No i parafrazować, żeby to brzmiało naturalnie, a nie jak z amerykańskiego, źle przetłumaczonego poradnika też nie jest łatwo. Przyjaciółki czasem mogę tak wysłuchać, jeśli "wejdę w rolę". Męża - w życiu. Ale on tego chyba nie wymaga, rozgaduje się i zaczyna wykładać. Wykładów nie słucham. Córki - z przenajwyższym trudem (włącza mi się momentalnie opcja "rozwiązać problem", więc całą energię zużywam na to, żeby ją wyłączyć).
Lubię jeździć bez rodziny. W delegacji - odpoczywam, to jest cudowne :) Wyjazdy z przyjaciółką albo ekipą - córki bym nie wzięła, bo niektóre moje wyprawy są trochę zbyt trudne dla dziecka (typu "z pięciolatkiem na Orlą"), a męża - bo marudzi i nie lubi nocować pod namiotem z limitowanym dostępem do wody i sikać w stepie bez jednego drzewa.
Wiele osób, zwłaszcza starszych, chce po prostu pogadać ze swoimi dziećmi, a że nie mają o czym, to zajmują się narzekaniem - w końcu ktoś ich wysłucha, zwróci na nich uwagę. Czasami wygadać się potrzebuje przyjaciółka, mąż czy dziecko. Często podczas wygadywania się nie zauważają, że ranią słuchacza w jakiś sposób. Dzieci słuchamy, bo wiemy, bo przeczytałyśmy, bo nam powiedział psychology, bo pamiętamy z dzieciństwa - że ich problemy, które nam się wydają z d.. wzięte, są dla nich POWAŻNE.
I nie wiem, co mam robić - jak mam niby zabronić? Jej mąż może jej zrobić awanturę, że ona zaniedbuje rodzinę, mój przyjechał niedawno do rodziny i jest na urlopie bezpłatnym i bawi się w idealnego pana domu i supertatę. Co nie przeszkadza mu wymieniać po 60 smsów dziennie i godzinami rozmawiać na skype. -- http://www.spotkaniamalzenskie.pl On nie jest winny, on jest inny http://kocianna-moscowrules.blogspot.com/ Z dzieckiem w Moskwie
Ja na studiach utrzymywałam się sama. Ale nie mieszkałam sama, tylko w wynajętych pokojach przy gospodarzach i z przyjaciółką. Ostatnie trzy lata mieszkałam z dzieckiem, a bez męża, tzn. bardzo daleko od męża. To się liczy, czy nie? -- http://www.spotkaniamalzenskie.pl On nie jest winny, on jest inny http://kocianna-moscowrules.blogspot.com/ Z dzieckiem w Moskwie
Idę do fryzjera, zapisuję się na fitness/kurs językowy/do Koła Gospodyń Wiejskich, idę do kina, oznajmiając mężowi, że on posiedzi z dziećmi i ugotuje obiad. Jadę sobie do spa z przyjaciółką. I "wiesz, męzu, miałabym ogromną ochotę dostać od Ciebie bukiet kwiatów przez posłańca, bo brakuje mi czasem takich dowodów miłości".
Yyy, ja mam wpisaną ulicę X, ulicę Y (tam ma stacjonarne telefony), a jej komórkę mam pod jej domową ksywką. Choć mówię do niej po imieniu. Męża przyjaciółka ma za to w mojej komórce bynajmniej nie miłe przezwisko. Chociaż bardzo ją lubię :D Hmm, niemiłe, czy nie miłe w tym wypadku? Polonistki? -- http://www.spotkaniamalzenskie.pl On nie jest winny, on jest inny http://kocianna-moscowrules.blogspot.com/ Z dzieckiem w Moskwie
Mam kolegów i koleżanki, na których mogę liczyć w niektórych sprawach. Przyjaciela nie mam. Ani przyjaciółki. Być może mam zbyt wysokie wymagania, bo nie spełnia ich również mój mąż, którego bardzo cenię. -- http://www.spotkaniamalzenskie.pl On nie jest winny, on jest inny http://kocianna-moscowrules.blogspot.com/ Z dzieckiem w Moskwie
A potem już nie miałam przyjaciółek, ale mniej-więcej od 7 lat mamy z mężem stałych dobrych znajomych, z którymi dość regularnie się spotykamy. Regularnie, to znaczy zwykle raz na pół roku.... -- http://www.spotkaniamalzenskie.pl On nie jest winny, on jest inny http://kocianna-moscowrules.blogspot.com/ Z dzieckiem w Moskwie
Podejrzewam, że w pokoleniu naszych rodziców partnerski model rodziny był rzadszy niż dziś. Gdyby się rozwodzić z mężem tylko dlatego, że nie lubi spędzać czasu z dzieckiem, to mało kto z nas miałby ojca w domu :D -- http://www.spotkaniamalzenskie.pl On nie jest winny, on jest inny http://kocianna-moscowrules.blogspot.com/ Z dzieckiem w Moskwie