiego mieszkania na E 60, kolo
Bloomingdales, ale stracila je jakies 20 lat temu wskutek intryg
aktorki Joanny Paculy, ktora przygarnela.

Historia Cz. stala sie kanwa filmu Yurka Bogayevicza "Anna" z Sally
Kirkland i czeska modelka Paula Porizkova, ktory pewnie mozesz
gdzies wykopac - calkiem ciekawy. Tak mniej wiecej rok temu
widzialem Elke w Teatrze Zydowskim (po angielsku oczywiscie) na 57,
gdzie grala wegierska Zydowke w NYC. Raczej to nalezy przemilczec.
Bylismy potem w barze (ona nie pije), ale atmosfera okazala sie malo
wesola. Towarzyszyl nam m.in. David Weir, eks-pasierb Kosinskiego,
syn tej miliarderki, z ktora sie Jurek w Ameryce ozenil i ktora
przewija sie przez jego rozmaite ksiazki, poczawszy od "Being
There". Jest z Czyzewska zakolegowany. Elka mieszkala przez szereg
lat chyba na E9, kolo Greenwich Village, ale i stamtad sie
wyprowadzila, teraz tez ma mala dziuple gdzies na dole miasta.

Nieopatrznie zapytalem kiedys Halberstama, czy chcialby powspominac
lata w Polsce. Myslalem, ze mnie na miejscu udusi.

[duniaraskolnikow]

Dobrze,że mimo tego trudnego charakteru miała jeszcze przyjaciół, którzy byli z nią do końca.
Trudno oceniać cudze życie..dorosła osoba-żyła jak chciała. Wiadomo, że są sprawy, na które nie mamy wpływu, są też momenty kiedy szczęściu można pomóc, np tonując momentami swój "trudny charakter".

Jednego jej zazdroszczę trochę -zagrała scenkę z moim ulubionym Riverem Phoenixem. Obojga już nie ma na tym świecie.

[ianf]

Gwoli ścisłości, podawajmy właściwe adresy. Henryk pisał o Elżbiecie
wielokrotnie [ zobacz xtrakt.art.pl/daskografia/#eczyzewska ] ale
głównie tutaj: xtrakt.art.pl/daskografia/2001.htm

'Elżbieta Czyżewska a zydzi'

[bimbalimba]

to powinin byc tytul tego artykulu. Anna Bikont zafiksowana- dla niej nie
istnieje swiat poza zydowskim, ludzie tylko w tym kontekscie istnieja ... a to
zdjecie z 'zydem witajacym armie czerwona' przecudne- tym bardziej,ze bez
komentarza ...hi hi

Meryl Streep sie jej uczyla... Dobre sobie...

[eureka501]

I coz dodac o zmarlej, jesli mozna tylko dodac dobre slowa? Niewiele
tego bedzie. Aktorka byla calkiem przecietna. Czyzewska w PRL-u musiala
sie wydac za Jerzego Skolimowskiego, aby w ogole grac. Potem -
przypililo ja do wyjazdu na Zachod, wiec zlapala naiwnego Amerykanina.
Rozwod byl wliczony w ich koszta zyciowe. Nie nadawala sie na gwiazde w
NYC ani w Hollywood. Pracowac nie chciala, bo jakos zyla z alimentow.
Nie dbala o zdrowie. Szkoda kobiety.

[ania_anialek36]

eureka501 widzę, że dobrze znasz Elżbietą Czyżewską, jej filmy i życie prywatne... Akurat Czyżewska była aktorką fenomenalną, a grała w takich polskich filmach, jakie się akurat u nas w tamtym czasie kręciło... Nie musiała się za nikogo wydawać żeby grać, już w szkole teatralnej wykazywała niesamowity talent... Nikogo nie złapała, by wyjechać na zachód... Po prostu wyszła za mąż za korespondenta New York Timesa i zdobywcę nagrody Pulitzera za artykuł o pracy zdemoralizowanej władzy Wietnamu Davida Halberstama. Na początku władze komunistyczne były mu przychylne, to się niestety zmieniło, gdy napisał niepochlebny artykuł o Gomułce. Musieli opuścić Polskę oboje... Aktorka była publicznie krytykowana przez władzę, że to kraj komunistyczny uczynił z niej gwiazdę, a ona zdradza polskie interesy... Byli oboje Czyżewska i Halberstam szykanowani, musieli opuścić nasz kraj... Zanim coś napiszesz i wypowiesz się na jakiś temat, radzę troszeczkę poczytać, a nie pisać wyssane z palca...

[eureka501]

ania_anialek - Po co takie bzdury piszesz?
Nikogo nie złapała, by wyjechać na zachód... Po prostu wyszła za mąż
za >korespondenta New York Timesa i zdobywcę nagrody Pulitzera...

Od pierwszego ich spotkania do slubu minelo 6 tyg. Ona nawet
Halberstama nie zdazyla poznac, a juz sie za niego wydawala. Z tej
wielkiej cnoty chyba...
Notabene: Kiedy Czyzewska zdazyla zalatwic rozwod ze Skolimowskim? -
Jakos to szybko im poszlo.
I chcesz twierdzic, ze chodzilo wylacznie o to, ze facet byl
nagrodzony Pulitzerem? Bo Czyzewska cenila nagrody dziennikarskie?

[pola_negri]

Przepraszam, a gdzie jest napisane, że znali się sześć tygodni? Czytanie ze
zrozumieniem kuleje, w przeciwieństwie do dogłębnej psychologizacji...

[eureka501]

pola_negri napisała:
> Przepraszam, a gdzie jest napisane, że znali się sześć tygodni?
Czytanie ze zrozumieniem kuleje, w przeciwieństwie do dogłębnej
psychologizacji...

CZY TY pola_negri NIE UMIESZ CZYTAC ZE ZROZUMIENIEM?
"Według ustaleń MSW 'pierwszy kontakt' Halberstama z Czyżewską miał
miejsce 3 marca 1965 r. Sześć tygodni później, 21 kwietnia, złożyli
papiery w urzędzie stanu cywilnego, dołączając podanie o zwolnienie z
miesięcznego okresu wyczekiwania. Dostali błyskawiczny termin: 25
kwietnia."

Czytajcie źródła a poznacie prawdę

[dar61]

Wiara w kryształowość i przejrzystość źródłową teczek bezpieki
doszła do granic absurdu...

po jak cholere smutne kobiety sie fotografuja?

[wybitniemadry]

pani czyzewska byla mloda piekna i usmiechnieta, fajnie, tylko po jaka cholere sie fotografuje zestarzala kobieta o twarzy i oczych wyrazajacych bezkres nieszczescia? no po jak cholere?

Po jaką cholerę kretyni się odzywają?

[pennies]

[bene_gesserit]

NO wlasnie. Powinni byc piekni i wiecznie mlodzi i milczeć :)

[pepsic]

Również uważam, że zamieszczanie zdjęć osób schorowanych jest nie w
porządku wobec nich i nie chodzi tu w żadnym razie o preferowanie
młodości, czy poczucie estetyki. Wolałabym zobaczyć więcej zdjęć
pani Czyżewskiej z okresu, kiedy była w pełni życia.

[pochodnia_nerona]

Jakie zdjęcia "osób schorowanych". Na fotkach jest Czyżewska w różnych okresach
życia, a mnie bardziej interesują właśnie zdjęcia z Hameryki, jako że jej
młodość mamy w każdym sklepie z DVD. Nikt nie pokazał fotki jej, leżącej w łóżku
z kroplówką, żeby od razu wytaczać takie działa.

[pepsic]

Nie przepadam za zamieszaniem zdjęć z ostatnich chwil, czy lat życia zwłaszcza w
przypadku wyniszczających chorób. Tak samo nigdy nie mogłam się pogodzić z
nadmiernym szafowaniem zdjęć schorowanego papieża JP II, który przez całe swoje
życie był przystojnym, wysportowanym mężczyzną. O pomnikach przedstawiających Go
u schyłku życia i urągających Jego pamięci -już nie wspomnę.

[pochodnia_nerona]

Bez przesady. Na tych zdjęciach nie ma "ruiny", łysej po chemii głowy, nie ma
łóżka, kroplówek, rurek. Jest tylko starsza, doświadczona życiem kobieta -
czyżby to tak kłuło w oczy? Kobieta, na której twarzy widać ŻYCIE. Prawdziwe
życie, nie filmowe. Ja np. bardzo to sobie cenię.

[leszczka]

Czyli ludzie starsi nie mają prawa do publicznego pokazywania swojego
ciała (ba, nawet tylko twarzy)? Od kiedy JP II uważał, że stary
wygląd człowieka uwłacza jego godności?? To co przed chwilą napisałaś
dowodzi, że nie wiele wyniosłaś z jego nauk niestety. Nic nie będzie
z dyskusji na uznaniem praw gejów (ostatnio bardzo na czasie) skoro
tyle głosów dyskryminacji osób starszych i chorych (pocieszę cię, że
nie jesteś jedyna).
Moim zdaniem starość jest piękna, bo każdą rysę i bruzdę na ciele
odciska życie, a każda z nich jest żywą prawdą. To nasze, młode
społeczeństwo wykoślawiło to pojęcie. Sposób postrzegania starości
nie podlega zasadom estetycznym, a etycznym. Ciekawa jestem do jakich
wniosków dojdziesz gdy dożyjesz wieku p. Czyżewskiej, czego ci
szczerze życzę.

[pepsic]

do leszczki
Mają, ale ja nie o ludziach starych, a schorowanych pisałam i zawsze jest mi
przykro, jeśli postrzega się ich tylko i wyłącznie w tym kontekście. Niestety,
nie zrozumiałaś mojej wypowiedzi, niemniej jednak za życzenia dziękuję. Z
dyskryminacją też nie trafiłaś. Za to zdziwisz się, ale z przeważająca częścią
Twojego postu się zgadzam.

Do pochodni_nerona
Otóż podobnie, jak Ty - cenię doświadczenie, które w dobie botoksu czasami
trudno dostrzec. Jednak chorobę uważam za sprawę osobistą i nie uważam za w
porządku jej podglądanie, poza tym nie każdy lubi tym epatować.

[pochodnia_nerona]

Na żadnym z zamieszczonych zdjęć nie widziałam niczego, co można nazwać
"epatowaniem chorobą". Takie określenie kojarzy mi się z pokazywaniem zdjęć
osoby łysej od chemii, z rurką w gardle, kroplówką, leżącej na łóżku. Tutaj nie
ma ANI JEDNEGO takiego zdjęcia, natomiast widzę starszą kobietę, która ma na
twarzy wypisane lata, w których była szczęśliwa, ale też smutna. Nie widzę oznak
choroby, nie widzę chęci epatowania czymś drastycznym.
Może Tobie trzeba ikon, mitów, stąd to oburzenie na utrwalanie wizerunku
starego, schorowanego papieża, czy starszej Czyżewskiej, ale uwierz mi, ludzie
starzeją się chorują, a to ani trochę nie odziera ich z godności, wręcz
przeciwnie. Widać prawdę o życiu.

[baba67]

Te pozne zdjecia sa ciekawsze niz zdjecia mlodej aktoreczki z urocza buzia ktora
zdaje sie byc ulubiennica losu (choc tak bardzo jej ten los nie glaskal).

Elżbieta Czyżewska

[zero-cin]

Wreszcie jakiś artykuł wspomnieniowy nie dotyczący Lecha Kaczyńskiego.

Dziękuję.

Elżbieta i inne Ele

[dar61]

Pani Elżbieta żyła barwnie. Tak barwnie, by zredukować niebarwność
początku swego żywota.
I ja to rozumiem.
Wara tym osądom, co jej zarzucają samozniszczenie!

---

Nie chcę nakazywać innym 'Elom', by umierały, by móc o nich życiu,
uczciwie opisanym, poczytać.

Wiele takich jest w Skolimowie, wiele młodszych jest warte nam tu
opisania, wiele nie jest artystkami - a się o nich milczy.
Chciałoby się rzec, Redakcjo - do dzieła!
Powtórzę: nie uśmiercać, by napisać...


Wart pochwał jest ten Bikontowy wyrób, a zerkając do podsuwanych tu
poniżej panapacewiczowskich wytworów - o niebo lepszy, wręcz z innej
półki.
Pacewiczowskie wywiady wywołują u mnie refleksję, że czytałbym samą
wypowiedź osoby wywiadowywanej przez niego, bez żadnego słowa ze
strony pana P.
On - niech dalej biega...

[drupal]

za dużo Norwida się pan naczytał. Składnię ciężko zrozumieć, chociaż język niby
polski.

Talent zmarnowany na własne życzenie

[garbata_barbie]

Ja to się tak tylko zastanawiam, ile jeszcze aktorów i aktorek z
Polski musi się sparzyć na rzekomej szansie na sukces za oceanem,
zanim trafi do tych pustych łbów, że tam jest dobrze, gdzie nas nie
ma, a sukces "leży" pod nogami. Nie wiem, o co tym ludziom chodziło
i chodzi - o sławę czy pieniądze? Chyba jednak o mamonę, bo sam
sukces można osiągnąć przecież w ojczyźnie, a kogo w USA obchodzi
aktor czy aktorka z Polski, skoro statystyczny Amerykanin nie ma
pojęcia, gdzie leży RP ? Nie rozumiem też ,czym kierowała się p. Ela
łapiąc się pierwszego lepszego dewizowca i wyjeżdżdżając w nieznane,
gdzie przyjaciół można policzyć na palcach jednej ręki, jeżeli w
ogóle. Ta pani zmarnowała talent, życie, zdeptała to, co jej dał
los, nie pierwsza zresztą i nie ostatnia. W Polsce była gwiazdą, w
USA - alkoholiczką, nałogową palaczką i aktoreczką od przypadku do
przypadku, na pewno cholernie samotną i nieszczęśliwą, bo nie
uchroniła się od wielkiego błędu, jakim był wyjazd z kraju, który ją
wylansował na seksbombę i nie tylko. Tak marnuje się szanse, a potem
jest już za późno. Ta pani sama skazała się na wegetację, a dla
publiczności polskiej umarła wiele lat temu, od czasu do czasu
przywoływana tylko dzięki jakimś przypadkowym emisjom komedii z jej
udziałem, które oglądają nasze babcie. Podobną pod względem
temperamentu, urody i talentu wydaje mi się być Magdalena Zawadzka,
która jednak nie wylądowała na jankeskiej ziemi, a zrobiła
oszałamiającą karierę w "znienawidzonej" Polsce Ludowej, szczęśliwie
ułożyła sobie życie rodzinne, a jej kariera trwa po dziś dzień, choć
może nie są to jakieś spektakularne sukcesy, ale w życiu artysty są
przecież różne etapy. W każdym razie, p. Magdalena zasługuje na mój
największy szacunek chociażby z tego powodu, że nie skusił
jej "amerykański sen", dzięki czemu jest obecna na scenie po dziś
dzień, a nie jako wspomnienie z okazji jakichś jubileuszy.

Post scriptum

[garbata_barbie]

Nie jestem fanką ustroju socjalistycznego ani samego wodza Gomułki,
jednakże spróbujmy rozważyć sytuację, która się rozegrała pomiędzy
panem H. a władzami PRL w kontekście statystycznej rodziny.
Zapraszacie gościa, a on krytykuje gospodarza, co robi gospodarz?
Wywala na mordę gościa, bo nie ma większego faux pas niż obsrywać
salony, na które nas wpuszczono.

[pochodnia_nerona]

A ile masz lat, że tak łatwo ferujesz wyroki? Znałaś Czyżewską osobiście, żyłaś
w tamtych czasach, że tak lekko piszesz o niej i osądzasz ją, jej męża i
sytuację polityczną w kraju?
Wyjazd do USA podyktowany był najwyraźniej względami osobistymi - wyjechała jako
żona Amerykanina, który stał się persona non grata za pisanie prawdy. Jednym się
na obczyźnie układa lepiej, innym - gorzej, np. Polański poradził sobie
wyśmienicie, ale nie można powiedzieć, żeby całe jego życie było radosne i miłe,
bo doświadczył w Stanach największego bólu, ale też był sprawcą wielkiego
skandalu. Wszystko można rozpatrywać w skrajnie odmiennych kategoriach, a i tak
jedyną osobą, która może to ocenić, jest sam/a zainteresowany/a.
Nie rozumiem, czemu mają służyć takie oceny jakości życia Czyżewskiej.

[wirusx]

garbata_barbie napisała:

Nie rozumiem też ,czym kierowała się p. Ela
> łapiąc się pierwszego lepszego dewizowca i wyjeżdżdżając w nieznane,
----------------------------------------
To nie był "pierwszy lepszy dewizowiec", wieśniaczko... a że nie rozumiesz - nic dziwnego, kura nigdy nie zrozumie, dlaczego orzeł chce latać...

[ewa9717]

Jak nie patrzeć, w latach sześćdziesiątych była wielką gwiazdą naszego kina, może nawet wtedy największą. I oto książka Stanisława Janickiego "Film polski od A do Z", wydanie trzecie, Warszawa 1977r. Ach, kogóż tam nie ma! Aktorki, aktorzy, reżyserzy, scenarzyści, dekoratorzy, kompozytorzy muzyki filmowej, kostiumolodzy...
Elżbiety Czyżewskiej nie ma...

[zlocek]

I to w liberalnej epoce Gierka? No, no...