Dystymia

15.11.04, 18:19
Mam dystymie.Mecze sie z nia juz przez dosc dlugi okres czasu.Co odroznia ja d innych rodzajow depresji?Jakie sa szanse na wyjscie z tej choroby?
Pozdrawiam
    • mersault Re: Dystymia 15.11.04, 21:00
      Dystymia (depresja nerwicowa, depresyjne zaburzenia osobowości, depresja
      nerwicowa, przewlekła depresja z lękiem; wg ICD-10 F34.1), typ depresji
      charakteryzujący się przewlekłym (trwającym kilka lat) obniżeniem nastroju o
      przebiegu łagodniejszym niż w przypadku depresji endogennej. Diagnoza dystymii
      wymaga obecności przynajmniej dwóch z następujących objawów:

      zaburzenia łaknienia
      zaburzenia snu
      uczucie zmęczenia
      deficyt uwagi
      niska samoocena
      trudności decyzyjne
      poczucie beznadziejności
      Objawy dystymii mają tendencje do nasilania się w godzinach popołudniowych.
      Ryzyko wystąpienia dystymii jest większe wśród krewnych pierwszego stopnia
      chorych na depresję endogenną oraz wśród kobiet. Zachorowanie następuje
      najczęsciej pomiędzy 20 a 30 rokiem życia. Dystymia współwystępuje niekiedy z
      zaburzeniami osobowości oraz zespołem natręctw.

      pl.wikipedia.org/wiki/Dystymia
      • kret24 Re: Dystymia 15.11.04, 21:09
        Schorzenie jest przewlekłe i mówimy o nim gdy trwa ponad 2 lata. Leczenie
        farmakologiczne w zależności od poziomu lęku np. raczej gorzej reaguje na leki
        ale czasami pomagają. Leki mogą być rozmaite np. Coaxil, Aurorix, Prozac,
        Sulpiryd. Często potrzebna jest psychoterapia podobnie jak w nerwicy. Osobowość
        osób w dystymii często określa się słowem przegrany. Czasami pomagają vitaminy
        z grupy B (B1, B6, kw. foliowy, B12) oraz sole magnezu lub Biovital N i
        tabletki z dziurawca. Powodzenia!
        • romy_sznajder Re: Dystymia 15.11.04, 21:16
          a oto konkurencyjna definicja. Wydawnictwo Naukowe PWN SA donosi:

          DYSTYMIA [gr.], przewlekłe zaburzenie psych. polegające na powtarzaniu się lub
          utrzymywaniu nie nasilonych i nie osiągających poziomu depresji stanów
          obniżonego nastroju i aktywności, często z drażliwością i poczuciem
          pokrzywdzenia przez los lub ludzi


Pełna wersja