. Robert Romanowski - Grodzisk Mazowiecki 88 + 83 = 171 7. Tomasz Malarz – Kraków 79 + 90 = 169 8. Anna Maria Ketner – Józefów 74 + 90 = 164 9. Eugeniusz Wróblewski – Inowrocław 77 + 80 = 157 10. Robert Kopacz – Kielce 77 + 77 = 154 11. Małgorzata Porowska – Warszawa 67 + 82 = 149 12. Tomasz Cerk
dawne wodociągi, skrzyżowanie szlaków drożnych, osada przedlokacyjna, Kramy Bolesławowe, Kramy Bogate, główne towary eksportowe Krakowa, średniowieczne bruki Sukiennic, mapa handlu dalekiego, rekonstrukcja dwunastowiecznych warsztatów złotnika i kowala, relikty spalonej osady, makieta
dawne wodociągi, skrzyżowanie szlaków drożnych, osada przedlokacyjna, Kramy Bolesławowe, Kramy Bogate, główne towary eksportowe Krakowa, średniowieczne bruki Sukiennic, mapa handlu dalekiego, rekonstrukcja dwunastowiecznych warsztatów złotnika i kowala, relikty spalonej osady, makieta
Jak wykazało późniejsze śledztwo, pożar rozpoczął się przypadkowo, a jego nieumyślnymi sprawcami byli młynarczyk Piotr Fic i Jan Trójka, terminator u kowala Ignaszewskiego. Tego dnia pracowali nad dopasowaniem żelaznej obręczy na wał koła młyńskiego, którą w tym celu musieli rozgrzać. Jednak od
Nazwiska pochodzenia południowo-wschodnio-małopolskiego typu -niezmienione (Jakub,Kowal,Prawda,Wróbel) w % Mielec:54,56 Kolbuszowa:53,39 Nisko:53,19 Przeworsk:49,27 Proszowice:47,98 Stalowa Wola:46,96 Myślenice:46,69 Strzyżów:46,4 Janów Lubelski:46,31 Tarnobrzeg:46,18 Tarnów;45,52 Ropczyce
początku służyli w partyzanckich jednostkach Armii Krajowej i NOW jako kapelani, opie- kowali się rannymi, oferowali członkom ruchu oporu noclegi – wszyst- kie te zadania spełniał m.in. ks. Stefan Wyszyński, mieszkający podczas okupacji w Laskach pod Warszawą, a po wojnie prymas Polski w latach 1948
, Kramy Bolesławowe, Kramy Bogate, główne towary eksportowe Krakowa, średniowieczne bruki Sukiennic, mapa handlu dalekiego, rekonstrukcja dwunastowiecznych warsztatów złotnika i kowala, relikty spalonej osady, makieta piętnastowiecznego miasta, cmentarzysko z XI w., historiografia miasta Krakowa
krakowskiego, z postacią św. Stanisława i cechą miejską Wiednia; 33. neobarokowy z 1897, ofiarowany przez Zygmunta Kowalskiego, dyrektora Kasy Oszczędności M. Krakowa, i jego żonę Joannę, wykonany przez Józefa Makowskiego, złotnika krakowskiego, z
- wiczników, posługaczy, kowali, kramarzy i ludwisarzy. Na wstęgach białych ponad godłami rozwinął twórca polichromii słowa antyfony: »Pod Twoją obronę«. Na ścianie między wieżami obok organów godła fakultetów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pod spodem wstęgi
drugiem wszystkich sztuk nie masz. Przy izdebce jest wał do ciągnienia różnych rzeczy, przy którym jedna jest tylko korba żelazna, a druga u kowala ratuszowego ma być, której nie chce przybić«. W r. 1729 pożyczyło miasto od archipresbitera X
. 1714. Pod koniec tegoż wieku (1771) należy do kotlarza Buttera, właściciela sąsiedniej kamienicy dziś nr 53. W następnym roku (1772) jest własnością Waygraffa kowala a po jego śmierci żony jego Waygraffowej (1790). Na początku XIX w. (1819) jest w posiadaniu Jakuba Mosta siodlarza i żony jego
krakowskich. Siedzibą na warsztaty rzemieślnicze była także kamienica ta i w wieku XVI. Spisy kamienic z tego czasu wymieniają właścicielami kotlarzy, kowali i t. p. a ponieważ nie zawsze są one należycie zestawiane, przeto nie pozwalają na ścisłe oznaczenie, tem więcej, że jak wspomnieliśmy, połączone
krakowskich. Siedzibą na warsztaty rzemieślnicze była także kamienica ta i w wieku XVI. Spisy kamienic z tego czasu wymieniają właścicielami kotlarzy, kowali i t. p. a ponieważ nie zawsze są one należycie zestawiane, przeto nie pozwalają na ścisłe oznaczenie, tem więcej, że jak wspomnieliśmy, połączone
-go wieku należy do Jana Konia karczmarza (1564) a w roku 1577 posiada ją Jan Naibaur, kowal, następnie jest własnością Hanusa Kosli (Koszlan) również kowala i mieszczanina krakowskiego. Po jego śmierci należy naprzód do wdowy Orszuli Danuszowej Koszlanowej (1588) a po niej na żądanie potomków
i kazimierskim, powroźników, pie karzy, krupiarzy, kotlarzy, kowali, ślusarzy, tokarzy, młynarzy, cieśli, farbiarzy, barchanników, sukienników, siodlarzy i t. d. Wielu z nich dorabiało się, jak n. p. Lubowiecki3) został wła ścicielem wsi
Stanisław złotnik — aurifaber, pochodzący z Krakowa, który tu przyjął prawo miejskie.3) W 1511 r. spotykamy na Kleparzu cech stelmachów i kołodziejów (contubernium currificum et rotificum) również nie jako odrębny, lecz wspólny z cechem kra