Warszawiacy wolą logo "Leonardo"

[jowr]

Jak rozumiem "logo" kosztowało już 61 tys pln.
Gratuluję "gospodarności".

[czarnyzajaczek]

Zauważ że logo ma nam służyć przez wiele lat więc nie można sobie pozwolić na jakiś szajs w imię oszczędzania

Dla porównania na słynne już lodowisko poszło 700 tys pln, a logo przynajmniej przez kilka - kilkanaście lat będzie pomagać w promowaniu miasta. I takie badanie jak są kojarzone propozycje logo są bardzo ważne, bo jak widać okazuje się że jedna z propozycji nie nadaje się do promowania Lublina, a w drugą warto było zainwestować

[japolan]

Dobry wieczór,

Wychodzi - w świetle powyższych wypowiedzi - na to, że dotychczas logo kosztowało (prawie) 10% kosztów budowy lodowiska.
A może tak zamiast loga dać buźkę szefa / szefowej od - faktyznej - kompromitacji miasta, jeśli taki szef / taka szefowa istneje? Mam na uwadze szefa rzeczywistego, a nie formalne obsadzanie określonych stanowisk. Zwyczajnie: trudno uwierzyć, że ktoś może sią aż tak wysilać z tak złym skutkiem. Przykre to. Smutne to. Szkoda. Można się o bawiać, iż niektórzy uwierzą, że to takie prawdziwie lubelskie postępowanie.

A może tak mieszkańcy zrzucą się i składkowo zamówią Mszę Świętą w intencji oświecenia speców od promowania miasta? Ważne - u pobożnego księdza.

Z poważaniem,

japolan...

[Gość: :)))]

panie Marku, a może zrzutka dla pana na herbatkę?

P. Bielesz jak niemowlę w rękach p. Krawczyka.

[robertw18]

Tamten mu wciska swoje hasła, a on nie umie się spytać ani jak dobierano osoby do badań, ani ile wypytywano (a ile odmówiło odpowiedzi) i jaki odsetek był wśród różnych rodzajów odpowiedzi.
Zadowolony, że: "Czytelne, ciekawe, wysublimowane - tak ocenili je badani." Ale w jakiej liczbie, dwóch? Spośród ilu, stu?
Tak sobie gadać możemy w nieskończoność...
Pozdr.

[shawman]

To logo jest czytelne? Rozumiem, że respondentom najpierw wyjaśniono, jakiego
miasta to logo, bo chyba sami by nie rozczytali... :>

11 tys. płacimy, by p. Krawczyk ocalił stołek!

[robertw18]

Do ocalenia stołka po tym, jak wywalił 50 tys. nieudolnym gościom z Warszawy, teraz zatrudnił innych "cwaniaków" z tegoż miasta, by dostarczyli mu podkładki, że coś z tego "logo" można zrozumieć...
Płacimy za to p. Krawczykowi, tzn. jego warszawskim pomocnikom, 11 tys.
Pozdr.

Warszawiacy wolą logo "Leonardo"

[Gość: lubelak]

Ciekawe ile Krawczyk, vide PO, płaci GW za reklamę. Już widzę, jakby jakiś
urzędas za czasów Pruszona robił taką jazdę, to szanowni dziennikarze Gazety, by
go rozjechali. A tu nie dość, że obiektywnie nie relacjonują, to na dodatek
pomagają jak się tylko da. Po prostu żenada.

[marcinskrzypek]

Za czasów Pruszona pracowano nad logo w kształcie tunelu, ale było dużo droższe.
No i była jeszcze piosenka "lublin jest, jest de best" oraz medal dla Brathanków
(zaraz, zaraz, dla kogo?) za piosenkę "W kinie w Lublinie".

Teraz - to jest jednak zupełnie inna jazda.

"Wolą"? To nich biorą, a nam zwrócą 50 tys. zł!

[robertw18]

Ale oczywiście znajdą się zaślepieni poplecznicy PO, którzy będą wmawiać, że obecnie przy korycie to "zupełnie inny poziom".
Pozdr.

Warszawiacy wolą logo "Leonardo"

[Gość: Mia]

Oj, coś czuję że część forumowiczów jeszcze sobie nie odpowiedziała
na pytanie dlaczego miastu potrzebne jest logo.
Gadanie o tym, jak to źle ktoś inny wydaje pieniądze to nasza polska
tradycja. Sami oczywiście zrobilibyście logo za darmo i jeszcze
wszyskim by się od razu podobało.
Czy naprawdę uważacie, że sprawdzenie oddziaływania loga jest bez
sensu?

LUBCIE LUBLIN !!!!

[Gość: grant]

Co za kretyn lansuje i forsuje to paskudne logo oraz idiotyczny,
wydumany parol "renesans inspiracji"? I to wszystko za nasze,
podatników pieniądze!
Logo, ze swej istoty, musi coś symbolizować, a co symbolizują
jakieś dziwaczne figury geometryczne widoczne na fotografii, którą
zamieszcza Gazeta? W jaki sposób figury te wiążą się z Lublinem? No
i ten pretensjonalny "renesans inspiracji". Renesans czyli
odrodzenie, a kiedy w takim razie były te "pierwotne inspiracje"? I
na czym polegały- dajmy na to - w lubelskim średniowieczu?
Bzdura na bzdurze i bzdurą pogania!
Przeglądając projekty logo, zamieszczone w Kurierze Lubelskim,
zauważyłem jeden z nich zwierający hasło: "Lub Lublin". Jakżesz to
proste, urocze i bezpretensjonalne!!!! A przy tym BEZDYSKUSYJNE, bo
co można zarzucić wdzięcznemu, miłemu zaproszeniu do lubienia
naszego miasta?? Z hasłem tym nie da się polemizować w żaden
sposób, nie można przyczepić się do niego z żadnej strony -
zarzucić braku związku, nieadekwatności itp.
No, proszę, niech jakiś mądrala, z urzędu czy z ulicy, wytoczy
jakąś merytoryczna "armatę" przeciwko temu wezwaniu do sympatii dla
Lublina! Śmiało, Państwo Mądralińscy - eksperci domorośli i
urzędowi!
Jeśli chodzi zaś o symbol, to Lublin nie ma chyba takiego, który
rozpoznawalny byłby w kraju, a tym bardziej za granicą. W tej
sytuacji trzeba taki symbol wykreować, jednak nie może nim być
żaden furiozalny bohomaz ani wydumane "kwadratowate haczyki", jak
te, zaprezentowane przez warszawskich, pożalsięboże "specjalistów"
od siedmiu boleści, wysoko - niestety - opłaconych.
Jedynym, w miarę rozpoznawalnym symbolem Lublina jest Brama
Krakowska i to właśnie jej symboliczny, uproszczony (ale
artystycznie) zarys może być skutecznym medium budowania skojarzeń
z naszym miastem (można by rozważyć ewentualnie zarys frontonu
Zamku Lubelskiego, który też jest bardzo charakterystyczny).
Weźmy taki oto przykład: mieszczący się nie w żadnym historycznym
bynajmniej budynku Sejm RP również nie ma żadnego oczywistego
symbolu. Ale używany od lat szkicowy zarys charakterystycznego
okrągłego dachu z powiewającą na jego szczycie flagą przyjął się
bardzo dobrze i funkcjonuje już w świadomości bardzo wielu
obywateli RP budząc jednoznaczne skojarzenie.
Podobnie może być z symbolicznym zarysem Bramy Krakowskiej (czy
Zamku), który - umieszczony na logo Lublina - nawet osobie nie
będącej nigdy w naszym mieście - musiałby sugerować, iż chodzi o
jakąś budowlę ważną i charakterystyczną dla lubelskiego pejzażu. Z
czasem (jak długim, to zależy od częstotliwości i powszechności
używania i propagoowania logo) symbol ten utrwaliłby się w
publicznej pamięci i świadomości i doskonale pełnił swoją rolę.
W ten sposób, rozumując logicznie, można stworzyć "algorytm", a
następnie wytworzyć logo według "receptury", zamiast błądzić po
omacku i rozpatrywać kwintale i tony mniej lub bardziej udanych
projektów, wymyślonych na zasadzie "co się komu kojarzy".
Tyle na ten temat. I proszę ewentualnych polemistów nie pierniczyć
trzy po trzy ogólnych banałów o nowoczesności, inspiracjach itp.
bzdur, tylko odnieść się konkretnie do rzeczy.
1. CO TAKIEGO ZŁEGO JEST W UZNANIU ZA SYMBOL LUBLINA BRAMY
KRAKOWSKIEJ I JAKI EWENTUALNIE SYMBOL JEST LEPSZY I DLACZEGO???
2. DLACZEGO HASŁEM, MAJĄCYM ZJEDNYWAĆ PRZYJACIÓŁ NASZEMU MIASTU,
NIE MOŻE BYĆ "LUB LUBLIN" I JAKIE HASŁO PEŁNIŁOBY TAKĄ FUNKCJĘ
LEPIEJ I JAKIE SĄ NA TO DOWODY??

[Gość: grant]

Chociaż napisaną emocjonalnie i "ad hoc", proszę potraktować moją
powyższą wypowiedź jako LIST OTWARTY do władz miasta rozpatrujących
projekty logo Lublina.
Myślę, że obywatelom Lublina należą się poważne wyjaśnienia na
temat dotychczasowych poczynań urzędników od promocji miasta i
poważne, rzeczowe argumenty, a nie jakiś biurokratyczny bełkot,
który niczego nie uzasadnia i zmierza tylko do usprawiedliwienia
niekompetencji i niegospodarności.

[japolan]

Dobry wieczór,

Pomysł z obiektem - bardzo dobry, moim skromnym zdaniem. Proszę, ewentualnie, rozważyć Bramę Trynitarską.
"Lub Lublin" - tak, jeśli chodzi o wezwanie do lubienia, a nie propozycję wyboru (spójnik "lub"). Aczkolwiek, mam na uwadze hasło jeszcze bardziej nośne - zamierzam przedstawić, jeśli mi zapłacą (czyn społeczny, w tym zakresie, mnie nie interesuje).

Z poważaniem,

hasło to nie wszystko

[marcinskrzypek]

Dla ścisłości: nie LUB LUBLIN tylko POLUB LUBLIN.

To fajna gra słów, która da sie ograć grafiką. Ale sama grafika zaproponowana
przy haśle - wdzieliście ją? Jest trochę jesienna.

Problem z tym całym zamieszaniem jest taki, że nie chodzi o hasło czy logo, lecz
cały system znaków służący zbudowaniu wizualnej identyfikacji miasta. Za to była
ta kasa. Nie za samo hasełko, które każdy może wyjąć z rękawa.

prosba do opiniodawców

[marcinskrzypek]

Ludzie, zapoznajcie się z przedmiotem waszych uwag, zanim coś napiszecie.

www.um.lublin.pl/um/index.php?t=200&id=48212
Na tej stronie na dole jest prezentacja pdf obu znaków. Warto się z nią zapoznać.

> Logo, ze swej istoty, musi coś symbolizować

- Nie musi. Co jasno pokazują przykłady znaków innych miast dostępne na
powyższej stronie. Tzn., dla ścisłości - wiele z nich coś symbolizują, ale
często nie wiadomo, co.

> jakieś dziwaczne figury geometryczne widoczne na fotografii, którą
> zamieszcza Gazeta? W jaki sposób figury te wiążą się z Lublinem?

- No właśnie - to wyjaśnia prezentacja w pdf. Klik - i wszystko będzie jasne.
Będzie można napisać nowy, ale już bardziej kompetentny post zaczynający się od
słów "Co za kretyn..."

Ten znaczek da się rozebrać na wiele innych składowych, z których każda coś
znaczy i którymi można grać osobno, a jednak grać na rzecz jednego systemu
wizualnego. To jest na prawdę sprytne.

> zauważyłem jeden z nich zwierający hasło: "Lub Lublin". Jakżesz to
> proste, urocze i bezpretensjonalne!!!! A przy tym BEZDYSKUSYJNE, bo
> co można zarzucić wdzięcznemu, miłemu zaproszeniu do lubienia
> naszego miasta??

- Dla ścisłości: POLUB LUBLIN. Hasło fajne, ale można mu zarzucić, że jest tylko
hasłem. Grafika jest trochę smutnawa i konwencjonalna.
A nam w tym momencie chodzi nie o hasło czy logo, ale cały system identyfikacji
wizualnej, zrozumiały również dla nieznających polskiego.

> nie można przyczepić się do niego z żadnej strony -
> zarzucić braku związku, nieadekwatności itp.
> No, proszę, niech jakiś mądrala, z urzędu czy z ulicy, wytoczy
> jakąś merytoryczna "armatę" przeciwko temu wezwaniu do sympatii dla
> Lublina! Śmiało, Państwo Mądralińscy - eksperci domorośli i
> urzędowi!

- To prawda, sprytna gra słów, ale nie odpowiada na pytanie, dla jakich walorów
mamy polubić Lublin. Co w nim jest takiego? W tym całym zleceniu niewłaściwie
kojarzonym tylko z logo Lublina chodziło o taki znak, który powie, Z CZYM ludzie
mają kojarzyć Lublin.

Warto zapoznać się ze zrozumieniem z założeniami tego zlecenia za 50 tys. Nie
wszędzie jest to bełkot.

Samo hasło "polub Lublin" jest fajne, bo sie fajnie splata z nazwą, ale nic poza
tym. I - jednak - jest trochę płytkie. Coś jak: "Przyjedź do Ciecierzyna, będzie
fajnie".

> 1. CO TAKIEGO ZŁEGO JEST W UZNANIU ZA SYMBOL LUBLINA BRAMY
> KRAKOWSKIEJ I JAKI EWENTUALNIE SYMBOL JEST LEPSZY I DLACZEGO???

- Złego jest to, że jest to jednak Brama KRAKOWSKA. No, niestety, trzeba zwracać
na takie szczegóły uwagę. Czy Kraków użyłby do promocji dajmy na to "Bramy
Warszawskiej"?
Koziara użył Bramy Krakowskiej, ale u niego jeszcze hasło "na wschodzie Lublin"
i słoneczko, dla których warto ten znak promować.

Z Zamkiem - też są problemy. Po pierwsze nie bez przyczyny ktoś powiedział o nim
"sowa". Po drugie - było to więzienie i miejsce kaźni. Po trzecie - ktoś, kto
tam pójdzie zwiedzać i "polubić Lublin" może wyjść z uczuciem niedosytu.

Z tym "renesansem inspiracji" jest właśnie tak, jak piszesz nt. kreowania
symbolu Sejmu. To hasło logicznie nic nie znaczy. Ale zacznie znaczyć, jak się
je wylansuje. Tak jak coca-cola.

[clavi]

Mysle, ze batalia o logo jest juz przegrana. Czarne tzw "leonardo"
zostanie nam "wcisniete". Mamy juz ulice Leonarda, czas na logo.

Wszelkie argumenty wraz z koronnym, ze logo NIE kojarzy sie nam
z Lublinem zostaly uznane za niemerytoryczne.

Na koniec te kosztowne badania... Moze mialy dowiesc, ze lublinianie
po prostu nie znaja sie na rzeczy i nalezalo sie dowartosciowac
opinia warszawiakow? Ci dopiero gadali merytorycznie!
I jak szybko rozpoznali czcionke Mistrza!

Proponuje teraz zwrocic sie do krakowian. Oni nie palaja miloscia
do warszawiakow i moga poprzec nasze zdanie. To z kolei nas
dowartosciuje. Ze to bedzie kosztowac?

W 1994 r. Bill Gates zapłacił 30 800 000 $ za 18 stron notatek
Leonarda. To i my wysuplamy jakies grosze; wszak wszyscy razem
jestesmy bogatsi od Billa.

"logo" nie jest dla nas

[marcinskrzypek]

(Pisząc logo, mam na myśli oczywiście nie logo, lecz system identyfikacji
wizualnej - czyli kampanie budowania wizerunku Lublina w świadomości
nie-lublinian przy użyciu różnych obrazków w róznych kontekstach)

> Wszelkie argumenty wraz z koronnym, ze logo NIE kojarzy sie nam
> z Lublinem zostaly uznane za niemerytoryczne.

- Sęk w tym, że to "logo" nie musi "wyrażać" Lublina (czyli się z nim kojarzyć
nam), lecz dopiero budować nowe skojarzenia nt. Lublina w świadomości
nielublinian. Dlatego w tej kampanii ważne są idee, z którymi CHCEMY być
kojarzeni (ALE niekoniecznie już istniejące typu Brama Krakowska), a potem
dalsze pieniądze - tak, tak - pójdą na puszczenie tego wizerunku w ruch. I stąd
weźmie się jakiś odbiór Lublina w świadomości mieszkańców innych miast.
Budowanie tego odbioru, zakładając, że powinien sie opierać na NASZYM odbiorze
nie jest najszczęśliwsze. Jak juz za coś płacić, to za to, żeby ten odbiór
naszego miasta przez obcych był lepszy od naszego. Tak mi się wydaje.

> Na koniec te kosztowne badania... Moze mialy dowiesc, ze lublinianie
> po prostu nie znaja sie na rzeczy i nalezalo sie dowartosciowac
> opinia warszawiakow?

- Adresatami "logo" są właśnie m.in. warszawiacy czyli ogólnie ludzie spoza
Lublina. Można by było zrobić badania na większej grupie, ale to by więcej
kosztowało.

Natomiast widzę, że zadziałał tu podpuszczający tytuł w GW, na zasadzie: o,
warszawiaków się pytali, a co my gorsze? :-)

[Gość: grant]

marcinskrzypek napisał:
"- Sęk w tym, że to "logo" nie musi "wyrażać" Lublina (czyli się z
nim kojarzyć nam), lecz dopiero budować nowe skojarzenia nt.Lublina
w świadomości nielublinian. Dlatego w tej kampanii ważne są idee, z
którymi CHCEMY być kojarzeni (ALE niekoniecznie już istniejące typu
Brama Krakowska), a potem dalsze pieniądze - tak, tak - pójdą na
puszczenie tego wizerunku w ruch. I stąd weźmie się jakiś odbiór
Lublina w świadomości mieszkańców innych miast. Budowanie tego
odbioru, zakładając, że powinien sie opierać na NASZYM odbiorze nie
jest najszczęśliwsze. Jak juz za coś płacić, to za to, żeby ten
odbiór naszego miasta przez obcych był lepszy od naszego. Tak mi
się wydaje."

Sęk w tym, Panie Marcinie, że faktycznie tak tylko się Panu wydaje.
Kto i na jakiej podstawie postanowił, że należy tworzyć
jakieś "nowe skojarzenia nt.Lublina w świadomości nielublinian"?
Znacznie łatwiej, a przede wszystkim efektywniej jest poprawnie
zidentyfikować istniejące skojarzenia i wykorzystać je do
skutecznego promowania miasta.
Twierdzi Pan, że nowe idee oraz pieniądze, które "pójdą w ruch"
wytworzą jakiś nowy "odbiór Lublina w świadomości mieszkańców
innych miast". Niestety, są to tylko słowa. A jeśli "nowe idee" i
pieniądze nie wytworzą żadnego "odbioru"? Jakie są wiarygodne
przesłanki pańskiego twierdzenia, jak je "obliczono", jakie sa
dowody na poparcie tej śmiałej tezy?
Przepraszam za porównanie, ale pańskie wywody (będące w istocie
powtórzeniem spekulacji autorów logo i feralnego hasła) są tylko
wańkowiczowskim chciejstwem, bez jakiegokolwiek uprawdopodobnienia
ich słuszności.
Niestety, wygląda na to, że ponad pół starego miliarda złotych
(bardziej działa na wyobraźnię) wyrzucono w błoto, a w każdym razie
bez żadnych gwarancji powodzenia przedsięwzięcia, na które fundusze
wydatkowano.
Zapowiada się wielka, piękna katastrofa, godna Greka Zorby.

[marcinskrzypek]

> Kto i na jakiej podstawie postanowił, że należy tworzyć
> jakieś "nowe skojarzenia nt.Lublina w świadomości nielublinian"?
> Znacznie łatwiej, a przede wszystkim efektywniej jest poprawnie
> zidentyfikować istniejące skojarzenia i wykorzystać je do
> skutecznego promowania miasta.

- Z tego, co mi sie przypomina te skojarzenia nie są zbyt ciekawe - Budka
Suflera, Majdanek, Unia Lubelska... O promocje na bazie Unii Lubelskiej
postuluje od dawna, ale to trudne. Problem w tym, że tych skojarzeń nie ma.

> Twierdzi Pan, że nowe idee oraz pieniądze, które "pójdą w ruch"
> wytworzą jakiś nowy "odbiór Lublina w świadomości mieszkańców
> innych miast". Niestety, są to tylko słowa. A jeśli "nowe idee" i
> pieniądze nie wytworzą żadnego "odbioru"?

- Wytworzą, bo po prostu reklama jest już nauką, a nie zgadywanką. To jest już
profesjonalna sztuka a nie spekulacje. To jest piąta - czy tam już szósta - władza.

> Niestety, wygląda na to, że ponad pół starego miliarda złotych
> (bardziej działa na wyobraźnię) wyrzucono w błoto, a w każdym razie
> bez żadnych gwarancji powodzenia przedsięwzięcia, na które fundusze
> wydatkowano.
> Zapowiada się wielka, piękna katastrofa, godna Greka Zorby.

- Bez paniki. Proszę mi uwierzyć, że Pańska uwaga, którą Pan omiata TV i
bilbordy na ulicach jest starannie zważona i to jeszcze w relacji do Pańskiego
portfela i przyzwyczajeń. Wszyscy już od dekady jesteśmy homo pugilares. Niech
Pan sobie kupi jakieś pismo na ten temat np. "Press"... albo nie, niech Pan nie
kupuje. Będzie Pan szczęśliwszy.

Lubcie Lublin!

[Gość: grant]

marcinskrzypek napisał:
> Ludzie, zapoznajcie się z przedmiotem waszych uwag, zanim coś
napiszecie.
> www.um.lublin.pl/um/index.php?t=200&id=48212

Dzięuję za informację, zapoznałem się. Niestety, nie znalazłem tam
rzetelnej i trafnej argumentacji, a tylko zawiłe objaśnienia w
stylu "co poeta miał na myśli".

> > jakieś dziwaczne figury geometryczne widoczne na fotografii,
którą zamieszcza Gazeta? W jaki sposób figury te wiążą się z
Lublinem?

> - No właśnie - to wyjaśnia prezentacja w pdf. Klik - i wszystko
będzie jasne... Ten znaczek da się rozebrać na wiele innych
składowych, z których każda coś znaczy i którymi można grać osobno,
a jednak grać na rzecz jednego systemu wizualnego. To jest na
prawdę sprytne.

Niestety, nic nie jest jasne, choć - istotnie - twórcom
tej "szarady" nie można odmówić sprytu. Logo nie wytwarza się
jednak po to aby spotykający je miał rozwiązywać "rebusy" i
kombinować co znaczy ta czy tamta linia lub ów kwadracik, jakie
jest jego pochodzenie, asocjacje historyczne itp.
LOGO - to ze swej istoty - prosty komunikatywny znak, który ma
tylko kojarzyć się obserwatorowi z konkretnym desygnatem.
Oczywiście, kojarzyć się pozytywnie i jest to jedyne wymaganie w
stosunku do logo. Nadmiar argumentacji, zaprezentowanej przez -
sprytnych niewątpliwie - twórców "systemu identyfikacji wizualnej"
jest więc całkowicie zbędny i - moim zdaniem - zaciemnia tylko
jasny cel.

A teraz o haśle. Pragnę Pana uspokoić; przytoczenie przez mnie
hasła LUB LUBLIN, w tej właśnie formie, nie jest bynajmniej
wynikiem nieścisłości czy nieuwagi, a rozmyślną modyfikacją. Hasło
POLUB LUBLIN brzmi boowiem nie najszczęśliwiej, z kliku powodów. Po
pierwsze, tryb imperatywny czasownika polubić jest sam w sobie
pewną niezręcznością i jego frekwencja w języku polskim jest
minimalna, a zatem nie jest to forma "osłuchana" i odbierana łatwo
i pozytywnie. Również i z tego powodu, że ostatnia sylaba
pierwszego wyrazu jest tożsama z pierwszą sylabą wyrazu następnego,
co powoduje pewne utrudnienie artykulacyjne i obniża atrakcyjność
fonetyczną. PRZEDE WSZYSTKIM jednak - wbrew temu co Pan twierdzi -
nie ma w tym sformułowaniu żadnej GRY SŁÓW. GRA rozpoczyna się
dopiero wówczas, gdy powstaje pewna wieloznaczność, a ta występuje
wtedy, gdy POLUB zamienimy na LUB, będące zachętą do sympatii wobec
Lublina na dwa różne sposoby - wprost (jako czasownik) i jako
alternatywa dla innych miast (spójnik). Czy to jasne?
Ponieważ hasło LUB LUBLIN ma nadal cechę, o której wyżej, a
mianowicie pewną niezgrabność fonetyczną, można je ewentualnie
zamienić na LUBCIE LUBLIN. W stosunku do POLUB LUBLIN jest to
forma jeszcze o tyle lepsza, że wyraża zachętę do lubienia Lublina
przez wszystkich (także tych, którzy już polubili) i permanentnie,
a nie tylko sugeruje aby polubić czyli apeluje do nieprzekonanych i
ogranicza proces w czasie.
I jeszcze drobne sprostowanie: czerpiąc fragment hasła z jednego z
projektów nie sugerowałem bynajmniej, że akceptuję także grafikę
towarzysząca temu hasłu. Tego aspektu w ogóle nie poruszałem.

Pisze Pan, że LUB LUBLIN "... nie odpowiada na pytanie, dla jakich
walorów mamy polubić Lublin. Co w nim jest takiego?"
I dalej, że "W tym całym zleceniu niewłaściwie kojarzonym tylko z
logo Lublina chodziło o taki znak, który powie, Z CZYM ludzie mają
kojarzyć Lublin. Warto zapoznać się ze zrozumieniem z założeniami
tego zlecenia za 50 tys. Nie wszędzie jest to bełkot."

Być może Państwa zlecenie istotnie obejmnowało tak szeroki zakres,
o jakim Pan pisze, jednak - moim zdaniem - zupełnie niepotrzebnie.
W efekcie otrzymaliśmy bowiem coś w rodzaju teoretycznego studium,
które stanowi czystą spekulację intelektualną, ma się nijak do
rzeczywistości, a jego wdrożenie wymagałoby bardzo wiele czasu oraz
forsownych i kosztownych metod realizacyjnych, nie mówiąc już o
pewnej presji czy wręcz przymusie wobec podmiotów, producentów itp.
Proszę zauważyć, że żadne z - prezentowanych w projektach
porównawczo - logo znanych miast nie zawiera żadnych objaśnień ani
uzasadnień. Nie taka jest funkcja logo, nie wymagajmy więc aby
symbol miasta dodatkowo jescze strzygł, golił i wiązał krawaty.
Twórcy logo największego miasta Holandii ograniczyli się tylko do
stwierdzenia: "Jestem Amsterdamem", a inni nawet nie użyli tego
najprostszego czasownika. Umieszczając w logo napis: "LUBCIE
LUBLIN" sugerowalibyśmy, że miasto warte jest sympatii ZE WSZECH
MIAR, a nawet POMIMO rozmaitych niedostatków. Czyż to nie
wystarczające uzasadnienie?
LUBCIE LUBLIN, bo jest! - można by sparafrazować znane powiedzenie
pierwszego zdobywcy Mount Everestu.

Kiedy zapytałem: co złego jest w uznaniu Bramy Krakowskiej za
symbol Lublina, odpowiedział Pan:
"- Złego jest to, że jest to jednak Brama KRAKOWSKA. No, niestety,
trzeba zwracać na takie szczegóły uwagę. Czy Kraków użyłby do
promocji dajmy na to "Bramy Warszawskiej"?
Przepraszam, ale tym argumentem rozbawił mnie Pan, że tak powiem,
doszczętnie. Przecież to jest tylko nazwa, która ma historyczną
genezę, ale nic więcej - niczego nie reklamuje, nie promuje, a w
logo nawet się nie pojawia. Czy nie wydaje się Panu, że zarzut, iż
Plac Litewski promuje Litwę byłby śmieszny, a Mińsk (Mazowiecki)
powinien zmienić nazwę, bo kojarzy się ze stolicą reżimu
Łukaszenki? Nie przesadzajmy!
Podobnie i z Zamkiem Lubelskim. Jest to bardzo okazała, wyrazista i
wręcz monumentalna budowla o pięknym, charakterystycznym frontonie,
a prowadzące doń lubelskie "hiszpańskie schody" mają - wraz z całą
oprawą - niepowtarzalny urok, widoczny wspaniale chocby w telewizji
(przywołuję tu transmisje z wielu imprez). I żadne perypetie
historyczne zamku nie mają znaczenia - odwołujemy się bowiem do
jego wielkości, potęgi i chlubnych dziejowych tradycji, a nie
przykrych incydentów, którym poświecamy właściwą uwagę, cześć i
skupienie w stosownych symbolach pamięci - tablicach pamiątkowych
itp.
Oczywiście nie upieram się bynajmnej przy Zamku, bowiem - jak
słusznie zauważył jeden z przedmówców - "w kolejce" czeka jeszcze
Brama Trynitarska, której zarys już obecnie znajduje się na
prezydenckiej firmówce (papierze korespondencyjnym) i wygląda
całkiem zgrabnie wraz z symbolicznym zarysem dachów ścisłego
centrum Lublina. Być może należało pójść tym właśnie tropem i
wykorzystać wylansowany juz częściowo symbol, a nie szukać na siłę
nowych "inspiracji".
Co do tych ostatnich, to - doprawdy - trudno o bardziej nieudane
hasło. Pomijając fakt, że zawiera ono dwa wyrazy obcego pochodzenia
(tzw. makaronizmy), które brzmią pretensjonalnie, to faktycznie nie
wyraża ono żadnej adekwatnej treści. Argumentacyjna ekwilibrystyka,
do której uciekają się w omówieniu projektów twórcy "systemu
identyfikacji wizualnej", jest czystą spekulacją i konfabulacją,
nie mającą żadnych realnych odniesień. To po prostu - mówiąc
brutalnie - uzasadnienie do słonego rachunku, jaki firma wystawiła
miastu i nic więcej! Przykro tylko, że misato zatrudnia na
odpowiedzialnych stanowiskach ludzi, którzy za taki humbug płacą
owe słone rachunki bez należytej, kompetentnej refleksji.
Życzę więc ojcom miasta aby wystąpił u nich "renesans inspiracji" i
spojrzeli na dobro wszystkich Lublinian okiem mniej napuszonym i
pysznym, a bardziej skromnym i prostolinijnym. A przede wszystkim
bardziej kompetentnym.
Lublin to nie coca-cola, której wystarczyło raz spróbować, żeby
zauważyć i powiedzieć, iż "to jest to!" Wylansowanie szmańskiego
zaklęcia w postaci "renesansu inspiracji" z pewnosćią zajęłoby
mnóstwo czasu, o ile w ogóle okazałoby się możliwe w stosunku do
miasta, które - obiektywnie rzecz biorąc - ani nie kojarzy się
nikomu z renesansem ani do niczego specjalnie nie inspiruje. Po
prostu jest; pięknie położone, nieżle zbudowane, urokliwe i
czarujące, a - miejmy nadzieję - w nieodległej prz

[Gość: grant]

(dokończenie obciętego przez system tekstu)

... a - miejmy nadzieję - w nieodległej przyszłości także
nowoczesne, wygodne i zasobne.
I dlatego mieszkańcy Lublina kochają swoje miasto, zaś wszystkich
innych - znajomych i neznajomych zachęcają: LUBCIE LUBLIN! To nic
nie kosztuje, a może dać wiele pożytk i radości.

Lub Lublin,durniu!

[joannabarska]

Napracował sie grant, podziwiam, ale mnie sie nie chce, bo temat mi
nie lezy. Oczywiscie,jesli już, to Lub Lublin, bo propozycja POLub
Lublin moze wg pewnego kręgu osób być ...polityczna (PO !)
Ja,gdyby problem mnie zainteresował, siegnęłabym do "Poematu o
Lublinie" Józefa Czechowicza. "Lublin nad łąką przysiadł..." - jaka
to myśl cudowna! W sumie nie trzeba sie spieszyc, lepiej dobrze
pomyśleć, przemyślec niz - jak to u nas bywa - spieprzyc za
przeproszeniem. "Przede wszystkim l u b Lublin, durniu!" (Widzę tu
ukłon w stronę Amerykanów!) To hasełko nie dla idiotów! Brama
Krakowska - OK (kontrargumenty idiotyczne), więc moze grant , chcąc
nie chcąc, zainicjował tu wreszcie poważną dyskusję.

[Gość: cl]

Widze, ze niektorzy sie obudzli z reka w nocniku. I jeszcze medrkuja.
Dyskusja o logo - to juz byla (na roznych forach).

[Gość: T.Rawski]

Gość portalu: cl napisał(a):
> Widze, ze niektorzy sie obudzli z reka w nocniku. I jeszcze
medrkuja.
> Dyskusja o logo - to juz byla (na roznych forach)

No, tak, "Rzym postanowił, sprawa zamknięta". Czy Koledze nie
pomyliły się przypadkiem epoki?

[Gość: cl]

My, Rzym decyzje podejmiemy 29 listopada.
I informowalismy juz o tym.
miasta.gazeta.pl/lublin/1,35640,4585019.html

Brama Krakowska

[marcinskrzypek]

Brama Krakowska to pomysł na grafikę, ale - jak słusznie zauważył prof. Bagiński
- reklama jest sztuką sprzedawania idei a nie landszaftów. W tym sensie Brama
Krakowska nie niesie żadnych idei, poza tą, że sobie jest w Lublinie i że nic
poza nią prawie nic nam się z naszym miastem nie kojarzy.

Brama Krakowska wychodziła kiedyś na Kraków. Znaczeniowo - płycizna.

[marcinskrzypek]

> www.um.lublin.pl/um/index.php?t=200&id=48212
>
> Dzięuję za informację, zapoznałem się. Niestety, nie znalazłem tam
> rzetelnej i trafnej argumentacji, a tylko zawiłe objaśnienia w
> stylu "co poeta miał na myśli".

- No ale każdy z nas robi na tym forum dokładnie to samo: proponuje coś i
wyjaśnia, co ma na myśli lub wyjaśnia, dlaczego mu sie nie podoba to, co
zrozumiał z propozycji jakiegoś innego poety. :-)

> LOGO - to ze swej istoty - prosty komunikatywny znak, który ma
> tylko kojarzyć się obserwatorowi z konkretnym desygnatem.

- No tak - jest to proste w przypadku firmy produkującej coś. Ale miasto jest
bardzo niekonkretnym desygnatem. Jedynym czymś, co miasto produkuje i widać to z
daleka, to jego własny wizerunek. Czyli coś co właśnie musimy stworzyć.

A Lublin - trzeba to jeszcze raz jasno powiedzieć - z niczym konkretnym się
większości ludzi w Polsce i na świecie nie kojarzy. Może z biedą, Ścianą
Wschodnią, zacofaniem.
No, może poza Żydami. Dla nich Lublin to ważne miejsce, z tradycjami, ale za to
dla większości lublinian Żydzi nie są ważni.

> pierwsze, tryb imperatywny czasownika polubić jest sam w sobie
> pewną niezręcznością

- Wg mnie z dwóch możliwości LUB i POLUB, ta pierwsza jest bardziej niezręczna.
W zestawieniu z LUBLIN robi sie klaster jak dla mnie na pierwszy rzut ucha
niezrozumiały, dziwaczny. Co do gry słów w POLUB LUBLIN, to jest ona pokazana w
graficznym rozwiązaniu hasła, można sprawdzić w jakiejs gazecie.

> Lublina na dwa różne sposoby - wprost (jako czasownik) i jako
> alternatywa dla innych miast (spójnik). Czy to jasne?

- Jasne. Ale byłbym z tym ostrożny. To zestawienie wg mnie przechodzi jeszcze
okres karencji po przygodzie z "lub czasopisma".

> Ponieważ hasło LUB LUBLIN ma nadal cechę, o której wyżej, a
> mianowicie pewną niezgrabność fonetyczną, można je ewentualnie
> zamienić na LUBCIE LUBLIN.

- Mi się POLUB LUBLIN podoba głównie ze względu na grę sylab. Inne warianty
robią się jak dla mnie pretensjonalne. Po prostu wszelkie "lubienie Lublina"
jest zbyt szablonowe.

> Być może Państwa zlecenie istotnie obejmnowało tak szeroki zakres,
> o jakim Pan pisze, jednak - moim zdaniem - zupełnie niepotrzebnie.

- Ja nic nie zlecałem. Nie reprezentuje miasta. Jestem PR-owcem amatorem, bo
nienawidzę reklam. I tylko dlatego coś o nich wiem.

> W efekcie otrzymaliśmy bowiem coś w rodzaju teoretycznego studium,
> które stanowi czystą spekulację intelektualną, ma się nijak do
> rzeczywistości

- Sęk w tym, że również i tego twierdzenia nie da sie uargumentować bez
spekulacji intelektualnych. No nie da się dyskutować mówiąc jednocześnie, że
dyskusja jest bez sensu.

> Proszę zauważyć, że żadne z - prezentowanych w projektach
> porównawczo - logo znanych miast nie zawiera żadnych objaśnień ani
> uzasadnień.

- Bo to nasze, to nie jest logo tylko część systemu identyfikacji wizualnej. Z
logiem Krakowa czy W-wy nie da sie zrobić już nic więcej, a to nasze służy
właśnie do tego, żeby je łączyć z różnymi kontekstami.

> Nie taka jest funkcja logo, nie wymagajmy więc aby
> symbol miasta dodatkowo jeszcze strzygł, golił i wiązał krawaty.

- J.w. Nieporozumienie w definicji problemu - zaczęło sie w naszych gazetach od
prezentacji napisów LUBLIN o powierzchni jednej piątej pola wyglądającego na
miniaturę bilbordu.

> Twórcy logo największego miasta Holandii ograniczyli się tylko do
> stwierdzenia: "Jestem Amsterdamem", a inni nawet nie użyli tego
> najprostszego czasownika.

- W kategorii logo - mam propozycje analogiczą do LOND-ON.
LUBL-IN - get in, come in, be inside, wszelkie prawa zastrzeżone. :-)

> "- Złego jest to, że jest to jednak Brama KRAKOWSKA. No, niestety,
> trzeba zwracać na takie szczegóły uwagę. Czy Kraków użyłby do
> promocji dajmy na to "Bramy Warszawskiej"?
> Przepraszam, ale tym argumentem rozbawił mnie Pan, że tak powiem,
> doszczętnie. Przecież to jest tylko nazwa, która ma historyczną
> genezę, ale nic więcej - niczego nie reklamuje, nie promuje

- Tak się tylko Panu wydaje, niestety.

> Czy nie wydaje się Panu, że zarzut, iż
> Plac Litewski promuje Litwę byłby śmieszny

- Nie byłby. W istocie "promuje". No, nie celowo, ale przypomina. Przecież
reklama nie została wymyślona przez "sprytnych" manipulantów, tylko
intensyfikuje naturalne zjawiska. Hm, słyszał Pan o takiej książce "Naga małpa"?
Tam jest odpowiedź na pytanie, co promuje np. malowanie przez kobiety ust. Też
rodzaj systemu identyfikacji wizualnej.

> I żadne perypetie
> historyczne zamku nie mają znaczenia - odwołujemy się bowiem do
> jego wielkości, potęgi i chlubnych dziejowych tradycji

- Przecież on został zbudowany na pocz. XIX wieku. Z chlubnych dziejowych
tradycji na wzgórzu i Podzamczu nie zostało prawie nic, na pierwszy rzut oka. A
okolica jest reprezentacyjna, bo miała wskazywać na chlubną dziejową nową
świecką tradycję PRL-u.

Właśnie problem w tym, że my potrzebujemy jakiegoś symbolu, który by coś mówił,
a nie takiego, o którym byśmy powiedzieli, że nie musimy zwracać uwagi na to, mówi.

Np. rynek krakowski w logo Krakowa, to miejsce spotkań, tradycja jeszcze
średniowieczna, symbol "miejskości", organizacji. My niestety - wśród tych
narzucających się budowli - niczego takiego nie mamy.

Może wzgórza i doliny okolic lokacyjnych? W końcu Lublin jest miastem "górzystym".

[Gość: grant]

marcinskrzypek napisał:
> A Lublin - trzeba to jeszcze raz jasno powiedzieć - z niczym
konkretnym się większości ludzi w Polsce i na świecie nie kojarzy.
Może z biedą, Ścianą Wschodnią, zacofaniem.
> No, może poza Żydami. Dla nich Lublin to ważne miejsce, z
tradycjami, ale za to dla większości lublinian Żydzi nie są ważni.

Czy się kojarzy czy nie - zależy jaki "target" (jak mówią
reklamowcy) o to zapytamy. O Unii Lubelskiej MUSIAŁ słyszeć każdy
Polak, o ile, oczywiście, jego rodzice respektowali ustawowy
obowiązek szkolny :) Na "szerokim świecie" z pewnością jest już
znacznie gorzej z identyfikacją naszego miasta. Nawet wielu
Europejczyków myli je ze stolicą Irlandii, czemu zresztą trudno się
dziwić, skoro i w Polsce Lublin dość często jest utożsamiany z
Lubinem.
Proszę jednak wskazać choć jednego przypadkowego przechodnia,
któremu Lublin kojarzy się z "renesansem inspiracji", "okiem
proroka" czy inną figurą stylistyczną lub geometryczną
wykonfabulowaną przez "specjalistów" od marketingu z warszawskiej
firmy. (Piszę: "warszawskiej firmy", bowiem jej nazwy wciąż nie
mogę zapamiętać, tak jest świetnie wymyślona i tak świetnie trafia
do świadomości. A to najlepiej świadczy o kwalifikacjach jej
pracowników.)
Wiem, wiem, odpowie Pan natychmiast, że mamy dopiero wytworzyć te
skojarzenia. Pytanie jednak czy jest to możliwe i jakim kosztem?
Niestety, większość asocjacji powstaje u człowieka samorzutnie, na
ogół pod wpływem emocji, zarówno pozytywnych jak i negatywnych, a
nie na skutek usilnych nawet, celowych oddziaływań. Jeśli powołuje
się Pan na reklamę, jako naukę (notabene z tą nauką to gruba
przesada, możemy co najwyżej, mówić o pewnej dziedzinie wiedzy), to
badania marketingowe bardzo wyraźnie wykazują, że przedmiot reklamy
rzeczywiście jest częściej nabywany (czy - ogólniej - kojarzony),
ale tylko wtedy, kiedy ... jest reklamowany. Po zaprzestaniu
emitowania reklamy jego popularność wraca do stanu wyjściowego. Czy
zatem mamy reklamować lubelski "system identyfikacyjny"
permanentnie, czy też tylko do chwili kiedy skończą się fundusze? :)

> > Ponieważ hasło LUB LUBLIN ma nadal (...) pewną niezgrabność
fonetyczną, można je ewentualnie zamienić na LUBCIE LUBLIN.

> - Mi się POLUB LUBLIN podoba głównie ze względu na grę sylab.
Inne warianty robią się jak dla mnie pretensjonalne. Po prostu
wszelkie "lubienie Lublina" jest zbyt szablonowe.

Już Panu objaśniałem, że w haśle POLUB LUBLIN nie ma żadnej "gry",
jest tylko owa "klastrowość", o której sam Pan wspomniał. Gra
zaczyna się wówczas, gdy zwrot można rozumieć wieloznacznie, a
zatem dopiero w LUB LUBLIN, w którym jednak "klaster" jest nadal
obecny. Dlatego wydaje mi się, że użycie liczby mnogiej: LUBCIE
LUBLIN jest fortunniejsze.
Nie widzę jednak żadnego powodu aby wzdragać się przed - jak Pan to
nazywa - szablonowością w zachęcie do sympatyzowania z naszym
miastem. A o co mamy apelować, o "docenienie walorów i historycznej
roli oraz współczesnych osiągnięć"? Niech Pan nie żartuje! I w
ogóle odnosze wrażenie, że pański sposób interpretacji jest jakoś
trochę obciążony tzw. teorią spisku, która każe doszukiwać się we
wszystkich propozycjach jakiegoś "drugiego dna" i nieoczekiwanych,
nadzwyczajnych zagrożeń.
Jak już mówiłem - nie oczekujmy od hasła, że będzie ono edukowało,
wyjaśniało, reklamowało i perswadowało. Ma, po prostu, być krótkie,
jasne, sympatyczne i zachęcające. LUBCIE LUBLIN spełnia wszystkie
te warunki, w odróżnieniu od "renesansu inspiracji", który NIE MA
ŻADNEJ Z WYMIENIONYCH, POŻĄDANYCH CECH.
Jak zatem szeroko trzeba zakroić akcję reklamową i ile wydać na nią
pieniędzy aby wtłoczyć paru ludziom do głów, że ów "renesans" ma
jakiś sens. I kto w ogóle w to uwierzy? Podobnie jest z "magicznymi
kwadracikami" z "sygnetu" i "okiem proroka".

Kolejnej kwestii nie rozpocznę cytatem, bo byłby zbyt długi, ale od
razu przejdę do rzeczy. Otóż, Panie Marcinie, wcale mie się nie
wydaje, że ani nazwa Brama Krakowska ani Plac Litewski niczego nie
reklamują ani nie propagują. Są na to dostateczne dowody w postaci
wielu badań psychologicznych i socjologicznych, które wskazują na
wyraziste intuicyjne oddzielanie nazw od funkcji desygantów. Czy
uważa Pan, że spotykając pana Rybaka lub Szewca mamy wyobrażenia
jak oto pierwszy z nich zapuszcza sieci, a drugi siedzi przy
kopycie? Koniecznie proszę, Panie Marcinie uzupełnić swoją
spontaniczną wiedzę "antyreklamową" o składniki socjo- i
psychologiczne. To, że Panu "wszystko się kojarzy" z chytrym i
podstępnym oddziaływaniem na podświadomość odbiorcy, to jeszcze za
mało aby uznać to za fakt dowiedziony naukowo.

Co do Zamku Lubelskiego, nie będę się upierał, choć podtrzymuję, że
wybierając symbole odwołujemy się zawsze do ich pozytywnych
znaczeń, a nie perypetii czy wątpliwości. Nie ma bowiem w
historii "rycerzy bez skazy i zmazy"; na krakowskim Wawelu przez
kilka lat rezydował hitlerowski okupant i oprawca, gubernator
Frank. Czy ma to podważać kwalifikacje Wawelu do roli narodowego
panteonu?

Ale mniejsza o Zamek, jako się rzekło. Może być Wieża Trynitarska
(niesłusznie nazywana bramą). Albo inny obiekt czy wręcz zarys
pejzażu śródmiejskiego, jak to jest na prezydenckiej firmówce.
Celowo użyłem tu słowa "pejzaż" aby nawiązać do - przytoczonego
przez Pana - komentarza artysty plastyka D.Bagińskiego, iż w
reklamie "nie sprzedaje się pejzaży, tylko idee".
Jako bon-mot jest on może i efektowny, ale niekoniecznie prawdziwy.
Między pejzażem, a ideą nie musi zachodzić sprzeczność, a często są
one wręcz tożsame, bo pejzaż kojarzy się jakąś ideą, a nawet z
całym systemem pojęć, znaczeń, poglądów i wydarzeń. Choćby
wspomniany juz wyżej Wawel; czy to tylko budynek, fragment
karakowskiego "landszaftu" czy symbol polskiej państwowości,
historycznej wielkości, królewskiego miasta? Fakt, że Kraków nie
użył w swoim logo zarysu Wawelu niczego nie zmienia, użył detalu
budowlanego ze swych historycznych obiektów (otok logo jest jakby
ze starych kamieni w murze), nie bojąc się bynajmniej pomówień
o "banalność i szablonowość".
Zresztą motywy "krajobrazowe" są obecne w wielu logotypach
miejskich, choćby w logo Berlina, w którym spotykamy Bramę
Brandenburską, także bez obawy o ewentualne negatywne skojarzenia
(stoi tuż obok b. Kancelarii Rzeszy i przez ponad 10 lat powiewała
na niej flaga ze swastyką).

Miło się z Panem rozmawia, Panie Marcinie, szkoda jednak, że do
tej - merytorycznej przecież - wymiany zdań nie odniesie się żaden
z tzw. decydentów. Niestety, władza prawie zawsze uważa, że wie
lepiej. "Ten typ już tak ma" - jak mawiali mechanicy o polonezie,
bezradni wobec jego "zalet".

[marcinskrzypek]

> > A Lublin - trzeba to jeszcze raz jasno powiedzieć - z niczym
> konkretnym się większości ludzi w Polsce i na świecie nie kojarzy.
> Czy się kojarzy czy nie - zależy jaki "target" (jak mówią
> reklamowcy) o to zapytamy.

- No, Polakom się nie kojarzy. Tak czytałem w prasie.

> Proszę jednak wskazać choć jednego przypadkowego przechodnia,
> któremu Lublin kojarzy się z "renesansem inspiracji", "okiem
> proroka" czy inną figurą stylistyczną lub geometryczną
> wykonfabulowaną przez "specjalistów" od marketingu z warszawskiej
> firmy.

- Nie chodzi o to, żeby zastąpić uzurpatorsko nowym znakiem stare znaki, tylko
żeby w tym konkretnym czasie zainteresować Lublinem przynajmniej Polskę - żeby
"wstrzyknąć" tymi znakami odbiorcom do świadomości jakieś pozytywne ogóle
znaczenia typu: rozkwit, pomysłowość. To nie jest kontrakt na stałe. Chodzi w
sumie o jeden "zabieg".

> (Piszę: "warszawskiej firmy", bowiem jej nazwy wciąż nie
> mogę zapamiętać, tak jest świetnie wymyślona i tak świetnie trafia
> do świadomości. A to najlepiej świadczy o kwalifikacjach jej
> pracowników.)

- No bo nie jest Pan jej targetem.

> Wiem, wiem, odpowie Pan natychmiast, że mamy dopiero wytworzyć te
> skojarzenia. Pytanie jednak czy jest to możliwe i jakim kosztem?
> Niestety, większość asocjacji powstaje u człowieka samorzutnie, na
> ogół pod wpływem emocji, zarówno pozytywnych jak i negatywnych, a
> nie na skutek usilnych nawet, celowych oddziaływań.

- No właśnie, dlatego walczymy z tą przypadkowością z uyciem znacznych środków.
Np. szkołą. A inni walczą modami, reklamami. Koszty tej wojny są duże. To jest
rzeczywiście rodzaj wyścigu zbrojeń.

Jeśli powołuje
> się Pan na reklamę, jako naukę (notabene z tą nauką to gruba
> przesada, możemy co najwyżej, mówić o pewnej dziedzinie wiedzy),

- No, pewna dziedzina wiedzy z zakresu: socjologii, psychologii, ekonomii, kultury.

> badania marketingowe bardzo wyraźnie wykazują, że przedmiot reklamy
> rzeczywiście jest częściej nabywany (czy - ogólniej - kojarzony),
> ale tylko wtedy, kiedy ... jest reklamowany. Po zaprzestaniu
> emitowania reklamy jego popularność wraca do stanu wyjściowego. Czy
> zatem mamy reklamować lubelski "system identyfikacyjny"
> permanentnie, czy też tylko do chwili kiedy skończą się fundusze?

- Częściowo permanetnie np. przez organizację imprez o ogólnokrajowym
rezonansie. Poprzez wygrywanie konkursów jak np. na Europejska Stolicę Kultury,
poprzez spektakularne inwestycje itp.

Częściowo również poprzez rzeczywisty rozwój miasta (np. w edukację, więzi
społeczne), żeby przyjezdni nie byli rozczarowani naszą mentalnością.

Częściowo będzie się to odbywać poprzez "propagandę szeptaną". Jak Pan był np. w
Poznaniu czy gdzieś, to chwali Pan (już za darmo) to miasto znajomym i dzięki
temu utrzymuje się ono w świadomości odbiorców. Poza tym środowisko produktów w
markecie jest nieco inne od środowiska wizerunków miast. Rywalizacja nie jest
tak zajadła (choć jest ostra). Miast raczej nie przybywa.

> Już Panu objaśniałem, że w haśle POLUB LUBLIN nie ma żadnej "gry",

- No jest bo widziałem logo. Poziomie gołej morfologii i fonologii w tych
rozważaniach mnie nie interesuje.

> Jak już mówiłem - nie oczekujmy od hasła, że będzie ono edukowało,
> wyjaśniało, reklamowało i perswadowało. Ma, po prostu, być krótkie,
> jasne, sympatyczne i zachęcające. LUBCIE LUBLIN spełnia wszystkie
> te warunki, w odróżnieniu od "renesansu inspiracji", który NIE MA
> ŻADNEJ Z WYMIENIONYCH, POŻĄDANYCH CECH.

- Bez badań fokusowych nie razbieriosz. Ale to kosztuje.

> Kolejnej kwestii nie rozpocznę cytatem, bo byłby zbyt długi, ale od
> razu przejdę do rzeczy. Otóż, Panie Marcinie, wcale mie się nie
> wydaje, że ani nazwa Brama Krakowska ani Plac Litewski niczego nie
> reklamują ani nie propagują. Są na to dostateczne dowody w postaci
> wielu badań psychologicznych i socjologicznych, które wskazują na
> wyraziste intuicyjne oddzielanie nazw od funkcji desygantów. Czy
> uważa Pan, że spotykając pana Rybaka lub Szewca mamy wyobrażenia
> jak oto pierwszy z nich zapuszcza sieci, a drugi siedzi przy
> kopycie?

- Rozmawiamy o miastach i krajach. Więc wizerunki zawodów - i to rzadkich - są
spoza obszaru, który nas interesuje. Co innego, gdybyśmy byli przedstawicielami
jakichś cechów czy związków zawodowych i np. konkurowali o unijne dotacje. Ale
wtedy słowo "Szewc" mogłoby w nas wywoływać wzrost ciśnienia.

> historii "rycerzy bez skazy i zmazy"; na krakowskim Wawelu przez
> kilka lat rezydował hitlerowski okupant i oprawca, gubernator
> Frank. Czy ma to podważać kwalifikacje Wawelu do roli narodowego
> panteonu?

- Porównanie jest bez sensu. Wawel większością swoich kamieni pamięta, że przez
większość czasu był siedzibą królów lub miał jakieś inne reprezentacyjne
funkcje. Ważna jest ta dominanta znaczeniowa, która wynika z historii a nie
epizody. Nasz zamek przez znaczną część swojego istnienia był więzieniem i w
większości swojej substancji ma zaledwie ok. 190 lat.

> Między pejzażem, a ideą nie musi zachodzić sprzeczność, a często są
> one wręcz tożsame, bo pejzaż kojarzy się jakąś ideą

- To prawda, ale ma za dużo detali jak na logo i jest za mało identyfikowalny z
miastem. Jak ktoś mieszka w Lublinie, to zna jego panoramę. Ale dla innych jest
to po prostu jakaś panorama, jedna z wielu.

> Fakt, że Kraków nie
> użył w swoim logo zarysu Wawelu niczego nie zmienia, użył detalu
> budowlanego ze swych historycznych obiektów (otok logo jest jakby
> ze starych kamieni w murze),

- To jest wg mnie zarys rynku. Użyli go, bo jest prosty, geometryczny - zarys
budowli może byś ciekawy w tej roli, ale tez musi spełniać pewne warunki. Np.
Brama Brandenburska jest spełnia - bo jest INNA, charakterystyczna.

> miejskich, choćby w logo Berlina, w którym spotykamy Bramę
> Brandenburską,

- Brama JEST znana, to powszechnie znana "ikona". W Lublinie takich powszechnie
znanych ikon nie mamy.

[Gość: grant]

>> wcale mi się nie wydaje, że ani nazwa Brama Krakowska ani Plac
Litewski niczego nie reklamują ani nie propagują. Są na to
dostateczne dowody w postaci wielu badań psychologicznych i
socjologicznych, które wskazują na wyraziste intuicyjne oddzielanie
nazw od funkcji desygantów. Czy uważa Pan, że spotykając pana
Rybaka lub Szewca mamy wyobrażenia jak oto pierwszy z nich
zapuszcza sieci, a drugi siedzi przy kopycie?

> - Rozmawiamy o miastach i krajach. Więc wizerunki zawodów - i to
rzadkich - są spoza obszaru, który nas interesuje. Co innego,
gdybyśmy byli przedstawicielami jakichś cechów czy związków
zawodowych i np. konkurowali o unijne dotacje. Ale wtedy
słowo "Szewc" mogłoby w nas wywoływać wzrost ciśnienia.

Panie Marcinie, na litość boską!
Przecież napisałem wyraźnie: "pana Rybaka lub Szewca". Napisałem z
dużej litery, a więc chodzi o ludzi, KTÓRZY NAZYWAJĄ SIĘ RYBAK I
SZEWC, a o których nikt nie myśli jako o (zawodowym) rybaku czy
mistrzu kopyta i zelówek. Jest to dowód na to, że nazwa własna jest
tylko nazwą i nic więcej. Przepraszam za dosadność i aspekt
osobisty, ale niech Pan zapyta ludzi czy kiedy Pan się przedstawia
i słyszą pańskie nazwisko, to doznają wyobrażenia w postaci faceta
machającego smyczkiem? Po prostu słyszą tylko wyraz: Skrzypek i
kodują go jako przypisany do pańskiej postaci. Nic więcej!

słowa i kontekst

[marcinskrzypek]

> słowo "Szewc" mogłoby w nas wywoływać wzrost ciśnienia.
>
> Panie Marcinie, na litość boską!
> Przecież napisałem wyraźnie: "pana Rybaka lub Szewca". Napisałem z
> dużej litery

- Ja też.

> Przepraszam za dosadność i aspekt
> osobisty, ale niech Pan zapyta ludzi czy kiedy Pan się przedstawia
> i słyszą pańskie nazwisko, to doznają wyobrażenia w postaci faceta
> machającego smyczkiem? Po prostu słyszą tylko wyraz: Skrzypek i
> kodują go jako przypisany do pańskiej postaci. Nic więcej!

- Jeżeli chodzi o moje nazwisko, tak się składa, że gram w zespole i często
jestem przedstawiany ze sceny lub w kontekście muzyki - i wtedy moje nazwisko
zaczyna budzić różne refleksje i skojarzenia: ktoś inny gra na skrzypcach i nie
nazywa się Skrzypek, a ja nazywam się Skrzypek, ale skrzypkiem nie jestem.

Po prostu słowo nabiera znaczenia zależnie od kontekstu. Nie możemy w tych
naszych rozważaniach porównywać znaczenia słów "abstrakcyjnie" wyjąwszy je z
okoliczności, do których się odnoszą. Nazwy własne pochodzące od innych słów
rzeczywiście z reguły nie są z nimi kojarzone, ale w pewnych kontekstach
nabierają znaczenia. I tak, kiedy mówimy o miejscach, skojarzenia z miejscami w
nazwach własnych moga stac się zauwżalne.

[Gość: grant]

>> na krakowskim Wawelu przez
>> kilka lat rezydował hitlerowski okupant i oprawca, gubernator
>> Frank. Czy ma to podważać kwalifikacje Wawelu do roli narodowego
>> panteonu?

> Porównanie jest bez sensu. Wawel większością swoich kamieni
pamięta, że przez większość czasu był siedzibą królów lub miał
jakieś inne reprezentacyjne funkcje. Ważna jest ta dominanta
znaczeniowa, która wynika z historii a nie epizody. Nasz zamek
przez znaczną część swojego istnienia był więzieniem i w
większości swojej substancji ma zaledwie ok. 190 lat.

Ma Pan rację, że "ważna jest dominanta znaczeniowa", ale myli się
Pan, że w świadomości społecznej Zamek Lubelski funkcjonuje jako
byłe więzienie i jako obiekt relatywnie młody. Wprost przeciwnie; o
więziennej funkcji zamku mało kto wie, a o jego młodym wieku (w
obecnej formie) jeszcze mniej. Jego monumentalna sylweta i dostojny
fronton budzą bardzo wyraziste "historyczne" skojarzenia i niemal
wszyscy obcy turyści, którm zamek pokazywałem, wyrażali sie o nim z
szacunkiem albo wręcz z podziwem. Być może to swoiste "zaburzenie
identyfikacyjne" powstaje za sprawą kaplicy i baszty, niemniej
takie właśnie są wrażenia, a o nie wszakże chodzi, nie zaś o detale.

Zamek i jego nieznane konotacje

[marcinskrzypek]

> myli się
> Pan, że w świadomości społecznej Zamek Lubelski funkcjonuje jako
> byłe więzienie i jako obiekt relatywnie młody. Wprost przeciwnie; o
> więziennej funkcji zamku mało kto wie, a o jego młodym wieku (w
> obecnej formie) jeszcze mniej.

- Owszem, o przeszłości Zamku mało kto wie. Jednak gdyby Zamek stał sie logo
Lublina, to przeszłość tego miejsca by wyszła na jaw i mogłaby zepsuć cały
efekt. Lepiej stawiać na budowle, których bliższe poznanie dodaje wartości znakowi.

Warszawiacy wolą logo "Leonardo"

[Gość: kinky]

i tak przy okazji haslo "renesans inspiracji" jest łatwo przetłumaczalne na inne
jezyki, ale to tylko szczegol bo nie wazne jest czy haslo i logo podoba sie
ewentualnym adresatom kampanii promocyjnej. ma sie podobac lublinianom, ktorzy
nie rozumieja, z czym ich miasto jest kojarzone chocby po drugiej stronie wisly,
a nawet jak wiedza to nie ich problem tylko tych co maja zle skojarzenia.
lublin trzeba lubic i kropka.
a po angielsku "come to like lublin" brzmi zajebiscie i oddaje idee, nie???
ps. a moze "or lublin"? zawsze trzeba miec jakas alternatywe.

LUBL-IN - moj pomysl na logo

[marcinskrzypek]

Analogicznie do LOND-ON
Może i nie jesteśmy "do przodu", ale za to mamy wnętrze.
Get in, come in, in-side.
Wejdź do środka.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Czasem pisanie bez nicka sie przydaje :-)

By the way - kinky - dzięki za głos rozsądku.

[clavi]

LUB-IN - wszelkie prawa zastrzezone...
Poza prawem krytyki, chyba?

"A niechaj narodowie wżdy postronni znają..."
Tak pisal nasz Rej w okresie (nomen omen) Renesansu,
gdy rozpowszechniala sie moda na pisanie po lacinie.

I warto to przypomniec.
Polacy nie GESI jezyk, lecz swoj wlasny, POLSKI jezyk maja.
Tym jezykiem mozna wszystko wyrazic bez potrzeby siegania po
angielszczyzne. Zwlaszcza; gdy "na wschodzie Lublin".

I slowko o renesansie inspiracji. Niech nam nikt nie isynuuje,
ze przezywamy w tej mierze jakis renesans. Inspiracje mielismy
zawsze, brakowalo dobrego Gospodarza.

[marcinskrzypek]

> "A niechaj narodowie wżdy postronni znają..."
> Tak pisal nasz Rej w okresie (nomen omen) Renesansu,
> gdy rozpowszechniala sie moda na pisanie po lacinie.

- Raczej rozpowszechniała się wówczas moda na języki narodowe? Łacina panowała
wówczas od wieków. Istniała kultura języka łacińskiego, ale nie kultury języków
narodowych były bardzo ubogie. Teraz jest odwrotnie: nastąpił czas dzielenia się
kulturami narodowymi. Raczej nie nastąpi to w ten sposób, że wszyscy się nauczą
polskiego. Skoro u nas są opory nawet przed angielskim?

> Polacy nie GESI jezyk, lecz swoj wlasny, POLSKI jezyk maja.

- Ojej, przecież to już wiedzą. I rozumieją go mniej więcej tak, jak język gęsi.
Logo Lublina jest właśnie dla tych, którzy szukają wspólnych znaczeń. Przyimki
IN ON są takimi właśnie nośnikami uniwersalnych znaczeń.

Od ich stosowania korona Piastów i Jagiellonów nam z głowy nie spadnie.

[clavi]

Napisalem wyraznie: rozpowszechniala sie moda na pisanie po lacinie.
Czyli moda na tworczosc w jezyku ojczystym. I tak to nalezy zrozumiec

Przywolam jeszcze przyklad J. Kochanowskiego.
Znal kilka jezykow, lecz najlepsze swe dziela stworzyl w j polskim.
Post napisalem w obronie polskosci. Musze wiec dodac:
Przyimkom IN oraz ON - mowimy OFF!

Panski argument ze "Ojej, przecież to już wiedzą. I rozumieją go
mniej więcej tak, jak język gęsi" - jest raczej poza zasiegiem
jakiejkolwiek polemiki. Jesli go dobrze zrozumialem...

Na koniec fragment poezji M. Jastruna

Człowiek ze swoją mową zrośnięty jest ciaśniej
Niż drzewo z ziemią. Jakże wiec nie kochać baśni
Twego dzieciństwa, mowo, nad której kołyską
Szumiały wieki księgą lasów świętokrzyską,
Gdzie słowa formowały się, zdźwięczały głoski
Rdzeń wyrazów obrastał w zielone odrostki,
I ten język szlachecki, mieszczański i chłopski
Twarda kora okrywał się, oblekał w dzieje –
I długo pracowali prości kołodzieje
I stroiciele luteń w gwarze gospodarstwa
Słowotwórczego, zanim dźwięk sztuka drukarska
Przełożyła na znaki odciśniętych liter.
Tak rósł potoczny język Rzeczypospolitej...”

[marcinskrzypek]

> Napisalem wyraznie: rozpowszechniala sie moda na pisanie po lacinie.
> Czyli moda na tworczosc w jezyku ojczystym. I tak to nalezy zrozumiec

- Niestety, nie rozumiem.

> Post napisalem w obronie polskosci. Musze wiec dodac:
> Przyimkom IN oraz ON - mowimy OFF!

- Hm, dobra, poddaje się.

> Panski argument ze "Ojej, przecież to już wiedzą. I rozumieją go
> mniej więcej tak, jak język gęsi" - jest raczej poza zasiegiem
> jakiejkolwiek polemiki. Jesli go dobrze zrozumialem...

- Byłem kiedyś w miasteczku portugalskim Mertola. Weraz wszedłem na stronę. Jest
cała po portugalsku. Być może w obronie portugalskości.
Znalazłem tam na górze strony takie jakby motto:

Bem-Vindo a Mértola - Vila Museu

Chyba jest to hasło promocyjne Mertoli. Kto wie. Może to znaczy "Polub Mertole,
bo to piękne miasto jest". Byłem, to wiem, że piękne. Ale jak ktoś nie był, to
się tego hasła nie dowie. Prościej tego nie wyrażę.

[Gość: grant]

marcinskrzypek napisał:

> Analogicznie do LOND-ON
> Może i nie jesteśmy "do przodu", ale za to mamy wnętrze.
> Get in, come in, in-side.
> Wejdź do środka.
> Wszelkie prawa zastrzeżone. Czasem pisanie bez nicka sie
przydaje :-)
> By the way - kinky - dzięki za głos rozsądku.

Rozumiem upór (no, powiedzmy konsekwencję), z jakim lansuje
Pan "kalambur" LUBL-IN, niemniej trzeba sobie otwarcie powiedzieć,
że poza anglojęzycznym drugim członem nie oznacza on nic
konkretnego, a stanowi tylko utrudnienie artykulacyjne i - w
efekcie - niezgrabność fonetyczną. Niech Pan sam spróbuje
powiedzieć kilka razy po kolei LUBL. Przecież to język może się na
tym złamać. Natomiast "na oko" wygląda to jak .. rejestracja
samochodowa. Przepraszam, ale dziekuję za ten projekt.
Chętnie natomiast wróciłbym do romowy na temat, wspomnianej przez
Pana, Unii Lubelskiej jako symbolu naszego miasta. Jest to symbol
dość nośny i - poprzez obowiązkową w szkołach naukę historii -
nieżle chyba utrwalony w świadomości Polaków. Jednak rozumując w
sposób, jaki zaprezentował Pan na przykładzie Bramy Krakowskiej,
można by natychmiast wyciągnąć argument przeciwny, a mianowicie
taki, że Litwinom unia kojarzy się z kilkuwiekowym zniewoleniem i
polonizacją Litwy. (Moim zdaniem to bzdura, bo na unii skorzystały
zarówno Polska jak i Wielkie Księstwo Litewskie, choć polonizacja
sporej części litewskich elit, a także osadnictwo polskie na
ziemiach litewskich są faktami). Niemniej sprawę uważam za godną
dalszych przemyśleń i projektów.
Wbrew pozorom, cała kwestia nie jest bynajmniej zamknięta. Obecna
Rada Miasta może sobie uchwalić jakieś logo czy "system
identyfikacji", a nawet tezę, że Ziemia jest kwadratowa, jednak -
jak mówi stare powiedzenie - "Dłużej klasztora niż przeora". Na
obecnej Radzie Miasta historia Lublina się nie kończy i kolejne
rady mogą to szaleństwo zatrzymać oraz odwrócić błędny kierunek
działania. O tym bowiem, że wymyślanie całkiem nowych symboli
miasta i forsowanie ich tylko dlatego, że ktoś to zlecił, a drugi
wykoncypował i wziął za to nieliche pieniądze, jest co najmniej
błędem (jeśli nie nadużyciem władzy) nie ma co się przekomarzać.
Łatwo tego dowieść na licznych, podobnych przykładach.
To na razie tyle. Do drugiego (a właściwie pierwszego, bo
znajdującego się powyżej) pańskiego listu odniosę się w kolejnej
wolnej chwili.
Pozdrawiam.

[marcinskrzypek]

> Rozumiem upór (no, powiedzmy konsekwencję), z jakim lansuje
> Pan "kalambur" LUBL-IN, niemniej trzeba sobie otwarcie powiedzieć,
> że poza anglojęzycznym drugim członem nie oznacza on nic
> konkretnego, a stanowi tylko utrudnienie artykulacyjne i - w
> efekcie - niezgrabność fonetyczną. Niech Pan sam spróbuje
> powiedzieć kilka razy po kolei LUBL. Przecież to język może się na
> tym złamać. Natomiast "na oko" wygląda to jak .. rejestracja
> samochodowa.

- Chodzi o napis LUBLIN z dwoma ostatnimi literkami innym kolorem. Taka zabawa
forma i znaczeniem. Wymawiać to się będzie po staremu.

> Chętnie natomiast wróciłbym do romowy na temat, wspomnianej przez
> Pana, Unii Lubelskiej jako symbolu naszego miasta. Jest to symbol
> dość nośny i - poprzez obowiązkową w szkołach naukę historii -
> nieżle chyba utrwalony w świadomości Polaków. Jednak rozumując w
> sposób, jaki zaprezentował Pan na przykładzie Bramy Krakowskiej,
> można by natychmiast wyciągnąć argument przeciwny, a mianowicie
> taki, że Litwinom unia kojarzy się z kilkuwiekowym zniewoleniem i
> polonizacją Litwy. (Moim zdaniem to bzdura, bo na unii skorzystały
> zarówno Polska jak i Wielkie Księstwo Litewskie, choć polonizacja
> sporej części litewskich elit, a także osadnictwo polskie na
> ziemiach litewskich są faktami). Niemniej sprawę uważam za godną
> dalszych przemyśleń i projektów.

- Ja też. Jest tak, jak Pan pisze - temat jest kontrowersyjny. Może i Litwini to
frajerzy, że nie doceniają wkładu Polaków w ich historię, ale co zrobić. Tacy
są. Natomiast myślę, że to nic nie szkodzi. Kto pierwszy przyjmuje kontrowersję
na swoim polu ten wygrywa. Mamy szansę.

Wielokulturowy kontekst Lublina - w tym wypadku a propos Unii Lubelskiej - nie
wyróżnia go na tle wielu innych miast. Ale wyróżnia te z nich, które
wykorzystują go do swojej promocji.

Ale - biorąc pod uwagę panującą w narodzie miękkość kręgosłupa narodowego, która
każe wielu postrzegać świat w kategoriach zagrożenia polskości - czarno widzę
zdolność naszą do tego typu debat.

> obecnej Radzie Miasta historia Lublina się nie kończy i kolejne
> rady mogą to szaleństwo zatrzymać oraz odwrócić błędny kierunek
> działania. O tym bowiem, że wymyślanie całkiem nowych symboli
> miasta

- To już jakieś są?

> wykoncypował i wziął za to nieliche pieniądze, jest co najmniej
> błędem (jeśli nie nadużyciem władzy) nie ma co się przekomarzać.
> Łatwo tego dowieść na licznych, podobnych przykładach.

- Chętnie poznam z jeden. Ale generalnie - poddaje się. "Dłużej klasztora nie
przeora". Chyba żyjemy w dwóch różnych rzeczywistościach.

[Gość: grant]

marcinskrzypek napisał:
> - Chodzi o napis LUBLIN z dwoma ostatnimi literkami innym
kolorem. Taka zabawa forma i znaczeniem. Wymawiać to się będzie po
staremu.

Wiem, wiem, ale nie wszyscy to wiedzą. Zgodnie z pańskimi poglądami
(upatrywanie wszędzie zagrożeń) znajdą się zaraz tacy, którzy
zaczną zastanawiać się co znaczy ów LUBL i co twórca chciał przez
to powiedzieć. I ... nieszczęście gotowe.

"Wielokulturowy kontekst Lublina - w tym wypadku a propos Unii
Lubelskiej - nie wyróżnia go na tle wielu innych miast."

Jeśli "a propos Unii", Panie Marcinie, to i owszem, Lublin wyróżnia
się spośród innych miast i to bardzo. Obecnie, w epoce i kontekście
jednoczenia się Europy, Unia Lubelska nabiera zupełnie nowego
blasku, a jej znaczenie trudno przecenić. Zawierając w roku 1569
traktat międzypaństwowy, który nie był tylko unią personalną (jak
wcześniejsza, horodelska i podobne do niej jej umowy
międzydynastyczne w wielu krajach europejskich), a praktycznym
dobrowolnym zjednoczeniem dwóch suwerennych państw, Polska i Litwa
okazały się prekursorkami idei, która obecnie rozprzestrzenia się
na cały kontynent. To, że ten precedens historyczny miał właśnie
miejsce w Lublinie należałoby koniecznie rozpropagować i
wykorzystać marketingowo. Czas powiedzieć: UNIA EUROPEJSKA? TO
WŁAŚNIE TU, W LUBLINIE, PRAWIE 500 LAT TEMU WSZYSTKO SIĘ ZACZĘŁO!
Krócej mówiąc: LUBLIN - CITY OF FIRST UNION! Czyż to nieprawda?

Moim zdaniem jest więc o czym dyskutować, a zamykanie dialogu i
pospieszne ustanawianie "systemu identyfikacji wizualnej" w drodze
uchwały Rady miejskiej uważam za błąd.

Prosi Pan także o przykład niefortunnego wymyślenia i wprowadzenia
nowego symbolu, który poniósł klęskę. Służę uprzejmie:
Otóż, w latach siedemdziesiątych (czego zapewne Pan nie pamięta)
koncern Fiata uznał dotychczasowe logo tej marki za przestarzałe i
nie odpowiadające aspiracjom produktów Fiata. Wymyślono więc i
wkróce wprowadzono nowy znaczek firmowy, zbudowany z czterech
rombów, z których każdy zawierał wewnątrz jedną literę skrótowca
nazwy koncernu FIAT (Fabbrica Italiana di Automobili Torino -
Włoska Fabryka Samochodów w Turynie) i nawiązujące wprost do tego
znaczka logo w postaci czterech grubych ukośnych kresek. Niestety,
pomimo forsownej reklamy, znaczek i logo nie znalazły uznania ani u
klienów ani u fachowców i po przeszło dwudziestu latach męczenia
się z nim FIAT wrócił do swego starego (ostatnio ciut odświeżonego)
symbolu. Wymieniać dalej?

> Ale generalnie - poddaje się. "Dłużej klasztora niż
> przeora". Chyba żyjemy w dwóch różnych rzeczywistościach.

Przepraszam, ale nie rozumiem Pana. Kwestionuje Pan prawo
do "obywatelskiego nieposłuszeństwa" w postaci ... dyskusji?

Pozdrowienia.

Potencjał promocyjny UNII Lubelskiej

[marcinskrzypek]

> Zgodnie z pańskimi poglądami
> (upatrywanie wszędzie zagrożeń) znajdą się zaraz tacy, którzy
> zaczną zastanawiać się co znaczy ów LUBL i co twórca chciał przez
> to powiedzieć. I ... nieszczęście gotowe.

- E, tam, proszę przeczytać swoje posty - chyba nie jestem bardziej bojaźliwy od
Pana :-)

> Jeśli "a propos Unii", Panie Marcinie, to i owszem, Lublin wyróżnia
> się spośród innych miast i to bardzo. Obecnie, w epoce i kontekście
> jednoczenia się Europy, Unia Lubelska nabiera zupełnie nowego
> blasku, a jej znaczenie trudno przecenić. Zawierając w roku 1569
> traktat międzypaństwowy, który nie był tylko unią personalną (jak
> wcześniejsza, horodelska i podobne do niej jej umowy
> międzydynastyczne w wielu krajach europejskich), a praktycznym
> dobrowolnym zjednoczeniem dwóch suwerennych państw, Polska i Litwa
> okazały się prekursorkami idei, która obecnie rozprzestrzenia się
> na cały kontynent. To, że ten precedens historyczny miał właśnie
> miejsce w Lublinie należałoby koniecznie rozpropagować i
> wykorzystać marketingowo. Czas powiedzieć: UNIA EUROPEJSKA? TO
> WŁAŚNIE TU, W LUBLINIE, PRAWIE 500 LAT TEMU WSZYSTKO SIĘ ZACZĘŁO!
> Krócej mówiąc: LUBLIN - CITY OF FIRST UNION! Czyż to nieprawda?

- W zupełności się z Panem zgadzam. W 120 procentach. Świetne hasło. Uważam, że
do wykorzystania na bilbordach. Cieszę się, że ktoś myśli podobnie.
Moja uwaga była trochę na wyrost, bo mam pewne doświadczenia w dyskusji na ten
temat na tym forum.
miasta.gazeta.pl/lublin/1,35638,3928801.html
Jeżeli nie zaczniemy zawiązywać do tej naszej przeszłości, bardzo się
sfrajerujemy. Natomiast, szczerze mówiąc, uważam, że Lublin jeszcze nie dorósł
do swojej przeszłości. Po prostu jest w nas za mało odwagi, że zająć sie tym
tematem inaczej, jak fasadowo.

> Prosi Pan także o przykład niefortunnego wymyślenia i wprowadzenia
> nowego symbolu, który poniósł klęskę. Służę uprzejmie:
> Otóż, w latach siedemdziesiątych (czego zapewne Pan nie pamięta)
> koncern Fiata uznał dotychczasowe logo tej marki za przestarzałe i
> nie odpowiadające aspiracjom produktów Fiata. Wymyślono więc i
> wkróce wprowadzono nowy znaczek firmowy, zbudowany z czterech
> rombów, z których każdy zawierał wewnątrz jedną literę skrótowca
> nazwy koncernu FIAT (Fabbrica Italiana di Automobili Torino -
> Włoska Fabryka Samochodów w Turynie) i nawiązujące wprost do tego
> znaczka logo w postaci czterech grubych ukośnych kresek. Niestety,
> pomimo forsownej reklamy, znaczek i logo nie znalazły uznnia ani u
> klienów ani u fachowców i po przeszło dwudziestu latach męczenia
> się z nim FIAT wrócił do swego starego (ostatnio ciut odświeżonego)
> symbolu. Wymieniać dalej?

- Tak. Bo wg mnie Fiat wymienił logo dlatego, że miał poważny kryzys. Logo
kreskowe zdewaluowało się razem z akcjami całej firmy. Nawiązanie odnowionym
starym logiem do czasów świetności było wg mnie jednym z zabiegów odnowy całego
wizerunku.

[Gość: grant]

marcinskrzypek napisał:

> wg mnie Fiat wymienił logo dlatego, że miał poważny kryzys. Logo
kreskowe zdewaluowało się razem z akcjami całej firmy. Nawiązanie
odnowionym starym logiem do czasów świetności było wg mnie jednym z
zabiegów odnowy całego wizerunku.

Gdyby logo "kreskowe" było dobre, nie zmienianoby go nawet w
obliczu klęski ekonomicznej, bo to nic nie daje. To nie znaczek się
sprzedaje tylko produkty. Koreańskie Daewoo nawet "zbankrutowane"
nie zmieniło logo i nadal używa tego samego (zresztą w Korei idzie
im bardzo dobrze). Kolejny dowód to Mazda, która nie przeżywała
żadnego kryzysu, a także zmieniła ostatnio logo, bo - wprowadzony
hucznie przed paru laty poprzedni wzór (kółko umieszczone
niecentrycznie w większym kółku) - kompletnie się nie przyjął.
I niechbym był złym prorokiem, ale uważam, że wydumany "system
identyfikacji wizualnej" Lublina (jeśli zostanie uchwalony) także
się nie przyjmie i ulegnie zapomnieniu. Szkoda naszych - podatników
pieniędzy.

nasze logo w blogu grafika i linki

[marcinskrzypek]

Widzę, że wątek zdechł lub go "zatkałem". Szkoda. Nie było to moim celem... Nikt
nie pisze, ale może ktoś czyta? :-)

A teraz do rzeczy - Na swoim blogu blog.e-alw.com/ grafik Andrzej-Ludwik
Włoszczyński pisze:

Jak wyczytałem w Kurierierze Lubelskim zanosi się na to, że mieszkańcy jednak
będą mieli coś do powiedzenia. Zaproszono ich na sesję rady miejskiej kiedy
będzie podejmowana decyzja o przyjęciu lub odrzuceniu logo. Kurier przy okazji
ujawnia, że na grupach focusowych, w Warszawie i Lublinie, konsultowano (za 12
tysięcy) jedynie 2 propozycje zrobione przez BNA. Zdziwiłbym się gdyby p.
Krawczyk konsultował inne projekty, mogłoby się okazać, że te nowe propozycje
BNA nie uzyskały akceptu i co wtedy?
Zastanawia mnie tylko dlaczego focus był robiony w dwu miastach i na małych
grupach, skoro logo ma promować Lublin na zewnątrz. Ale, może reszta świata się
nie liczy, a logo nie będzie wychodzić z lubelskich opłotków.

Są tu dwie ciekawe kwestie poruszone:

- powinno być więcej propozycji do oceny o propozycje "amatorskie".
- właściwa ocena powinna obejmować więcej grup w różnych miastach.

Z oboma wnioskami się zgadzam. Gdyby można to zrobić od początku, to trzeba by
było doprowadzić do sfinalizowania większej liczby propozycji do wyboru i
starannie je przebadać. Pytanie, czy większa inwestycja w jakość procedury, a
więc i znaku, obniżyłaby czy zmniejszyła kontrowersje?

Inne ciekawe linki tego autora, m.in. analizy innych znaków, definicje itp.

e-alw.com/teksty_logo.html
e-alw.com/projektowanie_logo.html
ilustrino.com/

leniwe i promocja Lublina

[marcinskrzypek]

Z ta promocja Lublina - jak i z paroma innymi rzeczami u nas - jest trochę tak,
jak w tym kawale:

- Dwa razy leniwe proszę, jak szaleć to szaleć!
- Z tłuszczem czy bez?
- A po ile z tłuszczem?
- Po dwa pięćdziesiąt.
- To raz bez tłuszczu.

KOMENTARZE:
- Przecież każdy wie, że dwie ulice dalej dają leniwe po 2 zł. Gratuluje
gospodarności!
- Byście się przegłodzili z dzień, to by wam nie zaszkodziło.
- A te pierogi to ruskie czy z kaszą?
- Sami byśmy zagnietli, to byłoby taniej i smaczniej.
- Trzeba było wziąć pół porcji z surówką.
- [radni] My te kopytka bojkotujemy, bo nikt nam nie pokazał menu, a teraz to
już za późno.

[Gość: mojaMAMA]

Czy ktoś z szanownych forumowiczów czytał brief kreatywny do tej
produkcji?

Przedstwione propozycje są pewnie efektem założeń wynikających z b.k.

Do kogo ma być skierowany przekaz promocyjny produktu:
np
- wg cech socjograficznych
- psychograficznych
- zasieg terytorialny przekazu
- style of life odbiorcy
etc
Czy chcemy kreowac wizerunek miasta na nowo, czy też go zmienić?


Traktując miasto Lublin jak produkt nie zrobiłbym focusów wśród jego
mieszkańców ( zbyt mocny zwiazek emocjonalny), lecz przeprowadziłbym
je w kilku reprezentatywnych grupach wg podziału;
- zna i nie konsumuje
- zna i konsumuje
- nie zna i nie konsumuje

Takich rzeczy uczą na pierwszym semestrze.

==========================================

Od kilku lat na rynku istnieją jaja kurze "dla niej" żółtawe
opakowanie i "dla niego" niebieska wytłaczanka. Cena 2x wyższa niż
jaja no name. Ktoś dobrze wymyślił i na tym zarabia.
Kury pewnie nie brały udziału w projekcie ;-)