Listy za odwołaniem prezesa MPK

[Gość: mikel]

a to dobre!!!!!
jestem jak najbardziej za restrukturyzacją MPK ale....
NIE W TAKI SPOSÓB W JAKI CHCE TEGO PREZES!!!!

dlaczego??
-przede wszystkim restrukturyzacja nie polega na tworzeniu nowych spółek (a
co za tym idzie nowych prezesów, zastępców itd... - kto nie wierzy - niech
spojrzy i dowie sie dokładnie jak działa spółka myjąca autobusy!!!!)
tworzenie takich spółek jest to legalny sposób na wyprowadzenie pieniędzy z
MPK (i to naprawdę baardzo dużych)
-niech zajmie się tym jakiś naprawdę dobry manager (jeżeli taki jest)

i na koniec - DO WSZYSTKICH LUBELSKICH DZIENNIKARZY!!!!!!!!

JA ROZUMIEM ŻE MACIE PRACĘ, KOLEGÓW I BOICIE SIĘ NARAŻAĆ PISZĄC PRAWDĘ !!!!
O CZYMKOLWIEK CO MOGŁO BY NARUSZYĆ "DOBRE KONTAKTY Z WŁADZĄ (niezależnie kto
nią jest) ALE DLACZEGO NIE POSTARACIE SIĘ PISAĆ PRAWDY O CZYMŚ CO NAPRAWDE
DZIEJE SIĘ TUTAJ!!!!
PRZECIEŻ STĄD JESTEŚCIE!!! - NIE OBCHODZI WAS TEN MAŁY SKRAWEK POLSKI -
WASZEJ I NASZEJ MAŁEJ OJCZYZNY - TO SĄ NASZE PROBLEMY I......
DOMAGAM SIĘ:
1/ RZETELNOŚCI
2/ UCZCIWOŚCI
3/ A PRZEDE WSZYSTKIM - KOŃCA TEJ REPUBLIKI KOLESIÓW!!!!
KONIEC Z TYM!!!!!!!!!!
JEŻELI SIĘ BOICIE

[Gość: LEON]

No no widze ze ruszyło pracowników tego bałwana ( ''wszyscy sie śnmieją bo
śmiech to zdrowie'' ). ilosz na bruk a rodzinom pracowników zabrać darmowe
przejzady - co to jest jakiś mikołaj ?? =( zresztą za moje pieniadze ) Teraz
tylko czekać jakie przekręty zacznął wyłazić po wypieprzeniu milosza...
Ale on ma to wszytko gdzieś bo szwagier załątwi mu robote moze teraz blizej
ratusza ? Ja mam propozycje gdzieś tam jest budowana szopka - może tam znajdzie
sie gorąca posadka ?


daje złotówke na taczke dla miłosza...

CIEMNIACY Z SLD KNUJĄ W WARSZAWIE

[Gość: Opera Wagnera lub]

Opera Wagnera lub czasopisma

Konfrontacja Bożeny Szumielewicz (z prawej) i Janiny Sokołowskiej

Bożena Szumielewicz przed komisją śledczą
ZOBACZ TAKŻE
• Masówki przeciw prawdzie (11-12-03, 01:00)
• Członkowie komisji śledczej bronią Bożeny Szumielewicz (07-12-03, 17:30)
• Kara dla Szumielewicz za komisję? (02-12-03, 02:00)
• Jak znikały rozbieżności (20-08-03, 09:00)
• Na gorącym uczynku (21-07-03, 02:00)
• Bożena Szumielewicz z RCL kontra Tomasz Łopacki, Janina Sokołowska i Iwona
Galińska - co kto powiedział w czasie konfrontacji (20-07-03, 21:37)
Agnieszka Kublik, aj 11-12-2003, ostatnia aktualizacja 10-12-2003 19:14

Szef kancelarii premiera odpowie dziś w Sejmie, za co szykanowana jest rządowa
legislatorka, która ujawniła matactwa przy ustawie o RTV. O tym , co powie,
uprzedził już swoich urzędników z RCL.

Legislator nr 1:

Wagner zwołał masówkę. Odbył się sąd nad Bożeną Szumielewicz i manifestacja
poparcia dla szefa RCL Aleksandra Proksy.

Było to we wtorek w samo południe w Rządowym Centrum Legislacji, gdzie pracuje
Szumielewicz.

Spotkanie z Wagnerem wywarło na jego uczestnikach jak najgorsze wrażenie.
Wagner i Proksa sprawę postawili jasno: sprawy Szumielewicz nie komentować,
nie udzielać jej poparcia. A w podtekście - nie wychylać się!

Legislator nr 2:

Wagner tłumaczył, że RCL padło ofiarą zorganizowanej nagonki, "wiadomo, kto za
tym stoi".

Legislator nr 3:

Powiedział, że Proksa ma jego pełne poparcie, że dobrze zrobił, zabierając
Szumielewicz nagrodę, że przecież "wszyscy wiedzą, że to Szumielewicz kłamała,
a nie Proksa".

Legislator nr 4:

Wagner instruował, jak docierać do stenogramów z posiedzeń rządu. Uwagę, że to
niezgodne z ustawą o ochronie informacji niejawnych, wyśmiał: "Przecież
jesteśmy jak jedna wielka rodzina i jego zgodę na zajrzenie do tych
stenogramów można sobie prosto załatwić".

Legislator nr 5:

W końcu Wagner podkreślił, że to właśnie jemu premier powierzył zadanie
udzielenia odpowiedzi marszałkowi Tomaszowi Nałęczowi, który pytał, dlaczego
Szumielewicz została teraz ukarana.

Kara dla Szumielewicz a trzy kłamstwa

Bożena Szumielewicz to prawniczka, która ujawniła przed komisją śledczą
matactwa wysokich urzędników przy ustawie o RTV. Po tych zeznaniach Proksa
skreślił ją z listy nagród kwartalnych. Nie chciał powiedzieć dlaczego.
Tłumaczy go za to szef Kancelarii Premiera Marek Wagner. Tłumaczy zawile, więc
by to zrozumieć, trzeba przypomnieć podstawowe fakty:

1. Półtora roku temu urzędnicy reprezentujący sekretarza KRRiT Włodzimierza
Czarzastego i wiceminister Aleksandrę Jakubowską zmienili rządowy projekt
ustawy o RTV już po przyjęciu go przez rząd. To przestępstwo. Kiedy sprawą
zainteresowały się media, minister Jakubowska wydała najpierw powiedziała, że
taka była wola rządu, a potem wydała komunikat, że do projektu zakradł
się "błąd techniczny".

To były pierwsze kłamstwa.

3. W 2003 r. Jakubowska powtórzyła to przed komisją śledczą i dodała, że "błąd
techniczny" popełnił pracownik Rządowego Centrum Legislacyjnego.

To było drugie kłamstwo.

4. Szef RCL min. Aleksander Proksa nie odważył się zaprzeczyć wersji min.
Jakubowskiej, zwłaszcza że powtarzał ją też premier. Proksa dodał, że za "błąd
techniczny" ukarał swego pracownika, czyli Bożenę Szumielewicz.


1 | 2 | następna strona »

[Gość: Misia]

Z tymi darmowymi biletami to się pochamuj oki? A jak nie to stań ze mną twarzą
w twarz oki? A teraz do tego kto napisał ze redukcja w mpk jest potrzebna Tak
uważasz? A razem z nią wchodzą w życie mniejsze pensje a większe wydatki.
Utrzymujesz rodzine? To pomyśl za nim coś napiszesz

Brudy i komedie (opery) w sld

[Gość: meer]

Opera Wagnera lub czasopisma




Konfrontacja Bożeny Szumielewicz (z prawej) i Janiny Sokołowskiej
Fot. Wojciech Surdziel / AG



Bożena Szumielewicz przed komisją śledczą
Fot. Krzysztof Miller / AG


ZOBACZ TAKŻE


• Masówki przeciw prawdzie (11-12-03, 01:00)
• Członkowie komisji śledczej bronią Bożeny Szumielewicz (07-12-03, 17:30)
• Kara dla Szumielewicz za komisję? (02-12-03, 02:00)
• Jak znikały rozbieżności (20-08-03, 09:00)
• Na gorącym uczynku (21-07-03, 02:00)
• Bożena Szumielewicz z RCL kontra Tomasz Łopacki, Janina Sokołowska i Iwona
Galińska - co kto powiedział w czasie konfrontacji (20-07-03, 21:37)







Agnieszka Kublik, aj 11-12-2003, ostatnia aktualizacja 10-12-2003 19:14

Szef kancelarii premiera odpowie dziś w Sejmie, za co szykanowana jest rządowa
legislatorka, która ujawniła matactwa przy ustawie o RTV. O tym , co powie,
uprzedził już swoich urzędników z RCL.

Legislator nr 1:

Wagner zwołał masówkę. Odbył się sąd nad Bożeną Szumielewicz i manifestacja
poparcia dla szefa RCL Aleksandra Proksy.

Było to we wtorek w samo południe w Rządowym Centrum Legislacji, gdzie pracuje
Szumielewicz.

Spotkanie z Wagnerem wywarło na jego uczestnikach jak najgorsze wrażenie.
Wagner i Proksa sprawę postawili jasno: sprawy Szumielewicz nie komentować,
nie udzielać jej poparcia. A w podtekście - nie wychylać się!

Legislator nr 2:

Wagner tłumaczył, że RCL padło ofiarą zorganizowanej nagonki, "wiadomo, kto za
tym stoi".

Legislator nr 3:

Powiedział, że Proksa ma jego pełne poparcie, że dobrze zrobił, zabierając
Szumielewicz nagrodę, że przecież "wszyscy wiedzą, że to Szumielewicz kłamała,
a nie Proksa".

Legislator nr 4:

Wagner instruował, jak docierać do stenogramów z posiedzeń rządu. Uwagę, że to
niezgodne z ustawą o ochronie informacji niejawnych, wyśmiał: "Przecież
jesteśmy jak jedna wielka rodzina i jego zgodę na zajrzenie do tych
stenogramów można sobie prosto załatwić".

Legislator nr 5:

W końcu Wagner podkreślił, że to właśnie jemu premier powierzył zadanie
udzielenia odpowiedzi marszałkowi Tomaszowi Nałęczowi, który pytał, dlaczego
Szumielewicz została teraz ukarana.

Kara dla Szumielewicz a trzy kłamstwa

Bożena Szumielewicz to prawniczka, która ujawniła przed komisją śledczą
matactwa wysokich urzędników przy ustawie o RTV. Po tych zeznaniach Proksa
skreślił ją z listy nagród kwartalnych. Nie chciał powiedzieć dlaczego.
Tłumaczy go za to szef Kancelarii Premiera Marek Wagner. Tłumaczy zawile, więc
by to zrozumieć, trzeba przypomnieć podstawowe fakty:

1. Półtora roku temu urzędnicy reprezentujący sekretarza KRRiT Włodzimierza
Czarzastego i wiceminister Aleksandrę Jakubowską zmienili rządowy projekt
ustawy o RTV już po przyjęciu go przez rząd. To przestępstwo. Kiedy sprawą
zainteresowały się media, minister Jakubowska wydała najpierw powiedziała, że
taka była wola rządu, a potem wydała komunikat, że do projektu zakradł
się "błąd techniczny".

To były pierwsze kłamstwa.

3. W 2003 r. Jakubowska powtórzyła to przed komisją śledczą i dodała, że "błąd
techniczny" popełnił pracownik Rządowego Centrum Legislacyjnego.

To było drugie kłamstwo.

4. Szef RCL min. Aleksander Proksa nie odważył się zaprzeczyć wersji min.
Jakubowskiej, zwłaszcza że powtarzał ją też premier. Proksa dodał, że za "błąd
techniczny" ukarał swego pracownika, czyli Bożenę Szumielewicz.


1 | 2 | następna strona »

[4gwiazdki]

www.dziennikwschodni.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20031211/LUBLIN/31210033

www.kurier.lublin.pl/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=8229

Wreszcie koś zmądrzał,chociaż dopatruję się tutaj rozgrywek personalnych szefa
związkowców,przywróconego do pracy.
Ale lepszy taki związkowiec niż sam nieudany prezes

Intelektualiści Z SLD I SSAMOOBRONY (CZYLI Z PZPR)

[Gość: PR01]

Intelektualiści

MACIEJ RYBIŃSKI

Zawsze mi się wydawało, że przewodniczącemu Klubu Parlamentarnego SLD
intelektualnie najbliżej jest do przywódcy Samoobrony Andrzeja Leppera. Teraz
profesor Jaskiernia sam potwierdził to wrażenie, stwierdzając, że kandydatura
Leppera na członka sejmowej komisji śledczej wzbogaci tę komisję
intelektualnie. Pysznie. To miło pomyśleć, że ważne miejsce w polityce
polskiej zajmują dwaj tędzy intelektualiści i że na dodatek, nie bacząc na
różnice w przynależności partyjnej, jeden popiera drugiego. Przyszłość Polski
zbudowana na sojuszu intelektualnym Jaskierni z Lepperem rysuje mi się
świetlanie.

Andrzej Lepper, wykorzystując swoje nieprzeciętne zdolności intelektualne, od
razu ogłosił, że wie, kto stoi za aferą Rywina. Kwaśniewski z Michnikiem.
Najpierw Kwaśniewski posłał Rywina do Michnika, a potem Michnik go
Kwaśniewskiemu odesłał. Niewątpliwie tą deklaracją Lepper chciał zrobić
przyjemność Jaskierni i zrewanżować mu się za wsparcie intelektualne.

Jestem jednak pewny, że celem Leppera w komisji wcale nie będzie udowodnienie
winy Kwaśniewskiego z Michnikiem. Byłoby to zbyt prostackie i za mało
intelektualne. Lepper szykuje się do przeprowadzenia dowodu, iż wszystkiemu
winien jest Balcerowicz, który musi oczywiście odejść.

I w tym zbożnym dziele intelektualista Lepper może liczyć na intelektualną
podpórkę intelektualisty Jaskierni.

Chyba że ktoś w międzyczasie pójdzie po zwykły rozum do głowy i odeśle obu
intelektualistów tam, gdzie jest ich miejsce. Jednego na bocznicę kolejową, a
drugiego do salonu gry. -

TRZECI OBIEG TOWARZYSZY Z PZPR I SLD

[Gość: BEAUTEFULL]

Szefowie Polskiej Agencji Prasowej w PRL pilnowali, by nawet w biuletynach dla
wybranych nic "nie po linii" się nie pojawiło
Trzeci obieg towarzyszy




Biuletyn Specjalny wydawany był każdego dnia po południu i wieczorem w
nakładzie kilkuset sztuk. Otrzymywali go wysocy funkcjonariusze partyjni i
państwowi. Był cenzurowany przez samego prezesa Polskiej Agencji Prasowej

FOT. JAKUB OSTAŁOWSKI

JERZY MORAWSKI

Osobom młodym, mającym nieskrępowany dostęp do Internetu, telewizji
satelitarnej i wolnej prasy trudno zrozumieć, czym było jeszcze dwanaście lat
temu zdobycie prawdziwej informacji ze świata i kraju. Dostęp do niej mieli
tylko wybrani - 350 osób z nomenklatury partyjnej.

Przez knebel cenzury, sieć zagłuszarek zachodnich audycji i czujność
odpowiedzialnych towarzyszy redaktorów przedostawał się strzępek wiedzy o tym,
co działo się wokół. Najwyższym przywilejem było obdarzonych kilku towarzyszy
ze szczytu PZPR - w zalakowanych kopertach otrzymywali tajne informacje MSW
oraz tzw. białe kartki.

Na niektórych dokumentach objętych klauzulą najwyższej tajności widniał
napis: "po przeczytaniu zniszczyć". Karny sekretarz KC po lekturze informacji
z taką adnotacją wkładał trefny już papier do niszczarki (była niezbędnym
meblem w jego gabinecie). Inne, ponumerowane egzemplarze, miały napis: "po
przeczytaniu odesłać do MSW".

Komitet Centralny PPR, a później PZPR wytwarzał tony poufnych informacji (w
latach 80. towarzysze z przekąsem nazywali je trzecim obiegiem), które
lądowały na biurkach sekretarzy KC i członków Biura Politycznego. Jak twierdzą
historycy, były to zestawy informacji o różnej wartości i dyskusyjnej -
delikatnie mówiąc - wiarygodności. Władysław Gomułka wierzył jednak święcie w
meldunki od aparatu partii. Z powodu ich lektury m.in. stracił kontakt z
rzeczywistością, co stało się jedną z przyczyn jego upadku.

Potop partyjnych informacji

Od 1980 r. nastąpił potop informacji wewnątrzpartyjnych. Do biuletynów
oznakowanych liczbami rzymskimi I, II, III, IV i V, przeznaczonych dla
ścisłego kierownictwa partii, dołączano wiadomości o aktualnej sytuacji w
kraju (do godz. 14), w województwach, w zakładach pracy, o strajkach i
protestach. Pod koniec lat 80. włączono do biuletynu informację o sytuacji
społeczno-politycznej. Tendencja była taka: im bliżej końca PRL, tym partia
wytwarzała więcej makulatury określanej jako informacja.

W Wydziale Organizacyjnym KC istniał sektor informacji wewnątrzpartyjnej. Do
niego każdego dnia spływały z komitetów wojewódzkich, zakładowych, miejskich i
gminnych wieści o tym, co dzieje się w kraju. Tak rodziła się informacja w
wersji I dla 208 najważniejszych komitetów zakładowych partii i aktywu. Wersja
II dotyczyła sytuacji na drugiej zmianie w zakładach pracy - strajków i
przestojów. Następna, III, była przeznaczona dla członków BP, sekretarzy KC i
kierowników wydziałów KC. Wersja IV powstawała na podstawie meldunków
telefonicznych i wypisów z teleksów. Istniały jeszcze opracowania specjalne o
symbolach "S", "SI" i "C", a dotyczyły "Solidarności", "Solidarności" Rolników
Indywidualnych i Kościoła.

Trudno powiedzieć, czy ktoś w tym szumie informacji wyławiał rzeczy istotne.
Zapewne adresaci czytali te biuletyny wyrywkowo i pobieżnie. Wypadkową jednak
partyjnych wieści z kraju były podejmowane decyzje w najwyższym partyjnym
gremium. A były one, co tu ukrywać, niezrozumiałe dla społeczeństwa, błędne i
bulwersujące.

Na ile więc rzeka informacji partyjnej, która napływała kanałami partyjnymi do
KC, była tam obrabiana i preparowana, przed przekazaniem na biurka
najważniejszych sekretarzy? Aleksandra Chmiel, która przez kilka lat
badała "informacje" wytworzone przez KC w dokumentach KC zgromadzonych w
Archiwum Akt Nowych (Teki Archiwalne, tom 2, 1997), stwierdziła, że tylko
partyjne meldunki codzienne z lat 1950 - 1956 były w miarę obiektywne. Działo
się tak dlatego, że ich nie redagowano. Później zabrali się za informacje
propagandyści partyjni, którzy poddawali je wszechstronnej obróbce. Okazuje
się, że meldunki z lat stalinowskich zawierały "pogłoski" i "plotki". Znaleźć
w nich można otwartą krytykę decyzji władz, na przykład o kolektywizacji czy
wymianie pieniędzy, zaopatrzeniu w artykuły spożywcze czy traktowaniu
Kościoła. Ze względów poznawczych historyk Aleksandra Chmiel uznała je za
najciekawsze ze wszystkich partyjnych wydawnictw o charakterze informacyjnym.

Białe kartki

Tajnym biuletynem, przeznaczonym dla ścisłego kierownictwa partii i państwa,
była, opatrzona kolejnymi numerami adresatów, przygotowywana przez Polską
Agencję Prasową w nakładzie ok. 300 egzemplarzy, informacja z zagranicy
zwana "białymi kartkami" albo "jedynką". "Białe kartki" z numerem 1 trafiały
do I sekretarza KC PZPR.

- Przygotowywałem relacje, co agencje światowe, nawet mongolska i kubańska
pisały o Polsce. Musiały być gotowe do godz. 13. Niekiedy szef prosił mnie,
abym zrobił drugie wydanie "białych kartek". Tak działo się w okresach, gdy
jedno wydarzenie goniło drugie - wspomina dziennikarz, który zajmował się
redagowaniem "kartek".

Anonimowy dziennikarz rozpoczął pracę przy "białych kartkach" w sierpniu 1980
r. po powrocie z placówki zagranicznej. Przez kilka dni przygotowywał po
cztery stronniczki banalnych tekścików. Ale wkrótce ruszyła sierpniowa lawina.
Wtedy zaczynał pracę w PAP o siódmej i kończył wieczorem.

W "białych kartkach" umieszczano też informacje o bratnich krajach: o
skandalach, aferach, działalności dysydenckiej. Na przykład dokładne relacje o
zamachu na papieża wraz z wątkiem bułgarskim. Jedna z gazet amerykańskich
zamieściła o ekipie Wojciecha Jaruzelskiego, wprowadzającej stan wojenny,
artykuł pt. "Bunch of loosy bums", co przetłumaczono w PAP jako "Banda
wszawych gnojków". Fragmenty tekstu z tytułem zamieszczono w "białych
kartkach". Władze zażądały pełnego tekstu w oryginale. Wkrótce rząd PRL
zgłosił protest przeciwko artykułowi do władz USA. Odpowiedziały one, że nie
czują się adresatem protestu, gdyż w USA prasa jest wolna.

"Białe kartki" omijały cenzurę na Mysiej. Cenzurowali je szefowie PAP. -
Wyłapywałem "śmierdzącą" informację o Polsce w depeszach. Pokazywałem szefowi.
On ją zabierał i już jej nie widziałem. Albo prosił, aby zrobić tłumaczenie w
jednym egzemplarzu. Wykonywałem to i więcej do tekstu nie wracałem - opowiada
dziennikarz.

Pojawił się w prasie zagranicznej nieprzyjemny artykuł o Mieczysławie F.
Rakowskim, gdy był I sekretarzem KC PZPR. Dziennikarz spytał szefa, co z tym
zrobić. Przepisać i w jednym egzemplarzu przesłać do KC. Tekst wrócił i trafił
do "białych kartek". - Sam zainteresowany przeczytał i zdecydował, że
publikacja ma znaleźć się w "kartkach" - mówi dziennikarz.

Były okresy, gdy na "białe kartki" był większy popyt. - Na przykład przed
przełomowymi posiedzeniami KC, przed plenami, kiedy wiadomo było, że będą
zmiany kadrowe - dodaje autor "białych kartek". - Towarzysze partyjni
informowali anonimowo korespondentów zagranicznych, co stanie się na plenum.
Prowadzili grę przeciwko innym. Najbardziej wpływowym dziennikarzem był
Bernard Margueritte, korespondent "Le Figaro". Na łamach dziennika publikował
teksty nadane przez osoby wysoko postawione w partii. Był najbliższy prawdy o
tym, co stanie się w PZPR. Zamieszczaliśmy tłumaczenia jego tekstów w "białych
kartkach", bo towarzysze uważali je za miarodajne. Czekali na nie. Dowiadywali
się z nich, kogo mają odwołać z Biura Politycznego, a kto pójdzie do góry.

W "białych kartkach" nie było żadnych rewelacji. Tylko informacje prasowe,
jakie pojawiają się w świecie bez cenzury oraz komentarze o Polsce z bratnich
demoludów. "Kartki" istniały, bo wgląd do nich był przywilejem. Znalezienie
się w rozdzielniku wyznaczało miejsce w aparacie władzy. Dygnitarze godni
największego wtajemniczenia -

INTELEKTUALISTA Z SLD I SAMOOBRONY (CZYLI Z PZPR)

[Gość: RP]

Intelektualiści

MACIEJ RYBIŃSKI

Zawsze mi się wydawało, że przewodniczącemu Klubu Parlamentarnego SLD
intelektualnie najbliżej jest do przywódcy Samoobrony Andrzeja Leppera. Teraz
profesor Jaskiernia sam potwierdził to wrażenie, stwierdzając, że kandydatura
Leppera na członka sejmowej komisji śledczej wzbogaci tę komisję
intelektualnie. Pysznie. To miło pomyśleć, że ważne miejsce w polityce
polskiej zajmują dwaj tędzy intelektualiści i że na dodatek, nie bacząc na
różnice w przynależności partyjnej, jeden popiera drugiego. Przyszłość Polski
zbudowana na sojuszu intelektualnym Jaskierni z Lepperem rysuje mi się
świetlanie.

Andrzej Lepper, wykorzystując swoje nieprzeciętne zdolności intelektualne, od
razu ogłosił, że wie, kto stoi za aferą Rywina. Kwaśniewski z Michnikiem.
Najpierw Kwaśniewski posłał Rywina do Michnika, a potem Michnik go
Kwaśniewskiemu odesłał. Niewątpliwie tą deklaracją Lepper chciał zrobić
przyjemność Jaskierni i zrewanżować mu się za wsparcie intelektualne.

Jestem jednak pewny, że celem Leppera w komisji wcale nie będzie udowodnienie
winy Kwaśniewskiego z Michnikiem. Byłoby to zbyt prostackie i za mało
intelektualne. Lepper szykuje się do przeprowadzenia dowodu, iż wszystkiemu
winien jest Balcerowicz, który musi oczywiście odejść.

I w tym zbożnym dziele intelektualista Lepper może liczyć na intelektualną
podpórkę intelektualisty Jaskierni.

Chyba że ktoś w międzyczasie pójdzie po zwykły rozum do głowy i odeśle obu
intelektualistów tam, gdzie jest ich miejsce. Jednego na bocznicę kolejową, a
drugiego do salonu gry. -

[Gość: ZBULWERSOWANY]

DO jasnej CHOLE^* CZY TAK CIĘŻKO COŚ SAMEMU NAPISAĆ CZY JAKIS PAJAC MUSI
CODZINNIE WKLEAĆ ARTUKÓŁY W DODATKU JESZCZE Z SUPEREKSPRESA>>>

POLECAM 152 I NA KOŃCOWY ( PODRODZE PROSZE ZABRAĆ JEDNEGO PANA Z AL KRAŚNICKIEJ 25 )

[Gość: Boss]

W końcu niech go wypierdolą!!!!!!!!!!!!!!
Mechanicy i kierowcy my pasażerowie jesteśmy z wami, nie dajcie mu się wykręcić
Ja też daję złotówkę na taczke dla tego idioty miłosza!!!!!Teraz już nic mu nie
pomoże nawet szfagier pruszkon.

[Gość: wojak]

Wkoncu moze bydlaka odwolaja. Ja tez sie solidaryzuje za wywiezieniem miLOSZA
NA TACZCE.

[Gość: PROM]

To jest was w sumie trzech i każdy daje aż po złotówce!!!. To, o ile potrafię
liczyć, daje w sumie aż całe 3 złote. Fura pieniędzy!!! Lublin - moje rodzinne
miasto zawsze było znane z niezwykłej ofiarności...

Kilka tygodni temu wyrażałem na forum GW swoją opinię na temat atmosfery
histerycznej inkwizycji krążącej wokół Miłosza. I nie pomyliłem się, nie
zawiedliście mnie drodzy krajanie!!! Jak w te pędy (wiecie, co to znaczy)
wszyscy, co ich nie mogło zabraknąć przy ostatniej wieczerzy, zabrali się
ogryzać dymiące jeszcze kości prezesa. Jaka to przyjemność - taka danina
darmowej krwi!!! A za co? A za wszystko, za brak sieciówek, za przesrane życie
bez wielkich perspektyw w tym mieście, za zwykłą codzienność i za strach przed
jutrem.

Staram się śledzić na bieżąco sprawy mojego rodzinnego miasta i ogarnia mnie
czasami żenada, czy mogę się jeszcze z nim utożsamiać? Z jego problemami i
stereotypami gnieżdżącymi się w umysłach jego mieszkańców. Ile nienawiści, ile
zwyczajnej w tym mieście żądzy krwi...

Właściwie brak na tym forum wypowiedzi odnoszących się merytorycznie i bez
emocji do kwestii strategii działania MPK w kontekście aktualnej sytuacji
finansowej oraz toczącej się gry rynkowej o pasażerów. A gdy brakuje rozumu,
pozostają najczęściej epitety i demagogia, toczone bez umiaru ku uciesze
gawiedzi, a pożytkowi nielicznych. Nielicznych, ale mocarnych - takich akurat
na wymiar lubelski.

Gdy psy się gryzą, zawsze korzysta na tym sęp. To znana prawda, ale nie w
Lublinie. Przypadek zrządził oczywiście, że "niepokoje" w MPK nastąpiły w kilka
dni po przywróceniu do pracy "drogiego przewodniczącego". To oczywiste,
albowiem Lublinem zawsze od dawien dawna rządziły przypadki.

Zupełnie "przypadkowo" nastąpiła niezwykła, jak na warunki lubelskie -
konsolidacja treści toczonych przez trzy lubelskie dzienniki. Zupełny
przypadek - zaiste. Tylko bodajże jedna gazeta "miała odwagę" dłużej
porozmawiać z prezesem MPK i zapoznać czytelników z jego stanowiskiem oraz jego
racjami.

Cóż drodzy krajanie - źle się bawicie. Przykre jest, że nie znalazł się na
forum ani jeden głos rozsądku, który powstrzymałby gawiedź przed słownymi
ekscesami podgrzewającymi tą atmosferę linczu. Ale znając to miasto, tak prawdę
mówiąc, nie liczyłem na takie bohaterskie poświęcenie. "Wedle stawu grobla" -
prawda?

Jeszcze bardziej przykre, że na tej całej hucpie stracą najwięcej sami
PRACOWNICY MPK, będący przedmiotem obecnej manipulacji. Nie dzisiaj, to za pół
roku lub za rok. To wyrok odwleczony w czasie, kiedy nie będzie już możliwości
niczego restrukturyzować, gdyż długi przedsiębiorstwa urosną do rozmiarów
właściwych wyłącznie dla SYNDYKA masy upadłościowej.

Bawcie się dobrze lublinianie, jeszcze trochę do poranka...

Pozdrowienia z innego miasta