Winny, ale bez kary

[Gość: xxx_b]

A za "świerszczyki" w kiosku to są gotowe nawet spalić! Żadna z nich wtedy
nie powie: "Jak ktoś chciał, to oglądał, jak nie, to nie przechodził tamtędy.
Nie rozumiem tego całego zamieszania". To ja też nie będę rozumiał. ;)

Skandal

[Gość: Konserwa]

"Podkreśliła też, że wyrok jest oparty przede wszystkim na opiniach biegłej
psycholog."

Jest oczywiste, że psycholodzy wykształceni w państwowych szkołach są lewakami,
dla których np. pedofilstwo wtłaczane dzieciom do głów w państwowej szkole za
nasze pieniądze jest oczywiście cacy.
Hańba!
Ziobro -do roboty
Rozpędzić tą czerwoną chołotę!

[Gość: ociupina]

tak pedofilii i homoseksualizmu człowiek nabywa w szkole. Lepiej tam dzieci nie
posyłaj bo wyjdą z tego jakieś zboki. Ulica wychowa najlepiej: na weszpolską.

[anka1]

cale szczescie ze trafiaja sie jeszcze w tym kraju normalni sedziowie.
moherowe berety do rezerwatu !

[Gość: sbs]

> cale szczescie ze trafiaja sie jeszcze w tym kraju normalni sedziowie.
> moherowe berety do rezerwatu !
Gdzie sa ci normalni sedziowe? na pewno normalna nie byla ta sedzina co wydala
ten wyrok.

"Łukasz Wróbel, student Collegium Civitas w Warszawie, swoją wystawę
zaprezentował w kilku miastach w Polsce i wszędzie wywołała kontrowersje.
- Miałem do tego prawo. Skorzystałem z konstytucyjnego prawa do udziału w
publicznej debacie na temat aborcji - tłumaczył się przed sądem.
Białostocki sąd te zeznania wziął pod uwagę i właśnie dlatego nie wymierzył mu
kary."
Dlaczego nie wymierzyl mu sad kary?
- dlatego ze nie poczuwal sie do winy?
- dlatego ze robil w innych miastach ten sam ohydny show i tam go nie karali?
- dlatego ze sad mial klapki na umysle?

[anka1]

jasne, lepiej zeby sedzia poglaskala pana W. po glowce. ale nie - orzekla ze
jest winien, tylko go na Kopernika nie zapakowala i dlatego jest nienormalna.

[Gość: sbs]

Zastanowmy sie jakie sa mozliwe kary w prawie polskim.
- kara dozywotniego pozbawienia wolnosci
- kara pozbawienia wolnosci
- kara pozbawienia wolnosci w zawieszeniu
- kara pozbawienia praw obywatelskich
- kara grzywny
Wiec jeszcze raz pomysl czy jestes normalna czy nie. Bo o tym ze jakas inna kare
oprocz wiezienia mozna bylo mu dac, nie musisz myslec.

[zewsi]

Gość portalu: sbs napisał(a):

> Zastanowmy sie jakie sa mozliwe kary w prawie polskim.
> - kara dozywotniego pozbawienia wolnosci
> - kara pozbawienia wolnosci
> - kara pozbawienia wolnosci w zawieszeniu
> - kara pozbawienia praw obywatelskich
> - kara grzywny

Trochę pokręciłeś. W polskim prawie karnym są następujące rodzaje kar:
- dożywotnie pozbawienie wolności
- 25 lat pozbawienia wolności
- pozbawienia wolności
- ograniczenie wolności
- grzywna

Są też środki karne:

- pozbawienie praw publicznych,
- zakaz zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub
prowadzenia określonej działalności gospodarczej,
- zakaz prowadzenia działalności związanej z wychowaniem, leczeniem, edukacją
małoletnich lub z opieką nad nimi,
- obowiązek powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub
miejscach, zakaz kontaktowania się z określonymi osobami lub zakaz opuszczania
określonego miejsca pobytu bez zgody sądu,
- zakaz prowadzenia pojazdów,
- przepadek,
- obowiązek naprawienia szkody,
- nawiązka,
- świadczenie pieniężne,
- podanie wyroku do publicznej wiadomości.

[Gość: sbs]

Mea culpa, masz racje.

[zewsi]

Katalog kar i środków karnych jest tak szeroki, że gdyby pani sędzia uznała, ze
trzeba "ukarać" organizatora wystawy, to by coś znalazła.
Sąd jednak uznał, że zastosowanie czy to kary, czy środka karnego w tym
przypadku będzie niewłaściwe.
Takie jest prawo sądu.

[anka1]

gratuluje poziomu argumentow osobniku sbs. jak kogos nie rozumiesz to musi on
byc nienormalny tak ? to zycze ci zebys na nienormalnego sedziego trafil, ktory
ci np. dozywocie za kradziez wlepi.

[Gość: sbs]

Po raz kolejny musze wyznac swoja wine.
Przepraszam ze sugerowalem cos takiego co do twojej osoby. Zmylil mnie a raczej
bezmyslnie i zbyt szybko przeczytalem to co napisalas o sedzinie tzn "tylko go
na Kopernika nie zapakowala i dlatego jest nienormalna."
Przepraszam.

[Gość: zyggis]

Bravo Anulka,to właśnie jest prawdziwa aktywość!!!Buziaków 122, Twój fan Zyggi

[Gość: Jasne]

"Życie mordercy nad życiem nienarodzonego" - prof Michał Wojciechowski

..."zauważmy, że zwolennicy aborcji nie mają właściwie ani moralnych, ani
intelektualnych racji do ubolewania nad karą śmierci. Wygląda na to, że dla
dzisiejszych lewicowców, głoszących takie właśnie poglądy, mordercy to ludzie,
a malutkie dzieci – nie! ...

W sprawie aborcji i w sprawie kary śmierci chodzi o życie ludzkie. Wychodzą
więc one poza aktualną politykę.
Gdy LPR zaproponowała ostatnio zaostrzenie ustawy ograniczającej aborcję, a
przedtem jeszcze karanie śmiercią pedofilów morderców, w mediach komentowano to
w kategoriach aktualnej gry politycznej. Wysuwając te postulaty, LPR mogłaby
zyskać w sondażach i wyborach. Jednakże, nawet jeśli wysunięcie tych kwestii
miało motywację doraźną, zachowują one charakter zasadniczy, moralny,
ponadpolityczny.

Cztery możliwości
Stosunek do aborcji i stosunek do kary śmierci łączy to, że chodzi w nich o
legalne pozbawienie życia istoty ludzkiej. Ma więc sens stawiać te sprawy obok
siebie. W takim razie istnieją następujące możliwe stanowiska.
1) Według pierwszego można dokonywać aborcji i można karać śmiercią. Ten pogląd
spotykamy w bardzo różnych krajach (reżimy komunistyczne i obecne prawo USA).
Wydaje się on zakładać lekceważenie życia ludzkiego w ogóle. Natomiast jest
wewnętrznie spójny, w pewien sposób konsekwentny.
2) Konsekwentny jest też pogląd przeciwny: nie wolno ani dokonywać aborcji, ani
karać śmiercią. Jest to logiczny wniosek z zasady ochrony życia, z „nie
zabijaj”, nawet jeśli ktoś uzna go za zbyt idealistyczny w treści, nie
odpowiadający realiom życia.
3) Następnie, można uznać, iż aborcja jest niedopuszczalna, natomiast należy
karać śmiercią najwstrętniejszych zbrodniarzy. To także jest myślowo spójne,
gdyż dziecko poczęte nie uczyniło nic godnego kary, a przestępca – jak
najbardziej tak.
4) Ostatnia możliwość, to dopuszczenie aborcji oraz wykluczenie kary śmierci.
Czasami dopuszczeniu aborcji towarzyszy jeszcze zgoda na eutanazję, czyli na
dobijanie umierających. To stanowisko jest typowe dla prawodawstwa dzisiejszej
Europy. W związku z tym wielu nie dostrzega, że jest ono jaskrawo absurdalne.
Na płaszczyźnie wartości oba jego elementy i ich potencjalne uzasadnienia
wykluczają się nawzajem. Jak można zabijać dzieci przed narodzeniem, a chronić
życie zbrodniarzy?
Ucieczka przed tym wnioskiem pcha zwolenników aborcji do przeczenia
człowieczeństwu dzieci poczętych, zwanych wtedy płodami. Tu z kolei zderzają
się z biologią. Dzieci poczęte są oczywiście istotami ludzkimi, a nie czymś
innym – tyle że mniej rozwiniętymi od już narodzonych. Od poczęcia do narodzin
trwa płynny rozwój, proces bez jakościowych przeskoków.

Wniosek prawny
Wynika stąd, że prawo powinno się stanowczo przeciwstawiać aborcji. Jest bowiem
pożądane, by system prawny chronił życie, jako elementarne prawo człowieka, i
żeby był spójny. Wnioski te nie powinny mieć szyldu partyjnego i wydają się
słuszne tak w perspektywie chrześcijańskiej, jak w świeckiej.
Zakładam oczywiście, wbrew wielu rzecznikom laicyzacji, że świeckość nie musi
oznaczać bezładu moralnego. Także niewierzący odwołujący się do zasad
naturalnych bronią życia ludzkiego. Godzi się zresztą zauważyć, że sprzeciw
wobec aborcji nie jest specyficznie chrześcijański. Znamionował starożytny
judaizm, występował – wbrew częstej praktyce – w starożytnej Grecji i Rzymie, a
dziś spotkamy go w hinduizmie, buddyzmie i islamie.

Wątpliwe wyjątki
W Polsce obecne prawo karne znacznie ogranicza dopuszczalność aborcji, choć
można podejrzewać, iż wymiar sprawiedliwości stosuje je opieszale. Prawo to
uwzględnia jednak wyjątki, które mogą być przedmiotem krytyki. Wyjątki te
oznaczają bowiem pewną licencję na zabijanie i wprowadzają do prawa
niespójność. Lekarz im przeciwny narażony jest na konflikt sumienia i represje.
Dopuszczanie aborcji przy zagrożeniu zdrowia matki oznacza, że można poświęcić
wartość większą, życie, na rzecz mniejszej i wtórnej – jego jakości. (Tylko
przy poważnym zagrożeniu samego życia matki na obu stronach szali jest życie.)
Podobnie należy ocenić aborcję po wykryciu u dziecka wad genetycznych. Niszczy
się życie, by uniknąć jego uciążliwości. Jeśli się twierdzi, że osobę
niepełnosprawną można zlikwidować przed narodzeniem, wprowadza się tylnymi
drzwiami eutanazję i przeczy się ustawom zmierzającym do wyrównania szans
takich osób. Ponadto pozwala się zabijać dla zabezpieczenia rodziców i
społeczeństwa przed trudem opieki nad ułomnym dzieckiem.
Niesłuszne jest też dopuszczanie aborcji dzieci poczętych w wyniku gwałtu.
Poświęca się życie dziecka dla rzekomego zabezpieczenia matki przed cierpieniem
(rzekomego, gdyż do końca życia będzie odczuwała, jak inne kobiety dokonujące
aborcji, wyrzuty sumienia, objawy syndromu postaborcyjnego, nie mówiąc już o
ryzyku bezpłodności i innych powikłań). Przy okazji gwałciciela zwalnia się od
alimentów.

Kara śmierci
Po pierwsze zauważmy, że zwolennicy aborcji nie mają właściwie ani moralnych,
ani intelektualnych racji do ubolewania nad karą śmierci. Wygląda na to, że dla
dzisiejszych lewicowców, głoszących takie właśnie poglądy, mordercy to ludzie,
a malutkie dzieci – nie!
Z perspektywy zasady ochrony życia ludzkiego problem kary śmierci wydaje się
bardzo trudny, podobnie zresztą jak problem wojny. Z jednej strony zabijanie
przez kata jawi się jako coś okropnego, nieludzkiego. Z drugiej, zaniedbanie
odpowiedniego karania morderców powiększa zagrożenie ofiar, czyli kosztuje
czyjeś życie! (Twierdzenie, że perspektywa ukarania śmiercią nie odstrasza
zabójców, jest oszukańcze.)
Apele o miłosierdzie i nadzieja, że kary śmierci da się uniknąć, nie znoszą
bowiem wymogów sprawiedliwości. Prawa ludzkie przestępców nie powinny usuwać
ani podważać praw aktualnych i potencjalnych ofiar. Wbrew częstej opinii,
tradycja Kościoła katolickiego zezwala władzy państwowej na stosowanie kary
śmierci, gdy nie ma innej metody. Jak zauważył św. Paweł, władza nie na próżno
nosi miecz..
I w tej sprawie chodzi więc o to, co jest słuszne, a nie, co sądzą o tym media
czy poszczególne partie. Albo co o tym sądzi postępowa Europa: jej
przedstawiciele dość bezczelnie próbują zgodę na aborcję i zniesienie kary
śmierci przedstawić jako zasady nienaruszalne, choć zostały one wprowadzone do
prawa bardzo niedawno.
Gdy władza państwa (i UE) wkracza praktycznie wszędzie, wszystko staje się
polityką. W demokracji parlamentarnej wszystko staje się partyjne. Jednakże
obrona życia ludzkiego, a więc także aborcja i kara śmierci to sprawy
publiczne, wymagające jasnego prawa, ale nie polityczne, lecz moralne.

Michał Wojciechowski