Według Diccionario de la lengua española churro jest onomatopeją
onomatopeję, która skutecznie odtwarza kuszące skwierczenie lub szereg dźwięków i trzasków, które można usłyszeć podczas gotowania lub smażenia. Bliższy japońskiemu okonomiyaki lub japońskiemu jeon niż bretońskiemu naleśnikowi, banh xeo jest zwykle nadziewany dużej głównej jednostki fasoli, krewetek i gipsków
Niestety nie podoba mi się, brzmi jak onomatopeja dźwięku wydawanego przez jakieś ptaszysko :D
To jest wręcz idealna onomatopeja na te kropki :D ja się szczerze uśmiałam, bo ja te kropki słyszałam podczas czytania. Moja znajoma tak pisze z tymi patatajami ;)
Glukhurgurghurgh Glugububugurgurg Blughyrghgugugurgough (onomatopeja indyka) Wyluzuj, obejrzyj sobie coś ładnego i kojącego
Opiszcie szelest lasu, szmer morza, szum deszczu, trochę łoskotu i trzasków, to wystarczy tak opisują język polski cudzoziemcy. W tych imionach też są onomatopeje "Klukas, Lovelos, Muhlo, Kozencis i Hrvat, Tuga i Vuga."
A ja byłem kiedyś dawno w czasach szkolnych w kinie na filmie "Wielkie żarcie" i był to film francusko-włoski. Coś w tym pewnie jest co napisał wagon z jelcza ale kwantyfikatory ogólne użyte przez niego wydają się przesadne ale to zapewne jakaś przerzutnia poetycka a może nawet onomatopeja.
polski_francuz: > Bull - brakujaca koncowka to prapolski zwyczaj chwalenia swego (znaku zodiaku): Bardzo wykształceni byli ci legendarni Prapolacy, skoro oprócz czeskiego i łaciny znali jeszcze angielski... A ja myślałem, ze ,,bul, bul, bul,...'' to onomatopeja obrazująca rozkoszowanie
przemocy”. I tak przedstawia swoją wersję jego pochodzenia: „A samo słowo „wiedźma” jest onomatopeją krakania wrony. Według innej wersji słowo „wiedźma” pochodzi od „hag”. A jednak turecka przeszłość tego słowa wydaje się najbardziej prawdopodobna.
przemocy”. I tak przedstawia swoją wersję jego pochodzenia: „A samo słowo „wiedźma” jest onomatopeją krakania wrony. Według innej wersji słowo „wiedźma” pochodzi od „hag”. A jednak turecka przeszłość tego słowa wydaje się najbardziej prawdopodobna.
przemocy”. I tak przedstawia swoją wersję jego pochodzenia: „A samo słowo „wiedźma” jest onomatopeją krakania wrony. Według innej wersji słowo „wiedźma” pochodzi od „hag”. A jednak turecka przeszłość tego słowa wydaje się najbardziej prawdopodobna.