i rozgarnięty, jak wam się dotychczas wydawało. Nie będzie w stanie ani fizycznie, ani psychicznie zająć się żoną, a być może i sobą. Przykre, że musiał się o konieczności opieki instytucjonalnej przekonać na własnej skórze (odwodnienie, upadek, szpital), ale tak właśnie bywa. Teraz trzeba kuć
szpitalach.Porażająca samotność. Są okresy lepsze i gorsze, ale wciąż bywają dni, gdy umiem cieszyć się życiem. Najlepiej dogaduję się z psami i nieźle idzie mi w pracy. Bystry umysł to nagroda pocieszenia. Napisałam, bo post zabrzmiał mi jak post z tezą. Bardzo krzywdzące. Ten wpis to mój krużganek oświaty
uprawiam w tym wieku. No niemożliwe, chyba raz do roku to, ostatnio robimy, oddzielnie śpimy.. Mąż niepełnosprawny, pod względem fizycznym już. Ledwo łyżkę czy widelec w ręku trzyma, po dwóch operacjach na oddziale chirurgicznym, neurologii, w szpitalu uniwersyteckim prokocimskim, by rękę sprawną
generyka od konkurencji, i tak sobie już przygotowują studentów medycyny na specjalnych zajęciach, kojarzących się z głupawymi pizdami z British Council i magicznymi sposobami nauczenia się języka obcego w minutę, za ciężkie pieniądze, z setnego bezsensownego podręcznika, opracowanego przez kursantów dla
jedwabny krawat. („Mówiłam!!!” – zakrzyknęła Ida i załamała piegowate dłonie). Czym go przywiezie, ta Róża? Latającym dywanem? Wszak na R5 nie został już żaden pojazd. Pałysy, Stryby i Tanaka z Łusią, Anią i Ziutkiem są już na miejscu, IGS ze swoim golfem jest w szpitalu, przy Adze. To czym Róża