Jak doszłam do 160/180 kg, to stwierdziłam, że jest już tego naprawdę za dużo. Chciałam zgłosić się na operację bariatryczną, były nawet do niej trzy podejścia. Potem zachorowałam z dnia na dzień, dostałam na nogach różę pęcherzową. Te rany zaczęły się goić, ale powstał obrzęk limfatyczny, przez co nogi, brzuch i biodra zaczęły mi bardziej tyć.
mia_mia napisał(a): > Jest skierowanie na rehabilitację na oddział, z silną sugestią, żeby sobie daro > wać jeśli nie ma się 80 lat, lepsza zwykła aktywność. Problem L4 mnie teraz nie > dotyczy, jeszcze przed operacją zmieniłam formę „zatrudnienia”. W Polsce się n > ie kontroluje mostka jeśli nic nie chrupie, rana się goi i nie zgłasza się jaki > ś problemów, miałam kilka rtg i tk z innych powodów i nigdzie w opisie nie było > uwag do stanu mostka, więc raczej wszystko ok.
Jest skierowanie na rehabilitację na oddział, z silną sugestią, żeby sobie darować jeśli nie ma się 80 lat, lepsza zwykła aktywność. Problem L4 mnie teraz nie dotyczy, jeszcze przed operacją zmieniłam formę „zatrudnienia”. W Polsce się nie kontroluje mostka jeśli nic nie chrupie, rana się goi i nie zgłasza się jakiś problemów, miałam kilka rtg i tk z innych powodów i nigdzie w opisie nie było uwag do stanu mostka, więc raczej wszystko ok.
Sama piszesz, że starszą operowali, to nie jest złośliwość, bo taka osoba albo by operacji nie przeżyła, albo by te zespolenia niewiele pomogły ortopedycznie, a doszłaby rana pooperacyjna, która też mogłaby się nie goić. Niestety, każdy kij ma dwa końce, długie życie to niestety często niefajne ostatnie lata.
Na noc zakładałam sobie opatrunek hydrożelowy żeby nie brudzić spodenek piżamowych. Codziennie psikałam po kika razy i utrzymywałam ranę w wysokiej czystości co poskutkowało - surowica przestała lecieć, a rana z jakimś czasem zagoiła się i nie miałam żadnych strupków. Jeżeli chodzi o odczucia po operacji - to już równy miesiąc ...
Może któraś z was się orientuje, czy gojenie opóźnione o jakieś 10 dni jeszcze jest w normie? Nie chce mi się iść do lekarza, bo to właśnie kilka mm, ale w takim miejscu, że przeszkadza przy nakładaniu butów i chodzeniu w nich.
Operacja na początku lipca i po miesiącu taki wygląd rany? Nie, to nie jest normalne gojenie, jak najszybciej poszłabym do lekarza. -- Nie omieszkaj dać Świadectwa polskości Bądź Patriotą zmyślnie produkując Miód (by Kury)
W jakim sensie? Przecież nie będzie się jątrzyć do końca życia. Jak ma dostęp powietrza, to się goi, a gojąc się sama wysycha. Miałam kilka operacji, poza myciem szarym mydłem i właśnie „wietrzeniem” niczego mi nie nakazywali. -- "Jestem konferansjerem, komikiem, barmanem - typowy czlowiek...
Ja jej mówię- "Nie ze mna te numery/ Nie dam się w to wciagnąć. Nie będziesz mną manipulowała". Gdy potem ojcu zaczęła się paprać rana (za szybo usiłowali mu zdjąć szwy), to przez kolejne tygodnie jeździłam z ojcem do innego szpitala, gdzie umieli się zająć tą niegojąca się raną. W zasadzie to ona mogła jeździć. Bo i tak jechaliśmy taksówką.
O rany po operacji dbali w szpitalu, tzn. zakładano i zmieniano opatrunki, więc nic sprawdzonego nie poradzę. Na wszelkie rany u chłopaków gdy byli mali najlepiej działały plastry żelowe czy jak się tam one nazywają, zapewniające gojenie w wilgotnym środowisku, ale nie mam pojęcia czy na taką ranę po usunięciu brodawki można je stosować.
kolega wyznał, że przed samym rozowdem była żona naciągnęła go na zmniejszenie cycków, operacja ok, rana goiła się też ok, ale blizna, blizna jakos się nie chciała zagoic, więc naciągnęła go jeszcze na bliznę:) jak już się wylaszczyła, to go puściła kantem... jak koleżanka wyląda, nie wiem, może latem się będzie eksponować na fb, ja "zostałam" z kolegą....
Dokładnie to usłyszałam od pielęgniarek, że jak na stopę to świetnie się goi, ale skóra na kostce jest cienka i gorzej ukrwiona i to może potrwać. metalowe stemple mi zdjęli i mam tylko „szwy” w plasterkach, ale nadal nie mogę moczyć stopy. Chyba nie do końca ogarniam poziom skomplikowania operacji i czasu rehabilitacji, wzięto mnie z zaskoczenia, nie do końca wszystko do mnie dociera, chyba mam zbyt optymistyczne podejście.