Z kolei w latach 1392–1397 polecono mistrzowi Mikołajowi Wernerowi lepsze doświetlenie kościoła. Budowniczy obniżył mury naw bocznych, a w murach magistralnych wprowadził duże otwory okienne. W ten sposób halowy układ świątyni zmienił się na bazylikowy.
Skrzydło północne gmachu, wzniesione w latach 90. XX wieku, reprezentuje styl postmodernistyczny. Jego elewacja podzielona jest mocnymi pilastrami, zwieńczonymi fryzem górnej kondygnacji z kwadratowymi otworami okiennymi. Pogłębione przestrzenie pomiędzy pilastrami zapełniono oknami, które
Z kolei w latach 1392–1397 polecono mistrzowi Mikołajowi Wernerowi lepsze doświetlenie kościoła. Budowniczy obniżył mury naw bocznych, a w murach magistralnych wprowadził duże otwory okienne. W ten sposób halowy układ świątyni zmienił się na bazylikowy.
Skrzydło północne gmachu, wzniesione w latach 90. XX wieku, reprezentuje styl postmodernistyczny. Jego elewacja podzielona jest mocnymi pilastrami, zwieńczonymi fryzem górnej kondygnacji z kwadratowymi otworami okiennymi. Pogłębione przestrzenie pomiędzy pilastrami zapełniono oknami, które
330 x 335 cm). Trzy otwory okienne w nawie: dwa w ścianie zachodniej, jeden we wschodniej. Drzwi dwoje, w ścianie zachodniej (105 x 160 cm) i w północnej, prowadzące z kościoła do babieńca (129 x 214 cm). Od południowego wschodu, czyli po stronie ewangelii znajduje się prosto kątna zakrystia (335 x
pozostałe odlano w latach 1979─1982 z fundacji parafian. Po wybudowaniu kościoła w 1930 r. otwory okienne były oszklone zwykłym szkłem okiennym. W 1937 r. wykonano zestaw witraży do trzech okien kościelnych. Witraże przedstawiały: św. Ducha, św. Izydora i św. Annę. W 1938 r. wykonano kolejne witraże, które
330 x 335 cm). Trzy otwory okienne w nawie: dwa w ścianie zachodniej, jeden we wschodniej. Drzwi dwoje, w ścianie zachodniej (105 x 160 cm) i w północnej, prowadzące z kościoła do babieńca (129 x 214 cm). Od południowego wschodu, czyli po stronie ewangelii znajduje się prosto kątna zakrystia (335 x
pozostałe odlano w latach 1979─1982 z fundacji parafian. Po wybudowaniu kościoła w 1930 r. otwory okienne były oszklone zwykłym szkłem okiennym. W 1937 r. wykonano zestaw witraży do trzech okien kościelnych. Witraże przedstawiały: św. Ducha, św. Izydora i św. Annę. W 1938 r. wykonano kolejne witraże, które
dolnych partii otworów okiennych w zamknięciach naw od wschodu, wykonanie nowych portali od południa i północy (przy 1. przęśle od wschodu), rekonstrukcja bocznych, kamiennych wejść, obniżenie posadzki we wszystkich 3 nawach, częściowe odsłonięcie gotyckich wątków ceglanych wewnątrz oraz wykonanie
Pałac główny składał się z trzech kondygnacji. W górnej kondygnacji są ślepe arkady zamknięte łukiem koszowym. Elewacje artykułowane rytmem prostokątnych otworów okiennych zdobione są pilastrami wspierającymi arkady, gzymsami międzykondygnacyjnymi i profilowanymi opaskami okiennymi.
Pałac główny składał się z trzech kondygnacji. W górnej kondygnacji są ślepe arkady zamknięte łukiem koszowym. Elewacje artykułowane rytmem prostokątnych otworów okiennych zdobione są pilastrami wspierającymi arkady, gzymsami międzykondygnacyjnymi i profilowanymi opaskami okiennymi.
. Wznosząca się wieżyczka pokryta jest barokowym hełmem z latarnią. Otwory wejściowe i okienne zamknięte są łukiem. Zachowało się barokowe wyposażenie świątyni
W bębnie występuje osiem okrągłych otworów okiennych (trzy od północy zamurowane w XVIII w.). Między oknami występują pilastry, wszystkie powierzchnie bogato dekorowane. Kopuła sferyczna zdobiona pięcioma wzwyż na szesnaście wszerz rządów kasetonów z motywem rozet, kasetony maleją wraz ze
środkowego fragmentu. Zachowały się pozostałości dwóch obustronnie rozglifionych, prostokątnych, od góry zamkniętych półkoliście, otworów okiennych, w apsydzie południowo-wschodniej na wysokości 1,85 m (od obecnego poziomu wnętrza), oraz dolna część analogicznego okna w apsydzie północno-zachodniej (tutaj na
Wieża w dolnych kondygnacjach jest zbudowana z kamienia ciosowego, wyżej z wysokości; zamknięte kamienne są tylko w narożach. Z trzech silnych pokrytych jest okładziną kamienną, umieszczoną na pionowej laskowania, przerywane poziomymi pasami rozetami w zabezpieczeniach obramieniach. Otwory okienne
otwory okienne, między którymi biegną strzeliste s z k a r p y, których szczyty zdobią wysokie ozdobne iglice kamienne; na jednym z nich tarcza orłem polskim, Pod dachem biegnie kamienny gzyms ze wspornikami, pokrytymi gotycką rzeźbą figu
Do dzisiaj można dojrzeć w bryle budynku przy ul. Stradom 12-14 (od strony dziedzińca) ślady kościoła – prezbiterium zakończone apsydą z przyporami, którego mury poprzebijane są teraz licznymi otworami okiennymi służącymi lokatorom mieszkań w nim urządzonych. Wewnątrz mają też znajdować się
wcześniejszego, średniowiecznego otworu okiennego. Budynek wieńczy attyka
Do dzisiaj można dojrzeć w bryle budynku przy ul. Stradom 12-14 (od strony dziedzińca) ślady kościoła – prezbiterium zakończone apsydą z przyporami, którego mury poprzebijane są teraz licznymi otworami okiennymi służącymi lokatorom mieszkań w nim urządzonych. Wewnątrz mają też znajdować się
wcześniejszego, średniowiecznego otworu okiennego. Budynek wieńczy attyka