przede wszystkim jako matki i podporządkowywanie wszystkiego tej roli bo dzieci tego i tak nie docenią a prowadzi do wypalenia. - zła jest wreszcie próba wychowania dzieci w ten sposób, żeby były zawsze szczęśliwe bo to prowadzi do rozpieszczania a szczęścia i tak nie daje. Mam nadzieję, że aktualnie
>Nie, czasem nie masz nic, tylko nazwisko, albo i to nie, bo czasem dziecko nosi nazwisko matki. Chyba jednak nie rozumiesz o czym piszę. >Pustka to brak miłości. No właśnie nie tylko. Dlatego dzieci adoptowane, wychowane w kochających rodzinach i szczęśliwe, i tak chcą się dowiedzieć
spermy, dla dziecka to jest ten rodzic, którego nigdy nie miał. Ludzie chcą wiedzieć co było przed nimi, zobacz ile adoptowanych dzieci szuka swoich biologicznych rodziców (nawet jeśli wychowały się w pełnych i szczęśliwych rodzinach). Kamin pisze wyżej o odanonimizowaniu danych dawców - to się nie
"Gdyby tak było to wszystkie dzieci ze szczęśliwych domów byłyby szczęśliwe i bezbłędne, a jednak się to wymyka. " Oczywiście. Bo nie ma jednego przepisu na wychowanie każdej jed ej osoby. Mozemy tylko robić to co w naszym odczuciu wydaje się słuszne. Ale pozostawienie 17latka samemu sobie, jak to
Rutyna wkrada się w związki z dziećmi i bez dzieci. Ogólnie jak są dzieci to jest jeszcze więcej powodów do kłótni - np. o sposób wychowania dzieci. Rodzice są też bardziej zmęczeni i nie mają już tyle czasu dla siebie. Bywa też, że żona po ciąży bardzo się roztyje i przestaje o siebie dbać, bo
Jak sądzisz, komu jest zwykle trudniej związać koniec z końcem, wielodzietnym czy rodzinom jedynaków? Bardzo mi z tego powodu wszystko jedno, chyba nie sądzisz, że ma znaczenie dla mnie opinia obcej osoby z netu? Nie sztuka urodzic, sztuka wychować na przyzwoitego szczęśliwego człowieka. A jeśli w
"Jak sądzisz, komu jest zwykle trudniej związać koniec z końcem, wielodzietnym czy rodzinom jedynaków? " Nie interesują mnie twoje dywagacje z tylka i uprzedzenia. "Nie sztuka urodzic, sztuka wychować na przyzwoitego szczęśliwego człowieka" Najwidoczniej nie umiesz w te klocki. -- Ahed
Przede wszystkim, od stosunkowo niedawna ludzie mogą decydować czy, kiedy i ile chcą mieć dzieci. Bajdurzenia, że kiedyś było nas jedenaścioro w jednej izbie i wszyscy się kochali i byli szczęśliwi to właśnie bajdurzenia. Było jedenaścioro z braku antykoncepcji, a szczęście w życiu to było, jak
Odpowiadam tobie a nie na podstawie tamtego postu którego, jak przyznałam bez bicia nie czytałam. Twoja wypowiedź była komentarzem do mojej wypowiedzi więc ja uscislilam. Opowieści są z życia wzięte i zapewniam cię że związane ze wspaniałymi wspomnieniami z szczęśliwego dzieciństwa gdy nikt nie
I ta "wspólna historia" trochę się słabo spina w rzeczywistości z poszanowaniem tych wspólnych historii - tak, także u matek. Katujących, głodzących, opuszczających dzieci dla nowego życia, nowych facetów. Przestańmy gloryfikować siebie jako jedyne, które się nadają, które mogą kochać, opiekować
biologicznie przekazujesz dalej swoje geny, więc w tym znaczeniu pewnie tak. Dla mnie jednak to coś co po prostu nadało satysfakcję mojemu życiu i sprawia zadowolenie, im dziecko starsze tym mam większą satysfakcję. Poczułam to silnie w tym roku, jak urodził się mój wnuczek. Ma trzy miesiące a ja
ogromie stresu jaki na mnie spadł, wycofałam się z naszej relacji emocjonalnie. Bardzo długo próbowałam układać sobie rzeczy w głowie, a jestem taką osobą, która się nie skarży i na pytanie "co się dzieje?" odpowiadałam "nic, jestem po prostu zmęczona". A ja nie dawałam w pewnym momencie rady tego