Dodaj do ulubionych

Szopienice

07.10.12, 21:40
zamknięty
Szopienice (niem. Schoppinitz) − część dzielnicy Katowic Szopienice-Burowiec powstała z połączenia Roździenia i Szopienic, położona nad rzeką Rawą, 8 km na wschód od centrum miasta; w latach 1947−1959 samodzielne miasto.
    • madohora1 Re: Szopienice 07.10.12, 21:42
      zamknięty
      Huta Metali Nieżelaznych Szopienice S.A. – wyroby walcowane z miedzi i mosiądzu (taśmy, blachy, rury)
      Odlewnia Metali Szopienice sp. z o.o. − wydzielona w 2001 HMN Szopienice S.A. − produkcja półproduktów z miedzi i jej stopów, odlewnictwo żeliwa, staliwa, ołowiu, cynku i cyny oraz stopów metali (np. cynkowo-aluminiowych)
      Selgros − jeden z centrów Selgros Cash&Carry, ogólnopolskiej sieci hal handlu hurtowego
      Rockwell Automation − spółka zajmująca się produkcją i wdrażaniem elementów automatyki przemysłowej, w tym urządzeń średniego i wysokiego napięcia
      Unilever Polska S.A. − produkcja margaryny i pakowanie herbaty
    • madohora1 Re: Szopienice 07.10.12, 21:49
      zamknięty
      1360 − wieś, własność Ottona z Pilicy, potwierdzona dokumentem księcia raciborskiego Mikołaja II, dokument ten potwierdza także własność sąsiedniej wsi Roździeń,
      1430 − zniszczona w czasie wojen husyckich, do połowy XVI w. niezamieszkana,
      1546 − uruchomienie w Roździeniu jednego z pierwszych w okolicy warsztatów kuźniczych żelaza; stąd pochodził Walenty Roździeński, śląski hutnik i pisarz, autor „Oficcina ferraria abo hutá i warstat z kuźniami szlachetnego dzieła żelaznego”, wydanego w Krakowie w 1612,
      XVI wiek lata 70. − ponowne pojawienie się osadników w Szopienicach,
      XVI w., reformacja – własność (wraz z wsią Roździeń) mysłowickiej rodziny Salamanów, spokrewnionej z arcybiskupem krakowskim i niedopuszczającej do szerzenia się haseł reformacyjnych na terenie swych posiadłości (wskutek konfliktu z Katarzyną Salaman z kuźni musiał w 1595 odejść Walenty Roździeński),
      XVI−XVIII w. – mała osada rolnicza, hodowla zwierząt i wyrąb lasów,
      1784 − liczba mieszkańców Szopienic wynosiła 79 osób,
      1834 − uruchomienie przez Bergwerksgesellschaft Georg von Giesches Erben huty cynku „Wilhelmina” (działającej do dziś jako Huta Metali Nieżelaznych Szopienice S.A.)
      1857 − uruchomienie w Roździeniu 4-klasowej szkoły ewangelickiej (po rozszerzeniu liczby klas do 7 przeniesiona do dzisiejszej Szkoły Podstawowej nr 55),
      1860−1865 − przy dzisiejszej ulicy Morawa wzniesiono kolonię robotniczą − familoki dla pracowników hut[1] koncernu Georg von Giesches Erben (kolonia Morawa);
      1870 − otwarcie stacji Szopienice na linii Kolei Prawego Brzegu Odry łączącej Wrocław z Dziedzicami (ob. Czechowice-Dziedzice przez Olesno, Tarnowskie Góry, Bytom, Siemianowice, Pszczynę. Wkrótce otwarty zostaje także przystanek kolejowy Szopienice Południowe na wcześniej już otwartej linii Katowice − Sosnowiec − Warszawa,
      1884 − uroczystość poświęcenia kamienia węgielnego pod budowę kościoła św. Jadwigi,
      1887 − zakończenie budowy kościoła św. Jadwigi,
      1888 − założenie cmentarza ewangelickiego,
      1898 − uruchomienie linii tramwajowej łączącej Królewską Hutę (ob. Chorzów) przez Hajduki (ob. Chorzów Batory), Katowice, Bogucice−Zawodzie, Szopienice z Mysłowicami,
      1898 − rozpoczęcie budowy kościoła Zbawiciela,
      1899 − uroczystość poświęcenia kamienia węgielnego pod budowę kościoła Zbawiciela,
      1901 − zakończenie budowy kościoła Zbawiciela, poświęcenie nowo wybudowanego kościoła,
      1902 − konsekracja kościoła św. Jadwigi,
      1904 − powstała organizacja Towarzystwo dla Kobiet (późniejsze Towarzystwo Polek),
      1910 − w spisie powszechnym wykazano, że w Szopienicach mieszka 8026 osób mówiących w j. polskim, 1371 w j. niemieckim i 242 w j. polskim i niemieckim,
      1912 − budowa huty cynku „Uthemann”,
      1918 − reaktywacja oddziału Towarzystwa Gimnastycznego Sokół, kierowanego przez H.Jarczyka, Stanisława Fojcika. Powstała komórka Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska, Towarzystwo Śpiewu „Wyspiański”, bank Kupiecko-Przemysłowy,
      1919 − w czasie I powstania śląskiego powstańcy Piotra Łyszczaka rozbroili w Szopienicach żołnierzy niemieckiego 64 Pułku Piechoty Reichswery.
      1920 − rozbrojenie w II powstaniu śląskim niemieckiego oddziału Sipo przez powstańców pod dowództwem Jana Stanka,
      1921 − siedziba Wojciecha Korfantego i Naczelnej Władzy Cywilnej i Wojskowej III powstania śląskiego (obecnie VI Liceum im. J. Długosza, ul. Lwowska 2),
      1934 − połączenie Szopienic i Roździenia w jedną gminę,
      do 1946 siedziba wiejskiej gminy Szopienice
      1951 − nadanie praw miejskich,
      1960 − włączenie w granice administracyjne Katowic.
      4 V 1984 − powstała Izba Tradycji Hutniczych Huty Metali Nieżelaznych „Szopienice” S.A.
      2004 − powstanie stowarzyszenia, mającego na celu utworzenie Muzeum Hutnictwa Cynku
    • madohora1 Re: Szopienice 07.10.12, 21:51
      zamknięty
      W Szopienicach znajdują się następujące zabytkowe i historyczne obiekty[2][3][4][5]:

      Zespół kościelny kościoła św. Jadwigi Śląskiej (pl. Powstańców Śląskich 3); został wpisany do rejestru zabytków dnia 30 grudnia 1994 (nr rej.: A/1557/94); zespół kościelny obejmuje: kościół parafialny pod wezwaniem świętej Jadwigi z lat 1885−1887 w stylu neogotyckim; kaplicę Ogrójca z 1903, wzniesioną według projektu Ludwika Schneidera w stylu neogotyckim; grupę rzeźb „Adoracja Krzyża” i Pieta z przełomu XIX i XX wieku.
      Kościół Ewangelicko-Augsburski pw. Zbawiciela (ul. ks. bpa H. Bednorza 20); wpisany do rejestru zabytków 30 grudnia 2002 (nr rej.: A/76/02), wpis do rejestru zabytków obejmuje budynek kościoła wraz z najbliższym otoczeniem w ramach działki (z wyjątkiem ogrodzenia); kościół zaprojektował architekt H. Ritschel, wzniesiono go w latach 1898−1901, w stylu neogotyckim, z cegły klinkierowej. W otoczeniu znajdują się: neogotycka plebania, wybudowana w latach 1907−1908, dawna apteka Graefe’go, dawna willa dra Stauba.
      Dom handlowy − dawna szkoła katolicka (ul. ks. bpa H. Bednorza 1), obiekt wzniesiono w 1875 w stylu historyzmu, przebudowano w latach trzydziestych i czterdziestych XX wieku[6].
      Willa mieszkalna (ul. ks. bpa H. Bednorza 5), wybudowana w 1899 w stylu historyzmu, według projektu architekta H. Ritschela[6].
      Kamienica mieszkalna z oficyną (ul. ks. bpa H. Bednorza 7/7a), wzniesiona pod koniec XIX wieku w stylu historyzmu z elementami neogotyku[6].
      Kamienice z oficynami (ul. ks. bpa H. Bednorza 9, 11/11a), wybudowane pod koniec XIX wieku w stylu historyzmu[6].
      Ceglany budynek szkoły (ul. ks. bpa H. Bednorza 13), pochodzący z początku XX wieku[6].
      Kamienica mieszkalna − dawna apteka Graefe’go (ul. ks. bpa H. Bednorza 14), została wzniesiona w 1892 w stylu historyzmu, obiekt projektował architekt H. Ritschel[6].
      Gmach dawnej szkoły ewangelickiej (ul. ks. bpa H. Bednorza 15), wybudowany na początku XX wieku, posiada cechy stylów: historyzmu ceglanego, neogotyku, modernizmu[6].
      Kamienica mieszkalna − dawna willa dra Stauba (ul. ks. bpa H. Bednorza 16), wzniesiona w 1892 w stylu historyzmu, zaprojektował ją architekt H. Ritschel[6].
      Kamienica mieszkalna − dawna kamienica F. Mixy (ul. ks. bpa H. Bednorza 22), wybudowana w 1908, posiada cechy stylu modernizmu i klasycyzmu[6].
      Zabytkowy budynek administracyjny (tzw. „willa Jacobsena”wink z początku XX wieku (ul. ks. bpa H. Bednorza 60); wpisany do rejestru zabytków 17 czerwca 1982 (nr rej.: A/1291/82), granice ochrony obejmują obiekt w ramach ogrodzenia[3]; kamienica jest murowana z cegły.
      Zespół zabudowy dawnego browaru i słodowni braci Mokrskich (ul. ks. bpa H. Bednorza 2a−6); wpisany do rejestru zabytków 13 listopada 1992 (nr rej.: A/1506/92), granice ochrony konserwatorskiej obejmują cały zespół zabudowań wraz z otoczeniem, jego układ przestrzenny, zieleń oraz ciągi komunikacyjne.
      Zabytkowa kamienica mieszkalna (ul. ks. bpa H. Bednorza 43); wzniesiona w stylu historyzmu ceglanego; w budynku zachowały się formy historycznej stolarki okiennej i drzwiowej, historyczny rodzaj pokrycia dachu (dachówka), detal architektoniczny i wystrój elewacji[4].
      Zabytkowa murowana kamienica (ul. ks. bpa H. Bednorza 49)[5]; wzniesiona w stylu historyzmu ceglanego.
      Zabytkowy gmach VI Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Długosza (ul. Lwowska 2); wpisany do rejestru zabytków dnia 30 grudnia 1994, nr rej.: 1560/94, wzniesiony w 1906 według projektu Kuntzego (budowniczego miejskiego z Opola), w stylu neogotyckim (podczas III powstania śląskiego był siedzibą Wojciecha Korfantego i Naczelnej Władzy Cywilnej i Wojskowej).
      Zabytkowa kamienica wraz z budynkiem gospodarczym (ul. Lwowska), wzniesione w drugiej połowie XIX wieku (budynek gospodarczy z 1896), murowane[5].
      Murowany budynek dawnego hotelu Klippera (ul. Lwowska 5); wzniesiony pod koniec XIX wieku; obecnie mieści się w nim przychodnia specjalistyczna[5].
      Murowana kamienica (ul. Lwowska 7); wzniesiona pod koniec XIX wieku[5].
      Murowana kamienica (ul. Lwowska 10, róg z ul. Wypoczynkową 1); wzniesiona pod koniec XIX wieku[5].
      Murowana kamienica (ul. Lwowska 12, róg z ul. 11 Listopada 2); wzniesiona pod koniec XIX wieku[5].
      Murowana kamienica (ul. Lwowska 14, róg z ul. 11 Listopada 1); wzniesiona pod koniec XIX wieku[5].
      Murowana kamienica (ul. 11 Listopada 1, 3, 5, 7); wzniesiona w 1908[5].
      Murowana kamienica (ul. 11 Listopada 4); wzniesiona na początku XX wieku[5].
      Zespół zabudowy dawnej huty cynku z lat 1908−1912: hala nr 1 pieców destylacyjnych wraz z kominami, budynek muflarni, magazynu blendy, cechowni, wieża ciśnień, portiernia nr 1, wysoka kolejka wąskotorowa na estakadzie; zespół wzniesiono w stylu modernizmu (zespół wpisano do rejestru zabytków 30 lipca 1978, nr rej.: A/1227/78).
      Zabudowania Huty Metali Nieżelaznych Szopienice.
      Willa z pierwszego dziesięciolecia XX wieku, wolnostojąca, modernistyczna (ul. J. Kantorówny 20); wpisana do rejestru zabyktów dnia 16 X 1995 (nr rej.: A/1616/95).
      Zamek Prittwitz (ul. Krakowska).
      Budynek szkoły wraz z salą gimnastyczną (ul. 11 Listopada 13); wzniesiony w latach pięćdziesiątych XX wieku.
      Zespół hal Przedsiębiorstwa Komunikacji Tramwajowej (ul. Wałowa 11); wzniesiony pod koniec XIX wieku.
      Klasztor sióstr Boromeuszek.
      Dawny ratusz miasta Szopienice (obecnie ośrodek zdrowia oraz delegatura Urzędu Miasta).
      Budynek poczty (ul. Obrońców Westerplatte 17[7]); wzniesiony w 1930[8].
      Hala sportowa Hutniczego Klubu Sportowego (HKS), pochodząca z początków XX wieku (ul. Obrońców Westerplatte 44); jej pierwszym właścicielem był Freund[8]; w 2011 halę rozebrano[9].
      Historyczny budynek (ul. Obrońców Westerplatte 9[10]).
      Zabudowania ul. Wiosny Ludów.
    • madohora1 Re: Szopienice 07.10.12, 21:52
      zamknięty
      Parafia św. Jadwigi Śląskiej – parafia rzymskokatolicka w Katowicach-Szopienicach, należąca do dekanatu Katowice-Bogucice w archidiecezji katowickiej. Parafia zarządza cmentarzem przy ul. Brynicy
      1884 – uroczystość poświęcenia kamienia węgielnego pod budowę kościoła
      1887 – zakończenie budowy kościoła
      1902 – konsekracja kościoła
    • madohora1 Re: Szopienice 07.10.12, 23:20
      zamknięty
      Kolonia Morawa – dawna kolonia robotnicza w Szopienicach, zbudowana wzdłuż ulicy Morawa. Nazwa osady wywodzi się od zarazy (mór), która nawiedziła mieszkańców Szopienic w 1832 roku. Epidemie chorób zakaźnych, które dziesiątkowały ludność miast, nazywano wtedy "morowym powietrzem". Obok Szkoły Podstawowej nr 44 znajduje się przydrożny krzyż wotywny z 1892 roku, umieszczony w miejscu zbiorowej mogiły ofiar tej zarazy.
      W latach siedemdziesiątych XX wieku, na polach za kolonią i wyburzonym fragmencie zachodniej części kolonii, wzniesiono osiedle mieszkaniowe, składające się z dziesięciokondygnacyjnych bloków, (dla którego przyjęła się, od ówczesnej nazwy ulicy, nazwa Osiedle Rybki)[2]. Według badań z 2007 udział powierzchni zabudowanej w powierzchni całego osiedla wynosi 9%, wskaźnik intensywności zabudowy (netto) − 0.82 WIZ; średnia ważona liczby kondygnacji to 9.11
    • madohora1 Re: Szopienice 07.10.12, 23:40
      zamknięty
      Zespół zabudowy dawnego browaru i słodowni braci Mokrskich (ul. ks. bpa H. Bednorza 2a−6); wpisany do rejestru zabytków 13 listopada 1992 (nr rej.: A/1506/92), granice ochrony konserwatorskiej obejmują cały zespół zabudowań wraz z otoczeniem, jego układ przestrzenny, zieleń oraz ciągi komunikacyjne.
Inne wątki na temat:

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka