Festung Posen 1945

[renepoznan]

Ukazała się nowa - już 11 pozycja z tej serii. To wspomnienia Fritza Elsassera "Moja służba w grupie bojowej "Lenzer".
Krótkie wspomnienia SS-mana służącego w tej sformowanej w Poznaniu jednostce. W zasadzie człowiek ten miałby co wspominać ale ...
To co nam przedstawiono to niezwykle krótkie wspomnienia. W zasadzie zbiór anegdotek niezbyt dobrze umiejscowionej w czasie i przestrzeni. W zasadzie jedynie opis walk w Żabikowie jest w miarę dobrze odniesiony do terenu. Walk zresztą dość fatalnie dla autora zakończonych. Nic wielkiego nie osiągnął a stracił cały oddział, którym dowodził i jedynie jemu samemu udało się uciec i przeżyć. Może wyjaśnieniem jest fakt, iż dowodził Łotyszami a nie Niemcami???
Opis okresu niewoli i "przewag" jakie osiągał nad i wśród strażników rosyjskich brzmi cokolwiek infantylnie. Rozumienm dlaczego Autor wspomnień poprawiał sobie samooceną takimi opowiadaniami ale czy konieczne było ich przedrukowywanie. Zrobiły tylko objętość książeczce ale merytorycznie to nic nie przyniosły.

Poleciłbym wydawcy Maciejowi Karolusowi rozważenie czy wydawanie tak niewiele wnoszących wspomnień w postaci odrębnych pozycji ma sens. Ludzie mogą się zrazić do tej serii i przestać ją kupować. Czy nie lepiej takie wspomnienia komasować w zbiorki np powiązane terenem lub oddziałem.
Nie ukrywam - będąc niezwykle zainteresowanym obrazem walk o Poznań z obu stron frontu zaczynam odczuwać coś w rodzaju zniechęcenia. Ta pozycja tylko je ugruntowała.
Co więcej. Czy naprawdę strona niemiecka potrafiła stworzyć tylko takie przyczynkarskie wspomnienia? Wiem, że w Niemczech wydano o wiele lepsze opracowania. Może byłoby warto te opracowania spolszczyć i opatrzyć szerokim komentarzem - z uwzględnieniem wiedzy opartej o relacje wszystkich stron konfliktu.
Nie byłbym sobą gdybym nie wyraził zdziwienia użytym przez P. Karolusa sformułowaniem, że miał "przyjemność poznać osobiście" tego byłego SS-mana. Och. Wiem. To sformułowanie grzecznościowe nic nie znaczące. Jestem tylko ciekaw czy ten Polak, którego Autor wspomnień wziął jako zakładnika tez "miał przyjemność".
Ale pewno się czepiam. Autor wspomnień po wojnie zaangażował się w prace na temat poprawy stosunków polsko-niemieckich i zdaniem P. Karolusa zrobił dużo dobrego w tym zakresie.

Po tym to pewno Lili znowu zrobi ze mnie niemcożercę. Ale treść tych wspomnieć troszkę mnie sprowokowała.

[renepoznan]

Z ciekawości pytam. Czytał ktoś tę pozycję?

[lili_marleen]

Ta pozycja leży u mnie już od ponad tygodnia. Mój "stary" -
zapalony "militarysta" nabywa bez opamiętania tego typu pozycje.

Przeczytałam w Święta.
Zaskoczę Cię Renee lub nie - ale zgadzam się z Tobą że te
wspomnienia wypadają blado, zwłaszcza w porównaniu z tym co to
poznańskie wydawnictwo wydało wcześniej. Niemniej na bezrybiu i rak
ryba - przy skapych zasobach relacji tzw drugiej (przegranej) strony
i nieco większych ale skażonych propagandą i "jedynie słuszną racją"
strony wygranej - są cenne bowiem innych póki co nie ma.

Sam opis walk specjalnie mnie nie podnieca - może z uwagi na inną
wrażliwość mej płci. Ciekawe były dla mnie relacje między broniacymi
się Niemcami a polską ludnością cywilną, moment dostania się autora
do niewoli, opisy - typowe - traktowania jeńców przez zdobywców
Cytadeli i miasta oraz przewijający się w każdej relacji z tamtych
dni obraz propagandowych przemarszów kolumn jeńców ulicami Poznania.
Może te opisy napawają kogoś spóźnioną satysfakcją - ale dla mnie
kopanie leżących niezależnie od win kopanych czy krzywd doznanych
przez kopiacych jest zawsze obrzydliwe.

Relacje z łagrów zwłaszcza w zestawieniu z hagiografią polskich
doświadczeń w tym względzie brzmią wręcz nieprawdopodobnie.
Enkawudziści na "razwietkach" dający się zastraszać przesłuchiwanym
Niemcom, czy też opisy fraternizacji ze strażnikami łagrowymi budzą
co najwyżej usmiech politowania nad fantazją autora. Na
usprawiedliwienie mozna wysnuć nadzieję że piszący te wspomnienia
albo miał wielkie szczęście albo wiek stępił ostrość jego
pamięci.

Powtórzę za Tobą Renee - zapewne jest wiele wspomnień, być może
niespisanych, z walk o Poznań znacznie ciekawszych. Szczególnie
interesujące są oczywiście relacje strony która poniosła klęskę.
Zapewne ci co by mogli dać najobszerniejsze i najbardziej
interesujące świadectwo zginęli lub zostali najzwyczajniej
zamordowani. Ci co przeżyli albo nie chcąc wracać do przeszłości,
swój zapis pamięci zabierają do grobu albo piszą swoisty "uładzony
życiorys" z jakim mamy do czynienia w tym przypadku.

Tak czy siak nad naszym pragnieniem poznania mozliwie
niczym "nieskażonej" czyjejś prawdy kładzie się cień odwiecznego
mementa iż to przede wszystkim zwycięzcy piszą historię.

[renepoznan]

ili_marleen napisała:

> Zaskoczę Cię Renee lub nie - ale zgadzam się z Tobą

O rany. Szok. :)

[lili_marleen]

renepoznan napisał:

"... O rany. Szok. :)..."

Tośmy sobie pogadali...

[renepoznan]

lili_marleen napisała:

> Tośmy sobie pogadali...

:(:( Jak sama widzisz zainteresowanie jest tak wielkie :(

[lili_marleen]

renepoznan napisał:

"...Jak sama widzisz zainteresowanie jest tak wielkie :("

To może potrollujemy sobie?

A więc zaczynam.
Książka o której mowa to wspomnienia dzielnego żołnierza Waffen SS,
który nie szczędząc krwi i potu powstrzymywał wraz ze swymi kolegami
Bałtami (nie mającymi i tak już nic do stracenia) rozbestwione hordy
bolszewickie. Niestety wobec zdrady przywódców (Greiser), którzy
obłowiwszy się wszelkimi zrabowanymi dobrami rozkoszowali się
zbawiennym spokojem oczekując nadejścia Amerykanów gdzieś u podnóża
Alp w Bawarii, nasz bohater i wielu jemu podobnych uległ
przeważającym siłom sierot po zdobywcach Pałacu Zimowego i wydał swą
doczesną powłokę na łaskę i niełaskę bezwzględnych Azjatów.
Ci, o dziwo, najprawdopodobniej zupełnie niezdając sobie z tego
sprawy, gestem łaski Cezara darowali mu w drodze wyjątku życie
obowiązkowo zapraszając naszego bohatera do zwiedzania ich kraju w
eszełonie zwanym Expressem Stołypina.
Mimo kuszących propozycji neofitów nowej wiary z Antify nasz dzielny
esesman nie tylko się krajem i wierzeniami Azjatów nie zachwycił,
ale dawał przez wiele lat skuteczny odpór wszelkim próbom skłonienia
go do zdrady swych zachodnich ideałów.

Zniechęceni Azjaci dali się w końcu przekonać przybyłemu do ich
stolicy Pierwszemu Kanclerzowi Nowych Niemiec i zwolna rezygnowali z
pozyskiwania nowych wyznawców pośród tych których turystycznie do
siebie siłą zaprosili. Słowem - zaczęli powoli zwalniać "damoj"

W ten sposób nasz bohater dotarł przez ogarniętą hufcami głosicoieli
nowej wiary Polskę i NRD do zachodniego Reichu by tam po latach
dochodzenia do siebie spisać te wspomnienia. Jako że ciągle w
pamięci miał ową wycieczkę,przydługi pobyt w dalekim kraju,
wspomnienia spisał oględnie by nie posądzono go aby o niewdzięczność
i małostkowość.

Na koniec za morał niech posłuży strofa ze starej piosenki:

"..lecz gdyby ktoś mylnie osadził ze w tej podrózy była strata,
niech wie, podróże kształcą a zwłaszcza dookoła świata..."

Co widać, słychać i czuć...w tej książce

Polecam :)

[Gość: kibic]

Być może poważniejsze pozycje byłyby drozsze - prawa autorskie
kosztują.

[mankut400]

Mam sporo "posnanianów" - ale książeczek z tej serii nie kupuję. Bo
choć bardzo ciekawi mnie obraz Poznania widziany niemieckimi oczami,
to zawartość merytoryczna (w mojej ocenie - "cienka") spowodowała iż
nie odczuwam potrzeby posiadania tych _książeczek_.

[Gość: moja festung]

cienkie czy grube ,bardziej lub mniej ciekawe -ważne że takie
pozycje są -świadectwo ludzi żyjacych w tamtych czasach mimo
koloryzowania i odbarwiania przez nich rzeczywistości jest
mimo wszystko bardziej wiarygodne niż domniemania młodych
szperaczy w IPN czy domorosłych historyków-samo dotarcie do
tych ludzi to nie lada wyzwanie (mysle o żyjących bohaterach
danej pozycj) i może poziom serii nie jest z najwyższej półki
to moim zdaniem zasługuje na uwagę

[renepoznan]

Gość portalu: moja festung napisał(a):

> cienkie czy grube ,bardziej lub mniej ciekawe -ważne że takie
> pozycje są

Pytanie tylko czy te mniej wartościowe wspomnienia muszą być wydawane jako
odrębne pozycje. Trochę to wygląda na robienie kasy za wszelką cenę - niby ma
prawo - mamy kapitalizm - ale może sie przejechać na zainteresowaniu ludzi i
utopić całą serię.
Jego sprawa - ale żal byłoby.