Chciałam Was drogie e-mamy i nie-mamy :) spytać o wspomnienia z dzieciństwa. Przeglądałam wyszukiwarkę i zauwazyłam ze są tylko dobre wspomnienia. A czy pamiętacie największą karę ze swojego dzieciństwa? Piszcie!
Najbardziej zapadły mi w pamięć kary cielesne połączone z poczuciem poniżenia. Uderzenie w twarz ( pierwsze, jak miałam ok. 7-8 lat). W wieku 5-6 lat wylałam zupę, którą mama kazała mi zjeść, mimo, że czułam mdłości. NIe wpadłam na genialny pomysł, by wylać ją do kibelka, tylko wylałam ją
Mysle ze bardzo wielka ilosc ludzi uwaza ze kara wychowuje, spotykam sie z tym na codzien. Natrafiam czesciej na powatpiewanie kiedy mowie ze milosc i wyrozumialosc lepiej ucza od strachu i kary. Trudno winic kogos kto nie rozumie tego, mozna tylko pokazywac i przekonywac, nie mozna oceniac
Zawsze staram sie zapomiec zle wspomienia, nie przynosza pozytku, przynosza smuek i zal. Mysle ze Twoja Babcia wierzyla ze robi dobrze, bo wiele ludzi wierzy ze potrzebna jest kara aby moc kogos nauczyc. To nie jest prawda potrzebna jest milosc. Bardzo wiele osob nie zdaje sobie z tego sprawy
Dzieci często dokonują strasznych czynów, a potem dopiero przemyślą sprawę i żałują tego. Gdy dorastają nie są wstanie zrozumieć, jak mogli być tak głupi w dzieciństwie. -- => Jak Edgar nakrzyczał na czyjąś rękę <=
Od jakiegoś czasu prześladuje mnie pewne wspomnienie z dzieciństwa. Mam 2-2,5 lat. Jestem sama w dawnym pokoju wynajmowanym przez rodziców. Rozbieram swoje lalki do naga i je "karze". Biore krawieckie szpilki lub nożyczki i wbijam je w plastiowe ciała lalek, robiąc na nich rysy. Od góry do dołu
1.Stłukłam talerzyk i strasznie się bałam kary od rodziców. Ponieważ nie mogłam wyrzucić łupin do kosza bo było by widać, że talerz potłuczony to postanowiłam spuścić części talerza w kibelku. Oczywiście nic się nie spuściło, bo rury od kibelka są węższe niż moje rozbite części. Nie
zahamowało przed kościelnym a wzięłam tylko cywilny? może zrobiłam to dla niej i swojego spokoju? może za bardzo myślałam o karze jaka może mnie spotkać, albo o aferze jaka może być, albo o braku wsparcia, czy o tym, że może być jej przykro... -- Są godziny liczone podwójnie i lata niewarte nawet
Retrospekcje z dzieciństwa: rozdzielenie z siostrą na 15 min. Choćbym się z nią właśnie tłukła, że aż zęby leciały-mleczaki na szczęście-(dlatego była kara), przymus rozdzielenia i zakaz rozmowy był straszny:) musztra - padnij, powstań, bieg wokół pokoju, apel: tatusiu, melduję
Psycholog to taka osoba, która każde ścierwo potrafi wytłumaczyć, że miała ciężkie dzieciństwo, skrzywdziło ją społeczeństwo itp. Nigdy do lewicowego łba nie przyjdzie mu, że małolata skrzywdziła się sama - nikt jej nie kazał dawać dupy za pieniądze.
skiela1 napisała: > A dzis,co dzieci ogladaja? Jetixa, Cartoon Netwoork, Jetix Play , Toonami. Jedno lepsze od drugiego.... Jetixy Maćkowi wyłączyłam. Cartoon zniosę,tyle,ze czasami włazi Toonami. nic innego jak walki robotów,przemoc iinne. A dobranocki nie chce oglądać. No chyba
na pustyni kara kum titum titum jest fabryka eros gum titum titum wszystkie dętki i opony titum titum przerabiamy na kondomy titum titum nawet stara zakonnica titum titum kondomami się zachwyca titum titum (pewnie cos tam było dalej , ale juz nie pamiętam)
pitum a na strychu w starym pudle pitum pitum wyruchały się dwa wróble pitum pitum Na pustyni Kara-Kum pitum pitum jest fabryka eros-gum pitum pitum przyjechali z Petersburga pitum pitum ojciec pedał matka kurwa pitum pitum mieli synka skurwysynka pitum pitum co pierdolił jak maszynka pitum