18 wyników w czasie 54 ms
Sortowanie wyników: wg trafności wg daty

nie miała aborcji

To było prawie trzy lata temu, miała dwadzieścia kilka lat, kompletnie rozwalone życie zawodowe i osobiste. Z kimś musiała się spotykać, albo spotkać przynajmniej raz. Nie znam okoliczności - może były lekkie i frywolne, a może drastyczne.

Re: A wystarczylo pomyslec.

Może powodować ulgę po usunięciu niechcianej ciąży i daleka jestem od twierdzenia, że zawsze i wszędzie skutkuje tzw. "syndromem postaborcyjnym". Ale jest to ingerencja medyczna w organizm i jako taka może powodować powikłania. Poza tym sfera psychiczna jest zbyt skomplikowana żeby twierdzić, że nigdy nie będzie się żałowało takiego kroku.

Re: Mam kilka pytań, i proszę o odpowiedzi

Ja kiedyś też stanęłam przed takim wyborem, mając już dziecko....następne były nie po drodze, nie o czasie, nie miałam na kogo liczyć , tyle ważnych powodów żeby nie urodzić ....i syndrom postaborcyjny nie wystąpił od razu, odezwał się po wielu latach ale z taką siłą że dwa razy byłam w psychiatryku, leczona na ciężką depresję, z urojeniami, omamami... Nic co istnieje na tym świecie nie było mi w stanie dać nawet namiastki radości- nawet nie wyobrażasz sobie jakie to piekło....

Re: NIE TEN JEST WINIEN, KTO JEST BITY, ALE KTO

. > Ja piszę tylko to, że "tyle wiemy o sobie, ile nas sprawdzono" tzn., że nie mogę uważać, że tzw. syndrom postaborcyjny można komuś wmówić, bo nie "sprawdziłam" na sobie aborcji? > opinia publiczna rzadko staje po ich stronie Skąd wzięłaś to, że "opinia publiczna"(uwielbiam te uogólnienia!)

Re: czy nie jest to czasem zwykłe pieniactwo?

I odwrotnie, gdyby pani Tysiąc wyznała, że żałuje, że myślała o aborcji, urodzenie córki było najpiękniejszym darem od Opatrzności natychmiast zostałaby poddana ostracyzmowi jak zachodnie feministki, które po wielu latach wyznały, że usunięcie ciąży było błędem i przyznały się do syndromu postaborcyjnego.

O słynnym syndromie, który oficjalnie nie istnieje

To dopiero od tego czasu walczą ze "sobą i ze swoim sumieniem". Dlaczego muszą się jeszcze czuć jak szmaty? Tak się składa, że doskonale pamiętam lata 70. I wiele kobiet, które podejmowały wówczas takie decyzje. Znam również wiele młodych kobiet, które zdecydowały się na zabieg w ostatnich latach. I zgadzam się, że ich reakcje są odmienne. Dawniej kobiety biły się z myślami i ze swoim sumieniem, brały pod uwagę wiele różnych czynników i okoliczności.

Re: N toz NAPISALAM :)

Koro, błagam wracaj nie ziemię! Zapomniałaś już jak to w Polsce działa? No to zapraszam do lektury: Wymiar sprawiedliwości latami prowadzi procesy lekarzy, którzy wykonali zabiegi zgodnie z ustawą, tyle że na prośbę kobiety przeprowadzili je we własnych gabinetach. Wśród lekarzy, sędziów i prokuratorów karierę robi syndrom postaborcyjny (PAS) - zespół rzekomych cierpień psychicznych, które według tzw. obrońców życia miałyby kobietę po aborcji prześladować już do śmierci.

Sumienie? W sumie nie o to chodzi! (początek wątku)

Tu już się nie gardłuje, o oskarżanie (i skazywanie!) kolegów o plamy na słońcu*. Wymiar sprawiedliwości latami prowadzi procesy lekarzy, którzy wykonali zabiegi zgodnie z ustawą, tyle że na prośbę kobiety przeprowadzili je we własnych gabinetach. Wśród lekarzy, sędziów i prokuratorów karierę robi syndrom postaborcyjny (PAS) - zespół rzekomych cierpień psychicznych, które według tzw. obrońców życia miałyby kobietę po aborcji prześladować już do śmierci.

Jeden link i parę refleksji... (początek wątku)

Bezpośrednio po zabiegu przerwania ciąży kobiety mogą odczuwać żal, smutek czy poczucie winy (od 5 do 30%), jednak uczucia te ustępują po paru tygodniach. Po paru miesiącach czy latach większość kobiet nie żałuje tej decyzji. W rzeczywistości dla wielu kobiet przerwanie ciąży okazuje się być doświadczeniem pozytywnie wpływającym na samoocenę, dającym siłę i wolę do przeprowadzenia znaczących zmian w życiu6.” I jeszcze dalej: „Gdyby nie było syndromu, to trzeba by go wymyślić.

syndrom którego nie ma...

Bezpośrednio po zabiegu przerwania ciąży kobiety mogą odczuwać żal, smutek czy poczucie winy (od 5 do 30%), jednak uczucia te ustępują po paru tygodniach. Po paru miesiącach czy latach większość kobiet nie żałuje tej decyzji. W rzeczywistości dla wielu kobiet przerwanie ciąży okazuje się być doświadczeniem pozytywnie wpływającym na samoocenę, dającym siłę i wolę do przeprowadzenia znaczących zmian w życiu(6).