Polityk SLD jechał po pijanemu

[Gość: Niezależny]

A wszystkim Polakom wciska się, że wymiar sprawiedliwości jest
apolityczny i nie skorumpowany...
Czy w końcu w tym kraju znajdzie się ktoś, kto rozpieprzy to
towarzystwo wzajemnej adoracji i asekuracji?

[Gość: olaaff]

jak nas wiecej tak bedzie myślało to jest nadzieja

[Gość: JERRY21]

Ależ odważni ci prokuratorzy inaczej!
W normalnym kraju na zbity pysk wywalono by tego
dyspozycyjnego prokuratorka , a przynajmniej po kieszeni
by dostał. BAGNO.Tzw. wymiar sprawiedliwości to główna
przyczyna tej degrengolady , która u nas się rozrasta.
To bagno w bagnie. I nikt tego nie zmieni - bo jak.
Tej mafii nikt nie ruszy.

[Gość: rej]

wszyskie zwierzęta są równe,ale są zwierzęta równiejsze

Czy "politycy" SLD to święte krowy ?

[Gość: lk]

Czy "politycy" SLD to święte krowy ? Czy w tym kraju obowiązuje
komuchów inne, łagodniejsze prawo?
Czy wróciło PRL gdzie komuchom było wszystko wolno ?
Gdzie tu sprawiedliwość ?
Obalić niesprawiedliwy system kolesiów i towarzyszy-czerwonych
okupantów współczesnej Polski.

[pepperoni78]

A czy dotyczy to tylko polityków SLD?? Radzę poprzyglądać się uważniej
ppolitykom z innych ugrupowań ;)

Gość portalu: lk napisał(a):

> Czy "politycy" SLD to święte krowy ? Czy w tym kraju obowiązuje
> komuchów inne, łagodniejsze prawo?
> Czy wróciło PRL gdzie komuchom było wszystko wolno ?
> Gdzie tu sprawiedliwość ?
> Obalić niesprawiedliwy system kolesiów i towarzyszy-czerwonych
> okupantów współczesnej Polski.

[Gość: Iwona]

Brawa dla policjantów!

[Gość: Karo]

Sensacja- polityk SLD jechał po (małej) wódce.Syn Wałęsy był spity jak
bela,spowodował wypadek,kobieta ma trwałe kalectwo i co? Ktos sie
interesuje,jak Wielki Elektryk na to zareagowal? Objeżdżanie SLD w
modzie.Kiedyś łamy lubelskiej Wyborczej"trzeszczały" od ataku na posła Janusza
M.A politycy z prawicy nie piją niby i po pijaku nie jeżdżą? Bajeczki!

PIJANE SLD RZĄDZI POLSKĄ

[Gość: WEEK END]

PIJANE, SKORUMPOWANE I NIEMORALNE SLD RZĄDZI POLSKĄ

Kto ma rządzić w SLD - Wojna na górze

[Gość: OBS]

Wojna na górze


Kto ma rządzić w SLD

Wiele wskazuje na to - a zwłaszcza fakty ujawniane przy okazji
afery Rywina, Rapaczyńskiej, Michnika i Millera - że na lewicy
rozgorzała zażarta walka o to, kto w niedalekiej przyszłości
(po referendum) przewodzić ma tej formacji politycznej: czy
będzie to postkomunistyczna frakcja grupująca się gdzieś wokół
Millera, usiłująca kontynuować marksizm, tym razem
w "demokratycznych dekoracjach" - czy będzie to żydowskie lobby
polityczne, grupujące się wokół spółki "Agora", Gazety
Wyborczej i Unii Wolności, hołdujące również "demokratycznemu
marksizmowi", przynajmniej na tyle, na ile służy on interesom
tej grupy politycznej?
Wprawdzie narada aktywu SLD w Pałacu Prezydenckim była próbą
wyciszenia i ukrycia przed opinią publiczną tego nasilającego
się konfliktu i walk frakcyjnych - ale wolno sądzić, że była to
tylko doraźna próba, podyktowana kompromitującym dla obu
frakcji rozgłosem wspomnianej afery, zataczającej coraz szersze
kręgi, ujawniającej - mimo wyciszających dążeń - coraz więcej
nazwisk, korupcyjnych mechanizmów, zakulisowego "dyrygowania"
demokracją... Sam proces frakcyjnej walki o polityczne
przywództwo na neomarksistowskiej lewicy "w demokratycznym
kostiumie" - toczy się nadal, mimo prób jego skrywania przed
społeczeństwem.
Jak wiadomo, na bazie Unii Wolności nie udało się prezydentowi
Kwaśniewskiemu stworzyć "partii centrowej", która po referendum
mogłaby utworzyć z SLD rządzącą koalicję. Politycznemu lobby
żydowskiemu w Polsce pozostała tym samym jedna tylko szansa
(nie licząc utworzenia mniejszościowej żydowskiej partii
politycznej, na wzór istniejącej mniejszościowej partii
niemieckiej) zaspokajania swych politycznych ambicji: ponowne
wintegrowanie się w strukturę SLD, zajęcie tam prominentnych
stanowisk i przechwycenie kierownictwa lub przynajmniej
współkierownictwa tej największej partii lewicowej. W ten
sposób odtworzona zostałaby struktura, jaka w łonie PZPR
utrzymywała się do 1953 r. (do śmierci Stalina), w którym to
okresie - z nadania i przyzwolenia Moskwy - resorty
bezpieczeństwa wewnętrznego i propagandy (do której zaliczano
kulturę...) znajdowały się niepodzielnie w rękach
przedstawicieli żydowskiej mniejszości narodowej.
Ponowne wmontowanie żydowskiego lobby politycznego w obecne
struktury SLD nie może, rzecz jasna, dokonać się szybko: wymaga
czasu. Wymaga przezwyciężania wzajemnych uprzedzeń, narosłych w
latach 1968-89. Od pewnego czasu wyraźną rolę "pomostu",
mającego ponownie zbliżać do siebie obydwie te lewicowe
frakcje, pełni "Gazeta Wyborcza", na której łamach dokonuje się
swoista "rehabilitacja": Kiszczaka, Urbana, Kąkola itp. W
ostatnich tygodniach daje się nawet zauważyć
nasilona "podgotowka" pod takie zbliżenie stricte polityczne. W
SLD istnieje jednak silny opór przed tego rodzaju ponownym
zjednoczeniem lewicy, otwierającym drogę zdominowaniu tej
partii przez polityczne lobby żydowskie. Stąd nasilająca się
ostatnio walka między obozem Kwaśniewskiego a obozem Millera,
której odgłosy usiłowano za wszelką cenę wyciszać na ostatniej
naradzie u prezydenta...
Ta nasilająca się walka ukazała w konsekwencji, że między
Kwaśniewskim a Millerem zapanowała "równowaga" sił: dalsza
walka przyniosłaby obu stronom więcej strat niż korzyści,
ujawniłaby opinii publicznej jeszcze więcej brudu, prywaty i
szwindli, kryjących się za kulisami sprawowanej przez lewicę
władzy. Wydaje się, że obydwie walczące na lewicy frakcje
poszukują takiego modus vivendi, dzięki któremu dałoby się
wmontować żydowskie lobby polityczne w struktury SLD, wszakże
bez spektakularnego osłabienia pozycji Millera, symbolizującego
wobec licznej części elektoratu SLD "niezależną polską lewicę",
przynajmniej "niezależną" od wpływów żydowskiego lobby
politycznego.
Takim modus vivendi może być zachowanie formalnej pozycji
Millera jako "lidera SLD", przy jednoczesnym poważnym
ograniczeniu jego politycznego zaplecza, a zwłaszcza - przy
poważnym osłabieniu wiernych mu kadr partyjnych. Sam Miller -
którego zachowanie w toczącej się aferze jest co najmniej
dwuznaczne - chyba zdaje sobie sprawę z ograniczonych własnych
możliwości w tej walce i - jak się wydaje - skłonny jest
przystać na koniunkturalny kompromis: zachowa formalne
przywództwo SLD w zamian za osłabienie swego kadrowego zaplecza
i jego poważną wymianę na ludzi wskazanych przez polityczne
lobby żydowskie.
Jednak to, co dobre dla Millera (przedłużenie politycznej
kariery), nie musi zostać odebrane jako korzystne właśnie dla
tej części jego wiernych kadr, które musiałby poświęcić przy
tym kompromisie... Stąd wydaje się nader wątpliwe, aby udana
nawet próba wmontowania żydowskiego lobby politycznego w
struktury SLD położyła jakiś trwały kres frakcyjnym walkom na
lewicy. Podobnie jak w czasach PRL, gdy ideo-logia
komunistyczna łączyła "Natolin" i "Puławy", ale mimo to różniła
obydwie frakcje polityka personalna i walka o wpływy - tak i
teraz obecna "powtórka z historii" naznaczona jest tą samą
naleciałością. Tyle że groźną rękę Moskwy zastępuje
łagodniejsza ręka Brukseli... Ale ta "łagodniejsza ręka"
brukselskiego dyktatu może właś-nie stwarzać obydwu frakcjom
większe pole do bardziej zaciekłych walk. Dlatego też trudno
przyjąć, aby obecne zawieszenie broni na tle głośnej afery i
zbliżającego się referendum miało charakter trwały. Trudno też
przyjąć, że kadrowe zaplecze Millera, które ma być ofiarą
kompromisu i powrotu żydowskiego lobby politycznego na łono
SLD, łatwo pogodzi się z taką jaskrawą i wymierną
marginalizacją własnego znaczenia...
Jeśli w takim kontekście spojrzeć na aferę będącą przedmiotem
sejmowego i prokuratorskiego śledztwa, nasuwa się nieodparte
wrażenie, że cała ta sprawa służy właśnie osłabieniu pozycji
Millera, aby w ten sposób torować drogę do władzy w SLD
żydowskiemu lobby politycznemu. W sytuacji, gdy Unia Wolności
przestała się liczyć jako partia, a próba Kwaśniewskiego
zbudowania na bazie Unii Wolności większej "partii centrowej"
też spaliła na panewce - opanowanie władzy w SLD jest
niewątpliwie silną pokusą dla tego lobby... Znamienne w tej
mierze były zeznania Urbana przed sejmową komisją śledczą.
Chociaż zeznawał on pod przysięgą - trudno uwierzyć choćby w
jedno słowo Urbana, pamiętając, jakie kłamstwa - bez zmrużenia
oka - opowiadał w stanie wojennym także z ekranu telewizora...
Dlatego mniej ważne jest, czy Urban mówi prawdę, ważniejsze
jest, co usiłuje przekazać opinii publicznej, gdy znów ma
okazję mówić przez telewizję. Poza atakiem na Kościół katolicki
Urban dokonał w swych zeznaniach prawdziwej apologii Michnika,
jednego z czołowych liderów żydowskiego lobby politycznego.
Wydaje się, że i Urban dokonał już nowego wyboru...
Lewica w Polsce - i ta "większościowa", i ta "mniejszościowa" -
pogrąża się w głębokim kryzysie. Niezdolna do rozwiązania
żadnego poważnego polskiego problemu, uwikłana w pomagdalenkowe
zależności, uzależnienia i wzajemne interesy, skorumpowana do
szpiku kości i kierująca się niemal wyłącznie prywatą - wikła
się wreszcie w "targanie po szczękach", "wojnę na górze";
prawdziwa degrengolada formacji, która
skonsumowała "Magdalenkę" i "okrągły stół". Słychać więc i
coraz powszechniejsze głosy, iż pora na całkowitą wymianę
rządzących Polską elit - i są to głosy jak najbardziej
uzasadnione.

[Gość: Karo]

Jakis "OBS" pisze tu belkotliwy referat w stylu Henryka P.Nie
wiem,jaki jest sens zamieszcznia takich bredni.Jesli na tym
polega demokracja ,to mamy na ten temat inne wyobrazenie. W
Holandii np.tego typu opinia nie mogłaby sie pojawić.A u nas
byle duren cos napisze i to sie upowszechnia. Dla czyjego dobra?
Polski na pewno nie! Ograniczcie mozliwosc puszczania "opinii"
powyzej polowki strony znormalizowanego maszynopisu.

[Gość: Karo]

Jakis "OBS" pisze tu belkotliwy referat w stylu Henryka P.Nie
wiem,jaki jest sens zamieszcznia takich bredni.Jesli na tym
polega demokracja ,to mamy na ten temat inne wyobrazenie. W
Holandii np.tego typu opinia nie mogłaby sie pojawić.A u nas
byle duren cos napisze i to sie upowszechnia. Dla czyjego dobra?
Polski na pewno nie! Ograniczcie mozliwosc puszczania "opinii"
powyzej polowki strony znormalizowanego maszynopisu.

SLD - MAFIA, KORUPCJA, ZŁODZIEJSTWO, PRYWATA

[Gość: B. G.]

Wojna na górze


Kto ma rządzić w SLD

Wiele wskazuje na to - a zwłaszcza fakty ujawniane przy okazji
afery Rywina, Rapaczyńskiej, Michnika i Millera - że na lewicy
rozgorzała zażarta walka o to, kto w niedalekiej przyszłości
(po referendum) przewodzić ma tej formacji politycznej: czy
będzie to postkomunistyczna frakcja grupująca się gdzieś wokół
Millera, usiłująca kontynuować marksizm, tym razem
w "demokratycznych dekoracjach" - czy będzie to żydowskie lobby
polityczne, grupujące się wokół spółki "Agora", Gazety
Wyborczej i Unii Wolności, hołdujące również "demokratycznemu
marksizmowi", przynajmniej na tyle, na ile służy on interesom
tej grupy politycznej?
Wprawdzie narada aktywu SLD w Pałacu Prezydenckim była próbą
wyciszenia i ukrycia przed opinią publiczną tego nasilającego
się konfliktu i walk frakcyjnych - ale wolno sądzić, że była to
tylko doraźna próba, podyktowana kompromitującym dla obu
frakcji rozgłosem wspomnianej afery, zataczającej coraz szersze
kręgi, ujawniającej - mimo wyciszających dążeń - coraz więcej
nazwisk, korupcyjnych mechanizmów, zakulisowego "dyrygowania"
demokracją... Sam proces frakcyjnej walki o polityczne
przywództwo na neomarksistowskiej lewicy "w demokratycznym
kostiumie" - toczy się nadal, mimo prób jego skrywania przed
społeczeństwem.
Jak wiadomo, na bazie Unii Wolności nie udało się prezydentowi
Kwaśniewskiemu stworzyć "partii centrowej", która po referendum
mogłaby utworzyć z SLD rządzącą koalicję. Politycznemu lobby
żydowskiemu w Polsce pozostała tym samym jedna tylko szansa
(nie licząc utworzenia mniejszościowej żydowskiej partii
politycznej, na wzór istniejącej mniejszościowej partii
niemieckiej) zaspokajania swych politycznych ambicji: ponowne
wintegrowanie się w strukturę SLD, zajęcie tam prominentnych
stanowisk i przechwycenie kierownictwa lub przynajmniej
współkierownictwa tej największej partii lewicowej. W ten
sposób odtworzona zostałaby struktura, jaka w łonie PZPR
utrzymywała się do 1953 r. (do śmierci Stalina), w którym to
okresie - z nadania i przyzwolenia Moskwy - resorty
bezpieczeństwa wewnętrznego i propagandy (do której zaliczano
kulturę...) znajdowały się niepodzielnie w rękach
przedstawicieli żydowskiej mniejszości narodowej.
Ponowne wmontowanie żydowskiego lobby politycznego w obecne
struktury SLD nie może, rzecz jasna, dokonać się szybko: wymaga
czasu. Wymaga przezwyciężania wzajemnych uprzedzeń, narosłych w
latach 1968-89. Od pewnego czasu wyraźną rolę "pomostu",
mającego ponownie zbliżać do siebie obydwie te lewicowe
frakcje, pełni "Gazeta Wyborcza", na której łamach dokonuje się
swoista "rehabilitacja": Kiszczaka, Urbana, Kąkola itp. W
ostatnich tygodniach daje się nawet zauważyć
nasilona "podgotowka" pod takie zbliżenie stricte polityczne. W
SLD istnieje jednak silny opór przed tego rodzaju ponownym
zjednoczeniem lewicy, otwierającym drogę zdominowaniu tej
partii przez polityczne lobby żydowskie. Stąd nasilająca się
ostatnio walka między obozem Kwaśniewskiego a obozem Millera,
której odgłosy usiłowano za wszelką cenę wyciszać na ostatniej
naradzie u prezydenta...
Ta nasilająca się walka ukazała w konsekwencji, że między
Kwaśniewskim a Millerem zapanowała "równowaga" sił: dalsza
walka przyniosłaby obu stronom więcej strat niż korzyści,
ujawniłaby opinii publicznej jeszcze więcej brudu, prywaty i
szwindli, kryjących się za kulisami sprawowanej przez lewicę
władzy. Wydaje się, że obydwie walczące na lewicy frakcje
poszukują takiego modus vivendi, dzięki któremu dałoby się
wmontować żydowskie lobby polityczne w struktury SLD, wszakże
bez spektakularnego osłabienia pozycji Millera, symbolizującego
wobec licznej części elektoratu SLD "niezależną polską lewicę",
przynajmniej "niezależną" od wpływów żydowskiego lobby
politycznego.
Takim modus vivendi może być zachowanie formalnej pozycji
Millera jako "lidera SLD", przy jednoczesnym poważnym
ograniczeniu jego politycznego zaplecza, a zwłaszcza - przy
poważnym osłabieniu wiernych mu kadr partyjnych. Sam Miller -
którego zachowanie w toczącej się aferze jest co najmniej
dwuznaczne - chyba zdaje sobie sprawę z ograniczonych własnych
możliwości w tej walce i - jak się wydaje - skłonny jest
przystać na koniunkturalny kompromis: zachowa formalne
przywództwo SLD w zamian za osłabienie swego kadrowego zaplecza
i jego poważną wymianę na ludzi wskazanych przez polityczne
lobby żydowskie.
Jednak to, co dobre dla Millera (przedłużenie politycznej
kariery), nie musi zostać odebrane jako korzystne właśnie dla
tej części jego wiernych kadr, które musiałby poświęcić przy
tym kompromisie... Stąd wydaje się nader wątpliwe, aby udana
nawet próba wmontowania żydowskiego lobby politycznego w
struktury SLD położyła jakiś trwały kres frakcyjnym walkom na
lewicy. Podobnie jak w czasach PRL, gdy ideo-logia
komunistyczna łączyła "Natolin" i "Puławy", ale mimo to różniła
obydwie frakcje polityka personalna i walka o wpływy - tak i
teraz obecna "powtórka z historii" naznaczona jest tą samą
naleciałością. Tyle że groźną rękę Moskwy zastępuje
łagodniejsza ręka Brukseli... Ale ta "łagodniejsza ręka"
brukselskiego dyktatu może właś-nie stwarzać obydwu frakcjom
większe pole do bardziej zaciekłych walk. Dlatego też trudno
przyjąć, aby obecne zawieszenie broni na tle głośnej afery i
zbliżającego się referendum miało charakter trwały. Trudno też
przyjąć, że kadrowe zaplecze Millera, które ma być ofiarą
kompromisu i powrotu żydowskiego lobby politycznego na łono
SLD, łatwo pogodzi się z taką jaskrawą i wymierną
marginalizacją własnego znaczenia...
Jeśli w takim kontekście spojrzeć na aferę będącą przedmiotem
sejmowego i prokuratorskiego śledztwa, nasuwa się nieodparte
wrażenie, że cała ta sprawa służy właśnie osłabieniu pozycji
Millera, aby w ten sposób torować drogę do władzy w SLD
żydowskiemu lobby politycznemu. W sytuacji, gdy Unia Wolności
przestała się liczyć jako partia, a próba Kwaśniewskiego
zbudowania na bazie Unii Wolności większej "partii centrowej"
też spaliła na panewce - opanowanie władzy w SLD jest
niewątpliwie silną pokusą dla tego lobby... Znamienne w tej
mierze były zeznania Urbana przed sejmową komisją śledczą.
Chociaż zeznawał on pod przysięgą - trudno uwierzyć choćby w
jedno słowo Urbana, pamiętając, jakie kłamstwa - bez zmrużenia
oka - opowiadał w stanie wojennym także z ekranu telewizora...
Dlatego mniej ważne jest, czy Urban mówi prawdę, ważniejsze
jest, co usiłuje przekazać opinii publicznej, gdy znów ma
okazję mówić przez telewizję. Poza atakiem na Kościół katolicki
Urban dokonał w swych zeznaniach prawdziwej apologii Michnika,
jednego z czołowych liderów żydowskiego lobby politycznego.
Wydaje się, że i Urban dokonał już nowego wyboru...
Lewica w Polsce - i ta "większościowa", i ta "mniejszościowa" -
pogrąża się w głębokim kryzysie. Niezdolna do rozwiązania
żadnego poważnego polskiego problemu, uwikłana w pomagdalenkowe
zależności, uzależnienia i wzajemne interesy, skorumpowana do
szpiku kości i kierująca się niemal wyłącznie prywatą - wikła
się wreszcie w "targanie po szczękach", "wojnę na górze";
prawdziwa degrengolada formacji, która
skonsumowała "Magdalenkę" i "okrągły stół". Słychać więc i
coraz powszechniejsze głosy, iż pora na całkowitą wymianę
rządzących Polską elit - i są to głosy jak najbardziej
uzasadnione.

Wbrew narodowi - Panowie Kwaśniewski i Miller

[Gość: puk]

Wbrew narodowi


Panowie Kwaśniewski i Miller, wbrew Narodowi i Konstytucji,
zdecydowali o udziale Polski w wojnie z Irakiem. Dzięki temu
staliśmy się jednym z agresorów. Napadając na suwerenne
państwo, okryliśmy się hańbą. I to wszystko w imię
amerykańskich interesów na Bliskim Wschodzie. Kwaśniewski,
mówiąc o racjach, jakie stały za tą decyzją, najpierw powtórzył
wszystkie propagandowe bzdury, jakimi Wuj Bush od miesięcy
karmił Amerykę i świat, a potem przypomniał nam rok 1939.
Właśnie z powodu tej daty teraz musimy z Wujem Bushem iść na
wojnę, bo to ponoć gwarantuje, że 39 rok już się nam nie
powtórzy. Cóż za podziwu godna pewność. Ale nie mówmy, co się
nie powtórzy, tylko powiedzmy, co się dzięki Kwaśniewskiemu i
Millerowi już powtórzyło. Ano powtórzył się 1968 rok! Wtedy Ich
starsi towarzysze partyjni, z tą samą wiarą i oddaniem,
żarliwie deklarując dozgonną miłość i przyjaźń do ZSRR,
najechali Czechosłowację. Spadkobiercy tego partyjnego betonu
zbrojonego radziecką stalą dziś pokryli się całkowicie
amerykańskim sidingiem i wypisz, wymaluj robią dokładnie to
samo. Widać taka już natura komuszków, że jak nie mają nad sobą
jakiegoś Pana, to żyć nie potrafią. Dlatego społeczeństwo nie
może być bierne. Tych sługusów, którzy nie liczą się z opinią
Narodu, świadomie łamią Konstytucję, trzeba jak najszybciej
postawić przed Trybunałem Stanu. Krew, która leje się na tej
bandyckiej wojnie, plami nie tylko ręce Kwaśniewskiego i
Millera, ale również Narodu Polskiego. Dla prezydenta i
premiera mamy zero szacunku i wiele pogardy. Szczególnie za
bezczelne i aroganckie wmawianie Rodakom, iż Polska nie bierze
udziału w tej wojnie. Nie bierze? Nasi żołnierze udali się tam
na wczasy? Nie, oni pojechali na wojnę! Jeżeli prezydent,
zwierzchnik sił zbrojnych, nie wie, że wojna to nie tylko
front, ale również jego zaplecze, to niech zapyta pierwszego z
brzegu szeregowca. Faktu, iż Polska bierze bezpośredni udział w
wojnie nie da się ani zagadać, ani tym bardziej zakłamać. O
udziale Sejmu w tym wojennym skandalu nie ma co wspominać.
Nawet nie raczył zebrać się, bo cóż to dla naszego parlamentu
za sprawa, bezprawne wysłanie polskiego wojska na wojnę z
Irakiem.
Po obaleniu komuny dziennikarze publicznej TV oznajmili, że od
teraz wiadomości przez nich podawane będą dobre, złe, ale
zawsze prawdziwe. Co z tej deklaracji zostało? W zasadzie nic.
Red. Pieńkowska, Milewicz i im podobni, w ostatnim czasie
zrobili z programów informacyjnych i publicystycznych ordynarne
propagandówki prowojenne. Na wszystkich kanałach TVP trwa
festiwal entuzjastów tej wojny. 3/4 Narodu jest wojnie
przeciwne, a w TVP głosów na „nie” jak na lekarstwo.
Dziennikarze telewizji publicznej mają obowiązek rzetelnie
informować, a nie uprawiać propagandę, jakakolwiek by ona była.
A jeżeli się szanownym dziennikarzom to nie podoba, to proszę
się przenieść do telewizji prywatnych. Gorąco polecamy FAKTY
(TVN). Tam będą mogli do woli, razem z Lisem, szczebiotać pełni
zachwytu dla wojennych poczynań Wuja Busha. A` propos Lisa.
Czujemy się rozczarowani. Takie wydarzenie, a on nie zabrał
swojego TVN-owskiego kramiku, nie rozstawił namiotu w centrum
Bagdadu i nie relacjonuje na żywo przebiegu wojny, tylko został
w studiu i rozpaczał, że Amerykanie nie zrzucili na Irak od
razu 3 tys. bomb, czym zepsuli mu całe widowisko.

PS Z ostatniej chwili! Jak doniósł red. Bader, bomby obecnie
zrzucane na Irak są tak samo piękne i inteligentne jak red.
Lis.

SOBCZAK i SZPAK

SLD i PZPR W POLSCE. PARANOJA KOMUCHÓW

[Gość: Ella F.]

Co uratowało Częstochowę?

Jan Dziadul przypomniał w tekście: Walczyk na lodzie w
Stalinogrodzie (Polityka z 8 marca), co groziło Częstochowie
bezpośrednio po śmierci Józefa Stalina 5 marca 1953 r.: "Do
nadania któremuś z polskich miast imienia Stalina przymierzano
początkowo Częstochowę, jednak ktoś z najwyższych władz PZPR
przytomnie zauważył, że przecież katolickie pielgrzymki nie
mogą iść do Stalinogrodu, a już na pewno modlić się do Matki
Boskiej Stalinogrodzkiej".



Koszty "grubej kreski"

Brak prawdziwych rozliczeń ze zbrodniami komunistycznymi i
odpowiedniej informacji na ich temat "owocują". Dość spojrzeć
na wyniki najnowszego sondażu o Stalinie, przedstawionego w
Rzeczpospolitej z 11 marca pt. Niedostateczna wiedza o
Stalinie. Zdecydowanie negatywnie oceniło Stalina tylko 54%
uczestników sondażu, zarówno dobrze jak i źle - oceniło 17%,
trudno powiedzieć - podało 6%, a 2% oceniło zdecydowanie
pozytywnie. Wynik szokujący. W Polsce, tak mocno uderzonej
przez zbrodnicze działania komunistycznego ludobójcy, aż 46%
nie potępiło go. I jeszcze to najlepsze - oskarżenie stopnia
informacji na temat zbrodni stalinowskich, zapewnianego Polakom
w szkołach, w telewizji i innych najbardziej wpływowych
mediach. Rzeczpospolita akcentuje, że: "Od oceny dyktatora
powstrzymuje się - tłumacząc to zbyt małą wiedzą - ponad jedna
trzecia najmłodszych badanych w wieku od 18. do 24. roku życia
oraz co czwarty respondent w wieku od 25 do 44 lat. Dużą rolę w
ocenie Stalina odgrywają poglądy polityczne. Co czwarty badany
(26 proc.) identyfikujący się z lewicą uważa, że można o nim
mówić zarówno dobrze, jak i źle. Wśród osób deklarujących
poglądy prawicowe, ambiwalentny stosunek ma 8 proc.
- To wyniki absolutnie zdumiewające - mówi Zbigniew Gluza,
prezes Ośrodka KARTA. Jego zdaniem, oczywistością byłoby 100%
głosów na «nie». - Przecież system stworzony przez Stalina był
barbarzyństwem. Nie można w nim, zwłaszcza z polskiego punktu
widzenia, wskazać żadnych dobrych cech - tłumaczy".



Zagrożenia dla rządu Millera

Coraz trudniejszej sytuacji rządu Millera po rozpadzie koalicji
Newsweek (z 9 marca) poświęcił analityczny tekst pt. Jak
skończy mężczyzna. Michał Karnowski i trzech innych
dziennikarzy Newsweeka piszą: "Cena za rozpad koalicji będzie
wysoka: naprzeciw rządu staną silniejsi niż kiedykolwiek
eurosceptycy, protestujący na ulicach, i dążąca do władzy
centroprawica".
Autorzy wskazują również na dramatyczną sytuację, w jakiej
znalazł się teraz PSL. Cytują ocenę b. posła PSL Bogdana Pęka,
dziś posła LPR: "To koniec kariery Jarosława Kalinowskiego.
Jego polityka współpracy z SLD poniosła klęskę". Dodają do tego
opinię b. PSL-owskiego wiceministra rolnictwa Jacka Soski,
przestrzegającego Kalinowskiego przed gniewem chłopów w
słowach: "Teraz nastroje będą się radykalizowały. Rolnicy czują
się oszukani, a klamka już zapadła". Cytują również opinię
prof. Jadwigi Staniszkis, iż: "Ludowcy będą wydobywać minusy
wejścia Polski do UE, wchodząc w wyborcze współzawodnictwo z
Samoobroną".



Unia bez mitów

Wiele mówiący na temat stosunków Polski z Unią Europejską jest
publikowany w Naszym Dzienniku z 11 marca obszerny dodatek
specjalny Unia bez mitów. Prof. Włodzimierz Bojarski podaje
wręcz przerażające dane na temat tego, jak faktycznie Polska
została wyrolowana w czasie dotychczasowych naszych stosunków z
Unią - w gruntownie udokumentowanym tekście Koszty aneksji do
UE. Obok tekst Jerzego Roberta Nowaka: Świat unijnych iluzji o
15 typach prounijnych mitów, najbardziej nagłaśnianych w
mediach.



Kto dąży do politycznej śmierci Millera?

Na tak postawione pytanie próbują odpowiedzieć dziennikarze
Wprost: Dorota Macieja i Jarosław Gajewski w artykule Urbanem w
Millera. Czy Aleksander Kwaśniewski chce politycznej śmierci
Leszka Millera? (nr z 16 marca). Zdaniem autorów
Wprost: "Zeznania Urbana odwróciły uwagę od zaliczanych do
obozu prezydenckiego Roberta Kwiatkowskiego, Włodzimierza
Czarzastego, Jarosława Pachowskiego, a także Marka Siwca i
Marka Ungiera, wymienianych przez dotychczas przesłuchanych
świadków. - Prezydent złamał porozumienie o nieagresji zawarte
ledwie 10 dni temu. Tylko ktoś naiwny może sądzić, że Urban
mówi to, co mówi, bo jest taki niezależny. To służy wyłącznie
Kwaśniewskiemu i jego ludziom. Ale to oznacza, że prezydent
wypowiedział nam wojnę. A wojna oznacza ofiary po obu stronach -
mówi jeden z bliskich współpracowników premiera. (...) Podczas
przesłuchań przed komisją Urban ujawnił, że o aferze Rywina
dokładnie wiedziały - najpóźniej w sierpniu 2002 r. - wszystkie
najważniejsze osoby w otoczeniu premiera (może z wyjątkiem
Jerzego Jaskierni, który do dziś się zarzeka, że nie wiedział).
De facto Urban złożył więc donos na współpracowników szefa
rządu, wyraźnie chroniąc prezydenta i jego otoczenie, które
również znało sprawę. Zasugerował przy tym, że ministrowie
gabinetu Millera oraz znani politycy sojuszu - Marek Borowski,
Krzysztof Janik, Józef Oleksy, Grzegorz Kurczuk, Jerzy
Szmajdziński, Wiesław Kaczmarek, Marek Wagner i Andrzej
Barcikowski (szef ABW) - przyszli do niego, bo mogli się czegoś
obawiać. Urban zrozumiał, że politycy SLD spotykają się z nim z
woli premiera. (...)
Otoczenie premiera jest przekonane, że obóz prezydencki chce
doprowadzić do usunięcia Millera ze stanowiska szefa rządu.
Wśród jego następców wymienia się Marka Bo-rowskiego,
Krzysztofa Janika, Józefa Oleksego oraz Jerzego
Szmajdzińskiego. Politycy SLD, z którymi rozmawialiśmy,
uważają, że prezydent uznał, iż powołanie partii centrowej nie
gwarantowałoby mu utrzymania wpływów po zakończeniu
prezydentury. Dlatego chce ponownie przejąć kontrolę nad SLD.
Przy tak silnym przywódcy jak Leszek Miller nie byłoby to
możliwe, dlatego Miller musi odejść".



Zerwać korupcyjne układy

Jarosław Kaczyński komentuje wnioski, jakie nasuwają się z
afery Rywina - w wywiadzie pt. Liczę na lawinę, udzielonym
Cezaremu Bielakowskiemu i Marcinowi Dominikowi Zdortowi z
Rzeczpospolitej (nr z 11 marca). Kaczyński postuluje m.
in.: "Konieczne jest wprowadzenie takich rozwiązań, które
uniemożliwiają obronę korporacjom prawniczym. Tutaj mechanizmy
samooczyszczania są słabe, trzeba więc dokonać oczyszczenia z
zewnątrz. Trzeba też dokonać zmian w policji, której również
jest potrzebne oczyszczenie i może nawet generalna
reorganizacja. Komendant policji w powiecie jest słabiej
związany z komendantem wojewódzkim, któremu bezpośrednio
podlega, niż z różnymi miejscowymi grupami. Należy zrywać
zarówno te układy, które wiążą funkcjonariuszy policji,
prokuratury i innych organów państwa ze zwykłymi lumpami i z
mafiami, jak i powiązania centralne, które zostały pokazane na
podstawie afery Rywina. Konieczne jest też oczyszczenie
sądownictwa. (...)
Trzeba zawiesić uprawnienia, które dziś powodują, że sędziego
nie można wydalić i nie można wydać wymiarowi sprawiedliwości
bez zgody innych sędziów. (...)
W Polsce przede wszystkim musi być wola egzekwowania tego
prawa, które jest, ale to prawo musi być też odpowiednio
uzupełnione. Powinien powstać urząd antykorupcyjny. Chodzi o
niewielką, kilkusetosobową służbę specjalną o bardzo dużych
uprawnieniach, nastawioną na rozbijanie korupcji na poziomie
rządu, centralnego aparatu państwowego i najważniejszych
samorządów, takich jak warszawski czy krakowski.
Bardzo ważnym elementem naszego planu jest też daleko posunięta
jawność, dostęp do informacji publicznej. W pewnych wypadkach
trzeba tu stosować bardzo dotkliwe kary o charakterze
finansowym, w istocie konfiskacyjnym".



Pranie partyjnych brudów w łódzkim SLD

Autorzy Gazety Wyborczej z 11 marca piszą w tekście Jazda na
barona o buncie przeciwko jednemu z najbardziej dotąd
wszechwładnych "baronów" SLD - dotychczasowemu szef

Pranie partyjnych brudów w łódzkim SLD

[Gość: K. T. U.]

Pranie partyjnych brudów w łódzkim SLD

Autorzy Gazety Wyborczej z 11 marca piszą w tekście Jazda na
barona o buncie przeciwko jednemu z najbardziej dotąd
wszechwładnych "baronów" SLD - dotychczasowemu szefowi SLD w
Łódzkiem Andrzejowi Pęczakowi. Według autorów: "Łódzki SLD
wypowiedział posłuszeństwo miejscowemu baronowi Andrzejowi
Pęczakowi (...). Padają słowa o «ewentualnym złodziejstwie»
i «lewych pieniądzach» dla partii (...).
Sobota, miejska konwencja Sojuszu Lewicy Demokratycznej w
Łodzi. W wypełnionej po brzegi sali kina Charlie m.in. szef
Sojuszu premier Leszek Miller. Na trybunę wchodzi szef SLD w
Łódzkiem Andrzej Pęczak. Salę wypełnia głośne buczenie
delegatów, część z nich ostentacyjnie opuszcza salę. Premier
Miller ma kamienną twarz, skonfundowany Pęczak rozpoczyna
przemówienie. - Wielu przychodzi do SLD, by załatwić swoje
prywatne interesy - mówi. Na sali śmiechy i znów głośne «buuu».
Zbigniew Antoszewski, były senator, teraz członek Rady Krajowej
SLD, zgłasza projekt uchwały. Apeluje, by Pęczak zrezygnował z
kandydowania w wyborach na szefa SLD w Łódzkiem (głosowanie za
trzy tygodnie). (...)
Antoszewski od ponad miesiąca prowadzi otwartą kampanię przeciw
baronowi łódzkiego SLD Pęczakowi. Mówi: - Moje działania
dotyczyłyby każdego innego kacyka, także z innej partii. Ale
oczywiście jeśli miałbym do czynienia z ewentualnym
złodziejstwem w moim i innym ugrupowaniu, to w pierwszej
kolejności chciałbym wyplenić złodziejstwo z mojej partii.
Przed miesiącem były senator złożył na barona doniesienie do
prokuratury (...).
Dlaczego Antoszewski złamał niepisaną zasadę, że partyjne brudy
należy prać wewnątrz organizacji? (...) Antoszewski zapowiada,
że w najbliższych dniach złoży w prokuraturze kolejne
doniesienia na Pęczaka. Zażąda, by zbadano, jaki był udział
barona w aferach Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska w
Łodzi.

[Gość: CeliKa]

Czytając tę widomość nie od rzeczy byłoby może wiedzieć, że
autor tej - demaskującej SLD-owską sitwę - informacji,
szlachetny i bezkompromisowy pan Jacek Brzuszkiewicz, w lutym
1994 roku został prawomocnie skazany przez kolegium ds.
wykroczeń za chuligaństwo ... pod wpływem alkoholu. Chodziło o
to, że w noc powyborczą z 21 na 22 września 1993, kiedy ulubiona
przez "obiektywną" Gazetę Wyborczą partia czyli UW sromotnie
przegrała z SLD, pan Brzuszkiewicz będąc w sztok pijanym, szedł
(a raczej "toczył się") ulicą łamiąc ze złością anteny radiowe w
zaparkowanych przy ulicy samochodach. Co, oczywiście, nie
przeszkadza panu Brzuszkiewiczowi odważnie ścigać łobuzów z SLD.

[Gość: Zyta 1]

Poczytałam te opinie i odnosze wrazenie,ze jestescie
masochistami w tej "Gazecie w Lublinie". Leci atak na Zydów w
stylu Bubla,ktos przypomina dawne grzeszki red.Brzuszkiewicza,ze
niby autor tekstu też nie jest świety.Ponadto
tasiemce,"przedruki".Nie mozna zwiężlej,jak tu proponuje KARO
(chyba,lub inna karta)? I czy to jest temat do zajmowania takiej
przestrzeni w czasie,gdy swiat stanął na głowie?

[Gość: CeliKa]

Czy Pani aby dobrze przemyślała swoją argumentację? Przecież pisząc: "jestescie
chyba masochistami" i motywując swoje stanowisko tym, że w komentarzach
atakowani są Żydzi, przyznaje Pani, iż Gazeta ma żydowską prowieniencję. A to
chyba pogląd nieuprawniony, choć w pewnych kręgach dość powszechny.
Nie mogę też zgodzić się z Panią kiedy przechodzi Pani "gładko" nad faktem, że
pan redaktor Brzuszkiewicz odgrywa role Katona podczas, gdy sam był prawomocnie
skazany za chuligństwo. Dla osoby napiętnującej publicznie innych ludzi to nie
jest bynajmniej "dawny grzeszek", łaskawa Pani. Ktoś, kto autorytatywnie ocenia
innych i wobec tysięcy czytelników "nagradza" i "karze" ludzi z imienia i
nazwiska, sam - jak żona Cezara - musi być poza wszelkimi podejrzeniami!
Dziennikarze bardzo często powołują się na to, że występują w imieniu tzw.
opinii publicznej, uzurpując sobie w ten sposób prawo do niepodważalnych ocen,
w tym również moralnych. Ja, otóż, droga Pani, jako część owej "opinii
publicznej", nie zgadzam się aby w moim imieniu ferował publicznie "wyroki"
chuligan. Obojetne czy upił się i niszczył cudze mienie wczoraj czy dawniej.
Zresztą wówczas również był dziennikarzem i również napiętnował publicznie
innych zaglądających do kieliszka.

[Gość: JERRY21]

Szanowny Panie
Trochę Pan przesadził.Tekst , który jest przedmiotem komentarzy jest
racze suchą relacją faktów i jako taki nie jest ferowaniem wyroku
przez dziennikarza.W tej sytuacji raczej nie można podnosić kwestii ,
które Pan wywołuje.
Istotniejsze jest co innego.Oto w zasadzie dyskutancji pomineli
kluczową sprawę postawy i decyzji prokurtora. A tylko o to tutaj
naprawdę chodzi!

[empi]

Czy widział ktoś tow. Dociek w tym wątku?.
Nie?. Napewno ukrył się w toalecie Kurii Biskupiej i szpieguje!.
pzdr.

UWAGA: Pijanica z SLD jeżdzi po ulicach i drogach

[Gość: STRAZ]

UWAGA: Pijanica z SLD jeżdzi po ulicach i drogach.
Wysłać pijanicę do Iraku i całe to towarzystwo z SLD, w tym z
lubelskiego SLD. Wysłać ich wszystkich (z SLD) do Iraku i
będzie w Polsce normalnie.

PIJANI POLITYKIERZY Z SLD RZĄCA NIEUDOLNIE POLSKĄ

[Gość: RED]

WSTYD I HAŃBA. NARODZIE OBUDŹ SIĘ, PRZEGNAJ Z POLSKI PIJAKÓW Z
SLD I ICH TOWARZYSZY Z SAMOOBRONY

SLD rozkłada i rozkrada Polskę - naszą Ojczyznę.

[Gość: Phil.]

Połózmy temu tamę, postawmy im szlaban.
Mówimy: towarzyszom z SLD (=PZPR) dziękujemy za nieudolne
rządy.
Dosyć tej partaniny i paplaniny. Polskę nie stac na
utrzymywanie nierobów i darmozjadów z SLD.

komuchy z SLD - czy ich nie obowiązuje prawo ?

[Gość: yuy]

Dlaczego ich się traktuje inaczej. Co na to towarzyszka
Sierakowska z Lublina (Motycza-tam buduje kolejny pałac)