Noworoczne postanowienia

[redakcja.bialystok]

1 stycznia za nami, w głowach jeszcze trochę szumi... Nie jest to jednak
przeszkoda, aby z Nowym Rokiem coś sobie postanowić. Jakie macie plany na 2002
rok? Co chcecie zrealizować? Gdzie pojechać? Co zobaczyć? Czego nowego nauczyć
się?
Czekamy na Wasze postanowienia...

[anka1]

postanowilam nie robic zadnych postanowien:)

[anka1]

reszta Bialostoczan chyba poszla w moje slady i nawet nie napisala. nieladnie
tak Redakcje olewac!:)

[Gość: Acro]

Anka - toć Ty jesteś wszechobecna we wszystkich wątkach tego forum. ZAtrudnili
Cię w gazecie żebyś go rozruszała?...

[anka1]

nie. ale ciagle mam nadzieje ze to zrobia:)

APEL DO REDAKCJI

[Gość: Acro]

Szanowna Redakcjo! Zwracam się z uprzeją prośbą, coby Redakcja parę groszy
odżałowała na jakis choc ułamek etatu dla obywatelki Anki1. Prośbe swą motywuję
tym, że powinno to zaowocować znacznym ożywieniem forum.
Z poważaniem
Acro, zwany tez Krwawym Hegemonem

[anka1]

dzieki Krwawy Hegemonie!:) dla Ciebie tez cos powinni znalezc!

[Gość: Krwawy]

Piękne dzięki! Nie śmiałem tak sam sie upominać...

DO REDAKCJI

[ralston]

Nigdy nie snuje dalekosieznych planow. Z tych najblizszych to za tydzien
wyruszam na Kilimandzaro. Takie stare marzenie, ktore byc moze uda sie teraz
zrealizowac. Nie wiem jak organizm zniesie spora w koncu wysokosc i czy sie nie
zbuntuje, ale bardzo chcialbym wejsc na sam szczyt.

Kili

[Gość: Acro]

Trzymam kciuki. Wlazlem tam rok temu. I nie moglem się sobie nadziwić, że się
tak męczę dobrowolnie,za własne pieniądze, na własnym urlopie...

[ralston]

Gość portalu: Acro napisał(a):

> Trzymam kciuki. Wlazlem tam rok temu. I nie moglem się sobie nadziwić, że się
> tak męczę dobrowolnie,za własne pieniądze, na własnym urlopie...

A ktora droga wchodziles?
Pozdrawiam,
Ralston

[Gość: Acro]

Najpopularniejszą, nazywa się chyba Marangu. Fajna sprawa, ale prawdę mówiąc
najciekawiej było u podstawy - interesujące owady, na drzewach makaki i gerezy,
hałaśliwe płazy, a wyżej - kamienna pustynia i kruki abisyńskie.

[ralston]

Gość portalu: Acro napisał(a):

> Najpopularniejszą, nazywa się chyba Marangu. Fajna sprawa, ale prawdę mówiąc
> najciekawiej było u podstawy - interesujące owady, na drzewach makaki i gerezy,
>
> hałaśliwe płazy, a wyżej - kamienna pustynia i kruki abisyńskie.

Ja wybrałem kombinowaną trasę: wyruszam z Machama, potem przechodzę trawersem
(south circuit path) na trasę Mweka. Stamtąd na szczyt i w dół trasą Mweka. Potem
jeszcze dwudniowe safari w kenijskiej części Serengeti. Odlot w najbliższy
poniedziałek. Jak mi się uda wejść, to się odezwę po powrocie.

Pozdrawiam.

[Gość: Krzych]

Jedni to chcą na Kilimandżaro, a ja tylko na Żmudź!

[ralston]

Gość portalu: Krzych napisał(a):

> Jedni to chcą na Kilimandżaro, a ja tylko na Żmudź!

Zmudz jest w deche!. Choc do tej pory bardziej marzyla mi sie huculszczyzna...
Przedwojenne przewodniki bardzo ja zachwalaja i chetnie bym tam pojechal
pobiwakowac na dziko. Tylko troche sie boje.

Pozdrawiam

Żmudź

[Gość: Acro]

Żmudź jest cool! (jak mawia moja bratanica). Ale z tak skomplikowaną
ortograficznie nazwą kariery u nas nie zrobi...

[Gość: Acro]

Trasa wygląda ciekawie - na pewno będzie mniej ludzi niż na mojej.
W Masay Marze też byłem (bo to masz zapewne na myśli), nawet dwa razy, lecz dwa
dni to tylko przejazd, niewiele zobaczysz! A jest to pełen odlot!
I byłoby lepeij jechać tam PRZED wspinaczką - jest to niezła aklimatyzacja.
Odezwij sie po powrocie na tym wątku - jakoś się znajdziemy :)

[Gość: Ralston]

Gość portalu: Acro napisał(a):

> Trasa wygląda ciekawie - na pewno będzie mniej ludzi niż na mojej.
> W Masay Marze też byłem (bo to masz zapewne na myśli), nawet dwa razy, lecz dwa
>
> dni to tylko przejazd, niewiele zobaczysz! A jest to pełen odlot!
> I byłoby lepeij jechać tam PRZED wspinaczką - jest to niezła aklimatyzacja.
> Odezwij sie po powrocie na tym wątku - jakoś się znajdziemy :)


Wróciłem.
Niestety nie udało się dotrzeć na szczyt. Na 5,500 m n.p.m. dopadła mnie choroba
wysokościowa. Zaskoczyło mnie zupełnie bo do tej pory nie miałem nawet lekkiego
bólu głowy. Wszyscy dookoła żarli środki przeciwbólowe garściami - a ja nic.
Zaatakowało mi żołądek, dostałem torsji. Po tym na chwilę mi się poprawiło. Ale
paredziesiąt metrów wyżej dostałem zawrotów głowy. To dziwne uczucie, kiedy ma
się pełną świadomość, co się dzieje. Wiesz, że lecisz twarzą na skały - ale nic z
tym nie możesz zrobić. Po pierwszym upadku odczekałem chwilę i ruszyłem dalej,
ale po chwili zatoczyłem się znowu i uznałem, że muszę wracać. Z naszej grupy 10
osób na Uhuru Peak dotarło 6. Co jest i tak nieźle, bo na tej trasie statystyki
mówią, że dociera na górę, zaledwie 25% próbujących.
Mimo to warto było, bo trasa Machame jest po prostu przecudna. Widoki zapierają
dech w piersiach. Z tego wszystkiego właśnie pierwszy odcinek - przez las
tropikalny wydawał mi się najmniej atrakcyjny, choć sam w sobie był oczywiście
interesujący. Potem było po prostu jeszcze bardziej ciekawie. Zresztą ciekawszy
las tropikalny widziałem podczas zejścia - na trasie Mweka. Oprócz drzew
liściastych pojawiały się również szpilkowe - jakaś tamtejsza odmiana sosny.
Nawet pachniało jak w Puszczy Knyszyńskiej. Widziałem też bardzo ciekawe drzewa,
których pnie przypominały mundury polowe (tzw. panterki)- całe były w plamy:
jasne, ciemne, oliwkowe, zielone, brązowe...
Byłem też w Masai Mara National Park i w Lake Nakuru National Park. Prawda - dużo
czasu upływa na przejeździe - spore dystanse i kiepskie drogi. Ale widziałem dużo
zwierzaków i mnóstwo ptaków, m.in. setki tysiecy flamingów nad przegiem jez.
Nakuru. Niezapomniane przeżycie, ciekawi ludzie - i dobra strona tego, że nie
udało się wejść - jest pretekst, żeby znowu odwiedzić Afrykę...

[Gość: Oka]

Ralston,
witaj z powrotem. Czytalam Twoja opowiesc z zapartym tchem. Pewnie nie chcialo
Ci sie wracac do zasniezonej Polski. Gdzie uderzysz nastepnym razem?
Oka.

[ralston]

Gość portalu: Oka napisał(a):

> Ralston,
> witaj z powrotem. Czytalam Twoja opowiesc z zapartym tchem. Pewnie nie chcialo
> Ci sie wracac do zasniezonej Polski. Gdzie uderzysz nastepnym razem?
> Oka.

Teraz u mnie raczej krucho z kasą. Ten wyjazd sporo kosztował. Nastepna duża
wyprawa - najwcześniej za rok na ... Kilimandżaro. Tym razem sprobuję inną trasą,
tą którą wchodził Acro - z Marangu. Jest może mniej malownicza, ale daje szansę
obejrzenia z bliska niższego wierzchołka Kilimandżaro, tj. Mawenzi. Daje też
większe szanse na sukces - bo krócej przebywa sie na dużych pułapach. Boję się,
że się zakochałem w Afryce i że moja dusza pozostanie na zawsze w Tanzanii. To
zdaje się będzie brzmieć w suahili: "Roho yangu ita ishi Tanzania. Moja kwa moja."

A z bliższych planów - najprawdopodobniej moje ukochane Pogórze Przemyskie. To
będzie już chyba dziewiąty raz.

Pozdrawiam

P.S. Jak tam mniejszość białostocka za Wielką Wodą?

[Gość: Oka]

Dzieki, polska mniejszosc za Wielka Woda miewa sie niezle.
W niedziele w jednym z kin pod Bostonem bedzie wyswietlane "Przedwiosnie", a
tydzien pozniej "Quo Vadis". Bilety zdaje sie po $15. Nie mozemy sie doczekac.

Poza tym powoli, ale do przodu.
Pozdrowienia.
Oka.

[Gość: Acro]

Brawo! To i tak świetnie, biorąc pod uwagę brak aklimatyzacji. Rzeczywiście,
ludzi choroba wysokościowa siecze tam okrutnie. Jezioro Nakuru jest faktycznie
niesamowite. Prawdę mówiąc też kombinuję, żeby tam pojechać w przyszłym roku.
Do tej pory jeżdzieem zimą, teraz myślę o wczesnym lecie - tak, żeby zobaczyć
Wielką Wędrówkę. Podstawowy koszt, to bilet lotniczy, i tu trzeba popolować na
jakąś promocję. A zatem - do zobaczenia - kto wie, może w Czarnej Afryce?

[ralston]

Gość portalu: Acro napisał(a):

> Brawo! To i tak świetnie, biorąc pod uwagę brak aklimatyzacji. Rzeczywiście,
> ludzi choroba wysokościowa siecze tam okrutnie. Jezioro Nakuru jest faktycznie
> niesamowite. Prawdę mówiąc też kombinuję, żeby tam pojechać w przyszłym roku.
> Do tej pory jeżdzieem zimą, teraz myślę o wczesnym lecie - tak, żeby zobaczyć
> Wielką Wędrówkę. Podstawowy koszt, to bilet lotniczy, i tu trzeba popolować na
> jakąś promocję. A zatem - do zobaczenia - kto wie, może w Czarnej Afryce?

Gratulować nie ma za bardzo czego. Nie uważam tego za jakiś wyczyn. Ale tego, co
widziałem nikt mi już nie odbierze. Ten trawers południową stroną był
rewelacyjny. Przechodziliśmy w poprzek wiele dolin, z których każda była inna.
Jedne - z bujną roślinnością: lobellie, senecusy, wrzosy wielkości cielaka albo
coś na kształt paproci, które miejscowi nazywają ua', inne z kwitnącymi na
białoróżowo krzewami, gdzie indziej - krajobraz jak z Księżyca - tylko skały i
głazy - brak nawet porostów. I najpiękniejszy mój biwak w Barranco Camp - to już
niestety nie do opowiedzenia - po prostu trzeba zobaczyć samemu. Góry z trzech
stron, w tym z jednej Kibo, z drugiej stroma tzw. breakfast wall. Z czwartej
strony przechodzi ostro w dół w kolejną dolinę. Środkiem płynie dość wartki
strumień. W górze (w nocy) - Orion w poprzek, Wielki Wóz - do góry nogami a
Gwiazda Północna gdzieś pod horyzontem. W oddali widać światła Moshi... Do tego
gitara i harmonijka - tak, tak udało się namówić jednego szaleńca, który wszystko
to targał na górę. Dzięki temu byliśmy najbardziej rozpoznawalną grupą na całej
trasie. No i to "Hej bystro woda", grane na 4,900 m... (na szczycie była już
tylko harmonijka).
Co do choroby wysokościowej, to widziałem kilka grup (Austriacy, Niemcy, Włosi)
które wchodziły w 100%. Statystycznie niemożliwe bez sztucznego wspomagania.
Prawdopodobnie jechali na Diamox-ie albo jeszcze czymś mocniejszym. Szli jak
automaty. Na górze ponoć były jeszcze ciekawsze obrazki. Ci z nas, którzy weszli
mówili, że widzieli Japończyka ciągniętego pod pachy przez dwóch przewodników -
on prawdopodobnie nawet nie wie, że był na szczycie. Dowie się, jak wywoła film
po powrocie do domu. Widziałem też Holenderkę, która źle obliczyła się z wodą i
zabrakło jej na ostatni dzień. Mimo to zdecydowała się iść. Weszła. Schodziła
kompletnie odwodniona, na dole musieli jej dawać kroplówkę. A wystarczyło przyjść
i poprosić o wodę...