Studia dzienne a zaoczne

[fighttotrance]

Drodzy internauci, Jestem studentem pierwszego roku trybu dziennego.Aktualnie sesja dobiega konca i najprawdopodobniej zdam ja bez wiekszych problemow.

Moj problem, a w wiekszej mierze dylemat jest nastepujacy; Chcial bym sie usamodzielnic, wynajac z kims mieszkanie i wreszcie zaczac mieszkac sam.Niestety nie jestem w stanie utrzymac sie, pracujac na pol etatu tak jak to ma miejsce teraz.Mam 20 lat, a wiec jestem 1 rok w plecy, czy waszym zdaniem przeniesienie sie na studia zaoczne jest dobrym rozwiazaniem.Myslalem rowniez nad urlopem dziekanskim, dowiedzialem sie ze po zaliczeniu sesji nie bedzie z tym wiekszego problemu, ale czy warto tracic kolejny rok?Czy znacie przypadki ludzi, ktorzy studiuja troszeczke dluzej niz normalne planowane zakonczenie nauki w 24/25 roku zycia. Ja gdybym zdecydowal sie teraz na dziekanke, konczyl bym te studia w wieku 25/26 lat.Czy waszym zdaniem, piszac prostym i mam nadzieje zrozumialym jezykiem, jest to jakas wieksza tragedia? Nie ukrywam, ze bardziej zalezy mi aktualnie pracy i mieszkaniu - a wiec urlopie rocznym od nauki, aby moc normalnie mieszkac i ewentualnie troszeczke odlozyc na nauke. Duzo osob mi to odradza - czy slusznie?

Licze na powage z waszej strony oraz na komentarze.

[lady_camelie]

jesli moge wyrazic swoje zdanie ;) zrobienie sobie roku przeerwy a potem powrot
na studia?chyba trzeba miec duzo samozaparcia,wiadomo ;)
zaoczne i praca to w sumie niezly pomysl,jesli sie jest przygotowanym na piec
kolokwiow w jedna sobote no i siedzenie podczas wykradzionych z dnia godzin
spedzajac je na nauce.

swoja droga mam podobny dylemat,podobno pierwszy rok jest najciezszy,moze wiec
go poprostu zaliczyc a od drugiego zaczac zaoczne.z drugiej strony na drugim
jest mniej godzin i tez daloby radę moze juz prace zlapac?lub!mieszkanie z kims
na pol i utrzymywac po polowie ;)

[Gość: 123]

domniemiewam z€ zamierzasz miseszkac z ukochana?
Zl€ na tym wyidziesz na dziennych nawet jesli niebedzi€ci€ mi€szkali
raz€m b€dziesz miał dla ni€j czas.a tak...w tygodniu praca i nauka w
weenendy zamiast wspolny wypad na kawiarni szkola do poznych godzin
wieczornych.pozatym dzi€nn€ to dzi€nn€ ja bym zrezygnowwala z t€go
pomyslu ini€ skracala sobi€ mlodosci

[Gość: Tawananna*]

Skończenie studiów rok czy dwa lata później nie jest absolutnie żadną tragedią.
Tym w ogóle bym się nie przejmowała. Najwyżej zastanowiła się, czy mam tyle
samozaparcia, by po roku przerwy wrócić na studia. Z tego względu wolałabym
wersję z intensywną pracą w wakacje zamiast rocznej przerwy.

Natomiast zastanawiam się, czy to w ogóle jest dobry pomysł. Jak rozumiem,
mieszkasz nadal razem z rodzicami, bo studiujesz w mieście Twojego zamieszkania.
Wiesz, możliwe, że nie rozumiem Twojej sytuacji, bo na studia musiałam wyjechać
z domu i mieszkam sama (choć przy częściowej pomocy finansowej ze strony
rodziców), ale... zastanowiłabym się, czy tak się z tym usamodzielnianiem
spieszyć (oczywiście, jeśli pozwala na to sytuacja domowa, nie ma jakichś
wielkich konfliktów itd.). Znam stosunkowo niewiele osób, które mając możliwość
mieszkania z rodzicami z niej rezygnowały, zwłaszcza już po pierwszym roku.
Wolały przeznaczyć ten czas na inwestycję w siebie: staże (które dużo dają, ale
często są kiepskie płatne, a na które nie ma zwykle czasu, jeśli trzeba się
samemu utrzymać) i na zarabianie pieniędzy (które nie rozpływały się wraz z
przyjściem rachunków do opłacenia, a mogły zostać odłożone na przyszłość, wydane
na kursy językowe czy inne, wydane na przyjemne wakacje, odłożone na późniejszy
wyjazd na Erasmusa itd.). Utrzymanie się kosztuje niemało, jak sobie policzę
koszty wynajmu i rachunków od pierwszego roku to aż mi się włos na głowie jeży,
taki z tego majątek wychodzi.

[Gość: ewa]

dotrwaj do końca roku i przenieś się na zaoczne , dużo moich
koleżanek pracuje i tak studiuje , naprawdę szkoda roku/ odnoszę
wrażenie, że za bardzo ci nie zależy na studiach/

[Gość: 5]

chlopie, konczyc studia majac 25/26 czy nawet 30 lat to naprawde zaden wstyd
good luck

[Gość: MAGDA]

no jak dl akmnie to nie chciałabym miec chłoapaka który skonczy
studia w wieku 30 lat a ja bede pracowac od 23 roku zycia...

[Gość: zielony_banan]

Jeśli chcesz koniecznie się usamodzielnić to idź na zaoczne i pracuj (byle w
jakiejś rozwojowej pracy, a nie Telepizzy). Jak już dostaniesz dyplom to pies z
kulawą nogą nie zainteresuje się trybem twoich studiów.

[rama24]

Nie jesteś w takiej złej sytuacji....moja koleżanka już ma 30 lat
dziecko, faceta, prace i myśli o urlopie bo 1 egzamin ma w plecy i
na 3 roku będą w letniej 2 masakryczne. Rok przerwy to nie
odsiadywanie wyroku i wcale nie musi oznaczać przerwy w życiorysie.

[Gość: ewelinka]

Nie rozumiem tych, którzy odradzają ci tą zmianę. Ja studiuję w Krakowie na
Wyższej Szkole Zarządzania i Bankowości ale w trybie dziennym, czyli weekendy
mam wolne i całe popołudnia bo zajęcia mam tylko do południa. Daje mi to
możliwość podjęcia pracy,dzięki której utrzymam sie na tych studiach. A czesne
tez jest stosunkowo nie wysokie bo tylko 400 zł/miesiąc, i oczywiście uczelnia
oferuje stypendia dla ambitnych, ale to nie dla mnie;P