Bunt w SP nr 41 - rodzice zabierają dzieci

[Gość: szekesfeherwar]

z całości - pewnie trochę przejaskrawionej, rysuje się obraz zburaczałych
rodziców Adasia, nie umiejących sobie poradzić z ciężarem własnego wybujałego
ego oraz wychowaniem swego potomka.
Druga sprawa to tragiczny kierunek reform w polskiej edukacji, ciągłe obniżanie
poziomu nauczania aby sztucznie podciagnąć statystyki. Nistety nie każdy nadaje
by kończyć szkołę średnią, że o studiach wyższych nie wspomnę. nie chodzi tyklo
o uniejętnośc wtłoczenia wiedzy w szare komóreczki. Edukacja to praca nad sobą,
ciągła socjalizacja, kultura współżycia społecznego.
Wracając do Adasia, jak tak dalej pójdzie to rodzice za klikadziesiąt lat
skończą pewnie w opiece społecznej, bo synek będzie miał inne ciekawsze zajęcia
niż pielęgnacja zchorowanych starców.

[titta]

Jesli dziecko jest w stanie udezyc starsza osobe - nauczyciela - to kogo to
wina jak nie rodzicow? Pewnie sami nie maja czasu, a aniolek wzorcow
postepowania uczy sie z telewizji. Tak jak jestem przeciwna wszelkiej przemocy
i klapsa, to dziecko powinno po prostu solidnie oberwac (od nastepnej
nauczycielki na ktora podniesie reke i ktorej nie poslucha). Mysle, ze problem
by sie skonczyl...

rodzice W Y C H O W U J Ą, szkoła tylko uczy

[Gość: asdf]

W pierszej kolejnosci powinni poslac do psychologa ojca bo cos mu sie pokrecilo
w glowie. Zwlaszcza to stwierdzenie, ze "nie zwykłem uciekać przed
przeciwnościami" - po prostu rewelacja.

[Gość: mysz]

Zgodnie z Kodeksem Cywilnym za szkody wyrządzone przez dziecko do lat 13
odpowiadają rodzice. Radzę złożyć pozew zbiorowy ( pobite dzieci,
nauczyciele..)z powództwa cywilnego przeciwko ojcu Adama. Każdą krzywdę
wyrządzoną przez Adama należy wycenić w złotówkach.W sumie zbierze się duża
kwota odszkodowania, które należy wyegzekwować od tatusia. Może wśród rodziców
lub dziadków jest jakiś prawnik?. Życzę wygranej w sądzie.

Gdzie rodzice????

[Gość: Magda]

Najłatwiej zwalić winę na szkołę i nauczycieli. A gdzie są rodzice, co zrobili
do tej pory? Nie widzą co się dzieje z ich synem czy nie chcą widzieć??????????

Jaki ojciec taki syn....

[Gość: rut]

zaloze sie ze jak tatus był mały to tez prał nauczycielki...jestem ciekaw czy
bije tez swoją zone? gdzie wogule jest matka? na muj gust wychowują jakiegos
bandyte, jesli sobie nieradzą odebrać im dziecko, bo go szkoda.

[Gość: bozena-ww]

Uważam, że w domu Adama dzieje się źle i źle, że rodzice / czy raczej rodzic -
cytowny jest tylko ojciec/ nie dostrzegają problemu.
A może dostrzegają i coś robią, ale nie będą o tym mówić, bo wtedy mielibyśmy
artykuł na temat tego co chcą utrzymać w tajemnicy.
Trzymam kciuki za dziecko, rodziców, bitych kolegów, zmęczonych nauczycieli i
prawdopodobnie nie do końca radzącą sobie z sytuacja panią psycholog szkolną.
A rodziców dziecka - jeśli nic nie zaczęli jeszcze robić zachęcam do wejścia na
długą, ale przynoszącą ulgę, drogę szukania pomocy.
Pozdrawiam
Bożena.

[duszka2]

Skąd ja to znam...za bezpieczeństwo dzieci w szkole odpowiada szkoła -
oczywiscie, ale to rodzice odpowiadają za swoje dziecko!!!! Odpowiadają za to co
zrobi innym i za jego zachowanie. Miałam taki przypadek w szkole mojego syna, w
klasie jest uczeń z podobnymi choć mniejszymi problemami. Po kolejnym pobiciu
powiedziałam matce, że jeśli nic z tym nie zrobi pójde do lekarza na obdukcję i
będzie sprawa w sadzie...Postawilismy innych rodziców, wychowawcę i dyrekcję w
pionie!!! Wadą naszą rodziców jest to, że przymykamy oczy na przemoc w szkole,
mówiąc, że chłopcy zawsze się czubią. Jasne co innego sie posprzeczać a co
innego bić tak, że jest to niebezpieczne.Szkoły powinny płacic kary, wysokie ze
swojego oc za takie niedbalstwo i brak jakichkolwiek kroków a rodzice powinni
być pociagani do odpowiedzialności jeśli złe zachowanie dzieci jest nagminne. Ja
rozumiem powszechny brak czasu czy biedę, ale dlaczego moje dziecko ma ponosic
tego konsekwencje? Nie wystarczy, że ponosza je dzieci takich rodziców?

[Gość: redak]

jakies lewe te dzieci - nie moglby mu ktos mu dupsko sprać? to by ciecia
oduczyło skutecznie. to jedyny sposob na takich delikwentow - musza poczuć
szacunek. jak bylem dzieckiem to tez mialem takiego nemesis - przestal dopiero
jak oberwal ode mnie

[Gość: alicia]

Jak dzieciak ma takiego walnietego tatusia to trudno żeby sam był normalny.
Co nie zmienia faktu ze najpierw szczeniak powinien dostac raz a porzadnie a
potem tatuś tez raz a dobrze. Ten ostatni powinien to zrozumiec bo
przeciez "uderzenie to nie pobicie".
A swoją droga niektórzy rodzice naprawdę wychowują od pierwszych chwil
nieprzystosowanych do życia z innymi egoistow i łobuzów.
Nie dalej jak dwa dni temu byłam świadkiem jak naburmuszony 3-4 latek siedział
w takim drwnianym samochodziku w Mc Donaldzie i spychał, bił dzieci które
próbowały tez się tam bawić, bo jak twierdzi "to jego samochód". Jak zepchnął z
podestu mojego znacznie młodszego syna powiedziałam szczeniakowi ze to nie jest
jego samochod tylko wszystkich dzieci co tu przychodza i ze jak jeszcze raz
dotkie mojego syna albo inne dziecko to wywlokę go z tego samochodu i powiem
hostessie zeby wiecej go tu nie wpuszczała. Szczeniak naburmuszył sie jak dynia
ale...tylko łypał oczami jak mój syn sie bawił w tym samochodzie. A tatuś i
mamunia? Siedzieli obok opychając się frytkami a tatunio jeszcze z tymi
frytkami przylatywał do syneczka i wpychał mu do buzi. A padałam z wrażenia jak
powiedział:" I co Krzysiu fajnie sie bawisz?". I wiecie co? widziałam doskonale
jak mamunia udaje ze nie widzi co bachor wyprawia. Teraz nawet załuje ze
jeszcze nie powiedziałam tatusiowi pare słow - chociaz z drugiej strony taki
bufon i tak nic nie zrozumie. A Krzysio za 6 lat wyrośnie na takiego Adasia...

[Gość: Hip]

No. Najłatwiej takiemu tatusiowi powiedzieć, że wszyscy są winni tylko nie on.
Dobry chłopak był i mało pił.

[Gość: ADA]

TO DZIECK MA ZŁĄ SYTUACJĘ RODZINNĄ, NIKT NA NIEGO NIE ZWRACA UWAGI I DLATEGO W
TEN SPOSÓB ON CHCE ABY KTOKOLWIEK GO ZAUWAŻAŁ. PROSZĄ POMÓŻCIE MU A NIE GO
ODPYCHAJCIE BO TAK NAJPROŚCIEJ.

[Gość: l-ka]

to było pewnie to słynne ostatnio wychowanie bezstresowe... No i dzieciak
stresu nie ma...

[Gość: Olo]

Wytoczyć zbiorowy proces cywilny. Za czyny dzieci odpowidaja rodzice...

[Gość: Majka]

Żal mi tego chłopca i jego rodziny.

[Gość: pedagog]

Indywidualne lekcje?co to za pomysł to nie rozwiąrze problemu!!!!!!!!!Zfgadzam
się z tą opinią:
- "Izolacja chłopca jest dobra dla wszystkich, tylko nie dla Adama - uważa
prof. Bogusław Śliwerski, pedagog z Uniwersytetu Łódzkiego. - Z pewnością nie
pomoże mu się uspołecznić, wywoła natomiast poczucie krzywdy i wzmocni agresję."
To nie jest rozwiązanie.

[Gość: PEK Cołton]

Kiedys w Poznaniu w latach 70-tych też chodzilem do klasy z takim uczniem.
Pewnego dnia zebraliśmy się po lekcjach i dalismy mu po gębie. Ścigalismy go po
calym mieście, ale dostał i to porządnie. Temu adamowi proponuję zrobic to
samo. A co do nauczycieli. Nie ma prawa, że można bić nauczycieli, ale na
miejscu tych nauczycieli, pieknie bym oddal temu uczniowi po prostu w mordę.

[Gość: JZD]

"Nasze dzieci nie będą chodzić do szkoły aż do wakacji, a we wrześniu
przeniesiemy je do innych podstawówek - zapowiadają matki dziesięciolatków."
Takie argumenty na kim robią teraz wrażenie?Cienkie Bolki w czasach PRL dawały
dziesięciokrotne podwyżki warchołom,ale praca policji podobnie jak milicji jest
niezadowalająca.W Warszawie ofiara pchnięcia nożem nie ma pieniędzy na ratowanie
życia przez bogatych krwiopijców.Nie ma miejsca w Polsce dla gróźb i bojówek
otwartych morderców,czasem słabo zwalczanych,a w wypoiwedziach popieranych przez
kryminalistów.Nadeszły czasy faktów dokonanych i twoje poglądy,cienki Bolku nic
mnie nigdy już nie obchodzą.

[Gość: Bella]

No tak, najpierw spłodzili bachora następnie przestali się nim interesować.
Należy zbadać ich wzajemne relacje, stosunek do bliźnich oraz do własnego
dzieciaka. Najłatwiej jest zrzucić całą odpowiedzialność na szkołę, której
zadaniem jest nauczanie oraz uświadamianie społeczne a nie wychowywanie cudzych
dzieci.

[Gość: kredziolek]

Dyrektorka chyba też opuści szkołę, ponieważ nie miała prawa udostepniać nikomu
oceny psychologa.Jest to zabronione prawem!Ojciec tego chlopca ma duże kłopoty
ze sobą i niestety cała rodzina na tym cierpi.Szkoda, że nikt nie podjął
radykalniejszych kroków.

Też taki byłem...

[Gość: Weteran]

Nie sądzę żeby dzieciak "cierpiał", jak to ujmują nauczyciele. Dokuczanie może
być, przyjemne, zwłaszcza silniejszemu przeciwnikowi. Daje poczucie siły,
wyższości. To jest w każdym z nas, ludzie są dobrzy tak długo, jak długo
uważają, że im się to opłaca. Ojciec mnie dużo bił, uczniowie
organizowali "Task Force" żeby mi przywalić. Jak widać nie nauczyło mnie to
pokory, przeciwnie! Nauczyło mnie to wytrwałości w dążeniu do zemsty,
bezkompromisowej nienawiści i pogardy dla wszelkich możliwych autorytetów,
wreszcie wyrachowania i cynizmu. Na początku dokuczanie było dla mnie czymś w
rodzaju krucjaty - wymierzaniem sprawiedliwości wrogom. Z czasem walka z ludźmi
zaczęła być przyjemna. Walka nadawała mojemu życiu sens. Jak któregoś dnia
przestałem mieć wrogów (efekt uboczny fascynacji dokuczaniem za pomocą
wyśmiewania z domieszką wyrachowania), to przez pewien czas nie widziałem sensu
w swoim życiu. Nienawiść może być przyjemna. Jeśli koleś nie znajdzie
opłacalnego powodu do nie dokuczania to nie przestanie. Ale to inni cierpią.
Ten gośc ma niezły ubaw - tyle wrogów, a on im gra na nosie, sama rozkosz.
Chyba dopiero dziewczyny mogą coś zmienić - to już niebawem.
"Only love can kill the demon" - Mickey Knox, "Natural born killers".

ADHD?

[Gość: luks]

[Gość: titta]

Apsolutnie -ADHD nie jest dzialaniem z premedytacja (a problemem w panowaniu
nad soba). Premedytacja moze byc wtorna. Ale nie musi...
Nie wszystkie przypdki agresji, ruchliwosci itp. to ADHD ! Np. dziecko
maltretowane, zaniedbane emocjonalnie moze sie zachowywac podobnie. Rowniez
takie, ktoremu nikt nigdy zadnych granic nie wyznaczyl.

[Gość: Weteran]

Nie, zresztą w I klasie podstawówki miałem nawet wzorowy. Jeśli rodzice
traktuja cię jak szmatę, to trudno im odpłacić czym innym. Ponadto, jesli
ojciec każe się nie bić, a bije np. matkę, jeśli nauczycielka każe nie
ubliżać, a sama ubliża, to o czym to świadczy? Że zasady służą egoistycznym
celom osób je egzekfującym. A więc nie muszą mnie obchodzić. Na tym polega
moralność, że pewne osoby chcą, żeby inni postępowali według ich
własnego "widzi mi się". To tylko pretekst to mówienia innym, co mają robić.
Nikt święty nie jest.

Czy ktoś z forumowiczów ma dziecko z ADHD? Chyba

[Gość: dosia]

nie. Ja mam od 17 lat, a od dwóch jako taki spokój.
Czy ktoś próbował dostać się do psychologa w Polsce z dzieckiem starszym niż 7-
dmio letnie? Więc co wy wiecie o tej ścieżce? O wiecznych próbach poradzenia
sobie z ADHD u stada psychologów, potem psychiatrów. Czy ktoś próbował chociaż
z was mądrale dostac się do jedynej przychodni przyszpitalnej w Warszawie do
prof.Wolańczyka? Jak masz kupę kasy, to wszędzie zawsze i otwartymi rękami, ale
na NFZ nie liczcie. Przeszłam tą drogę od punktu A do punktu B, a i tak szkoła
zamiast mi pomóc, wiedząc o moich i męża staraniach nad zapanowaniem nad synem
i walce z chorobą uważała, tu cytat: te zachowania patologiczne są wynikiem
zachowań rodziców. I teraz spróbujcie udowodnić przemądrzałaj pańci w szkole,
ze robicie wszystko co w waszej mocy i co w mocy medycyny, żeby było lepiej,
żeby problem rozwiązać. A na koniec na pocieszenie dla tych rodziców, którzy
mają ten problem i chcą coś zrobić. Na szczęście Z TEGO SIĘ WYRASTA. Pozdrawiam
i życzę dużo, dużo siły i wytrwałości, bo na pewno będzie potrzebna.

Terapia w Polsce to fikcja

[Gość: anka]

ja tam wiem co moze przezywac rodzic szukajacy pomocy i jak szybko moze sie
zniechecic, bo wszyscy szukaja winy w tobie i domu.A co jak to nie jest
problem a dziecko mam np:uszkodzenia pourozowe w mozgu( bo przewrocilo sie w
dziecinstwie i uszkodzilo czolowy plat mozgu????)I nikt tego nie laczy z
agresja, zaburzeniami osobowosci tylko robi z rodzicow potwory. Cwaniaki
sieciowe co wy wiecie.

do Ani

[Gość: dosia]

a wiesz, że właśnie mi uświadomiłaś, że największe problemy zaczęły się po
upadku z roweru. Mój syn miał wtedy 7 lat i właściwie najechał na bok
samochodu, spadł z roweru i uderzył głową w krawężnik. Pojechaliśmy do szpitala
na Wołoską i tam owszem zrobili prześwietlenie, ale podobno nic się nie stało.
Po jakims czasie mój syn przestał kontrolować pewne oruchy związane z
wydalaniem. Najpierw podejrzewali, że jest wykorzystywany więc przeszedł kilka
wizyt u lekarzy różnej maści co dla chłopca było bardzo upokarzające, zaczęły
się problemy wychowawcze. Nie mogliśmy sobie z nim poradzić. Jak już sama wiesz
jak to jest odsyłali nas od przychodni do przychodni. W końcu to my jako
rodzice wystapiliśmy do sądu rodzinnego z prośbą o spowodowanie, żeby nasza
kochana służba zdrowia w końcu zainteresowała sie naszym dzieckiem. Dopiero
poprzez sąd udało nam się dostać do specjalisty. I co okazało się, że można. I
tu dopiero jest najzabawniejsze. Okazało się, że chodzi o zwykłe niewielkie
niedotlenienie mózgu powypadkowe. Udało nam się przezwyciężyć skutki fizyczne,
na psychiczne niestety trzeba było jeszcze chwilę poczekać. Uf. Cieszę się, że
mam to za sobą. To co napisałam jest tylko skrótem i dużo rzeczy wydarzyło po
drodze. A tym "znawca", którzy piszą te wszystkie brednie ma nadzieję, że nie
przydarzy się taka historia. Pozdrawiam

Do Dosi

[Gość: Ania]

Na mojego syna gdy mial 3 latak skoczyl wilczur sasiadki, maly stal przy mnie
a wilczur skoczyl na jego plecy a dziecko upadlo z lomotem na chodnik.Guza
na czole mialo jak druga glowa - nie mial wstrzasu mozgu ,ale po latach
okazalo sie ze ma uszkodzenia , a wszystko wyszlo w 1 klasie podstawowki i
nastu wizytach u psychologa i psychiatry. Badanie EEG -detekcję fal theta w
prawej półkuli mózgu i płatach czołowych,a potem neuropsycholog.Dziecko tez
jest agresywne i wybitne intelektualnie- a norm ktore zna nie potrafi
odniesc do sytuacji. W domu tez mamy klopot i uwierzcie bywa bardzo ciezko a
kazdy chce zrobic z nas patologiczna rodzine . Poczytajcie o bialej i szarej
substancji w mozgu a zobaczycie jakie to czasem moze byc skomplikowane.

[Gość: dosia]

no wypisz wymaluj jak u mnie. W sensie otoczenia. Ja też ciągle słyszałam, że
jestem niewydolna wychowawczo. Nie wiem ile lat ma twój synek, ale na pewno
jeszcze przed toba trochę górek i dolinek. Trzymaj się i nie dawaj.

9- lat

[Gość: ania]

[Gość: dosia]

to już trochę to trwa. Mi neurolog w końcu zapisał nootropil, to taki lek
wspomagający dotlenienie mózgu, często jest przepisywany chorym po wylewach
krwi do mózgu. Reakcja jest mniej więcej mówiąc z grubsza taka, że więcej
zaczyna "docierać" a poza tym wieczne wizyty u psychologów.

:)

[Gość: ania]

Maly zostal zdiagnozowany w pod koniec 1 klasy( wczesniej nie bylo sytuacji
takich jakie zaistnialy w szkole) , teraz jest w drugiej i jestesmy po
zmianie szkoly. Zmiana troche pomogla bo wszedl z czysta karta , ale
nauczycielka nam nie pomaga, a wrecz uwaza za niewydolnych wychowawczo.
Jednego dnia wychwala go pod niebiosa a drugiego wiesza psy ( przy dziecku.A
on majac takie sprzeczne informacje to wykorzystuje.
Szkoda slow. Zblizaja sie wakacje i az sie boje co bedzie na koloni.

Szkoda mi wszystkich rodzicow ktorzy sa otoczeni pedagogami, psychologami i
innymi spec, a Ci tylko odchaczaja ich jak X statystykach pomocy.
Samemu trzeba czytac, szukac w sieci na stronach polskich, zagranicznych i
na forach rodzicow watpiacych w siebie.I pracowac z dzieckiem choc czasami
zalamanie i chec ucieczki jest tuz tuz.

Do wszystkich

[Gość: Gabi]

Znam Adama.Swoją mamę bije na porządku dziennym, ale rodzice jeszce zapisali Go
na karate!!!!Jest tak bezczelny,że kiedy pobita przez Niego nauczycielka
popłakała się, w twarz ją zapytał-I KTO TERAZ PŁACZE? Jeśli nie ma nastroju nie
wyjmuje podręczników na lekcjach. Jest za to świetnie szkolony przez rodziców.
Wie ,że w szkole nic mu nie mogą zrobić i jeszcze wszystkich straszy sądami.
Podziwiam nauczycieli za cierpliwość i powstrzymywanie emocji. Oni i tak
obchodzą się z Nim jak z jajkiem, ale rodzice są wiecznie niezadowoleni. Ale
czy oto chodzi, żeby nauczyciel całą uwagę poświęcał jednemu uczniowi? A w
podziękowaniu został skopany, wyzwany przez Adama, a przez tatusia oskarżany o
niewydolność wychowawczą? Wszyscy są winni tylko Adaś jest geniuszem. I co z
tym zrobić jak nic do rodziców nie dociera?

Gabi -na fakt my tez zapisalismy małego na karate

[Gość: Ania]

Bo tak zalecal psycholog, by maly uczyl sie cierpliwosci, konsekwencji
treningu, podstaw pracy wlasnej i by mogl sie wyrzyc i byc poprzez wyniki
mistrzem a nie przez bicie.

Nie oceniam, bo nie znam tej rodziny osobiscie ale wiem jak ludzie potrafia byc
stronniczy nie znajac wszystkiego od srodka.

Tez boje sie by moj syn mnie nie bil,kto wie, na razie robie wszystko by do
tego nie dopuscic. Ale nie pisalam o tym na tablicy szkolnej bo kto by mnie
zrozumial.

Do Ani

[Gość: Gabi]

Jak wcześnij piszesz my jako rodzice musimy weryfikować to co mówią lekarze.
Jak wiem z doświadczenia (sama mam nadpobudliwe dziecko) co lekarz to inne
wizja na leczenie. Adama wyrzucili z karate, bo wyżywał się na dzieciach. A te
które nie chodziły na zajęcia szkolił z nowo poznanych ciosów. Z tego co
piszesz wynika twoja świadomość,że to ciężka praca nad takim dzieckie, a przede
wszystkim obserwacja co pomaga a co szkodzi. W przypadku mojego dziecka
niewskazane są kary, ale je stosuję i to przynosi rezultaty. Podejrzewam że
gdybym ich nie stosowała to w wieku dojrzewania dziecka miałabym Balladę o
Januszku. Pozdrawiam i życzę Ci dużo siły bo wiem jak jest potrzebna.

Pytanie do Gabrysi

[Gość: ciekawski]

-znasz to czemu nie naslalas na nich kuratora od nieletnich?
- gdzie jest pedagod z tej szkoly co zrobil oprocz wyslania dziecka do poradni?
-skad wiesz ze rodzice go szkola - siedzisz u nich za kanapa?
-w szkole nauczyciele sami szkola dzieci na temat przemocy i praw dziecka -
Niebieska Linia ( w szkolach wisza cale ustawy co dzieciom wolno a czego
doroslym nie)
-czemu ten problem ma tyle lat?
-ta szkola faktycznie jest niewydolna a przynajmniej dyrektor !
-Jesli to wszystko prawda juz dawno tym powinien zajac sie sad
To dziecko bedzie jak bog wiedzac ze doprowadzilo do takiej jazdy, bo dorosli
byli jak dzieci.I wystraszyli sie ze sa nieporawni wychowawczo.

[Gość: Gabi]

Masz rację. I wszyscy byli informowani tylko zainteresowania było brak. Przy
wydolności tych wszystkich urzędów dopiero jakby któreś dziecko z nożyczkami w
plecach stanęło i opowiedziało to wszyscy szybko zajęliby się sprawą. Dlatego
możecie teraz o tym czytać i miejmy nadzieję będzie szybka reakcja.

Do Dosi

[Gość: matka]

Dosiu, rozumiem twój problem, bo sama (z całkiem innego powodu) przeszłam drogę
po psychologach, aż trafiłam na bardzo madra panią psycholog (prywatnie). Wiem,
co to znaczy tłumaczyć nauczycielom, że problem nie jest kwadratowy - tylko
okragły. Chociaz mój syn miał cudowną wywowawczynię. Mądrą i skoncentowaną na
dzieciach.
Ale pomyśl, jak byś sie czuła, gdyby do Twojego dziecka ktos podszedł na ulicy
i napluł mu w twarz, albo uderzył. A dziecko w szkole ma czuć sie bezpieczniej
w szkole niż na ulicy. W klasie mojego syna była dziewczynka na wózku
inwalidzkim. Jej matka prawie na każdej przerwie przychodziła do szkoły, aby
pomóc córkę przenieść, pójśc do toalety. Dziewczyna była roślejsza od innych
dzieci i one nie dałyby rady, chociaż pięknie jej pomagały. szkoła nie była
intergracyjna.
Moze to jest rozwiązanie i w tym przypadku. Moze rodzice tego chłopca powinni
go pilnowąć na przerwach, aby inne dzieci były bezpieczne. przeciez to tez jest
rodzaj upośledzenia.
Mnie nie obchodzi, czy koledzy z klasy mojego syna mają gruzlicę, AIDS czy
ADHD. Mają mu nie zagrażać i nie robić krzywdy, nie poniżać. Oczywiście ten sam
warunek dotyczy mojego dziecka. Nie wolno nikomu robić krzywdy i żadna choroba
czy upośledzenie tego nie tłumaczy.
Przecież praktyka jest taka, że jezeli upośledzenie zagraża innym, chory trafia
do zakładu zamknietego. A czy to jego wina, że taki sie urodził?
Rodzice i szkoła powinni współpracować ze sobą, aby każde dziecko, które nie
spełnia kryteriów zachowania mogło normalnie funkcjonować. Równiez dla swojego
dobra.

[Gość: dosia]

mam wrażenie nieodparte, że chyba nie dość uważnie przeczytałaś mój post. Ja
nie usprawiedliwiam i nie pochwalam takich zachowań, ale piszę o drodze przez
mękę i o tym, że być może nie każdy ma w sobie wystarczająco dużo siły, żeby
stawić czoło czemuś o czym nie ma zielonego pojęcia. Pozdrwiam

Do Dosi

[Gość: matka]

Nie twierdze, że pochwalasz. Jednak mam wrażenie, że Twój przykład (czyli walka
o normalne funkcjonowanie dziecka w społeczeństwie) w tym przypadku nie ma
miejsca. To, ze ktos nie ma siły nie zwalnia go od odpowiedzialności za jego
los i los innych dzieci. Niestety, nieodpowiedzialnoość rodziców jest ogromna.
pozdrawiam

do matki

[Gość: dosia]

jeżeli przeczytałabyś moje wcześniejsze posty a propos mojej walki o dobro
dziecka, to nie pisałabyś bzdur. Ale do twojej wiadomości, może ci to pomoze
zrozumieć - ja już to mam za sobą po długiej i niezbyt równej walce ze służbą
zdrowia w naszym kraju przede wszystkim. Mój syn ma w tej chwili 17 lat i jest
normalnie funkcjonującym młodzieńcem, który też wiele wycierpiał z powodu
swojej choroby. Pozdrawiam

[Gość: matka]

Kobieto, to Ty nie czytasz ze zrozumieniem,
"w tym przypadku nie ma miejsca", dotyczy rodziców Adama, a nie Ciebie. To oni
nie zadali sobie trudu, aby coś z własnym dzieckiem zrobić.
Chylę czoła przed takimi jak Ty, bo wiem, że takie życie nie jest łatwe. Nie
kazdemu się chce. Nie kazdy ma dość determinacji i wyobraźni.
Pozdrawiam

[Gość: pedagog]

według mnie chłopiec ma ADHD,z rodzicami koniecznie powinien porozmawiac
psycholog-nie dyrektor,ktory wyjasni czym objawia sie i jakie sa pozne
konsekwencje tego zespołu ADHD, braku wspołpracy z psychologiem ,dziecku
konieczna jest terapia,a to w rekach specjalistów , którzy zajmą się dzieckiem
i jego rodzicami.Koniecznością staje się zaproszenie specjalisty na spotk,z
rodzicami dzieci uczących sie w tej klasie który fachowo przedstawi problem.Nie
oznacza to wcale, że rodzice zmienią zdaanie w kwestii przeniesienia dzieci do
innych szkól ale będą mieli większą świadomość i weiedze na temat tego zespołu
na który cierpi Adam.Droga Dyrekcjo zaproście specjalistów zajmujących sie to
problematyką-sami nic nie wskuracie,niech oni porozmawiają z rodzicami
Adama,być moze ich siła perswazji przekona rodziców, że dziecko wymaga
specjalistycznej,natychmiastowej opieki-tu nie trzeba psychiatry współpraca z
kimś takim przeraziła rodziców Adama dlatego uparcie twierdz a, ze nie ma
problemu.

[Gość: gbd]

ADHD - bardzo modny ostatnio wytrych. Za sprawą telewizji? Ile z tych osób,
które wydają taką diagnazę na forum mają pełną wiedzę, a nie tylko powierzchowną
z TV?
Po kimś, kto podpisuje się jako "pedagog" możnaby oczekiwać rzetelnej wiedzy na
temat zaburzeń rozwojowych, a jest tego całkiem sporo. Nawet nie każdy
psycholog, albo psychiatra jest w stanie każde z nich zdiagnozować, bo nie
specjalizuje się akurat w danym zaburzeniu. Jeżeli ma podejrzenia, to odsyła do
specjalizujących się właśnie w tym zaburzeniu. Wszystko po to, by uniknąć
pomyłki i nie zaszkodzić dziecku przez niewłaściwą terapię. A już na pewno żaden
specjalista nie podpisze się pod diagnozą wydawaną na odległość bez naocznej
oceny sytuacji.
Podać panu/pani "pedagog" adresy stron internetowych, gdzie można zasięgnąć
nieco specjalistycznej wiedzy? Po lekturze kilku artykułów problemowych może
nieco wyważenia zawita do takich wypowiedzi. Z mojego rozeznania sytuacji na
podstawie garstki przytoczonych faktów jest to coś innego, ale takie werdykty
nie mają sensu... Mogę się myllić. Diagnozę pozostawmy specjalistom.
A pomysł ze spotkaniem rodziców dzieci z klasy z psychologiem? No cóż "kochamy
polskie seriale"... Wcale nie mówię,że zły - ale obnaża jakość i źródło wiedzy.

P.S.
Podobno obecnie pedagodzy/nauczyciele mają obowiązek dokształcania się? Oto
sposobność i pole do popisu dla dociekliwych, albo tych którym się naprawdę chce.

[Gość: greg]

Gdyby nauczyciele mogli sie przeciwstawic silowo - nie bylo by takich problemow-
godzina - zlapac za ramie - za nadbiegajaca reke i powiedziec glosno nie -
wytargac z ucho - spokuj na wieki .... ale zamiast tego ... nauczyciele wola
wyjsc z klasy zaknac oczy - niz potem byc ciagany po sadach .....

[Gość: herman]

No prosze tatuś niewinny? to nauczycie!,pewnie czeka az ktoś synkowi porządnie
przyłozy.

[m.jantar]

Brawo dla tych rodziców. Potrafili właściwie zareagować na liberalną szkołę i
liberalne wychowanie.

[Gość: xian]

Ciekawe, czy rodzice chłopca wyrazili zgodę na zapoznanie się dziennikarzy z
opinią psychologiczną i czy mają zgodę na publikację fragmentów.

[zibi63]

Zachowanie Adasia to przypadek przy dzisiejszym poziomie nauki rozpoznawalny
pod względem medycznym i psychologicznym. Na pewno kwalifikującym się do
skutecznej terapii. Dla mnie problem leży raczej po stronie „tatusia” Adama.
Zdawałoby się człowiek wykształcony, może zna się na logarytmach i sinusach,
chyba też wie co się robi żeby na świecie pojawił się dzidziuś, ale zupełnie
nieświadomy, że jest się odpowiedzialnym z wychowanie dzieci. Prawdopodobnie
zachowanie syna traktuje w kategorii swoich błędów wychowawczych których nie
potrafi uświadomić nawet samemu sobie. Oczekiwanie, że szkoła za niego wychowa
syna świadczy o niedojrzałości do roli ojca. Taki stan może trwać do chwili, ąż
w szkole zjawi się drugi Adaś i dojdzie do konfrontacji. Wtedy tatuś będzie
miał pretensje do szkoły, a szkoła do tatusia. Zastanawiam się czy w takich
przypadkach nie powinno się częściowo chociaż ograniczyć praw rodzicielskich
tatusiowi aby udzielić pomocy Adamowi.