„> A w jaki sposób kolejne pokolenia uczniów szkoły kończyły? tak samo, jak większość z nas, płynąc z nurtem - tornister na plecy, codziennie ta sama droga do placówki szkolnej, plan lekcji, dzwonek na przerwę, dzwonek na lekcję, wyznaczone terminy prac i sprawdzianów, klapki na oczy ....” To
dyskusja o naukę w takim czy innym systemie? z takimi czy innymi pomocami? > A w jaki sposób kolejne pokolenia uczniów szkoły kończyły? tak samo, jak większość z nas, płynąc z nurtem - tornister na plecy, codziennie ta sama droga do placówki szkolnej, plan lekcji, dzwonek na przerwę, dzwonek na
ciuchy, juniorki, fartuchy, zeszyty, tornistry, w dodatku spod lady albo na bon, bo normalnie nic nie było. W szkole ciągle jakieś akademie ku czci i lekcje ruskiego. Na większości lekcji nudy. Jak rzucili mięso, to się zastępowało mamę w kolejce, bo ona stała w sklepie obok po chleb. Jedyne, co było
Jesteśmy tym pokoleniem, które już nie powróci. Tym, które wracało ze szkoły pieszo, z tornistrem na plecach i sercem pełnym niecierpliwości… nie po to, by zanurzyć się w ekranie, lecz by jak najszybciej odrobić lekcje i pobiec spotkać się z przyjaciółmi na dworze. Tym, które bawiło się w
Jesteśmy tym pokoleniem, które już nie powróci. Tym, które wracało ze szkoły pieszo, z tornistrem na plecach i sercem pełnym niecierpliwości… Nie po to, by zanurzyć się w ekranie, lecz by jak najszybciej odrobić lekcje i pobiec spotkać się z przyjaciółmi na dworze. Tym, które bawiło się w chowanego
jest pozamiatane. "Akcja zbiorki wyposażonych tornistrów dla dzieci w Syrii została zorganizowana w Sycowie, rodzinnym mieście Beaty Kempy, w 2018 r. Kompletowali je uczniowie sycowskich szkół. Według lokalnych mediów nie trafiły one jednak od razu do Syrii, lecz zalegały przez kilka miesięcy w
> Dzieci z okolicznych domów jednorodzinnych. Szkoła publiczna. Dzieci były dowożone i odbierane ze szkoły autem. Promil szedł samodzielnie piechotą. W UK przez jakiś czas funkcjonowała akcja "pieszego autobusu". Polegało to na tym, że dzieci szły razem do szkoły pod opieką opłacanego
17 grudnia 1970. Szczecin. Po szkole, 16-letnia Jadzia Kowalczyk rzuciła tornister w kąt i szybko podbiegła do okna. Na ulicy tłum ludzi stał naprzeciw milicyjnego kordonu. Otworzyła okno, wychyliła się. Po minucie już nie żyła. Milicyjna kula trafiła ją prosto w skroń. Pocisk wystrzelony z okolic
> Chyba o czymś zapominasz. > Mleko było, z kożuchem (do rzucania - hehe), na przerwie śniadaniowej. Kubek mleka z kożuchem to jednak coś ciut innego niż pełnowartościowy obiad. > W domu tornister w kąt, jak obiad był to się brało i jadło, jak nie to chleb, jakaś wędlina > czy ser
okładaniem się workami z butami w szatni) i do domu. W domu tornister w kąt, jak obiad był to się brało i jadło, jak nie to chleb, jakaś wędlina czy ser na szybko i dawaj na podwórko. Teraz ze szkoły nie wypuszczają nikogo poniżej 10 roku życia, aż ktoś z rodziny nie przyjdzie i nie odbierze. -- Fiesta
szkoły. Starszy ma teraz swój plecak czwarty rok, młodszy drugi. Ten sam tornister od pierwszej klasy brzmi dla mnie mało realnie, bo w starszych klasach byłby po prostu za mały.
A w życiu. Z tornistrów wyrośli dość szybko, niektóre piórniki się rozwaliły. Jakoś nie wyobrażam sobie nosić jeden plecak przez tyle lat. Nawet skórzana torba używana codziennie byłaby po takim czasie zniszczona (mówię o szkole a nie o jeżdżeniu autem z jedną torebka do pracy), a co dopiero plecak
Szkoła dawniej a dzisiaj. Co pamiętacie z tych lat. Moje pierwsze wspomnienia siegaja do podstawowki. Duzy budynek jednopietrowy.Podloga z desek co tydzień ropowanych. ławki z kałamarzami na atrament, pióra zwykłe i drewniane do nich obsadki.Dzieci jednakowo wystrojone w granatowe fartuszki z