Mieszkanie Magdy

[kasia_345]

Słuchajcie, mamy stronę ze zdjęciami naszych wnętrz (ja na przesłanie swoich
jeszcze się nie odważę :) a tylko przy okazji pytań nawiązujemy do nich.
Może warto zacząć jakąś szerszą dyskusję? Taki był przecież zamysł strony ze
zdjęciami, prawda?

Ja zacznę może od mieszkania Magdy, bo prawdę mówiąc super mi się ono
podoba. To co uderza na pierwszy rzut oka to KOLORY. Czerwień dominuje we
fragmentach przesłanych przez Magdę. Dominuje choć mi osobiście w żaden
sposób nie przeszkadza. Dużo chińszczyzny. Skąd Magdo masz tyle rzeczy z
Azji? Pisałaś że spędziłaś tam kawałek życia, może napiszesz coś szerzej?
Strasznie jestem ciekawa (może aż za bardzo - jeśli tak wybacz). Pokoik
synka - jest słodki. Dlaczego nie ma go na zdjęciu :). I czy zawsze jest w
jego pokoju taki porządek? Ja u siebie nigdy nie byłam w stanie wyegzekwować
od dzieciaków trzymania swoich rzeczy na miejscu. Roznosiły je po całym
mieszkaniu. Ten pokój to bajka, domyślam się, że synek się w nim dobrze
czuje. Pokój synka jest nieco inny od reszty Twoich zdjęć, które
przedstawiają zdjęcia fragmentów wnętrz urządzonych minimalistycznie. Czy
była to aranżacja tylko do zdjęć, czy tak jest w rzeczywistości. Ja u siebie
nigdy nie jestem w stanie utrzymać minimalnej liczby przedmiotów, ciągle się
gromadzi tony sprzętów i bibelotów, to prezenty od znajomych, to z zakupów,
a żal jest się ich pozbywać. Szafirmowy korytarz ślicznie komponuje się z
jaśniejszym tłem w pokoju w głębi. A kredens... cóż chciałabym mieć taki
sama. Myślę, że zrobiłaś świetną robotę składając jego dwie części z tak
odmiennych "światów". Intrygujący jest róż we wnętrzu "góry". Ja bym się
pewnie sama na niego nie odważyła, ale rozumiem, że oddaje on dobrze Twoją
naturę Magdo i zamiłowanie do łamania barw. Łazienka odbiega stylem od
reszty zdjęć, jest znacznie bardziej "surowa" i poważna. Piękne ramy od
lustr - tego można ci pozazdrościć. Miałaś chyba szczęście że trafiłaś je na
Kole, bo ja nigdy tam tak ładnych nie spotkałam.

To tyle ode mnie - może dołączycie się ze swoimi opiniami?

kasia

[magda176]

Witaj Kasiu,

Miło mi, że podoba się Ci moje mieszkanie. Ja niestety średnio jestem
zadowolona z efektu, jaki wychodzi na zdjęciach. Ale cyfrowy aparat mamy dosyć
prosty a dodatku flesz psuje cały klimat aranżacji. Będę musiała popracować
trochę nad jakością tych fotografii, bo męczy mnie ich bylejakość.
A co do mojego mieszkania…to rzeczywiście chyba jest kolorowe. Nie wiem czy
nazwałabym te aranżacje minimalistycznymi, ale do zdjęć z czerwienią w tle nic
nie zmieniałam. Tak jest w rzeczywistości, czasem może ten porcelanowy błazen
na chińskim krześle (nie mylić z Buddą) zmienia miejsce. Łazienka jest taka
jak na zdjęciu, wszystkie kosmetyki staram się trzymać w szafce. Chyba mam
uraz po poprzednim mieszkaniu, które było zawalone masą bibelotów i bardzo
dużo drobiazgów po prostu pochowałam do szaf, część oddałam albo wywaliłam.
Staram się ograniczać dekoracje jak mogę, ale to na pewno nie jest wnętrze
minimalistyczne.
Pokój synka został tylko odrobinę sprzątnięty do zdjęcia, w przeciwnym razie
byłaby na nim tylko góra zabawek i to niekompletnych…Staram się uczyć go
porządku, ale z różnym skutkiem. A pokój ma właściwie tymczasową aranżację,
myślę, że będziemy coś zmieniać jak będzie się szykował do szkoły.
Jeżeli chodzi o ten nieszczęsny róż wewnątrz kredensu, to ma być przemalowany.
Wnętrze będzie białe jak cały kredens. Ten róż był dopasowany do amarantowych
ścian poprzedniego mieszkania. Powiem szczerze, to połączenie różowego wnętrza
kredensu i szafirowej ściany w korytarzu jest lekko potworne. Myślę Kasiu, że
nie napisałaś, że jest ohydne, żeby mnie nie urazić. Ale sam kredens bardzo
lubię, nie mówiąc już o tym, że jest piekielnie pojemny. Gdzieś te graty
trzeba trzymać.
A co do chińszczyzny, to chyba temat na osobny wątek. Nie tłumacz się ze
swojej ciekawości na pewno o tym napiszę.
A propos Koła: może założymy wspólny wątek o ciekawych zdobyczach na Kole i
pchlich targach. Jeden już jest i jakoś nikt się nie dopisuje. Jak na razie
chyba Ty jedyna podzielasz moje zainteresowanie starociami. Czasem mam
wrażenie, że ludzie często biorą dosłownie określenie „starocia”, i
automatycznie eliminują zakupy w takim miejscu. Chociaż z drugiej, strony skąd
ten tłum na Kole w słoneczną sobotę czy niedzielę?

Pozdrawiam serdecznie

Magda

Koło

[kiciun]

magda176 napisała:

> A propos Koła: może założymy wspólny wątek o ciekawych zdobyczach na Kole i
> pchlich targach. Jeden już jest i jakoś nikt się nie dopisuje. Jak na razie
> chyba Ty jedyna podzielasz moje zainteresowanie starociami. Czasem mam
> wrażenie, że ludzie często biorą dosłownie określenie „starocia”, i
>
> automatycznie eliminują zakupy w takim miejscu. Chociaż z drugiej, strony
skąd
> ten tłum na Kole w słoneczną sobotę czy niedzielę?

Przepraszam bardzo uprzejmie, ale ktoś kto nie mieszka w W-wie, albo w Krakowie
lub innym dużym mieście, ma niestety utrudniony dostęp do tzw. staroci. Musi
posiłkować się np. piwnicami rodziny, w której znaleźć można niezwykłe cacka,
na których nikt się nie poznał i na szczęście nie zdążył ich wyrzucić. Mam mały
stolik po babci, z szufladką - wkrótce "idzie" do odnowienia.
Fotel "poniemiecki", przywieziony przez rodzinę babci z okolic Wrocławia
(obawiam się, że klasyczny szaber). Odnowiłam go własnymi siłami, ale niestety
był to pierwszy mebel, za który się zabrałam i trochę go pokiereszowałam.
Podratował go renowator. Ale było to w czasach, kiedy podobały mi się jasne
meble, więc bardzo ciemny mahoń zdarłam do kości. Renowator też nie dodał
żadnego koloru, a wykończył go woskiem, więc teraz własnoręcznie usunę tę
warstwę i potraktuję go jednak jakimś kolorem. Ćwiczyłam na chlebaku z IKEA i
nieźle mi to wyszło. Przećwiczone mam też na desce sosnowej z IKEA, którą kilka
dni męczyłam różnymi bejcami, lakierami, woskami i szlifowaniem. Dodałam
podpórki kute z IKEA i mam półkę nad grzejnikiem w holu. Ze staroci mam jeszcze
upatrzoną szafę u mamy w piwnicy, nie wiem tylko jak ją wyjąć stamtąd, ponieważ
zajmuje miejsce dokładnie od podłogi do sufitu (1 cm luzu od góry). Nie mogę
sobie wyobrazić, jak to ktoś składał na miejscu (wnoszenie gotowej odpada w
przedbiegach - niewykonalne). Muszę wziąć ze sobą pana "odnowiciela", żeby toto
rozłożył, bo ja się tego nie podejmę. "Uciekły" mi meble z piwnicy męża. Kuzyn
je wypatrzył, dowiedziałam się o tym, kiedy je zobaczyłam odnowione. Uratował
na szczęście szafę, witrynę i biurko, bo reszta już została PORĄBANA!!! To były
meble tzw. gdańskie. A u mojej babci były też krzesła, do pewnego czasu
używane, więc nie pytałam, co z nimi zrobią. Ciotka zrobiła babci remont i
WYRZUCIŁA je. Z lat 40-tych. Płakać się chce. Drewniane krzesła barowe,
przywiezione przez rodziców po likwidacji laboratorium, w którym pracowała moja
mama, (panie laborantki miały wysokie stoły) zostały już odremontowane. Były
naprawdę w opłakanym stanie. Teraz czekają sobie grzecznie na bar w moim nowym
domku.
Pozdrawiam.
Kiciun

Koło i inne targi

[magda176]

Nie jest tak, że możliwość dotarcia do targów staroci maja tylko mieszkancy
Krakowa czy W-wy. Jest sporo dużych (szczególnie starych) miast, które takie
targi mają. Podobno świetny jest Wrocław, Jelenia Góra, Białystok, Gdańsk. O
tych targach po prostu słyszałam i wiem, że są. Wiem, też że jeżdząc po Polsce
można "upolować" coś naprawdę fajnego w małych miasteczkach, ale trzeba chyba
lubić szukanie takich "staroci". Ja np. przez dwa lata, jeżdżąc szosą Gdańską
z W-wy, za każdym razem mijałam chałupę przed którą stał cudowny drewniany
kwietnik, chyba z początku wieku (zeszłego rzecz jasna). Marzyłam o nim, ale
jak w końcu za którymś razem, zatrzymaliśmy sie przed tym domem (fatalnie
miejsce do zatrzymania się na szosie), był zamknięty na cztery spusty. Szkoda,
bo jestem pewna, że mogłam go kupić, któś suszył na nim stare szmaty.

Pozdrawiam wszystkich fanów "starych gratów"

Magda