Reggie Miller

[reggie]

Dziś w nocy dał o sobie znać najlepszy strzelec w historii klubu z
Indianapolis, rekordzista NBA pod względem trafionych i oddanych trójek, do
tego szósty w historii pod względem procentu wolnych.
Po meczu z Szóstkami jest już także 18 na liście graczy, którzy zdobyli
najwięcej punktów w całej historii NBA. Reggie ma równo 22.200 punktów,
wyprzedził niejakiego Clydea Drexlera, który tym samym spadł na 19 miejsce.
Szczęśliwą datę zmąciła nieco karczemna awantura, którą wywołał były narkoman i
alkoholik D.Colleman. Reggie i Derrick po krótkim spięciu zostali usunięci z
parkietu, podobno nie można było ich uspokoić nawet po meczu w szatni.
Reggie, jeszcze wielu sezonów w zdrowiu, szczęściu i dobrej formie, jeszcze
parę okrągłych liczb jest do zdobycia! Niech się młodzi uczą. Indiana na zawsze
będzie pamiętać Cię, jako najlepszego zawodnika. Nie tylko Indiana.
Ave!

[Gość: Wilt]

Z pewnym opóźnieniem (ale za to szczerze ;-)) dołączam się do życzeń dla
wielkiego Reggiego Millera. Osiągnął wiele, mimo że jego gra nie była tak
doceniana jak to być powinno, bo grał dla prowincjonalnego i mało wpływowego
klubu (wyobrażasz sobie, jak by rozdmuchano jego osiągnięcia, gdyby grał w
Knicks, jak to zrobiono z Ewingiem?); najwyżej tylko w trzeciej piątce NBA, nie
doceniano też jego obrony... Ale i tak nikt nie ma wątpliwości, że za to, co
pokazywał w decydujących momentach meczów, szczególnie w play offs, jako
prawdziwy "Mr Clutch" lat 90., następca pod tym względem Birda i oryginalnego Mr
Clutch - Westa; za to wszystko Reggiemu należy się solidne miejsce w Hall of
Fame. Uwielbiałem patrzeć, jak wykańcza Knicks (szczególnie rzutami w Madison
Square Garden, prowokując Spike'a Lee :-)), a jak kibicowałem mu w 1998, kiedy z
Chrisem Mullinem, Smitsem i Jacksonem byli o krok od pokonania Imperium Zła...
P.S. W dodatku Reggie może się okazac jednym z naprawdę niewielu "franchise
players", którzy do końca kariery będą grali w swoim klubie; jak wiemy, inaczej
wybrali Olajuwon, Jordan, Ewing, teraz waha się Malone... Miller może pozostać
ostatnim wiernym, razem ze Stockiem. Chociaż, z drugiej strony, wcale nie upieram
się, żeby tak było: kiedy Reggiemu skończy się obecny kontrakt, niech wpadnie do
LA na jeden sezon po mistrzostwo ;-), jak to teraz zrobił Richmond (tylko sądzę,
że w podobnej roli Miller radziłby sobie znacznie lepiej; pewnie wiesz, że jest
drugi w całej lidze w liczbie points per shot! To daje wyobrażenie, ile wciąż
jest wart).

Pzdr

[reggie]

Nie miałbym nic przeciwko, jeśli tylko takowe zaproszenie pojawiłoby się ze
strony LAL, tak, Reggie miałby tytuł.
Clutch shots na zawsze zostaną w pamięci nawet jego przeciwników, szczególnie
właśnie te z NY i Chicago. Pamiętasz ten rzut nad Jordanem po uwolnieniu w
ostatniej sekundzie?;-)
Będzie mi go bardzo brakowało, jak zostanie zmuszony do zakończenia kariery...
Pzdr.

[Gość: LB]

reggie napisał(a):

> Nie miałbym nic przeciwko, jeśli tylko takowe zaproszenie pojawiłoby się ze
> strony LAL, tak, Reggie miałby tytuł.
> Clutch shots na zawsze zostaną w pamięci nawet jego przeciwników, szczególnie
> właśnie te z NY i Chicago. Pamiętasz ten rzut nad Jordanem po uwolnieniu w
> ostatniej sekundzie?;-)

Jordan był wtedy przez niego faulowany. :-)

Pzdr,
LB

[Gość: nathan]

Rzeczywiście, jeden z lepszych graczy lat 90. Osobiście bardzo podobała mi się
jego gra, potrafił jak nikt inny (oczywiście poza Jordanem :-)) doprowadzić do
frustracji zespół przeciwny. Te jego trójki! To nie były zwykłe rzuty za trzy.
To były niszczycielskie pociski :-))), czego dowodem był piąty mecz Finału
konferencji Wscodniej w 1994 roku. No to, co tam zrobił z Knicksami to był
poprostu majstersztyk.

Reggie był chyba troche za impulsywny, nie zawsze potrafił utrzymać nerwy na
wodzy. Często jego wybuchowy charakter nie pozwalał mu skupić się na grze i
traciła przez to drużyna i on sam także.

Do pełni szczęscia brakowało mu chyba tytułu. To gracz, który niewątpliwie
zasługiwał na pierścień. Ale ...... No właśnie ale :-)))). Przytoczę tylko
cytat jednego z najlepszych trenerów w tej lidze, który trafnie opisuję tę
sytuację:

Pat Riley, po porażce Miami z Chicago w finale konferencji '97 (1-4) - "Czasem
możesz zbudować zespół, może to być wspaniały zespół - godny tytułu
mistrzowskiego. Ale nie zdobędziesz tytułu, bo masz to nieszczęście, że po
przeciwnej stronie gra Michael Jordan !!! "

:-))))))

Pzdr.

[reggie]

Kilka razy było już naprawdę bardzo blisko jednak. Nie mówię o finale z Lakers,
bo tam nawet ślepiec przewidziałby zwycięzce, ale np. seria z Chicago w 99, 7
meczy, w ostatnim naprawdę do trzeciej kwarty była loteria.
Rok pózniej z Knicks Finał Konferencji. Sądziłem, że rozstrzygną go na swoją
korzyść, a ze Spurs nie byliby chyba bez szans?
O latach wcześniejszych juz nawwet nie mówię, bo nie chcę się niepotrzebnie
denerwować... Albo Jordan, albo Shaq stawali na drodze. Głównie jednak Jordan.
I tego mu głównie nie moge darować.
Pzdr.

[Gość: nathan]

To dlatego ta nie chęć do Jordana? Hmm.... No cóż, rozumiem w takim razie twój
stosunek do niego. Zresztą, wielu jest takich zawodników. Sport jest piękny
ale bywa też okrutny. Na tym to polega, ktoś musi wygrać, a ktoś musi
przegrać.


Michael Jordan - "W tym wszystkim chodzi o pożądanie wygranej."



Pzdr.