madohora Re: Na Śląskim szlaku II 27.07.10, 15:25 zamknięty Czeski Cieszyn powstał w 1920 roku w wyniku podziału dawnego Księstwa Cieszyńskiego pomiędzy Polskę i Czechosłowację. Ustalona wtedy granica przebiegała przez miasto Cieszyn wzdłuż rzeki Olzy, dzieląc miasto na dwie części. Wcześniej teren dzisiejszego Czeskiego Cieszyna był dzielnicą przemysłową Cieszyna o nazwie Saska Kępa (dawniej Kamieniec, niem. Sachsenberg), która rozwinęła się na przełomie XVIII i XIX wieku w trakcie rewolucji przemysłowej. W połowie XIX wieku poprowadzono tędy Kolej Koszycko-Bogumińską, później także Kolej Miast Śląskich i Galicyjskich z Frydku przez Cieszyn i Bielsko do Kalwarii. Zbudowano okazały dworzec kolejowy, który do 1920 roku był głównym dworcem miasta Cieszyna. Od 1911 roku do dworca dojeżdżał nawet tramwaj z historycznej części miasta (zob. Tramwaje w Cieszynie).Podział miasta spowodował spadek znaczenia Cieszyna w regionie i zahamowanie jego rozwoju. Polska część miasta utraciła ważne połączenie kolejowe i wiele zakładów przemysłowych, natomiast Czeski Cieszyn został odcięty od swojego historycznego centrum, urzędów i placówek oświatowych. W latach 20. rozpoczęto budowę "nowego" centrum Czeskiego Cieszyna, w tym rynku z ratuszem. W roku 1930 w mieście działało 20 firm budowlanych[2]. Dla rozwoju miasta w okresie międzywojennym spore zasługi miał ówczesny burmistrz Józef Kożdoń[3]. W październiku 1938 roku Czeski Cieszyn został zajęty przez wojska polskie w trakcie aneksji Zaolzia i włączony do miasta Cieszyna jako Cieszyn Zachodni. W okresie II wojny światowej w dzielnicy Konteszyniec działał obóz jeniecki Stalag VIII D. Po 1945 roku powrócił ponowny podział miasta i odrębność Czeskiego Cieszyna. Mosty na Olzie, dzielącej miasto na dwie części, stały się najważniejszym przejściem granicznym pomiędzy Polską i Czechosłowacją. W latach 80. otwarto nowe przejście graniczne na peryferiach miasta, które odciążyło ruch w centrum. Od 1990 roku nawiązano ścisłą współpracę z Cieszynem na gruncie kulturalnym - jedną z pierwszych inicjatyw w tym zakresie był Międzynarodowy Festiwal Teatralny "Na granicy", od czasu przystąpienia Czech i Polski do UE noszący nazwę "Bez granic". Czeski Cieszyn w czasie podziału zamieszkiwała polska większość narodowa, jednak w wyniku napływu ludności z głębi Czech i prowadzonej przez rząd w Pradze intensywnej polityce bohemizacji polskiej ludności stanowi ona dziś tylko ok. 15% mniejszość. Mimo wszystko Czeski Cieszyn pozostaje jednym z najważniejszych ośrodków mniejszości polskiej w Republice Czeskiej oraz siedzibą większości organizacji polskich w tym kraju. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 27.07.10, 15:32 zamknięty Przechodzimy przez granicę na Olzie mostem nazywanym Most Przyjaźni. Dzisiaj już nie musimy stać w kolejkach. Zaraz na granicy zachwyci nas secesyjna kamienica, kiedyś w tym miejscu mieściła się niegdyś słynna kawiarnia Avion. Była to okrągła przybudówka obok zbudowanego przez rodzinę Wiesner hotelu „National”, działającego na miejscu dawnego zajazdu na tzw. Osmeku. Przed II wojną światową ogniskowało się tu życie towarzyskie i artystyczne obu części miasta, a do klienteli należeli mieszkańcy wszystkich nacji. Kawiarnię Avion rozebrali na pocz. II wojny światowej hitlerowcy jako własność żydowską. Jej istnienie przypomina działający w Czeskim Cieszynie kabaret literacki „Kawiarnia Avion której nie ma”. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 27.07.10, 15:35 zamknięty Tak wyglądała kawiarnia w 1935 roku www.cieszyn.pl/?p=categoriesShow&iCategory=2299 Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 27.07.10, 15:37 zamknięty Dzisiaj to miejsce zajmuje ta kamienica Napisałam, że secesyjna ale chyba bardziej eklektyczna Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 29.07.10, 12:09 zamknięty MODERNISTYCZNA KAMIENICA W CENTRUM CZESKIEGO CIESZYNA Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 29.07.10, 13:40 zamknięty ZA KRATAMI? NIE. ZA DWORCEM KOLEJOWYM Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 29.07.10, 13:57 zamknięty I tak spacerując uliczkami Czeskiego Cieszyna doszliśmy do dworca PKP, który bardzo przypomina dworzec w Bielsku Stacja kolejowa [ČD - České dráhy] w Czeskim Cieszynie. W połowie XIX wieku poprowadzono tędy Kolej Koszycko-Bogumińską, później także Kolej Miast Śląskich z Frydku do Bielska. Zbudowano okazały dworzec kolejowy, który do 1920 roku był głównym dworcem miasta Cieszyna. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 29.07.10, 14:07 zamknięty U GÓRY NAD ZEGAREM WIDOCZNY JEST HERB CIESZYNA Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 29.07.10, 14:30 zamknięty JAK SIĘ DOKŁADNIE PRZYJRZYCIE TO NAD DRZWIAMI WIDAĆ NAPIS - SYGNATURKĘ RZEMIEŚLNIKA (KRASNY) Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 29.07.10, 14:56 zamknięty Neogotycki Kościół Serca Jezusowego w Cieszynie został zbudowany w roku 1884 według projektu mieszkającego w Cieszynie a pochodzącego z Wiednia architekta Ludwika Zatzki. Wzorowany na budowie konwentu jezuickiego w Wiedniu. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 29.07.10, 15:03 zamknięty Zbudowany został w stylu neogotyckim, z transeptem oraz z fasadą z dwoma wieżami, z których dokończono tylko północną. Fasadę z dużym trójkątnym szczytem, zdobi m.in. duże okno rozetowe. Okna zdobią witraże, a ściany liczne malowidła. Wnętrze wyposażyła znana firma rzeźbiarska Ferdinanda Stuflessera ze St. Ulrich w Tyrolu. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 29.07.10, 22:19 zamknięty URZĄD FINANSOWY - W TYM BUDYNKU PODCZAS II WOJNY ŚWIATOWEJ ZNAJDOWAŁA SIĘ SIEDZIBA NIEMIECKIEJ POLICJI Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 29.07.10, 23:54 zamknięty Tym razem zmieniamy klimaty na bardziej "swojskie". Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu proponuje w każdą środę spacery po mieście z przewodnikiem. Z uwagi na to, że tym razem w planach były kolonie robotnicze wybrałam się tam. A korzystając z tego, że byłam trochę za wcześnie weszłam do Kościoła Świętej Anny w Zabrzu. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 30.07.10, 00:00 zamknięty Kościół św. Anny w Zabrzu wzniesiony w latach 1897-1900 (konsekrowany 10 października 1900 r.). Zaprojektowany w stylu neoromańskim z elementami neogotyku przez radcę budowlanego Blau'a z Bytomia oraz architekta Stahl'a. Kościół na planie krzyża łacińskiego, halowy, trójnawowy z transeptem, kryty dachem dwuspadowym. Na osi fasady wieża z dzwonnicą (dzwony Anna, Leon, Jerzy, Henryk). Elewacje z cegły klinkierowej dekorowane ornamentami ceglanymi i detalami kamieniarskimi. Charakterystyczne dla architektury kościoła są duże, zamknięte półkoliście okna z witrażami przedstawiającymi postaci świętych, a także empory naw bocznych i ramion transeptu. Źródło: Wikipedia Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 30.07.10, 10:09 zamknięty Biskupice mają najstarszy rodowód spośród wszystkich zabrzańskich dzielnic. Ślady osadnictwa prehistorycznego odnalezione w łachach piasku nad Bytomką sięgają epoki kamiennej, około 10 000 lat p.n.e.. Okolica Biskupic wzmiankowana w bulli papieża z 1155 roku oraz w dokumencie Kazimierza I, księcia opolskiego z 1222 roku, zezwalającym na osadnictwo na terenach należących do dóbr Ujazdu. Istnienie parafii potwierdzone zostało w wykazie świętopietrza z 1326 roku, mimo iż pleban od św. Jana nic nie zapłacił. Biskupice zostały spalone w 1241 roku przez Mongołów. W roku 1354 dobra biskupickie prawdopodobnie użytkował biskup wrocławski Przecław z Pogorzeli. Wiek XVII to okres panowania w Biskupicach rodów: von Praschma (Prażma), Konieckich, Biały Bielskich, Zwolskich, Welczków, von Rauthen. W 1742 roku, w efekcie pierwszej wojny śląskiej, Biskupice znalazły się pod panowaniem królów pruskich, a w roku 1743 w powiecie bytomskim. W 1748 roku dobra biskupickie zostały sprzedane przez Jana hr. Dunin Franciszkowi Wolfgangowi von Stechow, którego spadkobierczyni Elżbieta wniosła Biskupice w wianie rodzinie hrabiów von Ballestrem, jednej z największych rodzin magnatów przemysłowych na Górnym Śląsku. Wiek XIX, szczególnie jego druga połowa, to w Biskupicach okres gwałtownej industrializacji. W owym czasie August Borsig stworzył podwaliny pod jeden z największych kombinatów przemysłowych. Rozwój przemysłu przyciągnął rzesze ludności szukającej pracy, a to z kolei wymusiło potrzebę budowy zaplecza socjalnego, dziś Osiedle Borsiga Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 30.07.10, 10:13 zamknięty Dawny Ratusz w Biskupicach wybudowany w latach 1924-1925 o regularnej bryle w stylu ekspresjonizmu odwołujący się i do modernizmu i do neoklasycyzmu. Ozdobiony płaskorzeźbami oraz witrażami wyobrażającymi pracę górników i hutników. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 30.07.10, 10:16 zamknięty Kościół pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela został wybudowany dzięki fundatorowi: hrabiemu Ballestrem, w 1856 roku, na miejscu dwóch wcześniejszych świątyń drewnianych. Pod względem architektonicznym kościół prezentuje styl neogotycki, którego cechy odnajdujemy także we wnętrzu, np.: w ołtarzu głównym, drewnianej chrzcielnicy i w zwieńczeniu ambony. Został wybudowany na planie krzyża z transeptem, posiada trójboczną apsydę, wysoką wieżę z ośmiokątnym hełmem, wieżyczkę z sygnaturką (z sześcioboczną latarnią i prześwitami zakończonymi ostrołukowo) Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 30.07.10, 10:20 zamknięty Dookoła świątyni umiejscowiony jest cmentarz z nagrobkami sięgającymi lat 1838, 1850, także upamiętniającymi powstańców śląskich i lokalne ofiary II Wojny Światowej oraz Figura Mater Dolorosa Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 30.07.10, 10:25 zamknięty W podziemiach kościoła znajduje się krypta grobowa rodziny fundatora Ballestrema. Nie zamieszczam zdjęć, gdyż w krypcie znajdują się trzy dębowe, trumny oraz zostały tam pochowane dzieci. O ile wiadomo coś na temat dorosłych o tyle zmarłe dzieci nie figurują w księgach parafialnych Biskupic. Przez chwilę mogliśmy poczuć niesamowitą atmosferę krypty grobowej gdyż...z powodu awarii światła zeszliśmy tam z zapalonymi świecami oraz podczas pobytu w krypcie towarzyszyły nam płomienie świec. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 30.07.10, 10:31 zamknięty W jednym z witraży znajduje się herb rodziny Ballestremów Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 30.07.10, 10:44 zamknięty ŚWIĘTA BARBARA PRZEDSTAWIONA ZE WSZYSTKIMI ATRYBUTAMI - KIELICHEM, MIECZEM ORAZ WIEŻĄ POD KTÓRĄ PRZEDSTAWIENI SĄ GÓRNICY PODCZAS PRACY Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 30.07.10, 22:52 zamknięty Eklektyczna kamienica projektu H.Kestermanna powstała w 1899 roku. Fasada jest niesymetryczna, artykułowana, posiada ścięty narożnik artykulację i rustykę tynkowaną, dekorację okien (stiuk), wykusz narożny z boku elewacji dwa szczyty esownicowe. Lico budynku jest ceglane z glazurą. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 30.07.10, 23:56 zamknięty świątynia pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, powstała w latach 1928-1932. Jest przykładem neogotyku angielskiego, jednonawowa o zwartej bryle, z zaznaczonym pozornym transeptem. Na zewnątrz dostrzec można fryzy, gzymsy i lizerny oraz różne rodzaje wykorzystanej dekoracyjnie cegły. Niska wieża zakończona jest dachem piramidalnym. We wnętrzu dość bogate prezbiterium (scena wniebowzięcia nmp, figury apostołów i świętych). W pamięć zapada chrzcielnica w kaształcie rybiej paszczy. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 31.07.10, 00:18 zamknięty Stare Biskupice powstały najwcześniej i do tej pory odtworzyć można układ wsi owalnicowej jaką były w średniowieczu. Dziś opierałby się on na ulicach – Bytomskiej i Kossaka. Wyraźny jest także podział gruntów na część „rolniczą” i część z zabudowaniami mieszkalnymi i gospodarskimi. W części tej zobaczyć można: - fragment siedemnastowiecznego folwarku w postaci ruiny o dwóch kondygnacjach, niestety zaniedbywanej, zaśmiecanej i zarośniętej gąszczem roślinności ruderalnej ze wszystkich stron. Dawną zabudowę drewnianą zastąpiła murowana. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 31.07.10, 00:28 zamknięty GRANICA Z RUDĄ ŚLĄSKĄ NA TYM "MOŚCIE" MIAŁY MIEJSCE WALKI W DNIU 01.09.1939 Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 31.07.10, 23:18 zamknięty August Borsig - Johan Fredrich August Borisg urodził się w 1804 roku we Wrocławiu. Zmarł w 1854 roku w Berlinie. Był niemieckim fabrykantem, twórcą koncernu Borsigwerke - założonego w połowie XIX wieku w Berlinie. Koncern zajmował się produkcją parowozów. Natomiast w Zabrzu Biskupicach założył kopalnie, hutę i koksownie. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 31.07.10, 23:55 zamknięty NAJSTARSZY PRZYDROŻNY KRZYŻ W ZABRZU BISKUPICACH Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 01.08.10, 00:06 zamknięty Osiedle Borsiga (niem: Siedlung Borsigwerk, śl: Bozywerk) - osiedle robotnicze (należące do grupy śląskich osiedli patronackich) dla pracowników Kombinatu górniczo-hutniczego, należącego do niemieckiego fabrykanta, Augusta Borsiga Wybudowane zostało w latach 1863 - 1871 pomiędzy doliną Bytomki a trasą łączącą Bytom z Zabrzem na południe od pobliskich kopalni "Hedwigswünsch" ("Życzenie Jadwigi"), "Ludwigsglück" ("Szczęście Ludwika") i uruchomionej w 1863 roku huty. Obecnie jest częścią dzisiejszej dzielnicy Zabrza - Biskupice. Równocześnie z podobnymi do siebie domami robotniczych i pomieszczeniami gospodarskimi w postaci komórek i piwnic, powstała także szkoła, domy dla nauczycieli, park, sala gimnastyczna oraz kaplica ewangelicka i cmentarz, który mieści się przy południowych granicach osiedla. W późniejszych latach dobudowane zostały dwa przedszkola, jedno dla dzieci robotników i jedno dla dzieci pracowników zarządu, oraz wyższych rangą inżynierów. Na ówczesne czasy standard wszystkich mieszkań był bardzo wysoki. Liczyły one średnio 55 metrów kwadratowych, posiadały pomieszczenia kuchni i maksymalnie nawet 3 izby, na zewnątrz mieszkania - na klatce schodowej znajdowały się ubikacje i dostęp do bieżącej wody. Na zabudowania osiedla składało się z ponad 50 dwupiętrowych domów, wykonanych tradycyjnie z czerwonej cegły familoków. Kształt osiedla wyznaczał geometryczny układ zabudowań i ulic zaprojektowany w sposób symetryczny i harmonijny. Północna część osiedla, powyżej ul. Okrzei charakteryzowała się lepszym standardem i inną formą, gdyż przeznaczona była dla pracowników wyższego szczebla. W północnej i środkowej części osiedla znajdują się zabytkowe, prawie stuletnie aleje kasztanowców Obecnie osiedle należy do najbardziej unikatowych założeń patronackich na Górnym Śląsku Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 05.08.10, 12:00 zamknięty ZANIEDBANA KAPLICA NA CMENTARZU EWANGELICKIM Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 05.08.10, 12:09 zamknięty - kaplica ewangelicka (ul. Żmudy 2) - zbudowana ok. 1880r. w stylu historyzmu z elementami neogotyku. Pierwotnie szkoła z kaplicą. Rzut regularny, bryła zwarta, niesymetryczna. Lico ceglane, wieloosiowe, z użyciem cegły w układzie dekoracyjnym. Ryzality ze szczytami i sterczynami w elewacjach bocznych i tylnej. Na parterze mieszkania, na piętrze kaplica ewangelicka z oknami neogotyckimi. Witraże. Wystrój skromny, typowy dla świątyń ewangelickich. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 05.08.10, 12:13 zamknięty Zespół zamkowy: Dawny zespół zabudowań administracyjnych firmy Borsig Kokswerke to: zamek fabrykanta, sztygarówka, budynek zarządu i budynek mieszkalny. Zespół ten posiada indywidualne cechy stylowe i swobodny układ przestrzenny. Tzw. "zamek", został zbudowany w 1855 roku w stylu historycznym z elementami neoklasycyzmu. Przebudowy w 1889 i 1925 roku zmieniły pierwotną bryłę budynku. Dziś zamek posiada nieregularny i niesymetryczny rzut, a cztery skrzydła tworzą układ litery "H". Akcentem wysokościowym jest wieża zegarowa, kwadratowa, o podziałach ramowych, z gzymsem. W budynku tym, poza biurami, mieściło się również mieszkanie dyrektora. Niegdyś, w pobliżu zamku znajdowały się stajnie. Obecnie zamek jest siedzibą kilku firm i instytucji. Nastrojowe otoczenie zamku podkreślają drzewa, stanowiące pozostałości parku geometrycznego z licznymi gatunkami drzew egzotycznych, z których zachowało się kilkanaście plantów, o obwodzie pierśnicy do 250 cm. Honorowe usytuowanie - przed budynkiem zamku - posiadały niegdyś trzy platany sadzone dla upamiętnienia narodzin kolejnych synów Augusta Borsiga: Arnolda (1867), Ernesta (1869), Konrada (1873). Obecnie pozostał tylko jeden platan o obwodzie pierśnicy 370 cm. Szczególnymi walorami architektonicznymi i plastycznymi wyróżnia się również dawna willa przy ul. Zamkowej nr 8, zbudowana ok. 1913 r. w stylu modernizmu. Pierwotnie przeznaczona dla dyrektora generalnego huty Borsiga. Rzut regularny, fasada symetryczna, półkolisty wykusz. Brama ze snycerką z emblematami górniczymi i motywem girland kwiatowych. Wewnątrz stropy kasetonowe. Dawny salon i gabinet - parkiety, kominki, polichromia. W klatce schodowej witraże. Dach czterospadowy, kryty dachówką. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 06.08.10, 12:00 zamknięty Zespół zabudowań zamkowych uzupełniają: - budynek mieszkalny przy ul. Zamkowej 3 zbudowany w drugiej połowie XIX wieku w stylu historyzmu z elementami neorenesansu, dwupiętrowy. Pierwotnie przeznaczony dla pracowników naukowych Huty Borsiga. Fasada niesymetryczna, artykułowana. Wejście ujęte pilastrami toskańskimi. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 06.08.10, 12:06 zamknięty - budynek mieszkalny przy ul. Zamkowej 5 zbudowany w pocz. XX wieku w stylu wczesnego modernizmu, w charakterze willowym, pierwotnie przeznaczony dla radcy prawnego Huty Borsiga. Fasada i elewacje symetryczne, artykułowane. W bezpośrednim sąsiedztwie zespołu zamkowego zlokalizowane jest osiedle o niezwykle atrakcyjnej architekturze zieleni. Kolonia "Anna" Rozbudowa przemysłu powodowała wzrost ludności Biskupic. Rozwijał się handel, usługi, rzemiosło. Aby zaspokoić rosnące potrzeby mieszkaniowe na początku XX wieku została zbudowana w zachodniej części Biskupic - Kolonia Anna. Kolonia ta posiada indywidualne cechy stylowe, wyróżniającą, atrakcyjną kompozycją przestrzenną poszczególnych zespołów zabudowy, skalę i architekturę budynków oraz zróżnicowany detal drewniany. Poszczególne ciągi budynków otoczone są od frontu ogródkami kwiatowymi, natomiast na tyłach budynków - sady. Zespołowi towarzyszy również zieleń w formie szpalerów wzdłuż ciągów komunikacyjnych - głównie przy ul. Tarnogórskiej oraz pojedyncze drzewa o walorach kompozycyjnych i plastycznych. Kompozycję przestrzenną kolonii wyznaczają osie podłużne układu wzdłuż ul. Reja i Brondera oraz oś poprzeczna łącząca te ulice. Interesującym zamknięciem głównej osi widokowej i kompozycyjnej Kolonii Anna jest zespół budynków przy ul. Kasprowicza. Pojedynczą enklawę zieleni wysokiej stanowi działka szpitala przeciwgruźliczego, a budynek główny szpitala dzięki interesującej bryle, stanowi zamknięcie osi ul. Brondera. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 06.08.10, 12:13 zamknięty Największe zmiany w historii Biskupic spowodowało pojawienie się w 2 połowie XIX wieku przemysłu górniczo-hutniczego. Spokojna, mała wieś przekształciła się w ośrodek przemysłowy, liczący prawie 10000 mieszkańców. Powstały: kompleks zakładów Borsiga na wschód od Starych Biskupic oraz Pole Ludwik w północno-zachodniej części dzielnicy. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 09.08.10, 23:02 zamknięty Najstarsza wzmianka o Jastrzębiu Zdroju pochodzi z 1270 roku. W 1859 natrafiono tu na solankę jodowo - bromową co dało początek budowie pierwszych obiektów zdrojowych. W 1861 roku wówczas Dom Zdrojowy, Łazienki i Kasyno. Atrakcyjność Jastrzębia wzrosła po odkryciu złóż borowiny w sąsiedniej Połomi. Od 1890 Juliusz Landau zaczął organizować tu uzdrowisko dziecięce. Jego dzieło kontynuował właściciel Jastrzębia dr Mikołaj Witczak. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 09.08.10, 23:03 zamknięty Historia miasta Jastrzębie Zdrój jest stosunkowo krótka, bowiem w 2008 r. obchodziło jubileusz 45-lecia nadania praw miejskich. Miejscowość ma jednak o wiele starszą metrykę. Niektórzy historycy sądzą, że powstała w okresie kolonizacji na prawie magdeburskim i przez jakiś czas funkcjonowała pod nazwą Hermansdorf (wieś Hermana). Tymczasem od II połowy XV w. wieś występowała w źródłach jako Jastrzębie. Nazwa ta związana jest z legendą mówiącą o właścicielu tego obszaru "Czarnym Rycerzu", który niczym jastrząb napadał na karawany kupieckie przechodzące przez Bramę Morawską. W 1862 r. na prośbę właściciela jastrzębskiego kurortu hr. Felixa von Koenigsdorffa władze niemieckie zmieniły nazwę uzdrowiska na Bad Koenigsdorff-Jastrzemb. Powrót do polskiej nazwy nastąpił w 1922 r., kiedy Jastrzębie Zdrój znalazło się w granicach odrodzonej Polski. Rozwój Jastrzębia związany był ściśle z odkryciem źródeł solankowych i powstaniem uzdrowiska. W 1862r. został otwarty Dom Zdrojowy zlokalizowany w Parku Zdrojowym. Swój rozkwit i świetność uzdrowisko przeżywało w okresie, gdy jego właścicielem był dr Mikołaj Witczak. Wtedy to zespół uzdrowiskowy wzbogacił się o kolejne obiekty, a kurort zyskał renomę. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 09.08.10, 23:03 zamknięty Wybuch II wojny światowej powstrzymał rozwój uzdrowiska. Po zakończeniu wojny odremontowano obiekty działalności leczniczej. Od 1951 roku rozpoczęto intensywne badania geologiczne, w wyniku których odkryto bogate złoża węgla kamiennego. W roku 1962 oddano do użytku pierwszą z kopalń, a istniejące wciąż uzdrowisko stopniowo zaczęło podupadać. Do 1974 oddano do użytku kolejne 4 kopalnie i tym samym Jastrzębie Zdrój zaistniało na gospodarczej mapie kraju. Rozbudowa przemysłu węglowego przyśpieszyła nadanie Jastrzębiu praw miejskich, co nastąpiło 30 czerwca 1963 roku. Górnictwo przez długie lata stymulowało rozwój infrastruktury społecznej i technicznej Miasta. 3 września 1980 to właśnie w cechowni kopalni "Zofiówka" (dawniej "Manifest Lipcowy"), podpisano tzw. "Porozumienia Jastrzębskie" - protokół ugody społecznej, otwierający drogę do przemian politycznych i gospodarczych w Polsce. W wyniku reformy górnictwa dzięki stworzeniu przedsiębiorcom dobrych warunków do inwestowania, w ostatniej dekadzie Miasto zmieniło swoje oblicze. Nastąpił dynamiczny rozwój sektora prywatnego. Pojawiły się nowe branże m. in. produkcja artykułów spożywczych, materiałów budowlanych, przetwórstwo tworzyw sztucznych. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 09.08.10, 23:14 zamknięty Po powstaniach śląskich i plebiscycie miasto Jastrzębie Zdrój wraz z całym powiatem rybnickim przyłączono do Polski. W okresie międzywojennym nastąpił dalszy rozwój uzdrowiska. Po wojnie jego losy całkowicie odmieniło odkrycie miejscowych złoż węgla kamiennego. Intensywne wydobywanie tego surowca doprowadziło do stopniowego zanikannia wód mineralnych i degradacji środowiska. Likwidacja uzdrowiska nastąpiła w latach 90 -tych XX wieku. Miasto Jastrzębie Zdrój otrzymało prawa miejskie w 1963 roku. W 1980 podpisano jedno ze słynnych porozumień sierpniowych. Podczas stanu wojennego na terenie kopalni "Manifest Lipcowy" - "Zofiówka" ("Zofiówkę" widziałyśmy z okien autobusu) doszło do krwawej pacyfikacji zakładu przez oddziały milicji i wojska. Przy kopalni stoi pomnik Porozumień Jastrzębskich wzniesiony w 1981 roku. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 09.08.10, 23:18 zamknięty W dość ciepły dzień spacer po mieście zaczęłyśmy nieplanowanego zatargu z zadziornym psem obronnym, którego nie było widać w wysokiej trawie (czarny ratlerek) i od lodowiska. Niestety nie udało nam się wejść do środka. Byłyśmy trochę za wcześnie, a szkoda, bo już sama nazwa przynajmniej we mnie obudziła lekki sentyment. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 09.08.10, 23:25 zamknięty Jastrzębskie lodowisko Jastor jest najnowocześniejszym obiektem sportowym w mieście Barbara Musiałek 2008-12-19 00:01:00 Płyta ślizgawki Jastor ma wymiary 60 na 29 m. Mieści się tu osiem szatni z pełnym wyposażeniem, wypożyczalnia łyżew ze szlifiernią, a nawet sauna. Obiekt wyposażony jest w sektor dla publiczności, w których miejsca siedzące znajdzie 1600 osób, a stojące 300. Z trybun można podpatrywać treningi zawodników z pierwszoligowego Jastrzębskiego Klubu Hokejowego "Czarne Jastrzębie", oraz oglądać mecze z ich udziałem. Na terenie Jastoruodbdbywają się młodzieżowe turnieje hokejowe, w których uczestniczą zagraniczne drużyny. Już drugi sezon trenuje tu zespół kobiet "Białe Jastrzębie", które z powoduż drugi sezon trenuje tu zespół kobiet "Białe Jastrzębie", które z powodzeniem startują w nowo powstałej Polskiej Lidze Hokeja Dzięki wyposażeniu lodowiska w specjalną podłogę, która nie wpływa na proces technologiczny systemu chłodzenia, w Jastorze mogą odbywać się imprezy sportowe dla całych rodzin. - Przerabiamy ślizgawkę na boisko w ten sposób, że w lód wtapia się słupki i rozkłada specjalnie skonstruowany drewniany podest, który jest mniejszy niż płyta lodowiska - mówi kierownik obiektu, Arkadiusz Mrozek. W tym sezonie, po raz pierwszy w historii Polski, w Jastorze, przeprowadzane są rozgrywki Europejskiej Ligi Mistrzów w siatkówce mężczyzn Klubu Sportowego "Jastrzębski Węgiel". Ślizgawka dostępna jest dla wszystkich chętnych we wtorek, środę i piątek od godziny19., zaś w soboty i niedziele w godzinach: 11., 18. i 20. W piątki i w niedzielę, kiedy odbywają się rozgrywki Ekstraligi hokeja, ślizgawka czynna jest w godz. 11. i 13. - Tak naprawdę lodowisko czynne jest od 6. do 23., ale odbywają się tu treningi hokeja i zajęcia dla szkół. Dlatego tylko w przerwach między tymi zajęciami ślizgawka może być dostępna dla innych osób - wyjaśnia Arkadiusz Mrozek. Bilet ulgowy kosztuje 3 zł, normalny 5. Łyżwy wypożyczymy za 4 zł. Za 4 zł można również je naostrzyć. Lodowisko znajduje się przy ulicy Leśnej, a wszelkie informacje można uzyskać pod nr tel.: 032/ 476 17 50. Jedne miasta zdecydowały się na budowę lodowiska pod dachem, inne stawiają na sezonowe obiekty. Zaledwie kilka dni temu otwarto lodowisko na rybnickim rynku. Od ponad miesiąca można też korzystać z sezonowego lodowiska, które działa obok hali sportowej przy ul. Folwareckiej 10 w Żorach. Płyta ślizgawki ma tam wymiary 30 na 20 metrów. Obiekt przykrywa namiot. Nie tylko w Żorach władze miasta zafundowały mieszkańcom sezonowe lodowisko. Ślizgawka "pod chmurką" działa też od 13 grudnia w Marklowicach. Także Wodzisław wlaśnie montuje na Rynku lodowisko Źródło: Nasze Miasto.pl Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 09.08.10, 23:29 zamknięty Oczywiście na samym wstępie mogłyśmy się zorientować, gdzie w razie czego zanocować. Zupełnie przypadkowo nogi poniosły nas pod hotel Diament (chyba, że ja to mam we krwi) i dokładnie wiem, gdzie są takie miejsca. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 09.08.10, 23:31 zamknięty "Diament" w Jastrzębiu-Zdroju, największym ośrodku w Rybnickim Okręgu Węglowym. Każdy, kto zechce wypocząć, zorganizować konferencję czy szkolenie, znajdzie coś dla siebie. W obiekcie znajdują się sale konferencyjne, restauracja, kawiarnia, klub nocny oraz centrum rekreacyjne. Diament” usytuowany jest w centrum Jastrzębia-Zdroju, blisko urokliwej dzielnicy Zdrój oraz głównej drogi miasta. Położony jest 20 km od przejść granicznych w Chałupkach i Cieszynie Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 09.08.10, 23:39 zamknięty Przechadzając się ulicami Jastrzębia można spotkać dość dużo nowoczesnych budynków, takich jak ten na fotografii a nawet taki - modernistyczny, że zastanawiałyśmy się czy to nie jest projekt P. Tadeusza Michejdy(nie mam zdjęcia) Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 00:09 zamknięty Doszłyśmy do Kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa - niestety nigdzie nie udało mi się znaleźć historii tego akurat kościoła. Brakuje jej także przed kościołem przy ogłoszeniach, dlatego nie jestem w stanie nic powiedzieć, mogę tylko zaprosić do pooglądania zdjęć. To jedyna informacja jaką znalazłam Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Jastrzębiu-Zdroju - katolicka parafia w dekanacie jastrzębskim. A szkoda, bo Kościół ma dość ciekawą bryłę architektoniczną a i samo otoczenie wzbudza zainteresowanie. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 00:14 zamknięty TEN FRAGMENT RÓWNIEŻ WCHODZI W SKŁAD KOŚCIOŁA Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 00:16 zamknięty A TAK WYGLĄDA KOŚCIÓŁ Z DALEKA - ARCHITEKTURA PRZYPOMINA DOM ZDROJOWY Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 00:38 zamknięty A jednak znalazłam historię kościoła. Przyznaję, że nie szłam tym "tropem" Zakład Sanatoryjny dla dzieci im. Najświętszej Marii Panny OBECNIE KOŚCIÓŁ PARAFIALNY P.W. NAJŚWIĘTSZEGO SERCA PANA JEZUSA, KLASZTOREK ORAZ DOM ŚW. JÓZEFA Historia "Zakładu Marii" swój początek miała w roku 1890, kiedy to Zdrój został nabyty przez bogatego bankiera z Berlina, Juliusza Landau. Za sprawą jego przyzwolenia w Zdroju zaczęli osiedlać się Żydzi, którzy nabywali ziemię i domy. Jakiś czas później dzięki ich inicjatywie nastąpił - jak się z czasem okazało - słuszny zwrot w historii Jastrzębia. Miał on związek z koncepcją utworzenia w Jastrzębiu ośrodka leczniczego dla dzieci. Kilku Żydów zawiązało spółkę i postarało się, aby schorowane dzieci systematycznie były przysyłane na kuracje do Jastrzębia. Za sprawą tych działań powstał "Żydowski Zakład dla Dzieci". Na początku działalności dzieci były lokowane w prywatnych kwaterach, gdyż Zakład nie posiadał własnego budynku. Po jakimś czasie Zakład nabył swój własny lokal, którym był dzisiejszy "Jacek". "Żydowski Zakład dla Dzieci" zapoczątkował proces przekształcania dotychczasowego uzdrowiska w ośrodek leczący reumatyzm u dzieci. W styczniu 1891 roku zawiązał się komitet, którego zadaniem było powołanie podobnego zakładu, tyle że dla dzieci katolickich. W skład komitetu weszli: właściciel ziemski z Marklowic Górnych Grintter, dziekan z Połomi ks. Sandanus, proboszcz z Pszowa ks. Wolczak oraz dr Mikołaj Witczak. Dzięki posiadanym wpływom w Berlinie i wbrew trudnościom biurokratycznym komitetowi udało się uzyskać stosowne pozwolenie i na początku czerwca 1891 roku w wynajętych pokojach zamieszkała pierwsza grupa chorych dzieci. Tego samego roku Dom Generalny Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza w Trzebnicy uzyskał zezwolenie władz pruskich na założenie w Zdroju katolickiego domu dla dzieci. "Dom Marii" 30 czerwca do Jastrzębia przybyły siostry, które na pierwszym turnusie kuracyjnym sprawowały opiekę nad 14 dzieci. 15 lutego 1892 roku komitet organizacyjny zakupił parcelę, na której znajdował się dom mieszkalny zwany "Sanssouci" oraz dwa budynki gospodarcze. Na początku listopada siostry boromeuszki wprowadziły się do zakupionego przez fundację domu, zwanego później "Domem Marii". Na jego parterze urządziły kaplicę, która została poświęconą 8 grudnia 1892 roku w święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny. Odtąd fundacja nosiła nazwę "Marienheim", czyli "Zakład imienia Najświętszej Marii Panny". W latach 1892-1894 pod opieką sióstr boromeuszek znajdowało się odpowiednio 105, 159 oraz 111 podopiecznych. W roku 1895 siostry boromeuszki rozpoczęły rozbudowę zakładu, który w dwa lata później został wyposażony w izolatkę i urządzenia sanitarne. W tym czasie na leczeniu przebywało 230 dzieci. W roku 1898 w "Domu Marii" nadbudowano piętro, na parterze powstała duża jadalnia. Dobudowane zostały także dwa boczne skrzydła, a do jednego z nich została przeniesiona kaplica. W ołtarzu głównym umieszczony został obraz "Jezusa Przyjaciela Dzieci", którego autorem był śląski artysta, Jan Bochennek. W roku 1902 kontynuowano rozbudowę "Zakładu Marii" - powstały łazienki do zabiegów, a rok później zakład wyposażono w centralne ogrzewanie. W roku 1904 w "Zakładzie Marii" na turnusach kuracyjnych przebywało 404 dzieci z całego Śląska, a ich pobyt dofinansowywała Spółka Bracka i inne instytucje oraz zakłady. W roku 1905 na kuracji w "Zakładzie Marii" przebywało 543 podopiecznych, a w roku następnym 834. Wybuch I wojny światowej w roku 1914 spowodował zastój w działalności uzdrowiska, którego obiekty z uzdrowiskowych zostały przekształcone w szpitale wojskowe. Pomimo wojny, tego roku w Fundacji NMP leczyło się 1180 dzieci, a w roku następnym 817. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 13.08.10, 22:22 zamknięty [img]https://fotoforum.gazeta.pl/photo/1/rb/qa/wzpg/tU4mYBZvEzDlojqyGB.jpg[img] Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 18:50 zamknięty 20 lutego 1918 roku ze względu na śmierć dr. Mikołaja Witczaka, został ustalony nowy skład Zarządu Fundacji NMP. W jego skład weszli: ks. dziekan Schnalke z Wodzisławia, ks. Franciszek Dyrbach - proboszcz parafii św. Katarzyny, Franciszek Brawański, Ludwik Antończyk oraz Józef Wańczura. W roku 1938 "Zakład Marii", "Dom Aniołów Stróżów" i "Dom św. Jacka" stanowiły własność Fundacji NMP, natomiast willa "Maria" i "Dom św. Józefa" własność sióstr boromeuszek. 2 maja 1945 roku z wygnania powróciły siostry boromeuszki, a dwa miesiące później 4 sierpnia działalność sióstr boromeuszek została wznowiona pod nazwą Zakład św. Józefa. Po zakończeniu wojny kaplica powróciła na swe pierwotne miejsce, ale okazała się być zbyt ciasna i w związku z tym uroczystości kościelne w większe święta odbywały się w Parku Zdrojowym. Rok później władze zakazały jednak odprawiania mszy świętych w Parku Zdrojowym. zezwalając jedynie na msze na dziedzińcu klasztornym. Początkiem do usamodzielnienia się placówki duszpasterskiej było wynajmowanie w kaplicy ławek mieszkańcom Zdroju. W roku 1948 "Zakład Marii" i; "Dom Aniołów Stróżów" przejął Polski Czerwony Krzyż, nadając im wspólną nazwę "Caritas" i uruchamiając w budynkach prewentorium dla dzieci na 300 łóżek. W lipcu 1949 roku został ogłoszony (kolejny) zamiar budowy kościoła w dzielnicy Zdrój, a dwa tygodnie później wyłożono "Złotą księgę ofiarodawców". 30 września Kuria Diecezjalna w Katowicach wydelegowała do Jastrzębia Zdroju ks. Roberta Przewodnika, którego zadaniem miało być doprowadzenie kaplicy w "Zakładzie Marii" do użytku publicznego. W roku szkolnym 1949-1950 w kaplicy rozpoczęto katechizację dzieci z terenu Jastrzębia Zdroju. 20 marca w roku 1950 na mocy ustawy rządowej o przejęciu przez państwo dóbr kościelnych władze uzdrowiska przejęły zachodnie skrzydło "Zakładu Marii". W obawie przed utratą całego budynku przystąpiono do adaptacji istniejącej kaplicy na kościół parafialny. Referat Budownictwa Starostwa Powiatowego w Rybniku nie wyraził jednak zgody na wyremontowanie skrzydła wschodniego budynku i przekształcenie w kościół dawnej kaplicy znajdującej się na pierwszym piętrze. Zaakceptowany został natomiast projekt wyburzenia stropów i ścian na parterze i piętrze. Mimo wysokich kosztów przystąpiono do realizacji projektu, a szybki postęp robót był możliwy dzięki zaangażowaniu ks. Przewodnika oraz entuzjazmowi i ofiarności mieszkańców i kuracjuszy. 1 października 1950 roku odbyła się ceremonia poświęcenia krzyża i procesja do kościoła. W roku 1951 do okien kościoła wstawiono witraże wykonane przez Wilhelma Golca z Piotrowic, podłoga została wyłożona płytkami Gaża z Pszczyny, a ławki wykonał Franciszek Kubeczek z Gołkowic. 10 czerwca 1951 roku odbyła się uroczystość poświęcenia kościoła, któremu nadano wezwanie Najświętszego Serca Pana Jezusa. Poświęcenia dokonał ks. biskup Herbert Bednorz, a kazanie wygłosił ks. Henryk Holubars. W sierpniu biskup katowicki polecił ogłosić zamiar utworzenia samodzielnej placówki duszpasterskiej pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Jastrzębiu Zdroju, a jej duszpasterz miał sprawować funkcję kuratusa. Tworzeniu tej placówki towarzyszyły liczne spory graniczne z sąsiadującymi parafiami oraz trudności w odzyskaniu ruchomego majątku Fundacji NMP w postaci sprzętu liturgicznego, który od czasów; wojny znajdował się u sióstr boromeuszek w "Domu św. Józefa". Na skutek sprzeciwu siostry przełożonej nowy kościół otrzymał jedynie część sprzętu liturgicznego. 3 grudnia 1951 roku został podpisany dekret, na mocy którego od 15 grudnia erygowana została w Zdroju samodzielna placówka duszpasterska, którą kierował ks. Robert Przewodnik. 4 grudnia poświęcony został ołtarz i figura św. Barbary. Na wiosnę 1952 roku 30 marca poświęcony został cmentarz i krzyż cmentarny, a ulicami Zdroju z okazji uroczystości Bożego Ciała po raz pierwszy przeszła procesja.; We wrześniu 1952 zostały przeprowadzone prace związane z pokryciem dachu budynku kościoła. 21 stycznia 1957 roku do Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach wpłynęła prośba o wyznaczenie lokalizacji nowego kościoła w Jastrzębiu Zdroju. Wniosek uzasadniano faktem, iż w ówczesnym, prowizorycznym pomieszczeniu, znajdującym się w starym, sięgającym końca XIX wieku budynku nie można było pomieścić parafian i stale zwiększającej się liczby kuracjuszy, a wszechobecna ciasnota utrudniała prowadzenie nabożeństw kościelnych. Wniosek został poparty przez władze gminy i powiatu oraz Zarząd Architektoniczno-Budowlany w Katowicach, a także Wydział ds. Wyznań Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej. 4 marca do Ministra Zdrowia wpłynął wniosek z parafii, w którym zwracano się o nabycie parceli od Przedsiębiorstwa Państwowego "Uzdrowisko Jastrzębie". 17 czerwca parafia otrzymała parcelę położoną przy ulicy Cieszyńskiej na łuku szosy do Ruptawy. W roku 1958 wprowadzone zostały specjalne nabożeństwa na rozpoczęcie i zakończenie każdego turnusu kuracyjnego. 14 września 1958 roku został poświęcony krzyż na parceli przeznaczonej pod budowę kościoła przy ulicy Cieszyńskiej oraz nowy krzyż przy ulicy 1 Maja. W tym również roku rozpoczęto remont środkowej części budynku przy kościele NSPJ z zamiarem przeznaczenia jej na probostwo. Wystąpiono również o odzyskanie "Domu Aniołów Stróżów", który ciągle znajdował się z Zarządzie PKP, zachodniego skrzydła "Zakładu Marii", gdzie; w dalszym ciągu swą siedzibę miała dyrekcja Przedsiębiorstwa Państwowego "Uzdrowisko Jastrzębie" oraz "Domu św. Jacka". W roku 1950 przeprowadzone były prace związane z malowaniem ścian kościoła i ławek. Ze względu na przedłużające się formalności związane z przejęciem gruntu przy ulicy Cieszyńskiej przeznaczonej pod budowę nowego kościoła, szanse na jego powstanie stawały się coraz mniej realne. Postanowiono zatem użytkowany do tej pory kościół przystosować do potrzeb wiernych poprzez dobudowanie od strony południowej przedsionka. Ten czyn spotkał się z protestem znajdującego się w budynku "Domu Aniołów Stróżów" sanatorium kolejowego. Kościół i probostwo od zewnątrz pokryto taraboną. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 18:51 zamknięty Kiedy w roku 1960 opracowano nowy plan zagospodarowania przestrzennego dzielnicy Zdrój okazało się, iż parcela przy ulicy Cieszyńskiej przeznaczona pod budowę nowego kościoła zostanie wcielona do terenów przyszłego osiedla z przeznaczeniem na budowę Domu Kultury kopalni "Jastrzębie". W tym samym czasie nad wejściem do kościoła NSPJ zostały ustawione krzyż i figury Matki Bożej Bolesnej i św. Jana, aby podkreślić sakralny charakter budowli. W 1961 roku rozpoczęły się prace przygotowawcze do budowy nowego ołtarza głównego oraz złożono zlecenie panu Wyglendzie z Rybnika na wykonanie nowych organów z zakupionych wcześniej starych i zniszczonych organów z kościoła Matki Bożej Bolesnej w Rybniku. Rok później rozpoczęła się przebudowa prezbiterium - w ołtarzu głównym został umieszczony obraz Matki Bożej Częstochowskiej, który miał spowodować zjednoczenie przybyłej z całej Polski ludności. W listopadzie na skutek nacisków ze strony dyrekcji kopalni "Jastrzębie" krzyż z parceli przy ulicy Cieszyńskiej przeznaczonej pod budowę nowego kościoła został przeniesiony do ogrodu pana Józefa Drobka przy ul. 1 Maja. Kiedy w roku 1963 zaczęło brakować pomieszczeń do prowadzenia nauki religii, podjęto decyzję o wyburzeniu w bocznej kaplicy jednej ze ścian; dzięki temu powstały dodatkowe sale katechetyczne. Wtedy też po bokach ołtarza głównego umieszczone zostały płaskorzeźby świętych Barbary i Józefa, a także zostało wykonane tło do chrzcielnicy. W roku następnym władze miasta odebrały siostrom boromeuszkom parcelę, która znajdowała się naprzeciwko zabudowań "Zakładu Marii" na roku ulic 1 Maja i Powstańców (obecnie Kościuszki) wraz ze znajdującą się na niej willą "Feliks" (która później została rozebrana). Ze względu na stale powiększającą się liczbę parafian, rozpoczęto starania o adaptację kolejnych pomieszczeń znajdujących się w części środkowej budynku z przeznaczeniem na kościół, ale tym działaniom sprzeciwiła się dyrekcja uzdrowiska. W październiku przystąpiono zatem do malowania wnętrz kościoła - pod sufitem namalowano sceny 14 objawień Chrystusa po zmartwychwstaniu, a drewniany strop pomalowano na brązowo i ozdobiono ornamentami ludowymi. Wykończono także boczne ołtarze, które poświęcono 3 grudnia 1964. W roku 1965 w podziemiach kościoła rozpoczęto przebudowę pomieszczeń na salki katechetyczne. 22 czerwca 1966 roku została podjęta decyzja o profilaktycznym zabezpieczeniu kościoła przed skutkami szkód górniczych - w tym celu zaplanowano wybudowanie ściany dylatacyjnej pomiędzy kościołem a budynkiem parafialnym oraz założenie kotwic. Dwa lata później 1 marca 1966 roku kopalnia "Moszczenica" przystąpiła do kotwienia budynku probostwa. Przy okazji remontu dobudowano zakrystię, a w miejscu starej została wygospodarowana następna salka do nauczania religii dla nadal powiększającej się liczby dzieci. Rok później jako wikary do parafii przybył ks. Anzelm Skrobol. Jakiś czas później urzędujący ks. proboszcz złożył rezygnację z pełnienia dotychczasowej funkcji, a parafię objął ks. Skrobol. Władze świeckie odmówiły jednak jego zatwierdzenia na stanowisko proboszcza i w związku z tym od 12 czerwca pełnił urząd wikarego ekonoma. 7 lipca ks. Skrobol rozpoczął prace związane z urządzaniem kolejnej salki do nauki religii, która znajdowała się w piwnicach probostwa. Pomimo sprzeciwu Powiatowej Rady Narodowej w Wodzisławiu i nakazu wstrzymania prac, salkę oddano do użytku. W tym również roku zakończyły się pierwsze prace związane z zabezpieczeniem budynku, które pomimo wcześniejszej decyzji Okręgowej Komisji ds. Szkód Górniczych w Gliwicach, znacznie opóźniono. 2 lutego 1970 do życia został powołany chór parafialny, który był prowadzony przez ks. Skrobola i organistkę s. Antoninę. Latem rozpoczęły się prace związane z przebudową prezbiterium polegające na jego powiększeniu, przygotowaniu miejsca na Liturgię Słowa, usunięciu balasek i starej, wiszącej ambony i ustawieniu nowej, a także pomalowaniu wnętrza kościoła. Pomimo usilnych starań o budowę nowego kościoła na terenie parafii w lutym 1971 roku od władz wojewódzkich wpłynęła kolejna odmowa w tej sprawie. 28 września tego samego roku ks. Anzelm Skrobol otrzymał dekret proboszczowski. W tamtym czasie podjęte zostały kolejne działania mające na celu przeprowadzenie gruntownego remontu dachu na kościele i budynku probostwa, na którym także przebudowano strych i zaadoptowano je do celów mieszkalnych. W prezbiterium została położona nowa marmurowa posadzka. Ze względu na ciągłą niechęć władz do pomysłu budowy nowego kościoła, za sprawą ks. Skrobola parafianie wyrazili chęć wybudowania kaplicy we własnym zakresie. Uzyskali zatem pozwolenie na budowę domu gospodarczego na posesji państwa Szotków przy ulicy Połomskiej, który w zamyśle miał po wybudowaniu pełnić rolę kaplicy. W tajemnicy przed władzami Polski Ludowej powstał budynek gospodarczy, w którym już 14 listopada odprawione zostały pierwsze msze święte. Kaplicy nadano wezwanie św. Józefa Robotnika, a 4 grudnia ks. proboszcz Anzelm Skrobol dokonał uroczystego jej poświęcenia.W październiku roku 1972 parafianie kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa podjęli się kolejnej akcji modlitewnej, intencją której było wybudowanie kolejnego kościoła, tym razem na osiedlu III. Zgody na budowę obydwóch kościołów, zarówno na osiedlu "Przyjaźń", jak i osiedlu III władze wojewódzkie po rozmowach z Kurią Diecezjalną, nie wyraziły. Wyrażono jedynie zgodę na przeniesienie drewnianego kościoła z Jedłownika z przeznaczeniem na świątynię dla osiedla "Przyjaźń". W tym również roku na terenie pierwotnie przeznaczonym pod budowę nowego kościoła rozpoczęto wznoszenie Górniczego Domu Kultury (dziś Górnicze Centrum Kultury PANORAMA). 31 stycznia 1976 roku nastąpił formalny podział mieszkańców pomiędzy parafie św. Barbary i św. Józefa Robotnika oraz Najświętszego Serca Pana Jezusa. W styczniu 1977 roku pracownicy kopalni "Moszczenica" rozpoczęli kolejny remont budynku kościoła NSPJ, który na skutek działalności górniczej doznał wielu zniszczeń. Kościół otrzymał nową marmurową posadzkę, a wnętrza zostały ponownie pomalowane. W 1982 roku dyrekcja uzdrowiska, pomimo wydanej decyzji nakazującej jej opuszczenie zachodniego skrzydła budynku plebanii, nadal zajmowała dotychczasowe pomieszczenia. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 18:53 zamknięty W kwietniu 1991 roku na spotkaniu w sprawie zwrotu parafii części budynku zajmowanej przez dyrekcję uzdrowiska w Warszawie, została podpisana odpowiednia umowa. 9 sierpnia zmieniony został zapis notarialny w księdze wieczystej dotyczącej budynku dyrekcji uzdrowiska - parafia po 40 latach odzyskała obiekt. Wtedy też rozpoczął się remont odzyskanej części budynku. W dniach od 8 do 10 listopada 1991 roku pod patronatem Prezydenta Miasta w kościele Najświętszej Marii Panny Matki Kościoła miał miejsce I Jastrzębski Przegląd Chórów Religijnych im. ks. Anzelma Skrobola. W kwietniu 1992 roku dyrekcja uzdrowiska ostatecznie opuściła budynek, który poddawano dalszym pracom remontowym. W czerwcu z inicjatywy byłych żołnierzy AK i mieszkańców Jastrzębia w zewnętrzną ścianę kościoła wmurowano tablicę ku czci zamordowanych w czasie wojny kapłanów dekanatu jastrzębskiego. We wrześniu parafia udostępniła nieodpłatnie zachodnie skrzydło budynku władzom szkolnym na filię Szkoły Podstawowej nr 4. W październiku 1994 roku proboszcz poinformował parafian o planach rozbudowy kościoła i w związku z tym rozpoczęto specjalną zbiórkę. W ciągu roku w dalszym ciągu prowadzone były prace związane z usuwaniem skutków działalności górniczej. Przez cały kolejny rok trwały prace nad powiększeniem powierzchni kościoła przez adaptację salek przykościelnych na kaplicę boczną. W kaplicy przygotowano ołtarz boczny, w którym umieszczono przeniesiony z ołtarza głównego obraz Matki Bożej Częstochowskiej. Wykonano również remont i renowację organów. Na ścianie, na której umieszczone zostały stacje Drogi Krzyżowej namalowano postać Chrystusa Zmartwychwstałego. Od roku 1996 Międzynarodowy Festiwal Chórów im. ks. Anzelma Skrobola odbywa się w kościele NSPJ. W marcu 1997 roku udostępnione zostały wyremontowane pomieszczenia podziemi domu parafialnego, które nazwano katakumbami. Odbywają się w nich spotkania autorskie, imprezy kulturalne, wystawy oraz spotkania grup parafialnych. W sierpniu 1999 roku w kościele zamontowano nowy ołtarz oraz tabernakulum, a 19 października nastąpiło uroczyste poświęcenie nowego wystroju prezbiterium. W roku 2000 roku miało miejsce niezwykłe wydarzenie. Tuż przed obchodami 20. rocznicy podpisania "Porozumień Jastrzębskich", podczas porządkowania książek po zmarłym proboszczu Anzelmie Skrobolu odnaleziony został oryginał tego historycznego dokumentu, który przez wiele lat znajdował się w bibliotece parafii NSPJ. Odnalezione przez ks. Antoniego Pudlika "Porozumienia Jastrzębskie" zostały przekazane Marianowi Krzaklewskiemu, ówczesnemu przewodniczącemu NSZZ "Solidarność", podczas uroczystych obchodów 20. rocznicy ich podpisania. W sierpniu 2002 roku przystąpiono do kapitalnego remontu filii budynku parafialnego (skrzydła zachodniego - siedziby Zarządu Uzdrowiska).Budynek, w którym dziś swoją siedzibę ma kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa pierwotnie stanowił budynek mieszkalny, usytuowany został równolegle do ulicy 1 Maja i od wschodu graniczy z "Domem Aniołów Stróżów", a od strony zachodniej z główną aleją Parku Zdrojowego. Kształtem przypomina literę "H" o przedłużonej osi wschód-zachód. Dzieli się na trzy prostokątne segmenty, które rozdzielone są celowo utworzonymi w konstrukcji budynku szczelinami zwanymi dylatacjami. W holu segmentu środkowego budynku zachowały się oryginalne płytki ceramiczne oraz drewniane schody dwubiegowe ze spocznikami, a także oryginalna drewniana balustrada. Budynek posiada symetryczny dwukondygnacyjny dach, w którym w północnej połaci występują cztery facjatki kryte dachem dwuspadowym. W skrzydle wschodnim od strony Parku Zdrojowego (północnej) znajduje się pięcioboczny ryzalit zwany absydą, który nakryty jest dachem namiotowym. Cały budynek podzielony został gzymsem kordonowym, który oddziela parter budynku od piętra. Szczyty dachu posiadają wysunięte na rzeźbionych zakończeniach belek stropowych zwanymi kroksztynami okapy, a krawędzie skrzydeł bocznych zaakcentowane zostały od południa płaskimi, pionowymi występami w murze zewnętrznym zwanymi lizenami. Pierwotnie elewacje budynku były przyozdobione boniowanym cokołem oraz gzymsami nadokiennymi i ozdobnymi opaskami wokół okien. Układ powtarzalnych na kondygnacjach pomieszczeń w skrzydle wschodnim budynku przekształcono - pierwotnie w części tej na piętrze znajdowała się kaplica. Obecnie układ ten został zmieniony tak, że skrzydło wschodnie to jednoprzestrzenne pomieszczenie zaadoptowane na kościół, gdzie w parterze ściany nośne zostały zastąpione słupami, a wydzielone pomieszczenie stanowi wspólne wnętrze z kościołem. W górnej części kościoła zachowała się z czasów kaplicy ozdobnie ciosana więźba drewniana wieszarowa z zastrzałami i kroksztynami. W posiadaniu parafii znajdują się zabytkowe sprzęty liturgiczne pochodzące z fundacji Najświętszej Marii Panny, do których można zaliczyć monstrancje, kielichy, puszki i latarnie służące kapłanom, z pierwszej i drugiej połowy XIX wieku. W katakumbach znajduje się ponadto drewniana, malowana rzeźba "Chrystus z dziećmi". Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa wraz z probostwem i skrzydłem zachodnim, Dom Klasztorny św. Józefa i "Dom Aniołów Stróżów" wpisano do rejestru zabytków 30 kwietnia 1993 roku. Dom Klasztorny św. Józefa Obiekt ten został wybudowany w roku 1905 na terenie podarowanym przez dr. Mikołaja Witczaka. Ten dwupiętrowy budynek został wybudowany z myślą spełniania funkcji domu mieszkalnego dla sióstr boromeuszek. Z nastaniem II wojny światowej kaplica przejęta przez władze niemieckie przeniesiona została do "Domu św. Józefa". W roku 1965 siostry boromeuszki przeprowadziły remont w kaplicy "Domu św. Józefa". Do dnia dzisiejszego Klasztorek zamieszkują siostry boromeuszki. "Dom Aniołów Stróżów" W roku 1909 został wybudowany "Dom Aniołów Stróżów", który pierwotnie został przeznaczony dla chłopców. Po wybuchu II wojny światowej we wrześniu 1939 roku w "Domu Aniołów Stróżów" zamieszkała organizacja młodzieżowa - Hitler Jugend, która urządziła tam szkołę samochodową. W roku 1948 "Dom Aniołów Stróżów" przejął Polski Czerwony Krzyż, nadając mu wspólną nazwę "Caritas" i uruchamiając prewentorium dla dzieci. Następnie "Dom Aniołów Stróżów" dzierżawiła Dyrekcja PKP w Katowicach, która jednak zaprzestała opłacania czynszu w roku 1950. W roku 1956 Dyrekcja Okręgowa PKP uruchomiła w tym budynku Kolejowe Sanatorium dla Dzieci z 83 łóżkami. W roku 1971 sanatorium PKP zostało przekształcone w szpital kolejowy. Informacje o kościele pochodzą ze strony www.jastrzębie.pl www.jastrzebie.pl/zaklad_sanatoryjny_dla_dzieci_im._najswietszej_marii_panny_4447.html Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 19:09 zamknięty Kościół jest pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa tak więc w ołtarzu głównym obraz "Serca Pana Jezusa" Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 19:12 zamknięty W OŁTARZU BOGATE ZDOBIENIA ORAZ CIEKAWE TABERNAKULUM Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 19:52 zamknięty W bezpośrednim sąsiedztwie kościoła znajduje się Park Zdrojowy. Został założony na początku lat 60. XIX wieku. Pierwszymi obiektami uzdrowiskowymi wybudowanymi na terenie Parku były "Szwajcarka" i pijalnia wód. W Parku Zdrojowym znajdowało się drugie źródło solanki jodo-bromowej. Od samego powstania Park Zdrojowy stanowił niezwykłą atrakcję uzdrowiska Jastrzębia. Park Zdrojowy od początku założenia podzielony był na dwie "części" - uporządkowaną i "krajobrazową". Z czasem w Parku zaczęły powstawać kolejne zabudowania uzdrowiskowe: budynki Łazienek I, II i III i okazały budynek "Wojskowego Letniska Śląskiego" Wybudowano także budynek Zarządu Uzdrowiska (Masnówka) oraz muszlę koncertową, basen kąpielowy oraz korty tenisowe i skocznię narciarską. W czasach świetności uzdrowiska krajobrazowa część Parku Zdrojowego nosiła nazwę "Dolina Mikołaja". W roku 1952 uzdrowisko nawiedziła silna wichura, która wyrządziła znaczne straty w drzewostanie parku. Po II wojnie światowej w Parku Zdrojowym miały miejsce prace mające na celu jego odbudowanie i uporządkowanie. Nadzór nad prowadzonymi w czynie społecznym pracami prowadziło Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. 22 lipca 1955 odbyła się uroczystość oddania do użytku kuracjuszy odnowionego Parku, któremu nadano imię Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. "Wydarzenie" to upamiętnia kamienny obelisk, który do dziś znajduje się w Parku Zdrojowym. Do czasów współczesnych nie przetrwały budynki "Szwajcarki" oraz "Wojskowego Letniska Śląskiego". Park Zdrojowy może pochwalić się bogactwem sprowadzonych gatunków roślin, m.in.: daglezji zielonej (Ameryka Północna), sosny wejmutki (Ameryka Północna), sumaka octowca (Ameryka Północna) czy niezwykle rzadkiego kasztana jadalnego (południe Europy), miłorzębu dwuklapowego (Chiny) i zółtnicy pomarańczowej (Ameryka Północna). W okresach letnich Park Zdrojowy zdobi także usytuowany pomiędzy budynkiem Łazienek II i główną aleją spacerową - zegar kwiatowy. W miesiącach letnich na jego terenie odbywa się szereg imprez kulturalnych. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 20:26 zamknięty Dom Zdrojowy Ten okazały budynek został wybudowany wiosną 1862 roku jako drugi obiekt zdrojowy. Usytuowany został w środkowej części Parku Zdrojowego, po północno wschodniej stronie obecnej głównej alei parkowej. Pierwotnie Dom Zdrojowy (Kur-Haus) składał się z dwóch części: głównej przeznaczonej na cele kuracyjne oraz mieszkalnej przeznaczonej dla lekarza uzdrowiskowego. Styl architektoniczny zwany "szwajcarskim", w jakim Dom Zdrojowy został wybudowany charakteryzowały jasne elewacje o złożonej kompozycji w układzie "muru pruskiego" z widoczną drewnianą konstrukcją. Od strony placu Dom Zdrojowy posiadał ganek, na który prowadziły pojedyncze wachlarzowe schody. Charakterystyczny element Domu stanowiły ozdobne facjaty umiejscowione na piętrze budynku. W jednej z nich pierwotnie był umieszczony zegar. Od strony południowej do Domu Zdrojowego przylegał nieco mniejszy niż obecnie plac, który służył kuracjuszom do wypoczynku, spacerów i rekreacji. Od strony zachodniej Dom Zdrojowy otaczały alejki, zieleń starodrzewów oraz budynki "Szwajcarki" i pijalni wód. Po wschodniej stronie domu Zdrojowego usytuowany był tzw. folwark, który w uzdrowisku pełnił rolę "dostarczyciela" niezbędnych produktów żywnościowych. Dzięki temu zdrojowisko było samowystarczalne. Ówczesną "lodówkę" pełniła specjalnie wydrążona w skarpie za Domem Zdrojowym "jama", w której przechowywane były produkty dostarczane z folwarku. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 20:28 zamknięty DOM ZDROJOWY NA STAREJ POCZTÓWCE - ŹRDÓŁO www.jastrzębie.pl Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 20:30 zamknięty Dom Zdrojowy posiadał 20 kabin kąpielowych do terapii wodnej w tym 10 w I i 10 w II klasie, które były wyposażone w wanny wykonane z "pięknego, śląskiego marmuru". Różnica pomiędzy I i II klasą kabin polegała na tym, iż wanny w klasie I posiadały owalny kształt i były wykonane z jednego bloku marmurowego oraz były wyposażone w złote okucia. Wanny w kabinach klasy II były wykonane z pięciu kawałków marmuru, a ich kształt był prostokątny. W budynku Domu Zdrojowego prócz kabin kuracyjnych znajdowały się jeszcze jadalnia, sala taneczna, czytelnia oraz restauracja. Nieco później w Domu Zdrojowym została zainstalowana ruletka, za sprawą której pojawił się pewien element "niepokoju" związanego z dorabianiem się wielu kuracjuszy. Z tego też powodu wynikały liczne spory, które skutkowały pojedynkami odbywającymi się w lasach zdrojowych. Z tego też względu najpierw salę, w której się znajdowała ruletka, a potem cały Dom Zdrojowy zaczęto nazywać "Kasynem". Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 20:31 zamknięty W latach 1864-1866 prowadzone wojny niepomyślnie wpłynęły na ilość przyjeżdżających do Jastrzębia kuracjuszy. W roku 1868 hrabia Königsdorf sprzedał Jastrzębie Dolne wraz ze Zdrojem Spółce Akcyjnej Actien Commandit Gesellschaft reprezentowanej przez kupca Eugeniusza Heimanna z Wrocławia. Wtedy też rozpoczął się okres najpierw powolnego, a później szybszego upadku zdrojowiska. Jeszcze około roku 1870 prowadzone były prace związane z wprowadzaniem zmian i ulepszeń w Zdroju - Dom Zdrojowy został powiększony i praktyczniej urządzony. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 20:41 zamknięty W roku 1888 osiedlił się w Jastrzębiu i objął stanowisko lekarza uzdrowiskowego dr Mikołaj Witczak. W roku 1896 dzięki zaciągniętej w domu generalnym sióstr boromeuszek w Trzebnicy bezprocentowej pożyczce zakupił uzdrowisko o łącznej powierzchni ok. 240 ha wraz z Parkiem Zdrojowym. Dr Witczak zaczął przekształcać Zakład Kąpielowy w uzdrowisko dla dzieci chorych na reumatyzm. Sławę, którą uzdrowisko dziecięce z biegiem upływającego czasu osiągnęło, wzmacniały istotnie dobre wyniki w leczeniu dzieci z pomocą solanki jodowo-bromowej. W roku 1918 dr Mikołaj Witczak sprzedał uzdrowisko niemiecko-austriackiemu Towarzystwu Zdrojowemu, a w roku 1922 Jastrzębie Zdrój zostało przejęte przez administrację polską. W tym samym roku synowie dra Witczaka - Mikołaj i Józef odzyskują kurort. W latach 1922-1938 dzięki dynamicznemu rozwojowi i rozbudowie uzdrowiska Jastrzębie Zdrój stało się największym - pod względem ilości kuracjuszy i obrotów - w województwie uzdrowiskiem. Wtedy też nastąpiła rozbudowa Kasyna o skrzydło wschodnie, w którym mieściła się (i nadal funkcjonuje) duża wielofunkcyjna sala. Centrum życia towarzyskiego mieściło się w Kasynie Zdrojowym, w którym działały Klub Towarzyski, czytelnia oraz sala brydżowa. W roku 1939 uzdrowisko przeszło pod administrację niemiecką - wtedy też sanatoria zamieniono na szpitale i pomieszczenia biurowe. Po roku 1945 przystąpiono do odbudowy uzdrowiska, a w rok później wróciło ono w posiadanie braci Witczaków. W roku 1947 Dom Zdrojowy wraz z 80% uzdrowiska został przejęty pod zarząd Ministerstwa Zdrowia. W roku 1949 w Domu Zdrojowym funkcjonowała kawiarnia, jadłodajnia, a także dom kultury dla mieszkańców. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 10.08.10, 20:59 zamknięty 22 lipca 1955 roku do użytku publicznego oddano odrestaurowany Park Zdrojowy, a także przeprowadzono remont kapitalny Domu Zdrojowego oraz "Szwajcarki" dokonując wymiany drewnianych konstrukcji dachowych i pokrycia dachów oraz stolarki, położono nowe tynki i rynny oraz wymieniono instalacje elektryczną i grzewczą. W roku 1961 Park Zdrojowy wzbogacił się o nową atrakcję, którą był tzw. zwierzyniec. 29 października 1961 roku odbyła się uroczystość 100-lecia powołania uzdrowiska - została odsłonięta tablica pamiątkowa, którą umieszczono na frontowej ścianie Łazienek w Parku Zdrojowym. Wraz z odkryciem pokładów węgla kamiennego na terenie Jastrzębia Zdroju w od początku lat 60. XX wieku nastąpił intensywny rozwój górnictwa. Wtedy też podjęto plany rozbudowy niewielkiej miejscowości uzdrowiskowej jaka było Jastrzębie Zdrój do 100-tysięcznego miasta. Trzy lata później wskutek działalności górniczej nastąpił zanik źródeł solankowych. Ostatecznie w roku 1994 uzdrowisko zakończyło swoją działalność, a budynek Domu Zdrojowego został przejęty przez Gminę i przekazany Miejskiemu Ośrodkowi Kultury z przeznaczeniem na działalność kulturalną. W roku 1998 Dom Zdrojowy poddano generalnemu remontowi i modernizacji z odtworzeniem ganku frontowego od strony południowej i przywróceniem pierwotnego wystroju. W chwili obecnej w Domu Zdrojowym znajduje się m.in. sala lustrzana, sala "teatralna", pracownia plastyczna, działają Dziecięca Rewia Taneczna Formacji Tańca "KLIPS", Dziecięcy teatrzyk "Złota Gęś" i Teatr "Teatr Monitoring", prowadzone są także zajęcia z nauki gry na gitarze i wiele innych. Dom Zdrojowy wpisano do rejestru zabytków 30 kwietnia 1993 roku. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 11.08.10, 00:09 zamknięty posanatoryjny obiekt Sanatorium Spółki Brackiej Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 13.08.10, 21:42 zamknięty PRZEPIĘKNA FONTANNA W KTÓREJ WODA UKŁADAŁA SIĘ W PAWIE OGONY Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 13.08.10, 23:41 zamknięty W Jastrzębiu jest Park Zdrojowy To co mnie zachwyciło to zegar kwiatowy Na moich oczach wskazówka się przesunęła Powiedzmy że lekko mnie przestraszyła Jest fontanna na której opierałam oczy Bo woda w kształt pawich piór się toczy Kościół, choć po wystroju widać że nowy Mieści się w dawnym Domu Zdrojowym Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 15.08.10, 19:46 zamknięty Tym razem korzystając z tego, że miałam chwilę czasu do następnego autobusu na spacer wybrałam się sama. Przedmiotem mojej wycieczki był Kościół Świętej Trójcy w Bytomiu, przejażdżka starym tramwajem oraz cmentarz Mater Dolorosa. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 15.08.10, 19:56 zamknięty Kościół Świętej Trójcy w Bytomiuzostał zaprojektowany przez Paula Jackischa w stylu neogotyckim i wybudowany w 1885 roku w stylu neogotyckim. Obecny kościół stanął na miejscu dawnej kaplicy cmentarza parafialnego kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Owa stara nekropolia znajdowała się niegdyś poza miastem, na tzw. "Piekarskim Przedmieściu". Z racji dynamicznego rozwoju Bytomia w XIX wieku i szybkiego wzrostu ludności Piekarskie Przedmieście zostało wchłonięte do miasta. Początkowo nowy kościół planowano postawić na miejscu starej kaplicy Świętego Jacka w Rozbarku, ale gmina Rozbark nie wyraziła na to zgody. Rozważano także lokalizacje naprzeciw gimnazjum, lecz zrezygnowano z tego pomysłu, ponieważ koszty zakupu tego terenu były za wysokie, poza tym jego właściciel nie zamierzał oddać swojej działki na ten cel. W końcu zdecydowano się na wybudowanie kościoła na miejscu zamkniętego cmentarza na Piekarskim Przedmieściu. Niestety z powodu śmierci proboszcza Józefa Szafranka budowa opóźniła się o kilka lat. Ostatecznie 21 maja 1883 roku wmurowano kamień węgielny, a nowy kościół oddano do użytku dwa lata później. Kościół jest kościołem orientowanym co oznacza, że prezbiterium jest skierowane na wschód. Kościół bazylikowy, trzynawowy. Nad wejściem znajduje się 60-metrowa wieża a na dachu można zobaczyć sygnaturkę. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 15.08.10, 20:14 zamknięty Wnętrza są otynkowane i nakryte sklepieniami żebrowo - krzyżowymi Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 15.08.10, 20:37 zamknięty Wyposażenie kościoła pochodzi z okresu jego budowy - oprócz zachowanej z poprzedniej kaplicy XVII wiecznej rzeźby Świętego Józefa - Na zdjęciu poniżej ołtarz główny wykonany przez rzeźbiarza Buhla z Wrocławia. W ołtarzu znajduje się też obraz Świętej Trójcy na tle Bytomia. Autorem obrazu jest Fahnroth Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 15.08.10, 20:45 zamknięty Na uwagę zasługują też ciekawe polichromie pochodzące z lat 1922 - 1923 oraz przepiękne rzeźby. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 15.08.10, 21:14 zamknięty W lipcu 1922 r. przez artystę malarza Otto Kowalewskiego i mistrza malarskiego Augusta Frankowicza przeprowadzona zostaje gruntowna renowacja kościoła wraz z ołtarzami, organami, amboną i ławkami. A w maju 1935 r. zostają wstawione trzy nowe witraże nad głównym ołtarzem wykonane przez artystów szkoły monachijskiej, zaś w 1938 roku odnowiono pokrycie dachu oraz dokonano renowacji rzeźb i malowideł wewnątrz koscioła. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku II 15.08.10, 21:57 zamknięty W kościele znajduje się empora a w niej organy z 50 głosami wykonane w austriackiej firmie Regier Link
