Czy tatuś bohaterów narodowych też by się załapał?

22.08.17, 13:05
Mam 95 lat i jestem jednym z ostatnich powstańców warszawskich. Pod koniec życia za przelaną krew dla Polski, za pracę zawodową i społeczną zostałem nagrodzony dezubekizacją. Czuję się tak, jakbym został spoliczkowany.

Ojciec mój był w wojskach gen. Hallera, walczył z bolszewikami i był odznaczony Krzyżem Walecznych. W 1940 r. został aresztowany przez Gestapo i zginął w obozie koncentracyjnym w Mauthausen. Ja przedostałem się do Warszawy i w 1943 r. zostałem zaprzysiężony jako żołnierz Armii Krajowej w „dywizjonie 1806", który był oddziałem konspiracyjnym 1 pułku strzelców konnych.

W czasie Powstania Warszawskiego walczyłem w batalionie „Ruczaj". Zostałem ciężko ranny na polu walki. Później był lazaret dla jeńców wojennych w Zeithain, długie 5 miesięczne leczenie i Stalag IV B w Muhlbergu. Do kraju, ze względu na obawę przed aresztowaniem przez NKWD wróciłem w 1946 r.

Po studiach medycznych pracowałem w szpitalu jako chirurg. Bez przesady uratowałem życie około 500 chorym. Ze względu na bardzo wyczerpującą pracę w ciągłym ostrym dyżurze, po kilkunastu latach zdecydowałem się na porzucenie oddziału chirurgicznego i zostałem kierownikiem Powiatowej Stacji Pogotowia Ratunkowego.

Wreszcie ze względu na nie najlepszy stan zdrowia przyjąłem posadę lekarza w przychodni MSW.

Byłem głęboko przekonany, że każdy lekarz powinien leczyć ludzi bez względu na ich pochodzenie, czy też na ich poglądy polityczne. W przychodni tej przepracowałem 10 lat i w wieku 60. lat uzyskałem rentę. Później do 70. roku życia pracowałem na 1/2 etatu w Przychodni Chirurgicznej PKP. Praca w Przychodni MSW nie uchroniła mojej córki, która nie mogła się dostać na studia, bo krążył za nią „wilczy bilet".

W 1989 r. zostałem jednym z założycieli Koła Żołnierzy AK w mojej miejscowości. W latach 2010-2012 byłem prezesem tego koła, a później w uznaniu mojej pracy zostałem mianowany przez wojewódzki Zarząd Okręgu AK prezesem honorowym i odznaczony Medalem za Zasługi dla Światowego Związku Żołnierzy AK.

I teraz niezgodnie dwoma zasadami prawa poddany zostałem odpowiedzialności zbiorowej i tzw. dezubekizacji. A ja nawet nie należałem do PZPR ani do żadnej pokrewnej partii.

Proszę zwrócić uwagę na fakt, że ciągle jestem w Polsce wrogiem. Najpierw byłem żołnierzem AK „zaplutym karłem reakcji" i osobistym wrogiem towarzysza Bieruta i Stalina, a teraz jestem wrogiem Narodu i osobistym wrogiem, ale czyim?


95-letni Powstaniec Warszawski
    • podjadek57 Re: Czy tatuś bohaterów narodowych też by się zał 23.08.17, 09:13
      Jakby emerytury były równe - jak powinny być bo emerytura to świadczenie społeczne - nie byłoby teraz problemu z ich obniżaniem niektórym.
      twitter.com/RGwiazdowski/status/900249500597587972
      • podjadek57 Re: Czy tatuś bohaterów narodowych też by się zał 23.08.17, 09:32
        wiadomosci.onet.pl/tylko-w-onecie/ustawa-splamiona-krwia/km0r4ls

        Zwolennicy traktowania ludzi jak śmieci w imię chorej ideologii. Ale to nic nowego, skoro można starych ludzi wypierdolić do noclegowni.
        • oby.watel Re: Czy tatuś bohaterów narodowych też by się zał 23.08.17, 13:58
          Jeśli ktoś sam głosi prawdy objawione, to powinien być bardziej wstrzemięźliwy w potępianiu innych.
      • oby.watel Re: Czy tatuś bohaterów narodowych też by się zał 23.08.17, 13:51
        podjadek57 napisał:

        > Jakby emerytury były równe - jak powinny być bo emerytura to świadczenie
        > społeczne - nie byłoby teraz problemu z ich obniżaniem niektórym.

        Jakby ludzie nie starzeli się, to by zawsze byli młodzi.

        Jakby ludzie nie umierali, to by żyli wiecznie.

        Jakby kózka nie skakała, to by nóżki nie złamała.

        Jakby emerytury były równe, to PiS by uchwalił, że byłym ubekom należy je obniżyć równo np. o połowę.

        Jakby guzik miał piórka to by była przepiórka.

        Jakby nie ograniczony czas, to przykłady można mnożyć w nieskończoność.
Pełna wersja