Pytanie o ADHD i autyzm.

[18_lipcowa1]

Wiele sie slyszy na codzien o tych dwoch zaburzeniach u dzieci- ADHD
i autyzmie.
Sa fora, grupy wsparcia dla dzieci i rodzicow, terapie itp.

Widzialam nawet takie dzieci.

Tylko zastanawia mnie jedno. Co sie dzieje z nimi potem? Tzn jak
dorastaja, jak sa nastolatkami, potem doroslymi ludzmi. Jacy sa? Czy
wyrastaja z tego? Bo nigdy doroslego z autyzmem ani ADHD nie
widzialam, nie slyszalam. Tylko o dzieciach.

Wiec sie pytam. Co sie dzieje z tymi dziecmi potem?

[tyssia]

Czy
> wyrastaja z tego? Bo nigdy doroslego z autyzmem ani ADHD nie
> widzialam, nie slyszalam. Tylko o dzieciach.

No właśnie, ja też nie..

[lemonka5]

Psychiatra mojego dziecka z ZA też jest w spektrum. Wspaniały człowiek i wspaniale dogaduje się z synem.

[fergie1975]

znam osobe dorosla z ADHD, bierze leki cały czas, i potrafi usiedziec w miejscu
, ale ogólnie dla niewtajemniczonych jest ciezka do wspołzycia.

[avvg]

Z ADHD w większości przypadków się wyrasta.
Ale nie dajcie się wbić w ten stereotyp, że dziecko z ADHD to takie,
które wspina się po szafkach jak małpka. Zdarzają się takie, które
mają ADHD bez nadpobudliwości - tak więc zdziwiłybyście się, ilu
dorosłych dookoła Was ma ADHD.

[18_lipcowa1]

a co to jest adhd bez nadpobudliwosci?

[summerland]

Chybavto, że nie może się skupić na dłuższą metę na czymś, np na czytaniu czy nauce

[marina2]

blisko znam dwie dorosłe osoby z ADHD .jednej nie trawię-powiem tak
pomimo diagnozy człowiek odpuścił sobie i leki i terapię i idzie pod
prąd czytaj po trupach otoczenia-dwa razy zniszczyl swoją
rodzinę ,porzucil dziecko.zmienia swój świat zawodowy co mniej
więcej trzy lata-tyle trwa jego staranie się o uznanie w nowym
środowisku zawodowym.potem z rok z hakiem trwa pogrążanie się i
udawadnianie ,że wszystcy wspołpracownicy są idiotami,a szef jest
debilem-zwłaszcza wtedy kiedy szef jest właścicielem firmy.
potem idzie jak "z płatka" tzn. kilka akcji po pijaku,demolka,i po
robocie.
facet nie ma zahamowań,nie przestrzega żadnych zasad począwszy od
prawa drogowego,skończywszy na zasadach współżycia społecznego,mówi
każdemu tzw.wszystko w chamski sposób( bardzo przytyłeś wyglądasz na
chorego,wiesz słyszałem ,że ci żona rogi przyprawia),nie potrafi być
uprzejmy chyba ,że aktualnie zdycha z głodu -a i tak bywało,
cały świat chce nagiąć do siebie,uważa ,że jego prawda jest jedną
jedyną obowiązującą.nie potrafi być empatyczny.nie wyciąga żadnych
wniosków z własnego doświadczenia i cieszy go to."jak robić syf to
na całego".jak tylko życie mu się zaczyna jako tako układać punkt po
punkcie rozbija cały ład.
przypadek drugi człwiek nie ma problemó z nadruchliwością,ale z
koncentracją.jest pracuje w domu,ma swoją firmę,czas pracy układa
samodzielnie lub z żoną.ma mało znajomych.jest bardzo uczynny,ale
niestety niekiedy nie panuje nad swoim językiem-bywa jadowity-to
odstrasza ludzi

[18_lipcowa1]

> facet nie ma zahamowań,nie przestrzega żadnych zasad począwszy od
> prawa drogowego,skończywszy na zasadach współżycia
społecznego,mówi
> każdemu tzw.wszystko w chamski sposób( bardzo przytyłeś wyglądasz
na
> chorego,wiesz słyszałem ,że ci żona rogi przyprawia),nie potrafi
być
> uprzejmy chyba ,że aktualnie zdycha z głodu -a i tak bywało,



eee to moj szwagier chyba normalnie....
)))
mylisz ze to jest adhd? moze facet jest zwyklym chamem?

[mruwa9]

taki, jak to nazywasz , brak zahamowan to bardziej cecha
autystyczna, niz ADHD.

[spirit_of_africa]

Albo borderline.

[mrowkojad2]

Nie bardzo rozumiem. ADHD to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem
uwagi, czyli ADHD bez nadpobudliwości to już nie ADHD chyba.
Chodzi ci chyba o to, że w wieku dorosłym ta nadpobudliwość nie objawia się tak
jak u dzieci. Poznałam jakiś czas temu gościa, który był moim zdaniem typowym
przykładem dorosłego z ADHD: niemożność skupienia uwagi, ciągle musiał mieć coś
w dłoniach: klucze, długopis itd.

[wieczna-gosia]

kluczowe jest slowo- ZESPOL mozna miec czesc objawow a czesci nie miec czyli
iec np. deficyt uwagi bez nadpobudliwosci.

[mruwa9]

..i wtedy nazywa sie to ADD...

[kicia031]

ADHD to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem
> uwagi, czyli ADHD bez nadpobudliwości to już nie ADHD chyba.

ADHD bez nadruchliwosci nazywa sie ADD i czesciej cierpia na nie
kobiety )

[la_mujer75]

Nie wyrasta się. Umie się lepiej panować.

[tania.dorada]

la_mujer75 napisała:

> Nie wyrasta się. Umie się lepiej panować.
>
Co prawda to jest wątek sprzed 16 lat odkopany przez spamera, ale jak już się dopisujecie… Część osób wyrasta, część nie, u części się zmieniają lub znikają niektóre symptomy. Przecież zaburzenie to właśnie ta nieumiejętność panowania.

[miaumia]

To prawda.
U mnie to tylko natłoki myśli i potrzeba ciągłej aktywności bez nadpobudliwości ruchowej.

roznie sie dzieje

[mruwa9]

a mam do czynienia (jako mama) i z jednym, i z drugim, choc do
doroslosci moim dzieciom daleko...
Ani z ADHD, ani z autyzmu sie nie wyrasta, choc moze sie zmienic
nieco obraz klinicznym, zwlaszcza w AADHD, gdy hyperaktywnosc
ruchowa moze ule wyciszeniu, z pozostawieniem zaburzen koncentracji
uwagi. I takich doroslych z pewnoscia znasz, tylko sobie z tego nie
zdajesz sprawy. Dzis spokalam 77-letniego czlowieka, o ktorym sadze,
ze ma ADHD..mam na mysli taki "niepokoj ciala", wiercenie sie,
neimoznosc usiedzenia w miejscu. Dorosly z ADHD to moze byc np.
Twoj kolega z pracy, ktory bez przerwy gubi klucze i komorke, albo
jakis zaangazowany spolecznik, czlowiek-orkiestra, ktory ma 1000
pomyslow na minute, mniej lub bardziej zwariowanych. Zastanawiam
sie, czy Jurek Owsiak nie ma ADHD (bo tak mi wyglada Ale moze to
by tez czlowiek uzalzniony od narkotykow i siedzacy w wiezieniu.
Z autyzmem sprawa jest bardziej skomplikowana, bo to jest bardzo
szerokie spektrum zaburzen, osoby wysoko funkcjonujace maja szanse
na w miare normalne zycie rodzinne i zawodowe ( tworza zwiazki i
maja dzieci), osoby nisko funkcjonujace sa osobami o znacznym
stopniu niepelnosprawnosci i czesto wymagaja calodobowej opieki
przez cale zycie.

[asiaiwona_1]

jakiś czas temu było o tym w faktach na tvn. I podali przykłady
dorosłych już ludzi, którzy jako dziecko mieli stwierdzone adhd
(choć kiedyć pewnie była to po prostu nadpobudliwość, a nie adhd).
No i takimi osobami są Szymon Majewski, Paulina Młynarska, ktoś tam
jeszcze, ale nie pamiętam już kto.
A z autyzmem też nie miałam do czynienia, więc też jestem ciekawa
jak sobie radzą jako dorośli.

[karanissa]

Maciej Malenczuk jeszcze.

[ma_dre]

z tych zaburzen sie nie wyrasta, je sie leczy z roznym skutkiem. Dobrze
wyleczony autyzm nie wraca. Z ADHD podobnie. Zle leczony autyzm nie jest
widoczny w spoleczenstwie, bo wiekszosc autystykow laduje w psychiatrykach na
cale zycie.

[a_m_k]

Nie wiem z czego czerpie wiedzę ma_dre ale gorszej głupoty jak stwierdzenie, że
dobrze leczony autyzm jest wyleczalny dawno nie słyszałam. Skoro jesteś tak
obyta to może powiedz mi jak się DOBRZE leczy autyzm bo bardzo bym chciała
własnego syna wyleczyć?

[bsl]

Joanna Szczepkowska ma ADHD

[ma_dre]

Mam autystycznego syna i z tej okazji sporo kontaktow z autystykami w roznym
wieku i etapie leczenia. Znajomy wyleczony chlopiec ma 11 lat, jest najlepszym
uczniem w klasie w normalnej szkole, leczony byl od 18 miesiaca zycia. Osoba,
ktora wyleczyla swojego syna, leczyla go za pomoca diety oraz chelatacji. Druga
osoba, ktorej syn jest w wieku 13 lat i pierwszy rok w normalnej szkole leczony
byl rowniez dieta, biomedykacja (jesli tak mozna powiedziec) seansami
refleksologii (nie wiem dokladnie co to jest bo jeszcze nie robilismy) oraz
metoda Tomatisa.
Kolejny chlopczyk na dobrej drodze do wyleczenia jest leczony rowniez za pomoca
diety, chelatacji oraz seansow terapii HBOT. Chodzi do normalnej szkoly, ale
rowniez na zajecia ABA.
Moje dziecko jest leczone od prawie poltora roku, sa olbrzymie postepy, ale w
dalszym ciagu masa rzeczy do "naprawienia". Przed nami jeszcze pare lat
leczenia. zaczelismy go leczyc jak mial 3 i pol roku. Leczymy lub bedziemy
leczyc podobnie jw. w miare mozliwosci.
W jakim wieku jest twoje dziecko? Jak dlugo i jak go leczysz, jesli to nie zbyt
niedyskretne pytanie?

[a_m_k]

ma_dre czy mogłabyś do mnie napisać na gazetowego maila bo chciałabym z Tobą
pogadać?

[ma_dre]

no nie wiem czy warto bo przeciez straszne glupoty gadam ;-p
ok, nie ma sprawy

[ma_dre]

no i jak a_m_k? dostalas maila? wyslalam juz daaaaawno

ma_dre wysłałam Ci mail na gazetowego...

[bogoosia]

jakieś 4 dni temu, dostałaś? mogłabyś odpowiedzieć plizzz?

[jktasp]

Skąd wiadomo, że u 11 latka , czy u 13 latka objawy autystyczne
nie wrócą w okresie dojrzewania? Nie ma takiej pewności....
My też mamy leczenie biomedyczne od 1,5 roku. mam stronkę, tam
piszemy troszkę o leczeniu naszego młodego
www.pomagamyandrzejkowi.zafriko.pl. Może podrzucicie jakieś adresy,
albo wiadomości, np gdzie i za ile zrobić HBOT? Pozdrawiam serdecznie

[madameblanka]

No chyba ma_dre dobrze mówi, bo moja córa ma mózgowe porażenie i neurolog mówi
że po długiej rehabilitacji choroba nie powinna postepować czyli będzie
"zaleczona". Moze sie nawet cofnąć. Pewnie tak samo jest z autyzmem, ale tego
nie jestem pewna.
I chyba zaleczenie choroby jest zależne od stopnia zaawansowania choroby.
A co do dobrego/złego leczenia. Hmm, jeżeli dobierze sie złą rehabilitację/ złe
leczenie to chorobę można jeszcze pogłębić. Więc jednak można dobrze leczyć albo
źle leczyć.

jedna uwaga,.

[mruwa9]

autyzm to nie choroba, ale zaburzenie rozwoju. Poniewaz nie jest to
choroba, nie da sie "leczyc" czy "wyleczyc" autyzmu, mozna
wyrehabilitowac, wyuczyc pewne rzeczy, ktore osobom pelnosprawnym,
bez autyzmu, sa dane od urodzenia, naturalnie (np. wyuczenie sie
odczytywania niewerbalnych sygnalow wysylanych przez inne osoby-
mimika, gesty, nauczenie sie, ze nadmierna szczerosc i
bezposredniosc w wyrazaniu opinii o innym czlowieku nie zawsze jest
mile widziana, etc). Oczywiscie, dzieki odpowiedniej rehabilitacji i
pedagogice osoby z zaburzeniami ze spektrum autyzmu moga zupelnie
sprawnie funkcjonowac w spoleczenstwie ( w przypadku autyzmu wysoko
funkcjonujacego), wiele osob zreszta nawet nie podejrzewa, ze ma
qautyzm czy ze jej/jego partner czy rodzic ma zaburzenie ze spektrum
autyzmu. Albo diagnozuja sie w wieku 50-55 lat...

[ma_dre]

pozostaje pytanie : czy zatrucie to choroba, czy zaburzenie?

[arioso1]

Z ADHD sie nie wyrata-tood rodaju terapii zalezy o bedzie z takiego
dziecka.
Robiac badaia dzieciom syn, starsza córka i ja -wyszło nam ze ja i
syn mamy ADHD- jednakze ja jako dziecko byalm identyczna jak syn
dzis- rozbójnik do potegi,w wieku 5 lat czytałam ze zrozumieniem,
pisalam piekNie w 1 klasie, kochalam czytać,
Na dzień dzisiejszy jestem chodzacym nerwusem, nie przywiazuje wagi
do tego jak pisze- tutaj to widac-czesto mnie posadzacie o
nieudolnosc w pismie- ja poprostu tak szybko pisze bo nie nadazam
za myslami i gubie litery- nie czytam tego co napisałam bo ledwo
wysle juz siedze gdzie indziej.Mam slomiany zapal do wszystkiego-
ostatnio podnieciłam sie ze pomagałam znajome zrobic kurs
prawajazdy i tak mnie to wiagnło ze postanowilam zotac instruktorem-
tak -przeszło mi po wstepnym egzaminie wewnetrznym,chcialam miec
sklep warzywny- mialam 2 miesiace-znudził mi sie.
Nudze sie wszystkim, wszystko jest na chwile i co najgorsze mam
coraz to wiecej pomyslów i częściej- maz nie wytrzymuje
czasami.Siedzę diablu na ogonie.
Wszytko musze miec juz albo wcale, jak cos mam to zaraz chce inne-
jak rozkapryszone dziecko.
Jako matka z ADHD -popełniam mase błedów- nie jestem
konsekwentna,co chwila robie o innego,potrafi od rana chodzic zła bo
corka np ni wlozyła skarpetek do kosza na bielizne tylko pod łużko-
Zle byc taka osobą i zle byc z nią-czasami mam taki nastrój ,ze bym
płakala ,a czasem wzystko mnie cieszy-wieczna ciąza.
A i to- ja jako osoba ''TAKA'' wydaje mi sie .że wszyscy chcą mi
na złe,że nikt mnie nie rozumie-ale nie jest tak dramatycznie
-

[bogoosia]

Witaj,
napisłaam do Ciebie na gazetowego.

Pozdrawiam
Bogusia
________________________________________
www.bogoosia.netgraph.pl

[jeste_m_sobie]

Autyzmyu się nie leczy! Można terapeutyzować objawy, ale nigdy się nie wyleczy! Jeśli się nie wie, to lepiej sie wstrzymać abo najpierw sprawdzić w wiarygodnych źródłach.

[summerland]

Ale być może wyrasta się z tego w jakimś stopniu. Znam artystę, który miał sporo objawów autystycznych jako małe dziecko. Teraz jest nastolatkiem i z wielu wyrósł. Z pewnością terapia się przyczyniła do tego.

[deodyma]

z tego, co mowila tesciowa, to moj maz mial ADHD zdiagnozowano to ponoc u
niego w podstawowce, poniewaz byl dzieckiem nadpobudliwym i co? i dzis ani
sladu po ADHD. czyli co? wyrosl z tego? skoro u niego zdiagnozowano ADHD, to az
dziwne, ze u mnie tego nie zdiagnozowali
-
mój suwaczek

[18_lipcowa1]

ja tez mysle ze i ja mialam-idac tym tokiem myslenia
nie umialam i nie umiem usiedziec w miejscu
zajecia typu lekcje czy wyklady to byla meka bo sie krecilam
w domu nie jestem w stanie obejrzec filmu na raz- musze zatrzymac,
wstac, pokrecic sie
ciezko mi sie skupic na czyms,

[wieczna-gosia]

ja mam ADHD tzn. nie wiem czy mam ADHD, ale wiele objawow bardzo do mnie pasuje:
funkcjonuje na bardzo wysokich obrotach przez dlugi czas
moge malo spac, bardzo szybko sie regeneruje
nie potrafie wykonywac monotonnch czynnosci- zauwazylam ze np. jak ucze bardziej
rutyniarsko to od razu jestem wypalona zawodowo
Zle funkcjonuje w hierarchiach
zle poddaje sie normom
musze byc "wyganiana" zeby sie skupic
Jestem strasznie chaotyczna, gubie wszystko wszedzie, wprowadzam kolo siebie
nielad i zabiganie.

ADHD jest w pewnym % dziedziczne i niestety dziedzicznosc padla na Rodzynka, z
tym ze u mnie olewanie norm objawia sie buntem, awantura, spokojnym olewactwem a
u niego strzelaniem gonga nauczycielce

[18_lipcowa1]

Tez mam pewne objawy. Uczyc sie nigdy nie umialam przy biurku,
zawsze na sluch i zawsze np chodzac. Glosne opowiadanie bylo
konieczne. Nie umiem usiedziec w miejscu, 10 minutowe zebrania w
pracy to za dlugo jak dla mnie. Nie umiem skupic sie na monotonnej
czynnosci. Nie umiem niczego zrobic dokladnie, np. myje naczynia tak
szybko ze sa niedomyte -maz mnie opiernicza a ja nie umiem inaczej.
Ogolnie wszystko robie bardzo szybko.
Loty samolotem, pociagiem to dla mnie tragedia ze wzgledu na
ciasnote i koniecznosc wytrzymania w jednym miejscu.
Nie znosze czekac, jak widze kolejke to uciekam, nie raz tak
ucieklam z urzedu albo od lekarza.
Duzo mowie ,mocno gestykuluje.

Tylko kiedys sie na to mowilo ze jestem po prostu niegrzeczna.

[wieczna-gosia]

ale sama wiesz ze to nie niegrzecznosc

[18_lipcowa1]

wieczna-gosia napisała:

> ale sama wiesz ze to nie niegrzecznosc

teraz wiem, kiedys sie o adhd tak nie mowilo

[fantasmagorii]

Znam jeden przypadek autyzmu. Dziewczyna ma 24 lata. Przez pierwsze
lata chodziła do przedszkola specjalnego. Potem poszła do szkoły
specjalnej, ale miała indywidualny tok nauczania polegający na nauce
funkcjonowania w społeczeństwie: kupić, wysłać, pojechać autobusem,
prowadzić zeszyt z adresami - bo umie czytać.
Rodzice tej dziewczynki zdecudowali sie na drugie dziecko - różnica
wieku 3 lata. Mówili, ze właśnie w tym celu, by, gdy ich zabraknie
syn mógł się zając siostrą.
A jak to wygląda? Abstrahując od tej rodziny - często taki człowiek
trafia do ośrodka opiekuńczego. I tam, w zamknieciu, żyje do końca.
Dlatego ich nie widzimy. często są to domy położone w sąsiedztwie
większych aglomeracji, na uboczu, ale przy stadninie, z sadem,
prowadzone przez siosty zakonne. Tym ludziom jest tam dobrze, mają
dobrą opiekę, może nie rewelacyjne warunki, ale osobne pokoje,
posiłki.
Uczą ich chałupnictwa, plastyki - w ten sposób zbierają dodatkowe
fundusze.
Ciężka sprawa. Tym bardziej, że autyzm jest różny.

[burza4]

sądzę, że widziałaś mnóstwo takich ludzi, tylko ADHD u dorosłych
objawia się po prostu inaczej.

uważam, że z ADHD się NIE WYRASTA, tylko uczy z nim żyć, i panować
nad sobą.

Uważam, że mój szanowny miał i ma ADHD. Nie kręci się, i nie biega
jak oszalały rzecz jasna, jak to mają w zwyczaju mali chłopcy, za to
siedząc pstryka, pogwizduje, bębni palcami po stole, tupie pod
stołem, szału można dostać, jak sobie pomyślę jaki musiał być jako
dziecko to się dziwię, że go nie wiązali. Myśli i pracuje bardzo
kreatywnie, coś co go intresuje pochłania go całkowicie i tu rozwija
skrzydła, co do całej reszty to jest roztargniony, zapominalski,
rozkojarzony.

[tina1234]

Brat mojego męża ma zdiagnozowany autyzm, a dokładniej inny rodzaj autyzmu, w
sumie nie wiadomo co mu jest do końca. Ma już 19 lat, chodzi do szkoły
specjalnej, ostatni rok, moja teściowa chyba ma nadzieję, że to my z mężem się
nim kiedyś w przyszłości zajmiemy, chociaż mąż już dawno jej powiedział że nie
ma takiej opcji, bo w takiej sytuacji jedno z nas musiałoby się całkiem
poświęcić, nie pracować, ani nic. On nawet nie zostanie sam w domu, powiem
szczerze, że ja widzę tu duże zaniedbanie teściowej i nie jest to tylko moja
opinia, ona go strasznie rozpieściła, nie nauczyła go nawet tego jak zrobić
sobie kanapkę, nie potrafi posmarować kromki chleba masłem, bardzo często sama
go ubiera, chociaż to akurat potrafi. Dlatego ja na przykład nie widzę innej
opcji niż oddanie go do ośrodka, na pewno będzie miał tam dobrą opiekę.

[fantasmagorii]

Człowiek z autyzmem jest w stanie "robić koło siebie", ale bywa
różnie. Są różne stponie zaawansowania upośledzenia. Ja się na tym
nie znam. Ale wiem, że "moja" autystyczka czytała, liczyła, ubierała
się sama, potrafiła zrobić sobie kanapkę. Ale nie wiem, czy by
umiała ubrać się i wyjść samodzielnie z domu by kupić niezbędne
produkty, zaplanować swój jadłospis - pewnie nie.
To musi być koszmar dla rodzica, u schyłku życia, gdy wie, ze sam
już nie pomoże, nie zajmie się dobrze takim dzieckiem. A drugie
dziecko odmawia pomocy.
Tina, ja Ciebie rozumiem, sama nie wiem, czy dałabym radę opiekować
się dorosłym autystykiem mając swoją rodzinę.

[tina1234]

Tylko że tu akurat jest taka sytuacja że widać że on wiele rzeczy potrafiłby
zrobić, chodzi do szkoły, w szkole jest w miarę samodzielny, wiem bo jego
nauczycielka to moja ciocia, ale w domu wszystko jest robione za niego, z tego
co czytałam to dziecko autystyczne nie powinno jeść słodyczy, rozmawiałam o tym
nawet z teściową a ona że wie o tym, ale co on ma od życia, więc jak ona mogłaby
mu słodyczy odmówić, a je je w ogromnych ilościach. Także tu jest taka sytuacja,
mąż z nią rozmawiał, nauczycielki ze szkoły rozmawiały, teściowa przytakuje i
robi dalej swoje, albo się rozpłacze, że on taki biedny. Powiem szczerze, że ja
boję się zostawić moją 3 letnią córkę u teściowej jak nie ma tak kogoś z nas, bo
on potrafi otworzyć balkon a na balkonie barierek nie ma. Zdarzyło się że spadł
z balkonu. Na szczęście z parteru. Wyjście z nim wiąże się z trzymaniem go za
rękę i wtedy też potrafi zatrzymać się i nie iść dalej, a siły ma bardzo dużo, w
końcu to 19 letni chłopak już. Dlatego właśnie nie ma szans na to żebyśmy się
nim zaopiekowali, bo wtedy to nawet wyjść nie moglibyśmy.

[marina2]

Odpowiedz
Tez mam pewne objawy. Uczyc sie nigdy nie umialam przy biurku,
zawsze na sluch i zawsze np chodzac. Glosne opowiadanie bylo
konieczne. Nie umiem usiedziec w miejscu, 10 minutowe zebrania w
pracy to za dlugo jak dla mnie. Nie umiem skupic sie na monotonnej
czynnosci.

to są cechy kinestetyka )

[ominika]

Dorosli autystycy funkcjonują różnie - w zależności od natężenia
objawów autystycznych. Generalnie zupelnie samodzielni nie sa. W
samoobsłudze mogą sobie radzić świetnie, z pewnymi wybranymi
czynnościami rowniez, ale koordynacja wszystkich dziedzin zycia, by
w pełni samodzielnie zyć jest raczej nieosiągalna. Jakiś czas temu
był w DF bodajże reportaż o dorosłych aytystykach - funkcjonowali w
swoich rodzinach, tzn. nie byli samodzielni, i zajmowali się jakąś
formą rękodzielnictwa bodajże w specjalnie utworzonym osrodku. Ale
mogę się mylić, co do charakteru owych zajęć, bo czytałąm ten tekst
już czas jakiś temu...

[gacusia1]

Moja corka w PL miala kolege w klasie z ADHD.Jego ojciec rowniez
mial/ma ADHD. Jego zona mowila o nim jak o "normalnym"
czlowieku,ktory jest TYLKO troche porywczy,roztrzepany,nerwowy.

[pitahaya1]

Mam dziecko z ADHD. Wiele z tych dzieci wyrasta z tego. Czasem jakieś objawy pozostają (kłopoty z koncentracją, niechęc do przytulania, bliskości (przesadnej) drugiej osoby, chęć wyciszenia się (zamiast potrzeby zbliżenia do drugiej osoby).

Mój mąż najprawdopodobniej miał w dzieciństwie ADHD. Podejrzewam bazując na opisach jego zachowania. Tylko wtedy mówiło się, że ruchliwy, że prędzej się zabije niż dorośnie.

A teraz...ostoja spokoju.

[oli.nek]

z ADHD wyrasta się najczęściej w wieku 15/16 lat. a przynajmniej z większości
uciążliwych objawów. widziałam program z dorosłymi z ADHD i siedzieli grzecznie
na fotelach, nikt się nie przekrzykiwał. jednak coś zostało, pewna nerwowość w
ich życiu etc.

z autyzmu raczej się nie wyrasta. może ci dorośli z autyzmem siedzą w domach
psychiatrycznych. po prostu.

ja też byłam nadpobudliwa jako dziecko. teraz flegmatycznie spokojna jestem, ale
wewnątrz aż buzuję czasem.

[mama_kotula]

Przypadki ciężkiego autyzmu niefunkcjonującego przeważnie trafiają do ośrodków specjalistycznych.
Przypadki odmian zaburzeń autystycznych, które mogą osiągnąć wysoki stopień funkcjonalności (typu zespół Aspergera) żyją wśród ludzi niezaburzonych i mają się całkiem dobrze .

Ot, taka Dolina Krzemowa - tam 8 na 10 to aspergerycy )

[dirgone]

Mamo_kotula, dzięki tobie zaczęłam kiedyś czytać o zespole Aspergera i jestem
prawie pewna, że mój luby jest aspegerykiem. To też tak a propos tej Doliny
Krzemowej, w której czułby się chyba najlepiej

[kingaolsz]

Wrzucanie ADHD i autyzmu do jednego worka to troche przesada.

Ja sie wypowiem na temat autyzmu , bo o ADHD wiem niewiele.
Autystow jest wielu, tylko jakies 10% ogolu to ciezkie przypadki jak te ogladane
na filmach czyli bez kontaktu wzrokowego i kiwajace sie caly dzien. Reszta to
osoby, ktore w pewnym stopniu moga zyc w spoleczenstwie. Sa czesto uznawani za
dziwakow, ekscentrykow itp. Autystami byli np. Einstein i Churchill.
Sama mam w somu autyste i na pierwszy rzut oka nikt by tak o nim nie powiedzial
- dopiero przy dluzszym kontakcie ( mowie tu o wspolnym mieszkaniu) wychodza
jego problemy i zaburzenia.

Jak kogos ciekawi problem to radze zglebic temat nieco, bo bardzo popularna
"wiedza" na temat m.in. autyzmu odnosi sie tylko do malego procenta przypadkow.
W tych tematach wyjatkowo silne sa wszystkie odcienie szarosci zagadnienia.

[dreptak-po-latach]

Wrzucanie do jednego worka ma jak najbardziej sens.
Współwystępowanie obu zaburzeń jest na poziomie co najmniej 70%.

[mathiola]

Przeczytałam wątek i osłupiałam. Chyba mam ADHD

[dlania]

Przepraszam wszystkie mamy, które męczą się z młodymi nadpobudliwowcami, ale jak
sobie poczytałam to:
forum.ptadhd.pl/viewtopic.php?t=65
to normalnie żałuje, że nie mam ADHD. Nudna i mało kreatywna jestem;-(((


Z kolei zespól Asbergera maja moi ulubieni (aktualnie) bohaterowie seriali: Read
z Criminal Minds i Zack z Bones Znam jednego dorosłego autystyka.

[18_lipcowa1]

nie przesadzaj, duzo z tych cech maja zdrowi normalni ludzie

[krzysztofm30]

Przydatna baza informacji (poradnie, informacje, porady i.t.p),
wygodna
nawigacja:

www.adhd.edu.pl

www.adhd.waw.pl

www.nadpobudliwosc.edu.pl

i zachecam do dyskusji o ADHD - wasze doświadczenia, przypadki,
sposoby radzenia sobie.

A_m_k

[niemasznicka]

A_m_k ja znam chlopca zdiagnozowanego w wieku 2,5 roku, po ponad roku leczenia,
moze nie leczenia a scislej diety, suplementow, oczyszczania za pomoca chalation
z metali ciezkich, kilku godzin terapii dziennie maly nie ma juz autyzmu jako
takiego. Dla czlowieka ktory nie zna sie na autyzmie maly wyglada na
neurologicznie normalne dziecko. Jego mama uwaza, ze z mowa jest do tylu ale Ona
jest juz przewrazliwiona (nie dziwie sie), ja uwazam ze ma niedociagniecia jak
wiekszosc 3,5 latkow.
Maly ponad rok temu nei zwracal uwagi jak sie do niego mowilo, nie reagowal na
swoje imie, krecil wszystkim co znalazl. Teraz sam podchodzi do mnie, mowi czesc
i opowiada co robil w przedszkolu.
Tego Ci zycze dla Twoich dzieci, z calego serca.
Osoby ktore sa dorosle i maja autzym sa zazwyczaj w instytucjach. Nawte
nastolatkowie teraz sa oddawane do instytucji. Rodzice ktorzy nei wiedza o tym
co mozna zrobic alo w to nie wierza czesto nei radza sobie z np 16-to letnim
chlopcem ktory nie radzi sobei sam z tym co zachodzi w jego mozgu. Niestety, tak
bywa.
Po pierwsze i najwazniejsze nigdy nei ylo tyle dzieci diagnozowanych z autyzmem.
To jest cala nowa generacja naszego spoleczenstwa, diagnozowane jest 1 na 153
dzieci, w przypadku chlopcow jest o o ile dobrze pamietam 1 na 63 czy 67.
Zaburzenia neurologicznie nie podpinane pod autyzm a rozne inne rzeczy to 1 na
60 o ile dobrze pamietam, luc cos kolo tego. Takze „najgorsze” jeszcze przed nami.

[wieczna-gosia]

te minusy typu strach, sciskanie w zaladku, tptalny brak pewnosci siebie
polaczony z irracjonalnym zachowaniem w grupie- glosnym i efekciarskim- to juz
nie taki fun, no nie?

[edycja_kopiuj_wklej]

miasta.gazeta.pl/warszawa/1,34889,6328758,Milosci_i_bolu_ucza_sie_jak_tabliczki_mnozenia.html

Na wlasnym przykladzie... :)

[clk]

Powaznie mowiac, kiedy bylam mniejsza o ADHD nikt nie slyszal.
rodzice/szkola i tak dalej zwalali to na wszelkie inne rzeczy
(rozkojarzenie, brak koncentracji itd - probowano mi np. zmieniac
otoczenie, bo zly wplyw kolezanek, zakazy-nakazy ktrore nic nie
dawaly, brak swodoby).

W doroslym wieku nazywa sie to Adult attention-deficit disorder
(AADD).

Wyrasta sie nieco, bo kazdy z nas kiedys dorasta. Aczkolwiek ,wiele
rzeczy zostaje. Ja znalazlam sobie taka prace, w ktroej idealnie sie
spelniam i wszystko gra, ale nie zawsze bylo tak super.

Jak to wyglada np na przykladzie? Na moim konkretnie?
-kłopoty z pójściem spać i zasnieciem
- gadatliwosc
- bieganie wieczne i niemoznosc usiedzenia w miejscu
- uleganie częstym urazom i wypadkom
- brak powagi
- gubienie i zapominanie rzeczy (bez terminarza ani rusz)
-latwo sie zniechecam
-nie dokonczone czynnosci
-musze wszystkiego doktnac
-potykam sie o wlasne nogi, wpadam na rzeczy, bo non stop o czyms
mysle
-balagan

Ale za to mam tysiac hobby, zwlaszcza sportowych, milon
zainteresowan, nadal uwazam, ze przyadlo mi sie to w nauce jezykow

[ariosso1]

Z moich informacji wynika iz z ADHD,się nie wyrasta-ale
ale chodząc na terapie mozna nauczyc się radzic z emocjami w
odpowiedni sposób- mnie robiono test w kierunki nadpobudliwości
kilka miesiecy temu-poniewaz moj syn niby ma ADHD,i wyszło na tyle
ze ja takze mam- jako u dorosłej objawia sie to-
-niechlujnosc w piśmie-szybko pisze i nie zwazam na literówki,znaki
interpunkcyjne-bo jestem niecierpliwa i chce wszystko na raz a
sprawdzac nie ma czasu,
-czasem wale prosto z mostu co mysle-nawet jesi to kogos obraza,ja i
tak powiem bez ogródek (np walka na forum z rozmnazaniem sie bez
sensu a potem zebranie na forach o chleb)
-ja musze mieć wszystko tu i teraz- nie lubie czekac-
albo juz albo wcale,potrafie sie dąsac bez powodu i krzyczec na
dziecko o byle co.Najgorsża wadą to brak konsekwencji-najpierw cos
zabraniam a potem odpuszczam ....
Trudno mi tak przyszlo życ.
Syn natomiat m duze szanse na normalną doroslośc bez więszych hej
i hola- ale od tego sa terapie,grupy wsparcia aby dziecko nauczylo
się zyć z tym.
Mamy w grupie dziecko ma adhd ale nie jest nadpobudliwe ruchowo- o
ile dobrze zapamiętałam to jest ADD -nie umie sie skupić nic mu
sie nie chce, wszystko robi z łąską powoli, a najlepiej wcale
(masowe zatrudnienie z urzedach typu zus, urzad skarbowy,poczta-
tutaj możemy zapoznac sie z istotami posiadającymi te "cechy"-w
dorosłym zyciu).Ja jak sie czyms zdenerwuję to az mnie nosi rozrywa
od wewnątrz-musze wtedy sie poruszac-okna umyć,podłogi,prasowac
inaczej bym chyba po scianach chodzila,ciągle bym gadała i
gadala,lubie zyc aktywnie ale musi to byc coś naprawde fajnego.Myśle
ze podobnie jak ja żyje co 5 osoba -ale dorosły jeszcze potrafi
kontrolowac emocje -dziecko nie

[aluc]

w zamierzchłych czasach mojego dzieciństwa ani jedno ani drugie nie
było diagnozowane, skądinąd mam pewność,że niektórzy moi znajomi do
rasowi ADHDowcy i ADDowcy, mam też kilku pewniaków w temacie Zespołu
Aspergera (kariera wedle aspie-schematu: informatycy, finansiści,
reżyser dźwięku ze słuchem absolutnym)

ciężkich dorosłych postaci autyzmuna ulicy się z pewnością nie spotyka
- w zamkniętych ośrodkach opieki a i owszem

widziałaś:)

[sir.vimes]

tylko nie wiesz, którzy to. Oni sami tez mogą nie wiedzieć bo kiedyś ADHD nie
diagnozowano przecież.

"Bo nigdy doroslego z autyzmem ani ADHD nie
widzialam, nie slyszalam."

A tu linki:
forum.ptadhd.pl/viewtopic.php?t=65
www.repka.pl/Psyche/Problemy-A-Z/Choroby/ADHD-u-doros-ych.aspx
masa tego w google.
Na którymś forum gazetowym też ludzie kiedyś pisali jak w dorosłym wieku
zdiagnozowano im ADHD.

[ko2006]

ADHD to powazna sprawa i powinno sie je leczyc jak najwczesniej.
Mowie to z wlasnego doswiadczenia. W moim dziecinstwie nikt nie slyszal o ADHD i nikt tego nie bral na powazne. Z powodu mojego roztargnienia czesto spotykaly mnie szykany prowokowane przez niestety opiekunow i nauczycieli. Wyrastalam z etykietkami: "flejtuch" (ciagle problemy z utrzymaniem porzadku), "len" (problemy z koncentracja i odrabianiem lekcji). Mialo to czesto powazne konsekwencje w moich relacjach z otoczeniem, bo dzieci prowokowane przez nauczycieli odsuwaly sie ode mnie. To pozostawia dodatkowe slady w psychice: alienacja i poczucie odrzucenia, ktorego nie rozumiemy, bo nasze dzialania sa nieswiadome i nie mamy perspektywy jak to moze oddzialywac na otoczenie.
W doroslym zyciu nieleczone ADHD ma nie tylko konsekwencje w zyciu codziennym (drobne sytuacje jak zaplacenie za benzyne i odjechanie ze stacji bez zatankowania), ale takze w zawodowym i osobistym. Mysle ze przy moich zdolnosciach zaszlabym duzo dalej w zyciu gdybym miala spokoj wewnetrzny i umiejetnosc skoncentrowania sie na jednej konkretnej rzeczy i zapuszczenia korzeni, zamiast neurotycznego skakania z kwiatka na kwiatek.
W dzisiejszych czasach jest juz wiele opcji leczenia ADHD. Ja polecam metode Drake'a, albo podobna: www.drakeinstitute.com/adhd_institute.asp?gclid=CP_cuIf3lpsCFSIuagodWEp8Bg
Jest to metoda ktora pozwala na unikniecie lub ograniczenie lekow. Dzieci ucza sie kontrolowac swoje fale mozgowe za pomoca prostych gier komputerowych. Jesli podobne metody sa w Polsce, bardzo polecam.

[ja_w_twoim_wieku_nie_jadlam]

A co ma byc, ci z ADHD w wiezieniach siedza, albo sa linczowani jak ten ze
Wlodawy czy jakos takos, on tez mial ADHD hehe

A dzieci a utyzmem sa zamykane w osrodkach jak dorosna, doroslych z downem tez
sie nie widzi na ulicach

[kicia031]

Moja przyjaciolka, moj partner i ja sama mamy ADHD, choc nasilone w
roznym stopniu. zadne z nas nie bierze lekow, ale kazde wypracowalo
soebie rodzaje protez zachowaniowych pozwalalajcych funkcjonowac w
normalnycm zyciu.

Niedawno czytalam ksiazke na temat ADHD u doroslych, niestety, jako
rasowy ADHDowiec nie pamietam autora ani tytulu.

[dreptak-po-latach]

To nie tylko ja zapominam tytuły i autorów!!!
Wreszcie mam bratnią duszę

[dreptak-po-latach]

Z ADHD i spektrum autyzmu się nie wyrasta.
Czasem, niektóre zaburzenia wyglądają podobnie i z nich można wyrosnąć albo je wyleczyć.
ADHD i spektrum ma się od urodzenia do śmierci. Po prostu inna konstrukcja mózgu.
Sam mam ADHD i znam bardzo dużo ludzi ze spektrum i ADHD. jedni lepiej funkcjonują inni słabo. Jak to ludzie.
Im wcześniej zatroszczymy się o dziecko, tym większa szansa na dobre funkcjonowanie w dorosłości.
Zapraszam do Fundacji SAVANT, trochę się na tym znamy.
savant.org.pl/

[tilijka123]

Znam dorosłe osoby z ADHD i autyzmem. Jedne radzą sobie lepiej, inne gorzej.

[palacinka2020]

Ci z autyzmem wysokofunkcjonujacym normalnie pracuja. Znam kilka osob, ktore robily diagnize w wieku doroslym.

Ci z autyzmem sprzezonym maja szereg innych chorob, w tym czesto niepelnosprawnosc intelektualna. Przebywaja w domach rodzinnych, osrodkach dziennych. mieszkaniach chronionych.

[koronka2012]

Mnóstwo osób dorosłych ma ADHD tylko po pierwsze nie mieli tego zdiagnozowanego Po drugie nie zdawali sobie sprawy z tego że ich roztrzepanie ma jakąś nazwę. Jeśli sądzisz że nie spotkałaś takich osób to jesteś w głębokim błędzie. Wejdź sobie na Instagram i wpisz to hasło a zobaczysz że jest mnóstwo filmików które obrazują takie zjawisko na co dzień.

Przy czym autyzm ma ogromnie szerokie spektrum, i u wysoko funkcjonujących dorosłych trudniej go wychwycić. To są osoby często wybitne w swoim fachu, ale trochę sztywne w relacjach międzyludzkich.