Niezbyt często: trudności z koncentracją i myśleniem, mania, napady paniki, splątanie, depersonalizacja, drżenia, ataksja, tiki, drgawki, niepokój psychoruchowy, ziewanie, rozszerzenie naczyń krwionośnych, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie gardła, duszność, pokrzywka, łysienie, reakcje nadwrażliwości, dreszcze, nadwrażliwość na światło. Rzadko: krwawienia, wybroczyny, hiponatremia, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, objawy płucne (w tym stany zapalne o różnej histopatologii i/lub zwłóknienie), zaburzenie czynności wątroby, idiosynkratyczne zapalenie wątroby.
Typowymi objawami zespołu Guillaina-Barrégo są: znaczne osłabienie mięśni – w ciężkich przypadkach chorzy mogą utracić zdolność poruszania się; czuciowe objawy ubytkowe; niedowłady mięśni gałkoruchowych; występowanie bólu (mięśniowego, korzeniowego, stawowego, trzewnego); niedowład wiotki kończyn; duszność, trudność z oddychaniem, w ciężkich przypadkach niewydolność oddechowa (zajęcie mięśni oddechowych występuje u 25% chorych); osłabienie lub zniesienie odruchów głębokich; parestezje, czyli drętwienie lub mrowienie kończyn; obustronny, obwodowy niedowład mięśni twarzy – w ciężkich przypadkach dochodzi do zaburzeń mowy oraz problemów z żuciem i połykaniem; objawy psychopatologiczne – u około 20% chorych w ostrej fazie choroby występują niepokój, pobudzenie psychoruchowe, omamy, objawy psychotyczne, epizody depresyjne; zaburzenia autonomiczne (nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia w oddawaniu moczu, zaparcia, zaburzenia termoregulacji i wydzielania potu, zaburzenia źreniczne). Zazwyczaj objawy zaczynają się w kończynach dolnych, następnie zajęte są kończyny górne, a później tułów i głowa.
Ponadto u 20,1% uczestników, którzy nie mieli hipotonii ortostatycznej na początku badania, stwierdzono niedociśnienie ortostatyczne (16,8% <225 mg/dobę; 22,4% ± 225 mg/dobę). Uczestnicy z nowo rozpoznanym niedociśnieniem ortostatycznym byli znacznie bardziej narażeni na upadek niż pozostali uczestnicy. Wniosek: U dużej części starszych osób dorosłych leczonych wenlafaksyną występuje niedociśnienie ortostatyczne, co zwiększa ryzyko upadków.
Skutki uboczne amantadyny to: awroty głowy, zaburzenia snu, pobudzenie psychoruchowe, egzogenne psychozy paranoidalne z towarzyszącymi omamami wzrokowymi, zatrzymanie moczu, sinica marmurkowata z towarzyszącymi obrzękami podudzi i kostek, nudności, suchość w jamie ustnej, niedociśnienie ortostatyczne. Lęk, nadmierna poprawa nastroju, uczucie pustki w głowie, letarg, halucynacje, koszmary nocne, zmniejszenie koncentracji, nerwowość, depresja, bezsenność, jadłowstręt, palpitacje, obfite pocenie, uszkodzenie nerek, napad padaczkowy, migotanie komór. -- ***** *** taniarada o tiszantulu: "Ale tu damy nie widzę .Poza jedną tiszantul .To jest dama .Sama klasa w sobie.Amen
Niezbyt często: zakażenia dróg moczowych, w tym zapalenie pęcherza moczowego, zakażenia górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie gardła i zatok, niedokrwistość, hiperkaliemia, bezsenność, depresja, omdlenie, zawroty głowy, bradykardia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, duszność, kaszel, bóle brzucha, biegunka, dyspepsja, wzdęcia, wymioty, świąd, nadmierne pocenie się, wysypka, bóle pleców (np. rwa kulszowa), skurcze lub bóle mięśni, zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek, bóle w klatce piersiowej, osłabienie, zwiększone stężenie kreatyniny w osoczu.
Niekoniecznie niskie ciśnienie musi sie równać uczuciu zimna a wysokie gorąca. Ty masz dość niskie ciśńienie i stąd to uczucie zimna i niedociśnienie ortostatyczne. Wizyta u lekarza jak najbardziej - niech Ci wyjaśni co i jak, oslucha, obada itd. To ważne dla Twojego komfortu. Najprawdopodobniej powie "taka pani uroda" i odeśle do domu z witaminami.
Przytyłam ok.4 kg. Skutkiem ubocznym jest niedociśnienie ortostatyczne. Wstaję do łazienki w nocy i najczęściej zaliczam podłogę. Dlatego zawsze budzę męża i on idzie tuż za mną. Nie lubię tego, bo gdy jest mi słabo to uruchamiają się mdłości. To chyba jedyny skutek uboczny.
Niezbyt często: zapalenie krtani, hiperglikemia, głównie u chorych na cukrzycę, zaburzenia snu, dezorientacja, apatia, drgawki kloniczne, nerwowość, zaburzenia uwagi, letarg, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zespół niespokojnych nóg, rozszerzenie źrenic, zawroty głowy, ból ucha, tachykardia, nadkomorowe zaburzenia rytmu, migotanie przedsionków, zwiększenie ciśnienia tętniczego, niedociśnienie ortostatyczne, omdlenia, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie wątroby, ostre uszkodzenie wątroby, zwiększenie aktywności AST, ALT, CPK, zatrzymanie moczu, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia wytrysku, złe samopoczucie, pragnienie, uczucie zimna lub gorąca, dreszcze, zaburzenia chodu.
Niezbyt często: zapalenie krtani, hiperglikemia, głównie u chorych na cukrzycę, zaburzenia snu, dezorientacja, apatia, drgawki kloniczne, nerwowość, zaburzenia uwagi, letarg, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zespół niespokojnych nóg, rozszerzenie źrenic, zawroty głowy, ból ucha, tachykardia, nadkomorowe zaburzenia rytmu, migotanie przedsionków, zwiększenie ciśnienia tętniczego, niedociśnienie ortostatyczne, omdlenia, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie wątroby, ostre uszkodzenie wątr
Można zemdleć np. z powodu nagłego spadku ciśnienia podczas wstawania czy zmiany pozycji, to tzw. niedociśnienie ortostatyczne. Samo w sobie nie jest to właściwie niebezpieczne, ale poniewaz u Ciebie pojawia się ból głowy, złe samopoczucie i silne pragnienie, to naprawdę dobrze Ci radzę - idź jak najszybciej do lekarza.
MUSISZ powiedzieć o tym rodzicom/opiekunom. Przy zmianie pozycji ciała może wystapić tzw. niedociśnienie ortostatyczne, czyli nagły jego spadek. Dzieje się to częściej osobom wysokim. A trzęsiesz się z zimna. Powiedz rodzicom o objawach i poproś by Cię wieczorem zawieźli na IP do jakiegoś szpitala kardiologicznego, jak wcześniej pisałam /możesz pojechać z bratem czy ciocią, a nawet z koleżanką ale wtedy będą musiali chyba zawiadomić Twoich rodziców/opiekunów/.