Chciałam "odparować", że mi się i tak należy bez kolejki - ale czy na pewno? O ile sobie przypomniałam Rozporządzenie Ministra mówi o kobietach w ciąży i z dzieckiem na ręku? Czy ktoś wie gdzie go można znaleźć? Czy rozbrykany dwulatek wzięty na ręce "spełnia normy"???
Kolejki to nic, rozwrzeszczane dzieci w kolejce mam na każdych zakupach. Najgorzej bywało w tramwajach albo w autobusach. Jedno na ręku drugie w wózku. A w ciąży nie raz dźwigałam sama dziecię w wózku do tramwaju. Teraz jest lepiej bo starsze dość samodzielne i do autobusu wchodzi samo.
Dziecko płci męskiej lat 18 otrzymawszy kwotę alimentów do rąk własnych przepuszcza je na piwo, fajki i ciuchy - w tydzień. Scenka rodzajowa prosto z życia.
Zakładasz mu konto, gdzie przelewasz swoją część alimentów- po odliczeniu jego części opłat. I ma sobie poradzić. -- "Żona, która wymaga czegokolwiek poza sporadyczną obecnością misia,jest z definicji wredna" (by triss_merigold6)
Witajcie, Mam problem z moją prawie 15-o miesięczną córcią. W mieszkaniu mala chodzi sama, nie byla prowadzona za raczki, bo dlugo nie chodzila a jak zaczela to od razu jakos tak pewniej, wstawala od razu z przysiadu, czasem sie gdzies przewroci ale nie ma tragedii. Ulga dla mojego kręgosłupa, ale widze tego minusy - mala nie chce byc prowadzona za rączkę na zewnątrz, na spacerku. Wyrywa raczkę i koniec, wścieka się przy tym. Czasami daje się prowadzić, ale rzadko i chyba jak się zapomni. A dzis to aż ją przytrzymałam bardziej za rączkę ale się wściekała,więc rozpłakaną zaniosłam do mieszkania. Podczas reszty dnia już nie chciała nawet zabaw gdzie trzyma się za ręce.... Co ja mam robić by była bardziej uległa? Oczywiście przy przechodzeniu przez ulicę biorę ją na ręce. Zwykle na spacerki jeździmy wózkiem /więc też nie za rękę/, ale trzeba czasami tez i na pieszo, a po dzisiejszym buncie jestem trochę przerażona... Macie pomysły? Mój wstępny jest taki, że zabiorę jakąś lalkę na spacer i będę trzymać ją za rączki i tak pokazywać córce i tak ją zachęcać. Pomóżcie, pozdrawiam Gretka
Moja Ola też ma 15 m-cy i mam podobny problem. Myślę że to jeszcze trochę za wcześnie na ciągłe chodzenie za rękę. Staram się ją przyzwyczajać i tak często jak to możliwe prowadzam ją za rączkę ale wrazie głośnych protestów nie zmuszam. Myślę że to przyjdzie z czasem.
Wydawało mi się, że ich specjalnie tego nie uczę ale tak wyszło, w łóżeczku jest krzyk. Powiedzcie czy jak będą siedziały to trochę sie zainteresują zabawą w kojcu albo posiedzą na krzesełkach jak będą ze mną w kuchni, na razie prawie nic nie jestem w stanie zrobić.
Dla mnie zbawienne okazały się foteliki samochodowe. Na pałąkach wiązałam zabawki, a dzieci bardzo szybko nauczyły się same bujać. Usypiałam je też w fotelikach kołysząc nogami oboje na raz (od tyłu).
;)))))))))
Matko Boska to ty?
Drogie e-mamy...okazało się, ze mój synek ma jedną nerkę (usg po porodzie). Jesteśmy pod opieka nefrologa i kontrolnym usg, gdzie prócz uniewidocznienia nerki wszystko inne w normie. Robimy co miesiąc a. moczu z posiewem i za ok 4 mce kolejna kontrola u specjalisty. Jakoś tak bardzo się boję, ze trudno mi cieszyć się macierzyństwem...;( Znacie kogoś z jedną nerką? jak wyglada jego życie?
Absolutnie normalnie. -- zpopk.blox.pl
chować czy nie??gdzie?pod pasy naramienne czy niech sobie przy brzuchu trzyma??ale na siłe??wyrywa mi sie..to co?zostawic wolne, zeby mnei ciagnal?? -- Witaj moje Słonko Stefan Zobaczcie
a czemu od razu ciagnal? Hania ma najczesciej jakas mala zabawke (albo nawet ksiazeczke :)) i nie ma nawet pomyslu matke za wlosy (a mam do pasa) ciagnac.i chowa sama- po co to robic na sile? duze dziecko jest, poradzi sobie :) aaa- i chowa sobie pod naramienne- czasami tylko jedna raczke wiec wyglada to komicznie :) -- Hanusia tu... My Hania ma...
mam 1,6 roczną córcię i spodziewam się drugiego potomka córeczka często domaga sie noszenia na rękach, na spacerze da się ją jeszcze czasem upakować w wózek, ale w domu?... trudna sprawa... na razie daję radę ale zastanawiam się czy dam radę z większym brzuszkiem? no i czy nie będzie to groźne dla maluszka? jak rozwiazałyście ten problem?
Właściwie do końca ciąży nosiłam starszą córcię. Gdy brzuch był już duży siedziała jakby okrakiem nad brzuchem. starałam się nie nosić za długo, no ale nie da się dziecku odmówić. Spróbuj przyzwyczajać dziecko do przytulania na siedząco na kanapie -- Szczęście nie jest dziełem przypadku, ani darem bogów. Szczęście to coś, co każdy z nas musi wypracować dla siebie samego. Erich Fromm
:-( Wpadłam tak ze 30 minut przed końcem urzędowania (skleroza mnie kiedyś zabije...Ale to inna bajka) z Zosią (11 m-cy) na jednym ręku i listem poleconym w drugim. Kolejka ze 12 osób więc naiwnie wierzyłam, że moje małe dziecko czyni mnie uprzywilejowaną. Zwolniło się okienko, podchodzę, podchodzi również pan .. Pytam, czy mogłabym nadać list, słyszę "Nie, teraz przecież moja kolej" ..
Na ustąpienie miejsca gdziekolwiek z jakiejkolwiek przyczyny przez kogokolwiek NIE MA CO LICZYĆ. Szlag mnie jednak trafia gdy jestem w sytuacji jak np wczoraj. Mianowicie: auchan, kasa dla uprzywilejowanych (duuuzy rysunek z ciężarną kobitką i osobnikiem na wózku), ja w 8 m.c. z duuzym brzuchem leze do tej kolejki z prawie pustym koszykiem. Nagle przedemnie ryje sie panienka z fagasem z peeełnym koszem, mało mnie nie wywrócili. Kasa obok prawie pusta wiec zmieniłam pozycję. Miałam fajny humor ale chciałam odreagowac wiec zaczełam głośno komentować do męża że ich rozumiem bo laska cięzarna chyba nie jest ale wygląda na cięzko upośledzoną itd itp. byli oburzeni, mój mąż spłakany ze śmiechu, ja też. Wiem jestem okropna, ale jak Kuba Bogu tak Bóg kubanczykom... -- >>Wyższa Szkoła Złudzeń i Nieuzasadnionego Zadowolenia z Własnych Dokonań<<
W kraju, gdzie srednie wynagrodzenie wynosi $800, musi byc wiele przyglupawych rodzicow. Ciekawe, po ilu dniech glodowki bachory zrezygnuja z telefonow komorkowych !!!
Akcja z "lekcjami o szkodliwości nadużywania komórek" skierowana do uczniów podstawówek i gimnazjalistów jest chybiona. Trzeba im raczej pokazać "obciachowość" nadużywania komórek, jakieś scenki np. gdy ktoś głośno rozmawia w autobusie tak by pasażerowie wiedzieli o czym, filmuje i robi fotki wszystkiemu co się rusza i wszyscy wokół patrzą na niego ze zdziwieniem i traktują jak ostatniego buraka. Albo numer kabaretu Koń Polski sprzed kilkunastu lat o tym jak dwaj starzy kumple rozmawiają ze sobą przez komórki nie wiedząc, że stoją dwa metry od siebie. Gdy to już wychodzi na jaw okazuje się, że bez ich pomocy nie mają sobie nic sensownego do powiedzenia, dopiero gdy znów zaczynają przez komórki "bo przez moment chyba coś z sygnałem było nie tak i przerywało :)" to rozmowa się klei. -- Jarek, p.ierdolisz. Wiemy, że chłopców wolisz.