Ludwik IX nie dał się uwieść papieskimi propozycjami, aby korona cesarska Fryderyka II spoczęła na skroniach królewskiego brata Roberta z Artois. Po wielu wahaniach Ludwik zgodził się jednak, aby jego najmłodszy brat Karol Andegaweński objął część spadku po Hohenstaufach – królestwo Sycylii z
) i Maine przekazał innemu bratu Karolowi, który miał zostać duchownym. Robert I dostał Artois (1237-1250) zaś Alfons – Poitou, Saintonge i Owernię (1226-1271). Król zachował istotny wpływ w terytoriach apanażowych, a jego bracia – wierność sprawie jedności Francji. Instytucja apanaży była jednak
Ludwik IX nie dał się uwieść papieskimi propozycjami, aby korona cesarska Fryderyka II spoczęła na skroniach królewskiego brata Roberta z Artois. Po wielu wahaniach Ludwik zgodził się jednak, aby jego najmłodszy brat Karol Andegaweński objął część spadku po Hohenstaufach – królestwo Sycylii z
) i Maine przekazał innemu bratu Karolowi, który miał zostać duchownym. Robert I dostał Artois (1237-1250) zaś Alfons – Poitou, Saintonge i Owernię (1226-1271). Król zachował istotny wpływ w terytoriach apanażowych, a jego bracia – wierność sprawie jedności Francji. Instytucja apanaży była jednak
”. Kiedy bulla została przedstawiona Filipowi IV, Robert II, hrabia Artois , podobno wyrwał ją z rąk wysłannika Bonifacego i wrzucił do ognia.