W 1941 roku pewna matka podała swojej trzyletniej córce środek usypiający, włożyła ją do walizki i przeniosła poza posterunki nazistowskich strażników. Potem wróciła do getta i zrobiła to samo jeszcze raz. I jeszcze raz. Przez niemal całe życie dziewczynka była przekonana, że uratowano ją tylko raz