motherfucker2 to zaburzenia myslenia (halucynacje i urojenia), 29.11.04, 12:05 depresję dopisano przy załozeniu głębokich zaburzeń emocjonalnych. Odpowiedz Link Zgłoś
romy_sznajder Re: mroczne pytanie... 29.11.04, 14:59 definicja ze strony synapsis: Choroby psychiczne (psychozy) Tradycyjnie dzielono zaburzenia psychiczne na choroby psychiczne (psychozy) i zaburzenia niepsychotyczne. W myśl tego rozróżnienia do chorób psychicznych należy np. schizofrenia, mania, depresja z urojeniami, paranoja, halucynoza alkoholowa, majaczenie. Do zaburzeń niepsychotycznych zalicza się natomiast nerwice, zaburzenia adaptacyjne, upośledzenia umysłowe, zaburzenia psychosomatyczne, uzależnienia. Podstawą wyodrębnienia psychoz są głębokie zaburzenia kontaktu chorego z otoczeniem, które manifestują się urojeniami, omamami, zaburzeniami świadomości, masywnymi zaburzeniami emocji i nastroju lub niektórymi z tych objawów. Podział ten jest kontrowersyjny. Sugeruje ostrą granicę między tymi grupami zaburzeń i zbyt wielkie podobieństwo między poszczególnymi zaburzeniami w grupie, podczas, gdy jedno i drugie nie ma miejsca. "Nie radzi sobie" z faktem, że niektóre procesy chorobowe, posiadające z reguły skomplikowaną etiologię, mają swoje fazy czy choćby epizody niepsychotyczne i psychotyczne. Przykładem mogą tu być uzależnienia (zespół zależności alkoholowej, majaczenie, paranoja alkoholowa), niektóre depresje (depresja bez objawów psychotycznych i z objawami psychotycznymi). Można było się więc spodziewać, że pojęcie psychozy odejdzie do historii, tym bardziej, że współczesne klasyfikacje zaburzeń psychicznych programowo unikają tego terminu. Zakorzenił się jednak mocno w języku, a w Polsce ostatnio uzyskał nowe źródło wsparcia w postaci Ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, w której rozstrzygnięciach termin ten odgrywa zasadniczą rolę. Encyklopedia PWN rozróżnia: PSYCHOZY [gr.], choroby umysłowe, grupa zaburzeń psych. uważanych za głębsze i cięższe; jako kryteria ich wyodrębniania proponowane są zwł.: wyraźne ograniczenie lub utrata zdolności kryt. oceny rzeczywistości (z powodu zaburzeń poznawczych typu urojeń, omamów, zaburzeń przytomności), dowiedzione lub hipotetyczne tło somatyczne, szczególnie głęboka i całościowa dezorganizacja funkcjonowania psych. i społecznego. UROJENIOWE PSYCHOZY, choroby psych., w których dominującym klinicznie zaburzeniem są urojenia; psychozy urojeniowe różnią się cechami występujących urojeń, rodzajem i nasileniem innych objawów (paranoiczne psychozy, parafreniczne psychozy, paranoidalne psychozy), a także przyczynami zaburzeń (somatogenne, endogenne zaburzenia psychiczne, reaktywne zaburzenia) oraz typem przebiegu i podatnością na leczenie, w którym podstawową rolę odgrywa psychofarmakoterapia. REAKTYWNE PSYCHOZY, grupa głębszych zaburzeń reaktywnych, niwelujących zdolność chorych do kryt. oceny rzeczywistości; najczęstsze są przewlekające się psychozy reaktywne, w których postaci odzwierciedla się charakter przewlekłego konfliktu stanowiącego uraz psych., jak np. reaktywna depresja (w następstwie śmierci bliskiej osoby, bankructwa, zagrażającej życiu choroby) lub reaktywna psychoza urojeniowa (w następstwie krzywdzącego śledztwa, pobytu w obcojęzycznym środowisku). Gwałtowne urazy psych. o ekstremalnym natężeniu (np. klęski żywiołowe, napaść) mogą wywoływać tzw. psychozy elementarne (katastroficzne) o postaci analogicznej do starych filogenetycznie wzorców reagowania: znieruchomienia lub bezładnego pobudzenia; psychozy sytuacyjne są typowe dla osób o niedojrzałej osobowości, postawionych w sytuacji ograniczającej zaspokojenie ważnych dla nich potrzeb. PARANOICZNE PSYCHOZY, paranoja, obłęd, med. grupy przewlekłych psychoz urojeniowych, z charakterystyczną obecnością rozbud. systemu logicznie powiązanych, silnie naładowanych uczuciowo i spójnych z osobowością chorego urojeń; systemowi temu jest podporządkowana cała aktywność życiowa chorego. Częstsze są systemy urojeń prześladowczych, np. związanych z dochodzeniem domniemanych krzywd przed urzędami lub sądami (paranoja pieniacza) lub rzekomą niewiernością współmałżonka; rzadziej występują systemy urojeń odnoszących i wyższościowo zabarwionych urojeń erotycznych, reformatorskich, wynalazczych lub posłanniczych. Paranoiczne psychozy zaczynają się zwykle w 3–4 dekadzie życia i przebiegają przewlekle z okresami lepszej lub gorszej adaptacji i niewielką podatnością na leczenie. Oprócz paranoicznej, jest jeszcze paranoidalna, sytuacyjna, alkoholowa, indukowana. Nie będę się wygłupiać, zajrzyj na: encyklopedia.pwn.pl/szukaj.php?co=psychoza Odpowiedz Link Zgłoś