system nagród i kar

[ksyffka]

W różnych wątkach porozrzucane są różne sposoby karania i nagradzania
dzieci.Czasem jednak chcemy spróbować czegoś innego niż do tej pory stosujemy
więc moją propozycją jest byśmy się tym podzielili.Nie chodzi mi o to by
oceniać i komentować czyjeś postępowanie,tylko sobie pomóc.Ja wiem że rodzaj
kar i nagród zależy od dziecka i od tego co lubi i na czym mu zależy itd itd
-pomińmy to.Niech każdy znajdzie tu coś dla siebie i dostosuje do swojego
dziecka.Co wy na to??

[alabama8]

Czy to ma być wątek podsuwający rodzicom coraz bardziej wyrafinowane
metody karania potomstwa?
Tak więc dorzucam swoje 3 grosze do "karania":
1. bicie linijką po dłoni
2. klęczenie na grochu
3. targanie za uszy
4. bicie pasem po gołych pośladkach
5. bicie kablem po łydkach
6. sypanie soli na rany
7. wykręcanie rąk
8. kopanie po kostkach
... niech każdy znajdzie tu coś dla siebie i dostosuje do swojego
dziecka. Co wy na to?
Pozdrawiam Alabama8

[jola_ep]

> Ja wiem że rodzaj
> kar i nagród zależy od dziecka i od tego co lubi i na czym mu
zależy itd itd

Błąd!
Uważasz, że jak dziecko "zbroi", to należy odebrać mu to, co lubi,
aby go sensownie ukarać?

Nie mam żadnego systemu kar. Moje dziecko na pytanie w ankiecie w
szkole miało ogromny problem z pytaniem, co zabraniają ci rodzice.
Mamy za to pewne zasady, których się trzymamy. Ale one zależą od
dziecka i od jego wieku.

Jak mój synek miał trzy lata, to zamiast kazać mu sprzątnąć przed
dobranocką, bo jak nie to jej nie obejrzy (tak uczyłam moją
starszą), wieczorem sprzątałam niemal za niego, a w dzień
zamieniałam mu sprzątnie w zabawę. Motywując konieczność
posprzątania tym, że mogę rozdeptać zabawkę Maskotki zanosiliśmy
do lekarza (półka), klocki to był pożar gaszony przez wóż strażacki
(wrzucane do pudła) itd. itp. W ten sposób sprzątanie wymagało ode
mnie dużego wysiłku, było przyjemne dla młodego i nie musiałam go
ani karać, ani nagaradzać (chyba, że nagrodą był mój czas i moja
uwaga).

Jak miał cztery lata, to sam wymyślał sobie zabawę przy sprzątaniu.

Potem nie pamiętam większych problemów aż do okresu, gdy miał 8 lat
i zbuntował się. Zmniejszyłam więc swoje wymagania, a na resztę
dostał duży margines czasu. Jak nie wyrobił się ze sprzątaniem w
sobotę, to wyciągałam go z łóżka I wywieszałam marchewkę: możesz
zaprosić kolegów, jak posprzątasz itd. itp.

Jeśli oczekiwałam bezwzględnego, natychmiastowego wykonania mojego
polecenia, to miałam materiał do karania ale wystarczyło dać mu
odpowiedni margines czasu, odpowiednio go zmotywować, aby karanie
stało się niepotrzebne.

Pozdrawiam
Jola

[fizykoterapeuta]

brawo, naprawdę, moje gratulacje

tylko czekać, jak za kilkanaście lat gó...arz będzie rozwalał przystanki i pluł na ludzi w klatkach schodowych, bo przecież nie pokazałaś, że są rzeczy, których robić nie wolno

[jola_ep]

> tylko czekać, jak za kilkanaście lat gó...arz będzie rozwalał
przystanki i pluł na ludzi w klatkach schodowych

Poczekamy, zobaczymy. Na razie ma 9 lat i nikt nie zgłaszał mi
żadnych z nich problemów. Wręcz przeciwnie: ma opinię bardzo
grzecznego dziecka...

> bo przecież nie pokazałaś, że są rzeczy, który
> ch robić nie wolno

Aha. Uważasz, że nie posiadanie jakiegoś systemu kar, unikanie ich,
oznacza, że tego mu nie pokazałam? Wręcz przeciwnie. On świetnie wie
(i wiedział), co można, czego nie. Dlaczego. Po prostu zamiast
myśleć o karach czasem warto pomyśleć o tym, jak sprawić, aby
dziecko zrobiło to, co powino zrobić. Albo nie robiło tego, czego
nie powinno robić.

W przypadku starszej skupiłam się na konsekwencjach grożących za nie
sprzątanie. W przypadku młodszego skupiłam się na takim
zorganizowaniu dnia, aby mu te sprzątanie maksymalnie ułatwić.
Kosztowało mnie to więcej wysiłku, szczególnie początkowo, ale efekt
był lepszy i osiągnięty w dużo lepszej atmosferze w domu

Kolejną ważną sprawą jest określenie DLACZEGO powinien coś zrobić
lub nie robić. Najłatwiej jest to pokazać na konsekwencjach.

Pozdrawiam
Jola

[mamusia1999]

u nas klasycznej "kary" nie ma, za to jest chwalenie za pozytywy
(oj coraz ich - szczegolnie u 10latki mniej, musze mocno wytezac
wzrok ale sie staram). kara to dla mnie nielogiczna zemsta,
odegranie sie. zabieram ci kieszonkowe bo nie sprzatasz, szlaban na
TV bo bylas dla mnie wredna itd. u nas sa logiczne (a czasem wrecz
naturalne) konsekwencje. nie mozesz nikogo zaprosic bo u ciebie nie
ma miejsca na zabawe z powodu balaganu, bylas dla mnie wredna? chce
teraz troche dystansu i nie pomoge ci w matematyce. nie oproznilas
zmywarki, to mam zastawiona garami kuchnie i nie gotuje.
wrzeszczysz (to Mlody) bo nie chcesz jeszcze isc pod prysznic, choc
pora jak najbardziej po temu? nie bede tego sluchac i kladz sie sam.

[mamusia1999]

jam tu pisze o zasadzie i regule. ale oczywiscie czasem mnie logika
opuszcza i wtedy jest zakaz compa za dzika klotnie przy obiedzie...

[verdana]

System kar i nagród (za okreslone zachowanie taka i taka nagroda
albo taka i taka kara) jest doskonały.
W zakładzie karnym.

[alabama8]

Wątek o karach już był nie dawno. Jakoś mi nigdy nie przyszło do
głowy karanie dziecka, wobec czego młody nie wie co to jest kara.
Chociaż nie, coś zbroił w klubie i raz "stał w kącie za karę"
Zawsze możemy się dogadać, nigdy nie zakładam że coś nabroił z
czystej złośliwości, przekory, czy dlatego żeby mnie wkurzyć, bo
nigdy tak się nie dzieje. Tak więc nie ma kar, jest rozmowa, jasne
wyłuszczanie czego oczekuję i co mogę oczekiwać. A nagrody? Też nie
ma. Jest rozpieszczanie, dogadzanie w rozsądnych granicach.

[altariel2]

U nas też w zasadzie nie ma wielu kar. Nie ma takiej potrzeby, bo młoda od początku musiała ponosić konsekwencje swoich działań i teraz jest nazdwyczaj odpowiedzialnym dzieckiem. Jest stanie w kącie za strzelanie fochów, czasem szlaban na bajki lub komputer. Zdarza się, że "kasujemy" jej na kilka godzin samochody, lub piłkę. Ale najgorszą karą jest konfiskata Psa Tobiasza. Zdarzyło się tylko raz jak dotąd, ale na sam dźwięk tej groźby młoda staje słupka

[a-m75]

Jak można nie karać?... I dlaczego od razu ma być to klęczenie na grochu czy
ciężka chłosta? Czy nie ma u Was odcieni szarości? Albo wszystkie jesteście
takie idealne, książkowe matki albo ironicznie szukacie starożytnych metod karania.
A później takie właśnie ustawy... brak kary za posiadanie małej ilości narkotyków...
Dziecko MUSI znać regułę, wiedzieć co dobre, co złe. Nie ma możliwości, by każdą
sytuację omówić z dzieckiem zanim zaistnieje.
Zakaz oglądnięcia ulubionej bajki za popchnięcie w przedszkolu kolegi to chyba
nie jest wyrachowana kara.
Ukaranie malucha jest banalnie proste, podobnie jak nagrodzenie go.
Sprawa poważnieje mniej więcej po komunii. Dzieciary mają już wszystko,
współpraca w klasie uczy ich wysublimowanego słownictwa, zaczynają się
samodzielne wyjścia na podwórko i spóźnienia czy odejścia "za daleko". A to
jeszcze pikuś...Bo w gimnazjum jest nadal dziecko, a myśli już że jest dorosłe.
I co takiemu? Zakaz ulubionej bajki, li w nagrodę dodatkowe 15 minut gry na kompie?
Takie forumowe teorie są płytkie. Zawsze znajdzie się grupka idealnych mam,
mających akurat ogarnięte dziecko. I reszta, która będzie się bała wziąć udział
w dyskusji, linczu się obawiając.
A że to nie super wychowanie, a różnica charakterów dzieci, wiedzą te z mam, co
mają więcej niż jedynaka i każde jest inne.
Rozsądku życzę i intuicji... w tym systemie...

[scher]

Wybaczmy alabamie tę zjadliwą ironię. Widać miała chwilę słabości.

[superwife]

a u nas sa kary. Najgorsza kara dla mlodego (4 lata i 8 miesiecy)
jest zabranie ksiazki przed pojsciem spac - stosujemy ja jak
naaaaprawde cos przeskrobie,co na szczescie zdarza sie
rzadko .Wystepuje tez np.:zakaz gry na komputerze czy ogladania
bajek (choc to go tak bardzo nie rusza).A jak kiedys wpadl na
genialny pomysl i wycial nozyczkami dziury w skarpetkach, to
kazalam mu przyniesc jakies autko ze swojego pokoju i wyrzucic do
kosza.i potem spokojnie,bez krzykow wytlumaczylam najprosciej jak
potrafilam,jak to tatus ciezko pracuje i za to dostaje pieniazki i
za te pieniazki mozemy kupic potrzebne mu rzeczy takie jak np.:
skarpetki,ktore on wlasnie zniszczyl.
I nie wydaje mi sie,zebym mu przez to skrzywila psychike

[verdana]

Jest zasadnicza róznica między karaniem i nagradzaniem dziecka, a
SYSTEMEM nagrod i kar.
kary i nagrody - cóż, nie wierze w jakakolwiek możliwość wychowania
bez nich. System wyklucza wychowanie. System zakłada tresurę.

[jola_ep]

> A jak kiedys wpadl na
> genialny pomysl i wycial nozyczkami dziury w skarpetkach, to
> kazalam mu przyniesc jakies autko ze swojego pokoju i wyrzucic do
> kosza.i potem spokojnie,bez krzykow wytlumaczylam najprosciej jak
> potrafilam,jak to tatus ciezko pracuje i za to dostaje pieniazki i
> za te pieniazki mozemy kupic potrzebne mu rzeczy takie jak np.:
> skarpetki,ktore on wlasnie zniszczyl.

Moim zdaniem zaregowałaś nieco bez sensu. Tatuś zarabia pieniążki, a
ty każesz wyrzucać do kosza rzeczy??? Gdzie tu logika? Rozumiem,
gdybyś następnym razem kupiła mu zamiast zabawki skarpetki.

Mój synek wpadł na podobny pomysł, jak miał 3,5 lat. Najpierw to
były skarpetki. W końcu przyuważyłam go. Za karę konsekwentnie
kazałam mu tego dnia chodzić w dziurawych. Przejął się. Pomogło.
Opisałam to gdzieś tam na grupie dyskusyjnej. Zostałam zjechana.
Powinnam raczej dawać mu do cięcia różne materiały, bo chłopak chce
eksperymentować. Oczywiście uznałam to za bezsensowną radę, bo
przecież ma różne materiały do cięcia...

Następne dziurki odkryłam po miesiącu dopiero w czasie prasowania.
Dyskretne. Cóż. Moje dziecko od zawsze było konsekwentne w swoich
działaniach A potrzeba eksperymentowania okazała się silniejsza
od lęku przed karą. Osatecznie postanowiłam zaregować inaczej.
Poszłam za internetową radą. Zaciągnęłam młodego do szafy,
wyciągnęłam z niej wór starych, niepotrzebnych już ubranek.
Stwierdziłam stanowczo, że jak przyjdzie mu ochota na cięcie ubrań,
to ma przyjść tu i wyciągnąć coś z tego wora. Pierwsze ubranko
poszło w strzępy. I od tej pory już nigdy nie zdarzyło mi się odkryć
w czasie prasowania małych, dyskretnych dziurek...

Pozdrawiam
Jola

[superwife]

moj mlody nie potrafi mego zachowania zobaczyc jako niekosekwencji -
dla niego to bylo :ja cos zepsulem, to niestety musialem sie pozbyc
jakiejs zabawki.
staram sie dopasowywac kary do jego wieku i stopnia jego
rozwoju.teraz to na niego dziala,ale podejrzewam,ze za rok lub dwa
juz to nie przejdzie ,bo uslysze od niego,to samo co od ciebie

[verdana]

Oczywiscie - bo jak cos zepsuł, to został ukarany - to jedyna
konsekwencja, ktora rozumie. Na szczęście - bo pokazalas mu, jak
spokojnie mozna wyrzucac do śmieci dobre rzeczy, na ktore także tata
pracował.
Teraz - jesli będzie logicznie rozumowal, to jak w złosci stlucze
kubek, to swój drugi kubek wyrzuci do śmieci. Jak podrze spodnie, to
wyrzuci swoją poduszkę. Albo lego, ktore z trudem mu kupilaś. Za
karę. Bez sensu to całkiem.

[scher]

verdana napisała:

> Teraz - jesli będzie logicznie rozumowal, to jak w złosci stlucze
> kubek, to swój drugi kubek wyrzuci do śmieci. Jak podrze spodnie,
> to wyrzuci swoją poduszkę. Albo lego, ktore z trudem mu kupilaś.

Nie spotkałem się na szczęście w praktyce z taką "logiką".

[superwife]

widzisz,ja nawet nie potrafie sobie wyobrazic,zeby moje dziecko ze
zlosci cos rozbilo albo poszarpalo.nigdy sie tak nie zachowywal i
nie wydaje mi sie,zeby zaczal.lubie nieskromnie myslec,ze to wynik
moich rozmow z nim,mojego tlumaczenia co wolno a co nie.a moze po
prostu ma taki charakter. a przez ten fakt(jednorazowy zaznaczam)
wyrzecenia zabawki do kosza,po prostu zrozumial i poczul jak bylo mi
smutno i przykro,kiedy on zniszczyl cos ( skarpetki byly tylko
symbolem)

[mama303]

superwife napisała:

> A jak kiedys wpadl na
> genialny pomysl i wycial nozyczkami dziury w skarpetkach, to
> kazalam mu przyniesc jakies autko ze swojego pokoju i wyrzucic do
> kosza.

A co ma jego samochodzik do zniszczonych spodni??
Nie jestem pewna czy zrozumiał swój błąd???

[theorema]

Retrospekcje z dzieciństwa:
rozdzielenie z siostrą na 15 min. Choćbym się z nią właśnie tłukła, że aż zęby
leciały-mleczaki na szczęście-(dlatego była kara), przymus rozdzielenia i zakaz
rozmowy był straszny
musztra - padnij, powstań, bieg wokół pokoju, apel: tatusiu, melduję
nieposłuszeństwo, proszę o wybaczenie i obiecuję jako objaw skruchy...np.umyć kibel.
pisanie podań, żeby coś dostać, co zostało odebrane za "niewłaściwe z
przeznaczeniem użytkowanie"- mając 3 lata już czytałyśmy, a 4- pisałyśmy bez
błędów-skutek uboczny
resztę pominę, bo jednak mojemu ojcu nie zawsze starczało wańkowiczowskiego
poczucia humoru i bywał agresywny. No, ale mores żeśmy znały, to fakt. Ale
bynajmniej nie wyrosły z nas zahukane, zastraszone osóbki

[mama303]

Zauważyłam, że na moja córke działa jak ja się na nia naprawde
wkurzę i daję temu wyraz. Ona tego nie znosi. A ponieważ zdaża sie
to bardzo rzadko /takie moje prawdziwe wkurzenie/to jest dosyc
skuteczne i ona sie z tym liczy. Dziwne że na taty zdenerwowanie tak
nie reaguje.
Ponadto klasyka - zakaz obejrzenia filmu wieczorem albo i
całodzienny szlaban na TV, ewentualnie - zakaz wyjscia na dwór do
koleżanek. Zastrzegam, że żadnego systemu kar nie mam jako takiego a
powyżej podałam przykłady kar które kilka razy zastosowałam i córka
zniosła je dzielnie bez płaczów.

Jak mała była młodsza to własciwie nie stosowałam kar w ogóle.