Kształcił się w szkołach jezuickich; 1898–1902 studiował w University College w Dublinie; w tym okresie pisał „epifanie” , zwięzłe fragmenty prozy, zapisy chwil, które, w jego przekonaniu, ukazywały prawdę o jakiejś osobie lub przedmiocie; do jego wczesnych inspiracji literackich należała twórczość
uznawanym autorytetem, a jego utwory i frazy zadomowiły się w społecznej świadomości; dzięki zrównoważonej, nastawionej na kontakt z czytelnikiem poetyce swych utworów, posługiwaniu się liryką maski i roli oraz doprowadzonymi do perfekcji mechanizmami ironii, stał się współtwórcą polskiej szkoły poezji