Wielkanoc

[madohora]

Na liście alergenów pokarmowych u dzieci, kurze jaka zajmują drugą pozycję – zaraz po białku krowiego mleka. Dzieci ze skłonnością do uczuleń lub pochodzące z rodzin, w których występuje alergia, nie powinny jeść jajek przed 12-tym miesiącem życia. Ale warto wiedzieć, że gotowanie jajka na twardo z reguły pozbawia je własności uczulających.

[madohora]

Najlepiej przyswajalne są jaja gotowane na miękko, czyli do 4 minut. Zbyt długie gotowanie (powyżej 10 minut) powoduje straty witamin i obniżenie wartości odżywczej białka nawet o 40 proc. Ponadto doprowadza do reakcji siarki z żelazem - wtedy dookoła żółtka powstaje zielonkawa obwódka.

[madohora]

Jajka są kwasotwórcze. Dlatego aby zachować równowagę kwasowo-zasadową, należy je łączyć z zasadotwórczymi produktami: warzywami, pieczywem, kaszami.

[madohora]

SERNIK NA ZIMNO

300 g herbatników lub innych ciasteczek
100 g masła
ok. 800 g serka waniliowego
300 g serka mascarpone
2 bezsmakowe galaretki
1 owocowa galaretka
ulubione owoce (mogą być mrożone)
wrzątek do rozpuszczenia galaretek

Zacznij od przygotowania spodu z ciasteczek. Skrusz je wałkiem lub rozdrobnij w malakserze. Następnie dodaj roztopione masło i całość dokładnie wymieszaj. Następnie ułóż na blaszce wyłożonej papierem.
Do rondelka wlej 300 ml wody i kiedy się zagotuje, rozpuść w niej dwie bezsmakowe galaretki. Rondelek odstaw w chłodne miejsce, by galaretki całkowicie ostygły.
Do dużej miski włóż serki waniliowe, dodaj mascarpone i zmiksuj całość. Następnie wlej ostygnięte galaretki i jeszcze chwilę miksuj. Następnie masę wylej na ciasteczkowy spód i blaszkę włóż do lodówki.
Galaretkę owocową rozpuść w 400 ml wrzątku i pozostaw do ostygnięcia. Jeśli używasz mrożonych owoców, najpierw je rozmroź.
Kiedy galaretka owocowa zacznie się ścinać, wyjmij ciasto z lodówki i na wierzchu ułóż kawałki owoców. Następnie zalej całość galaretką i ponownie włóż do lodówki, najlepiej na całą noc.

[madohora]

ZEBRA

2,5 szklanki mąki
szklanka cukru
szklanka oranżady (lub wody mineralnej gazowanej)
szklanka oleju
5 jajek
2 łyżeczki proszku do pieczenia
3 łyżki kakao
3 łyżki mąki

Jajka ubić z cukrem, dodać mąkę przesianą z proszkiem do pieczenia, wymieszać. Po trochu dodawać oranżady i oleju. Podzielić ciasto na pół do dwóch misek. Do jednej dodać 3 łyżki kakao (przesiać je, żeby nie miało grudek), a do drugiej 3 łyżki mąki.

Okrągłą blaszkę o średnicy 26 cm wyłożyć papierem do pieczenia. Na środek blachy wylewać po 3 łyżki jasnego i ciemnego ciasta na zmianę - aż do wykończenia mas.

Piec około 30-40 minut w temperaturze 180 stopni.

Gotowe ciasto można posypać cukrem pudrem lub oblać polewą czekoladową.

[madohora]

SZYBKIE CIASTO CZEKOLADOWE

20 dag masła
ok. 75 g gorzkiego kakao (może być gorzka czekolada)
30 dag cukru
2 jaja
20 dag mąki
cukier waniliowy (według uznania)
Składniki na masę

20 dag masła
200 g mleka skondensowanego niesłodzonego
100 g cukru

Masło rozpuścić, dodać kakao (jeśli czekoladę, to rozpuścić ją w kąpieli wodnej) i część cukru (ok.1/3). Wszystko dokładnie wymieszać. W misce ubić całe jajka, dodając stopniowo pozostały cukier. Mieszając (mikserem albo ręcznie) dodawać do masy jajeczno-cukrowej masę czekoladową, na przemian z mąką i cukrem waniliowym. Gotowe ciasto wyłożyć na blachę (można pokryć papierem do pieczenia) wysmarowaną masłem. Piec w piecu poniżej 200 stopni do upieczenia (do suchego patyczka).

[madohora]

Dlatego też, aby urozmaicić ten czas dzieciom, warto włączyć je do wielkanocnych przygotowań i zorganizować dla nich wielkanocne zabawy. Sprawdź, jak bawić się w Wielkanocne Szukajki z czekoladowymi słodkościami i ciesz się wspólnie spędzonym czasem.

[madohora]

Inspiracje na wielkanocne zabawy przydadzą się z pewnością zarówno w okresie przed świętami, jak i w ich trakcie. Organizując świąteczne gry i atrakcje dla naszych pociech, można czerpać z tradycji, ale wplatać w nie też to, co wyda nam się kreatywne i dopasowane do naszych dzieci

[madohora]

logo serwisu Wielkanocne Szukajki

Artykuły
Wielkanocna przygoda dla całej rodziny. Słodki pomysł na aktywność i rozbudzenie kreatywności
Wielkanocna przygoda dla całej rodziny. Słodki pomysł na aktywność i rozbudzenie kreatywności
13.03.2023 06:41
MATERIAŁ PROMOCYJNY

Wielkanoc to radosny czas, który większość z nas spędzi z rodziną. Dla wielu najmłodszych ich członków nie jest on szczególnie wyczekiwany - w końcu są to godziny spędzone nie na zabawie, a na przygotowaniach i świętowaniu za zastawionym stołem.

fot. shutterstock

Dlatego też, aby urozmaicić ten czas dzieciom, warto włączyć je do wielkanocnych przygotowań i zorganizować dla nich wielkanocne zabawy. Sprawdź, jak bawić się w Wielkanocne Szukajki z czekoladowymi słodkościami Milka i ciesz się wspólnie spędzonym czasem.

REKLAMA

Na pytanie, które święta są bardziej ekscytujące, z pewnością wielu dorosłych i dzieci odpowiedziałoby, że Boże Narodzenie. Przecież Wielkanoc nie kojarzy się z zabawami na śniegu, ani oczekiwaniem na Świętego Mikołaja. Ale czy święta muszą dzieciom kojarzyć się z nudą? Oczywiście, że nie! Wielkanoc to czas spędzany w rodzinnym gronie, to czas, kiedy możemy się lepiej poznać, bawić, śmiać się i rozbudzać swoją kreatywność.

Inspiracje na wielkanocne zabawy przydadzą się z pewnością zarówno w okresie przed świętami, jak i w ich trakcie. Organizując świąteczne gry i atrakcje dla naszych pociech, można czerpać z tradycji, ale wplatać w nie też to, co wyda nam się kreatywne i dopasowane do naszych dzieci.

Przed świętami warto zaangażować najmłodszych do wspólnego przyrządzania świątecznych potraw w miarę ich umiejętności i możliwości. Dzieci mogą dekorować ciasta i malować pisanki, które znajdą się w świątecznym koszyczku. Doskonałym pomysłem będzie także wspólne przygotowywanie kolorowych papierowych lub filcowych koszyków, do których będą zbierać jajka podczas świątecznych zabaw. Przy tym wspólnym przygotowywaniu koszyczków można nauczyć dziecko pracy w zespole i podziału zadań. Ono może wycinać elementy ozdób, a tata lub mama wspólnie z nim je przyklejać lub przyszywać do koszyka.


fot. shutterstock

To właśnie do nich dzieci mogą zbierać jajka lub inne czekoladowe przysmaki ukryte w domu lub ogrodzie. Zabawa w poszukiwanie słodkości, które wcześniej zostały ukryte przez rodziców czy opiekunów, jest znana i lubiana w wielu regionach Polski, ale nie tylko. Wielkanocne poszukiwanie jajeczek (eng. egg hunt) urozmaica świąteczny czas dzieciom w wielu krajach na świecie.

W Wielkiej Brytanii "egg hunt" wiąże się z dwoma bardzo popularnymi zabawami. Pierwsza zwana Easter Egg Hunt organizowana jest w Wielką Niedzielę. Pierwszego dnia świąt dzieci szukają ukrytych w domu lub w ogrodzie świątecznych jajek. Mogą być to tradycyjne pisanki lub czekoladowe jajka wypełnione w środku słodyczami lub zabawkami-niespodziankami. Z kolei w drugi dzień świąt, czyli Wielkanocny Poniedziałek często organizowana jest zabawa Egg Rolling, czyli wyścig świątecznych jajek. Jajka puszczane są przez uczestników zabawy zazwyczaj z górki, a wygrywa ją ten, kogo jajko jako pierwsze się z niej stoczy. Zwyczaj chowania jajek znany jest również w Stanach Zjednoczonych, Australii, czy w Niemczech.

[madohora]

Choć dawanie upominków na Wielkanoc to obyczaj w Polsce mało popularny, nic nie stoi na przeszkodzie, by w tym czasie to zając przyniósł dzieciom jakieś drobne upominki w postaci czekoladowych słodkości, czy innych drobiazgów. Dlaczego właśnie zając? Istnieje kilka teorii na ten temat. Jedna z nich łączy to zwierzę z porą roku, w której wypadają te święta, a więc wiosną. W przeszłości to właśnie zając był tym, który pojawiał się na polach wraz z jej nadejściem. Zajączek wielkanocny stał się szybko symbolem życia po zimowym śnie, w który zapadała natura.

[madohora]

ŚNIADANIE WIELKANOCNE - www.msn.com.pl - 18.03.2023

[madohora]

SAŁATKA WIELKANOCNA

7-8 jajek ugotowanych na twardo
kilka plastrów ugotowanej marchewki
1/3 opakowania makaronu nitki
mała cebula
5 grubych plastrów wędzonej szynki
2 łyżki oleju
kilka łyżek majonezu
listki natki pietruszki
ziarenko pieprzu
sól

Oddziel żółtka od białek. Żółtka drobno posiekaj lub rozgnieć i posól, białka pokrój w paski.
Makaron ugotuj i posiekaj. Cebulę pokrój w piórka i przesmaż na oleju, pod koniec dodając szynkę pokrojoną w kostkę.
Wymieszaj makaron z cebulą, szynką i wyłóż na półmisku, formując kształt jaja. Ułóż kolejną warstwę z majonezu i białka, formując mniejsze jajko.

[madohora]

Stół ze święconem miał być okazały Dwory ze sobą w tem konkurowały. Skrzętne gosposie mocno się troszczyły, By dobre ciasta na święconem były. Stały więc babki śliczne, lukrowane. Większe i mniejsze, gładkie, fugowane, Widniały żółte babki szafranowe, Mądre, wołyńskie, dziadowskie, chlebowe; Strojne mazurki i torty wspaniałe, Nad podziw piękne, smaczne, okazałe, Był tu mazurek włoski migdałowy, Cygański, suchy, jabłeczny, miodowy. Torty: turecki, wiedeński, hiszpański, Piaskowy, tłusty, kruchy, zabalkański — Stały baumkuchy, by ule z pszczołami Wysokie, żółte, pokryte szyszkami. Sporą część stołu ciasta zajmowały, Pięknym widokiem oko nasycały. Dalej, mięsiwa i różne wędlinki, Prosięta, ptactwo, kumpiaki i szynki, Podrumienione cietrzewie, indyki, Sarnie, cielęce pieczenie, króliki. Jajka pisanki woskiem nawodzone, Lakierowane, błękitne, czerwone, Piramidami przy baranku stały, Poczesne miejsce na święconem miały. Tęgo się nasze babcie namęczyły, Nim ze święconem stoły urządziły, Odczuć się dało to w wielką sobotę, Gdy koło stołu kończały robotę. Znużone postem i wynerwowane, Były jak osy, gniewne nadąsane, Każdy mąż sprytny, i zrównoważony, Starał się wymknąć na ten czas od żony, Biada tym mężom, co ujść gdzie nie mieli, I przy kobietach w domu być musieli, Istny krzyż pański oni przenosił 1 , Męczennikami prawdziwymi byli. „Tyś trącił drzwiami i ciasto obsadził!

[madohora]

wielkiem skupieniem Świąt oczekiwano, Myśląc o ciele i o duszy dbano, Więc w ciągu postu, we wszystkie niedziele, Nikt nie opuścił Mszy świętej w kościele, Pobożnie dróżki Pańskie obchodzono, Nauk pasyjnych też nie opuszczono, Na gorzkich żalach pełno ludu było, W wiejskim kościółku wciąż się aż roi

[madohora]

W niedzielę rano, skoro odblask zorzy, Świt zarumienił, to wierny lud boży, Płynął ze wszystkich kątków parafji, By być obecnym na rezurekcji. Ciągnęły wózki jedne za drugiemi,

[madohora]

A tam z oddali, niby głos anioła, Z wieży kościelnej dzwon lud wierny woła, Płonie rzęsistem światłem kościół cały, Wszędy skupienie i nastrój wspaniały, Wokoło grobu tłumy zgromadzone, Kościół i cmentarz szczelnie wypełnione, Bractwa kościelne chorągwie szykują, Krzyż, ołtarzyki w słońcu połyskują. Morze głów ludzkich widne na cmentarzu, Ksiądz w białych szatach stoi przy ołtarzu, Wtem sięrozległo:,, Przez Twe Zmartwychwstanie! ,,Wesoły nam dzień!” grano na organie, A naród cały głosem huraganu, Zmartwychwstałemu chwałę śpiewał Panu! I tam daleko! het, aż pod niebiosy, Płynęły z ziemi biednych ludzi głosy. W wielkiej procesji wszyscy się łączyli, Jedną rodziną Chrystusową byli

[madohora]

Jest między ludem przepiękne podanie, Iż gdy Pan Chrystus odwiedzał otchłanie, To mocarz piekieł, lucyper przeklęty, Został w stalowe kajdany ujęty. Władza nad światem jego się zachwiała, Moc i potęga skruszoną została, I tak w łańcuchach ten mocarz ciemności, Zgrzycząc zębami, miota się w swej złości, Niemoże jednak ziemi opanować, I Chrystusowej potęgi skasować. Więc zwołał, bies ten, zgraję mniejszych duchów, By uwolniły jego z tych łańcuchów. Wysłańcy piekieł usilnie pracują, Grube kajdany dzień i noc piłują, Iskrzą się oczy, ogień z paszcz im bucha, I dopiłować mają już łańcucha. W tern alleluję wierni zaśpiewają, Nadpiłowane więzy się zrastają, Wściekli szatani, w złości i rozpaczy, Biorą się znowu do ponownej pracy, Tak ustawicznie już przez długie lata Pracują biesy by uwolnić brata! Wówczas nad ziemię szatan zapanuje, Gdy lud przestanie śpiewać alleluje

[madohora]

Cały Wielki tydzień upływa na przygotowa niach i oczekiwaniu Wielkiej niedzieli: Pani do mu nocy nie dosypią, czuwając nad ciastami, doglądając gorącości pieca, siląc głową nad naj gustowniej szem ubraniem bab i ulukrowaniem placków, w które sypie różne kordyały i słody cze. Wreszcie nadchodzi Wielka sobota, święta się właściwie już zaczęły. Przygotowania prawie ukończone, jeszcze tu i ówdzie należy coś po prawić, zmienić. Zwłaszcza na wsi starają się w W. sobotę dopiero zamieść ostatecznie dzie dziniec, aby na same święta był zupełnie czysty. Przed kościołem odbywa się w dniu tym święcenie ognia. Co za uroczysta chwila. Wy starczy choć raz być obecnym na tej uroczysto ści, aby się o tern przekonać. Około dużego stosu najrozmaitszego rodzaju drzewa, jak: sta rych krzyżów, gałęzi tarniny itd. zgromadzają się wierni, w skupieniu oczekując przybycia księdza. Młodzież staje najbliżej ogniska. W koń cu zjawia się kapłan. Ogień rozniecono, cere monia poświęcenia dokonana. Zaledwie ksiądz zdołał się oddalić, a już tasama gromada, która przed chwilą była w takim skupieniu, rzuca się na ognisko, nie czekając, aż ono się wypali, aby zdobyć choć jeden ogarek, choć jedną ga łązkę poświęcaną, którą z radością zaniesie do domu, jako ochronę przed burzami i gradami. Lud bowiem wierzy, że gałązka tuka, zatknięta na końcu stajania, w polu — ochroni urodzaje przed szkodliwością nawałnicy, a dom, w któ rym znajduje się taki talizman, będzie szczę śliwy przez cały rok. Wodą poświęconą w ko ściele skrapia gospodarz całe obejście i wszyst kich domowników, resztę zaś przechowuje aż do przyszłej Wielkiej soboty, używając jej do pkrapiania zboża przed zasiewem, w wypadkach choroby itp. Zwyczaj ten istnieje od bardzo da wna, bo już Rej wspomiua o nim w „Postylli 11 : „W sobotę Wielką ognia i wody naświęcić, by dło tym kropić i wszystkie kąty w domu, to też rzecz pilna

[madohora]

5 Dwie rzeczy, których hojny pan do uczty szuka Łączą się w Soplicowie: dostatek i sztuka. Na ogromnym stole, nakrytym śnieżnej bia łości obrusem, stał w środku baranek z chorą giewką, misternie wyrabiany z masła, z wełną lekką jak puch, z oczyma z drogich kamieni. Wokoło zastawiano, wedle zamożności domu, to dziki, to wieprze i jelenie upieczone w całości i wypchaue drobną zwierzyną, to szynki, zwoje kiełbas, to różne wędzonki, ozory, półgęski i sto sy jaj, malowanych na czerwono. Dalej placki różnego rodzaju, baby potwornej wielkości, ko łacze i jajeczniki, przekładance i mazurki. Wód ki, wino i miód służyły dla dekoracyi. Wszyst ko zaś poprzeplatane było kitami bukszpanu i innej zieleni, niby to laur, wieńczący bohate rów dnia tego. Układano zaś specyały w spo sób, aby wyobrażały jedną myśl, alegorycznie lub symbolicznie reprezentowaną. — Dziś wy dać się może dziwnem, kto był w stanie spożyć tyle jadła? Owoż wiedzieć potrzeba, że wówczas na stole dworskim utrzymywano połowę służby i czeladzi, a mianowicie wszystkich bezżennych i niezamężne, a każdy otrzymywał święcone od dzielnie, składające się z wielkiego pszennego pieroga i głębokiej misy, naładowanej mięsiwem rozmaitem. Pamiętano o święconem dla sierót we wsi i starych sług, dla ludzi bez ogniska domowego, kalek i podróżnych. Dostawała świę cone służba, przybyła z gośćmi, bo przez dwa dni świąteczne prawie nie gotowano obiadu, zwykłego śniadania i wieczerzy. Odwiedzano się wzajemnie i spędzano czas wesoło, zajadając i popijając „co Bóg dał‘. Istniał dawniej zwyczaj, że poddani składali życzenia swemu panu w pierwsze święto, za co ten częstował ich święconem. Z tej okazyi u- trzymało się kilka dykteryjek, z których tu je- dnę pozwolę sobie przytoczyć. Wpierw jeszcze dodam, że gromada obierała sobie zazwyczaj oratora, który w jej imieniu przemawiał, a wszy scy chórem dodawali: „I jejmości waszecinej i dziatkom waszecinym“. Orator tedy, przyszedł szy do dworu i stanąwszy z koszałką jaj na czele gromady, odzywał się

[madohora]

W niektórych okolicach, jak np. w Osiecza- nach, Podobinie i t. d. już rano biedni chłopcy chodzą po śmiguscie. Biorą z sobą wiązkę ga łązek, bądź wierzbowych z baziami, bądź lasko wych, lub brzozowych, z których w każdym do mu zostawiają po jednym pręcie. Pręty te śmigusami zowią. Gdybyśmy się bliżej zastanowili nad tym zwyczajem, przyszlibyśmy do przeko nania, że jest to bardzo stary zwyczaj, że ozna cza on przyjście nowej pory roku, że jest sym bolem wiosny, że pochodzi z tych czasów, kiedy czczono naturę, jako coś uosobionego. Podobnie śmigus należy uważać za pozostałość dawnego kultu wody. Jak przyroda po przebyciu długie go snu zimowego z porą wiosenną odmładza się i odświeża, tak człowiek, chcąc być podobnym do niej, starał się oczyścić przez wodę. Zwyczaj oblewania się wodą w porze wiosennej znany jest u wielu ludów wschodnich, jako jedna z ce- remonij oczyszczających.

[madohora]

Nasz karnawał a chłopskie zapusty zewnętrznie nie różnią się prawdę niczem. W ostatnich jednak czasach z każdym rokiem uby wa tej zapustnej wesołości u ludu tak dalece, że dzisiejsze zapusty tylko w dniach godów weselnych, które w tym okresie czasu naj więcej się odbywają, wrą tern życiem hałaśliwem i skocznem, jakie dawniej cechowało cały niemal zapust od początku do końca. Na obszarze kilku wsi sąsiednich zapust mógł na palcach policzyć te dni, w których nie było w karczmie muzyki, bo jak nie w jednej wsi, to w drugiej huczała karczma od muzyki i gwaru pijących i pijanych, trzęsła się od rzęsistego tańca.

[madohora]

te najszaleńsze dni, bo zapust musiał być tłusty. Spraszali sąsiadów, raczyli się jajaśnicą (jajecznicą) i ś tuką (sperką) i popijali wódkę c h f e s t. Garncami okowitę znoszono do domu, a potem jeszcze na klina 1 ) szli pić do karczmy.

[madohora]

my śtuki nie jemy, to przynajmniej krowę, to pójdźmy do karczmy zalać lepiej głowę! « Tak kaszy najedli i kości pogryźli, potem wszyscy zw r olna do karczmy poleźli. I tak z całej wioski do karczmy się z e ś 1 i; co się tam nie dzieje, nikt tego nie skreśli. Kumoszka z kumoszką, kum z kumem się wita, pije wódkę na b ó r g, na biedę nie pyta . . . Jak wódki napili, w głowie się im chwieje, kuma do kumoszki już się ładnie śmieje, i tak se gadają: »Dawniej nie tak było, w zapusty śpiew T ali, jak się wódkę piło ; to wa kumo prawa ojców nie kasujwa, dzisiaj są zapusty, to śpiewać próbuj wa!« I tak obie stoją , ledwo się kiwają i taką śpiewankę śpiewać zaczynają: — Niezapusty przesły, dziewki za moz nie sły, juz mogły sie wydać, bedo kloce dźwigać *). — Da moja kumusiu kiepskie dziś zapusty, bo posed na jarmak siwy wieprzek tłusty. — Da moja kumusiu, coście dziś zrobieli, coście mie na zapust do sie nie prosieli! — Jak was beło prosić, kiej śtuki nie beło?. .. — Na te sucho krowę, co sie jo zabieło! — W karcmie so zapusty, tu se pośpiewawa, jesce po kwaterce gorzałki se dawa! — Napijw T a sie kumo, w karcmie so zapusty, nie beło cem w domu omaścić kapusty, mój chłop wieprzka sprzedał, zabiel chudo krowę i s tego zmartwienia zalywa dziś głowę. — Żydzie harendarzu nie turbuj sie wiele, co dzisiaj przepije, zapłacę w niedziele! Żyd lata jak głupi, głaska się za pejsy, kieliszki rachuje i z tego się ciesy.

[madohora]

a pograniczu powiatu, w zapadłej bagnistej i lesistej okolicy, w Jastk o wicach (po w. Tarnobrzeg) i sąsiedniej Pysznicy (p. Nisko) taką młodzi w te dni, a mianowicie w osratni wtorek urządzają zabawkę. Zbierze się trzech kilkonastoletnich zuchowa tych chłopaków i daje po domach, kędy się ludzie wesoło zaba- wiąją, proste, ale pocieszne przedstawienie. Jeden z osmoloną twa rzą , z przyprawionymi na czole baranimi rogami, ubrany w czarny kusy frak, z wolim ogonkiem ukręconym ze słomy w tyle, trzyma w rękach małe żelazne widły — to d j a b e ł. Drugi, ubrany w biały kobiecy fartuch, długi okolisty, owija się w prześcieradło, na twarz przywdziewa maskę z kory świerkowej, lub sosnowej, albo z papieru, na głowę »c i a k ę d z i d z i a t ą« *) z papieru, przez plecy przewiesi mały worek z piaskiem niby starodawny zegar, w rękach trzyma kosę, a u pasa wisi osełka, jak u kosiarza — to śmierć. Trzeci, uwiązany na słomianym łańcuchu, okręcony od stóp do głowy powrósłami grochowianymi, przedstawia zapu- s t a — pijaka.

[madohora]

o tes tech niewolników zaprasali w tech dniach do swojech domów, dajali 1 ) jem najlepse potrawy, bieli śwynie, bydło, pieli róźnakie tronki, sprowadzali muzyków, ażeby jech jak najlepi ugo ścić i uciesyć. Jas w ostatni dziej 2 ) ześli sie ci niewolniki, to jest we wtorek, do jedny trachtyjerni, tam dobrze napięli, jas sie zaceni i bić, bo pijany nigdy lepi nie zrobi. To tes i my na te pamiotke do dzisiednia to obchodzimy, bo przez niezapust jak chto może, tak żyje, ale kiedy przyjdo te osta tnie dnie, to wtencas inacy zyjo, bo kogo stać, to zabije na zapust śwenie, albo przynajmni staro krowę i zaprasa sosiad sosiada, brat brata, kum kuma, przyjaciel przyjaciela na zapust. Młodzi sprowa- dzo sobie muzykantów, jędzo, pijo, grajo i tajcujo 3 ). A w ostatni dziej zapustu wiecór, to jest we wtorek, wszyscy muso być w karcmie. Tam jaki żywy pije, co chto moze. A kiedy sie dobrze popijo, od słowa do słowa, jas sie ji pobijo. Jesce u nas nie beło zapustu przes bijatyki.«