Rutkowski, Wujec: Wyrwać chwasta!

[Gość: Dimycz]

a co was to kurna obchodzi ?? tez mi super express sie
znalazł... w swoje podwórko ptrzeć trza i już ...

wredny białorusin

[Gość: ronin]

Świetny komentarz :-). Co do Horace'a dodałbym jeszcze parę
innych ciekawostek z okresu pierwszej dynasti Chicago, kiedy to
H. Grant uwazał się za drugiego power fowarda NBA (za Karlem
Malone'm,a przed m.in. Chuckiem Barkleyem). Zycie troszkę
zweryfikowao te marzenia, choć nie da sie ukryć, ze apre(4)
pierścini ma :).

[Gość: LB]

Gość portalu: ronin napisał(a):

> Świetny komentarz :-). Co do Horace'a dodałbym jeszcze parę
> innych ciekawostek z okresu pierwszej dynasti Chicago, kiedy to
> H. Grant uwazał się za drugiego power fowarda NBA (za Karlem
> Malone'm,a przed m.in. Chuckiem Barkleyem). Zycie troszkę
> zweryfikowao te marzenia, choć nie da sie ukryć, ze apre(4)
> pierścini ma :).

H. Grant był rzeczywiście jednym z najlepszych power forwardów w lidze, a
szczyt jego możliwości to wg. mnie lata 1993-95. Osobiście uważam, że w tamtym
czasie był wśród pięciu najlepszych PF. Wszak tak naprawdę, to na nim opierała
się niemal cała siła podkoszowa Bulls.

W 1993 r. to on toczył heroiczne boje z Charlesem B. i uprzykrzał mu życie
całkiem skutecznie. W 1994 r. po odejściu Jordana razem z Pippenem ciągnęli
wozek pt. Chicago (zagrał zresztą w All-Star Game w tym roku). W 1995 r. to w
dużej mierze dzięki jego skutecznej grze, Orlando wyeliminowało Chicago.

Ale prawdą jest, że powolutku jego statystyki się pogarszały, mimo że zdobył
jeszcze mistrzostwo z Lakersami.

Dla mnie, i chyba dla większości będzie się kojarzył z Chicago i "pierwszą
dynastią".

Pzdr,
LB

PS. Powoli odchodzi pokolenie zawodników, na których się wychowałem, co
niestety boleśnie uświadamia mi, że ja też się starzeję... :(

[Gość: kronmak]

gowno mnie obchodzi kosz.ja kocham wrotki...

[Gość: Wilt]

No to jeszcze tu coś napiszę, zanim mnie wypuszczą z pracy ;-), bo temat mnie
zainteresował. Szkoda, że H. Grant tak głupio kończy karierę (choć może jeszcze
pogra w LAL), ale: LB, jeśli był on kiedykolwiek wśród Top 5 PF ligi, to moim
zdaniem przez bardzo krótki okres ;-). Był bardzo dobry, owszem, ale sukcesy
jego drużyn powodują, że trochę się czasem przesadza z oceną jego klasy; a de
facto nigdy wielką gwiazdą nie był, pozostając w klasie L. Nance’a, Oakleya,
Thorpe’a czy A.C. Greena, a chyba jednak zauważalnie za Buckiem Williamsem u
szczytu jego możliwości. Co do krycia Barkleya w 1993; trudno powiedzieć, żeby
Grant był wobec niego szczególnie skuteczny, skoro Sir Chuck w 1 z meczów
zdobył 42 punkty, a średnią z Finałów miał ponad 27, WYŻEJ od średniej z sezonu
regularnego…

Pzdr