Dodaj do ulubionych

Postępowanie w depresjach lekoopornych

23.11.06, 21:30
Boyer i Bunt w rozdziale poświęconym terapii depresji lekoopornej wymieniają 4 podstawowe zasady pomocy chorym z depresją, u których zawodzi stosowany lek przeciwdepresyjny. Są to mianowicie: wait (odczekać, jednocześnie optymalizując stosowane leczenie), change (zmienić lek), augment (potencjalizować jego działanie) oraz combine (zastosować terapię skojarzoną). Te cztery sposoby postępowania są uwzględniane we wszystkich zasadach i algorytmach terapii depresji lekoopornej opublikowanych w ostatnich latach. Są to:
· optymalizacja stosowanej kuracji farmakologicznej
· potencjalizacja działania stosowanego leku
· terapia kombinowana (leczenie skojarzone) obejmująca:
- dwa leki przeciwdepresyjne
- lek przeciwdepresyjny + neuroleptyk
· zmiana leku przeciwdepresyjnego na:
- inny lek przeciwdepresyjny
- lek przeciwpsychotyczny, wykazujący działanie przeciwdepresyjne

Optymalizacja stosowanej kuracji lekiem przeciwdepresyjnym
Celem działań określanych skrótowo jako optymalizacja jest maksymalne wykorzystanie potencjalnych właściwości terapeutycznych stosowanego leku. W tym celu należy:
· ustalić czy chory przyjmuje lek zgodnie z zaleceniem
· ustalić czy stosowana dawka dobowa mieści się w "oknie terapeutycznym" i ewentualne określić poziom leku we krwi (dotyczy to głównie TLPD)
· wydłużyć czas stosowania dawek terapeutycznych do 6-8 tygodni,
· podwyższyć dawkę leku do maksymalnej (uwzględniając przeciwwskazania i tolerancję leku)
Podwyższenie dawki dobowej jest w pełni uzasadnione w przypadkach, w których stosowano subterapeutyczne dawki leku (nie mieszczące się w tzw. oknie terapeutycznym) lub gdy poziom leku we krwi wskazuje na taką możliwość. Stosowanie dawek maksymalnych jako zasady (prawdopodobnie celowe u niektórych chorych) nie jest poparte dowodami z badaniach kontrolowanych.
Obserwuj wątek
        • m-b Re: Postępowanie w depresjach lekoopornych 24.11.06, 14:58
          Potencjalizacja działania stosowanego leku przeciwdepresyjnego
          W piśmiennictwie są opisy ponad 50 różnych prób wzmagania działania leków przeciwdepresyjnych, określanych za pomocą takich angielskojęzycznych terminów jak: augmentation, potentialisation, acceleration, sensitisation (5). Badania dotyczyły głównie depresji nawracającej oraz pierwszych w życiu epizodów, mało jest natomiast danych na temat zaburzeń dwubiegunowych. Z opublikowanych prac wynika, że w badaniach stosowano różnorodne kryteria lekooporności, najczęściej stosowanym zaś kryterium poprawy (efektu potencjalizacji) jest, coraz częściej oceniana krytycznie, 50% redukcja wyjściowej liczby punktów skali Hamiltona lub Montgomery-Asberg, przy czym oceny dotyczą najczęściej efektów krótkoterminowych.
          W sposób poprawny metodologicznie zweryfikowano jedynie kilka metod. Zwraca jednocześnie uwagę mała porównywalność badań kontrolowanych dotyczących określonej metody, brakuje badań porównujących poszczególne metody między sobą oraz wielostronnej analizy uwarunkowań lekooporności zarówno biologicznych, jak też psychologicznych i środowiskowych, gdyż często badacze ograniczają się do analizy jednej zmiennej, czyli wpływu leku.
          • m-b Re: Postępowanie w depresjach lekoopornych 24.11.06, 14:59
            Zmiana leku przeciwdepresyjnego na inny lek przeciwdepresyjny
            Jest prawdopodobnie najczęściej stosowanym podejściem terapeutycznym, niekiedy przedwczesnym (przed wykorzystaniem innych możliwości). Większość autorów jest zgodna, że należy zamieniać lek nieskuteczny na lek przeciwdepresyjny o innym mechanizmie działania (↑5HT →↑NA i odwrotnie) lub na lek o szerokim profilu działania farmakologicznego (tzw. lek o podwójnym działaniu, ang. dual action: (↑NA i ↑5HT). Przy podejmowaniu decyzji należy jednak uwzględnić fakt, że nieskuteczność jednego leku nie musi oznaczać zawsze braku skuteczności innego z tej samej grupy farmakologicznej (15,17,21,36,41,54,60,67,71,74,87,90,95).
            Stosowanie jednoczesne dwóch leków przeciwdepresyjnych
            Opisano kilkanaście różnorodnych kombinacji leków przeciwdepresyjnych, stosowanych w depresjach lekoopornych. Najczęściej są to połączenia dwóch leków o różnych mechanizmach działania, rzadziej o zbliżonym mechanizmie (15,17,18,27,31,34,36,41,48,49,61,70,73,85,87). Do wymienianych w piśmiennictwie kuracji złożonych należą następujące połączenia dwóch leków przeciwdepresyjnych:
            SSRI + TLPD (najczęściej dezipramina)
            SSRI + bupropion
            SSRI + reboksetyna
            SSRI + mirtazapina lub mianseryna
            SSRI + wenlafaksyna*
            SSRI + nefazodon* lub trazodon*
            SSRI + SSRI*
            TLPD + trazodon
            TLPD + mianseryna
            TLPD (amitriptylina) + IMAO nieselektywne*
            * oznaczone gwiazdką - wątpliwe w odniesieniu do bezpieczeństwa (m.in. ryzyko zespołu serotoninowego)
            Przeważają doniesienia o wynikach dobrych lub zachęcających, jednak wszystkie wymagają potwierdzenia w badaniach kontrolowanych skuteczności i bezpieczeństwa.

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka