Beskid Śląski zbudowany jest z masywnych piaskowców godulskich i istebniańskich. W części południowej góry zbudowane są z fliszu magurskiego. Występują tu złoża mineralne: piaskowce, wapienie i kruszywa naturalne. Duże znaczenie mają piaskowce godulskie, które występują tu w dwóch rodzajach
Budynek powstał w konstrukcji żelbetowej, z zewnątrz obłożony płytami z piaskowca. W stylu klasycyzmu akademickiego . Składa się z czterech skrzydeł tworzących zamknięty czworobok. Na wewnętrznym dziedzińcu do jednego ze skrzydeł przylega osobny budynek sali sejmowej, wzniesiony na planie okręgu.
Beskid Śląski zbudowany jest z masywnych piaskowców godulskich i istebniańskich. W części południowej góry zbudowane są z fliszu magurskiego. Występują tu złoża mineralne: piaskowce, wapienie i kruszywa naturalne. Duże znaczenie mają piaskowce godulskie, które występują tu w dwóch rodzajach
belkach, fazowany i wsparty na dwóch profilowanych słupach. Posadzka z płyt kamiennych (piaskowiec). W roku 1973 w kościele nakręcono ostatnie sceny "Potopu" w reżyserii Jerzego Hoffmana.
Dzik ma krępe ciało i dużą głowę. Jego głowę przedłuża bardzo wydłużony pysk, zwany zadem, oraz dwoje dużych, ruchomych uszu. Jego kły są bardzo rozwinięte: górne nazywane są piaskowcami, a dolne kłami. Kły te rosną przez całe życie dzika. Otwierając i zamykając pysk, dzik ostrzy kły o piaskowiec
Trójkątne uszy (słuchy) są zawsze wyprostowane. Kły są szczególnie rozwinięte. Kły szczęki górnej, wykonane z piaskowca, wyginają się ku górze w trakcie wzrostu. Samce są większe niż samice. Co więcej, osobniki występujące w południowej Eurazji są mniejsze niż te na północy i wschodzie, zgodnie z
Przepust drogowy przy ul. Miodowej – wybudowany ok. 1855 r. pierwotnie z bloków piaskowca. Ubytki kamienne uzupełniono betonem.
Obok wejścia bocznego ustawiono na postumencie z piaskowca niewielki żelazny krzyż – znajdował się on niegdyś na rogatce miejskiej. Pod kościołem karmelitów ustawiono go w 1934 na pamiątkę otwarcia linii tramwajowej do Cmentarza Rakowickiego. Ogrodzenie placu kościelnego zaprojektował Franciszek
W 1720 roku przed kościołem ustawiona została rzeźbiona w piaskowcu figura św. Judy Tadeusza, obecnie stojąca w korytarzu klasztornym.
Kościół św. Jakuba i Agnieszki to obiekt halowy, dziewięcioprzęsłowy, o trzech nawach równej wysokości, orientowany, zbudowany z jasnoszarego piaskowca i różowej cegły.
W 1720 roku przed kościołem ustawiona została rzeźbiona w piaskowcu figura św. Judy Tadeusza, obecnie stojąca w korytarzu klasztornym.
Kościół św. Jakuba i Agnieszki to obiekt halowy, dziewięcioprzęsłowy, o trzech nawach równej wysokości, orientowany, zbudowany z jasnoszarego piaskowca i różowej cegły.
Kaplica MB Bolesnej: nagrobek Jana Chrzciciela Gemmy, wenecjanina, doktora medycyny, lekarza Zygmunta III Wazy (+ 1608); czerwony marmur i piaskowiec, manierystyczny;
Kościół posiada fasadę wzniesioną z ciosów piaskowca i elementami dekoracji rzeźbiarskiej z wapienia. Jest świątynią zaliczaną do okresu późnego baroku. Do dekoracji wnętrza wprowadził Kacper Bażanka lustra, które poszerzają optycznie przestrzeń, jak również powodują równomierne oświetlenie
Kaplica MB Bolesnej: nagrobek Jana Chrzciciela Gemmy, wenecjanina, doktora medycyny, lekarza Zygmunta III Wazy (+ 1608); czerwony marmur i piaskowiec, manierystyczny;
Mimo tych zmian, kościół w swoim wyglądzie zewnętrznym może być uważany za gotycki, orientowany (prezbiterium skierowane na wschód), z cegły oraz piaskowca użytego do szczegółów architektonicznych i dekoracyjnych (częściowo jest tynkowany). Wnętrze jest w dużej mierze neogotyckie. Krużganki
Kaplica MB Bolesnej: nagrobek Jana Chrzciciela Gemmy, wenecjanina, doktora medycyny, lekarza Zygmunta III Wazy (+ 1608); czerwony marmur i piaskowiec, manierystyczny;
Mimo tych zmian, kościół w swoim wyglądzie zewnętrznym może być uważany za gotycki, orientowany (prezbiterium skierowane na wschód), z cegły oraz piaskowca użytego do szczegółów architektonicznych i dekoracyjnych (częściowo jest tynkowany). Wnętrze jest w dużej mierze neogotyckie. Krużganki
Kaplica MB Bolesnej: nagrobek Jana Chrzciciela Gemmy, wenecjanina, doktora medycyny, lekarza Zygmunta III Wazy (+ 1608); czerwony marmur i piaskowiec, manierystyczny;
Stalle w prezbiterium z różnobarwnych marmurów, wapienia pińczowskiego, piaskowca i alabastru, z późnorenesansowego, baldachimowego nagrobka św. Jacka z jego kaplicy w kościele oo. Dominikanów w Krakowie, zestawionego w kościele św. Idziego w r. 1629.