czy mogę zrobić dziecku krzywdę?

[zibrizka]

mam niedociśnienie, które niestety bardzo nasiliło się po ciąży. wcześniej
brałam Kardiamid, potem przestałam i w ciąży miałam spokój, niestety zdarzyło
mi się ostatnio kilka zamroczeń, bardzo krótkich i nie powiązanych z utratą
przytomności, tylko lekkim zawrotem głowy. mimo to jestem absolutnie
przerażona jeśli chodzi o trzymanie mojego synka na rękach. staram się nie
wstawać z nim gwałtownie, cały czas jestem czujna, czy aby nie przydarzy mi
się omdlenie. nie zanosi się na to więc nie wiem, czy to nie przeradza się w
jakąś paranoję, może to złożony objaw z przeproszeniem depresji poporodowej,
nie wiem, czy macie jakieś doświadczenie z tym schorzeniem i małym
dzieckiem... czy moje obawy są uzasadnione, czy znowu przesadzam?

[lolinka2]

razi wysoki poziom lęku w zestawieniu z dość błahą przypadłością
zdrowotną. Stawiałabym na depresję poporodową.

[mally_2]

chm... skoro sama mówisz, że się na to nie zanosi, to dlaczego tak się
martwisz? wybacz, nie wyobrażam sobie, żebyś jako matka ograniczała się w
dotykaniu własnego dziecka. może powinnaś wybrać się do psychologa, skoro
problem Cię przerasta...

[bebena]

Rzeczywiście, strach przed dotykaniem własnego dziecka się zdarza, ja bałam się
na przykład obcinania paznokci, prosiłam siostrę żeby to robiła, bałam się, że
coś naruszę, takie były delikatne, małe, także poniekąd cię rozumiem. ALe to
przechodzi.

[bloopsar]

Oj przy zbyt niskim cisnieniu to moze byc roznie. Czasem sie wydaje, ze jest ok
i nagle sie leci. Znam to niestety. Przez pewien czas powstrzymywalo mnie to
nawet od pracy przed komputerem i troche kasy przepadlo Wiec wiem, ze moze
sie to dawac we znaki.

Chyba kwestia obawy o dziecko zalezy od tego na ile masz powazne objawy. Czy
tylko ci sie lekko kreci przez chwile w glowie jak gwaltownie wstaniesz czy masz
juz powazniejsze zawroty glowy i dluzsze mroczki przed oczami? Powazniejsze
objawy moga sie konczyc niewesolo: pamietam raz jak nagle przed oczami pojawila
mi sie podloga. Uderzenie o ziemie nic nie bolalo ale jednak nastapilo, nawet
nie wiem jak i kiedy. W jednej chwili ide, w nastepnej leze, nie pamietam nawet
zachwiania sie. Pytanie czy u ciebie moze dojsc az do takich problemow.

Probowalas brac Gutron? Niektorym pomaga.

[mally_2]

są kobiety, które w ogole nie są wstanie zajmować się dzieckiem po porodzie,
trudno im nawet je podnieść bez lęku, nie mówiąc już o obcinaniu paznokci...

[bajadercia]

Nie ma się co unosić nad depresją poporodową, póki jesteś realnym zagrożeniem
dla dzieciaka! To, że na razie nie mdlejesz nie znaczy, że napradę ci się to nie
przydarzy, więc idź czym prędzej do przychodni, jeśli nie chcesz mieć porządnych
kłopotów!

[majenkir]

Tez nie rozumiem, dlaczego na sile wciskacie jej depresje.... Z
tego, co dziewczyna pisze wynika, ze ma obiektywne podstawy, by bac
sie o dziecko.

A co do rady: wiem, ze sa psy, ktore wyczuwaja nadchodzace omdlenie
chwile PRZED i ludzie z takim problemem jak Twoj nigdy sie z nimi
nie rozstaja (nie wiem tylko, czy jest mozliwosc dostania takiego w
PL). Bo przypadlosc niby blaha (na pewno ludzie Ci mowia, ze lepsze
to niz nadcisnienie ), ale skutki moga byc oplakane(wyobraz
sobie, ze mdlejesz w trakcie prowadzenia auta...).

[bloopsar]

> przypadlosc niby blaha (na pewno ludzie Ci mowia, ze lepsze
> to niz nadcisnienie

Z tym sie nie zgodze. Na nadcisnienie jas MASA lekow, ktore naprawde niezle
dzialaja. Mnie lata temu meczylo nadcisnienie i Cordipin czy Metocard czynily
cuda. Za to jak niedawno trafilo sie niedocisnienie, to lekarze dali jedynie
Gutron i jak nie zadzialal to rozkladali rece. I ciagle powtarzali jak to latwo
sie leczy nadcisnienie ale niedocisnienie to juz bryndza. Jest Dopamina, ale to
dozylne, raczej jak ktos ma przejsciowy problem po zabiegu operacyjnym, a nie na
codzien.

Poza tym nadcisnienie musi byc spore albo dlugotrwale zeby mialo jakies powazne
skutki a przy niedocisnieniu - omdlenia, zawroty glowy, problemy ze wzrokiem i o
wypadek nietrudno.

Bazowe cisnienie to ok. 120/80. Jak dodamy powiedzmy 40/20 to wyjdzie 160/100 -
z takim da sie spokojnie funkcjonowac. Pisze z doswiadczenia. Z kolei jak tyle
samo odejmiemy to bedzie 80/60 - tu juz moze byc bardzo kiepsko. Wydmuchanie
nosa w chusteczke konczy sie chwilowa utrata wzroku (czerwona mgla orzed oczami)
A ja mam za soba 60/30 - massakra! Mi na szczescie juz to minelo ale
wspominam ten okres jako czas strasznej bezradnosci, wlasne cialo potrafilo mnie
nagle zdradzic. Kicha

Generalnie apeluje o nie lekcewazenie zbyt niskiego cisnienia, na zasadzie, ze o
nadcisnieniu sie sporo slyszy i leczy, a niedocisnienie to nic takiego. Otoz
nie, bywa grozne.

[lolinka2]

wszystkie znane mi osoby z niedociśnieniem (a trochę ich jest) to
osoby z maskowaną depresją - prędzej czy później zdiagnozowaną,
pisząca te słowa również w ten sposób maskowała zaburzenia
afektywne...

Bez przesady!

[daisy]

Całe życie żyję z niedociśnieniem (często 90/60 na przykład) i do tego z
bradykardią (spowolnione tętno). Bywa niemiłe, ale bez przesady! Na pewno nie
można zemdleć przy prowadzeniu auta... Zresztą psychika ma w tym wielki udział,
w sytuacjach napięcia i koncentracji na pewno się nie odpływa.
Mroczki przed oczami, chwilowe "zaczernienie" i lekki zawrót przy wstawaniu to
absolutna norma (tak samo jak ohydne walenie serca i niemożność dłuższego
stania). Trzeba wstawać powoli, innej rady nie ma.
Nie wyobrażam sobie, żeby z tego powodu obawiać się brać dziecko na ręce. Jeżeli
cię to męczy, to zaczynaj dzień od ćwiczeń fizycznych - doskonale podnoszą
ciśnienie i rozruszają. W ogóle ćwicz regularnie, to pomaga.

[majenkir]

daisy napisała:
> Całe życie żyję z niedociśnieniem (często 90/60 na przykład)

Wybacz, ale mowimy tu o NAPRAWDE NISKIM cisnieniu. 90/60 to dolna
granica, ale w normie.

Na pewno nie
> można zemdleć przy prowadzeniu auta... Zresztą psychika ma w tym
>wielki udział, w sytuacjach napięcia i koncentracji na pewno się
>nie odpływa.

Moj tata-niskocisnieniowiec potrafi zemdlec wchodzac po schodach
albo wstajac z krzesla na przyklad. Na szczescie rzadko mu sie to
zdarza .

> zaczynaj dzień od ćwiczeń fizycznych - doskonale podnoszą
> ciśnienie
LOL! Wiele rzeczy mozna sie dowiedziec na forum, hehe .

[marina2]

mam niskie ciśnienie i bradykardię.wszystkie moje dzieci przeżyły)

radzę sobie tak: staram się pływać i ruszać nie jakoś wyczynowo,ale
spacery,rower.osobiście zauważyłam,że najlepiej robi mi pływanie.i co być może
rozbawi niektórych,ale stres mi służy.napędza mnie.acha podpowiedziałabym
autorce wątku sprawdzenie stanu "technicznego" kręgosłupa.poza tym piję głównie
zielone herbaty ,czasem kawę.móię tu i około dwóch l herbaty dziennie.

[ulica-wredzica]

zgadzam sie z tym ze nadcisnienia nie wolno lekcewazyc, sama sie z tym
borykalam. wielokrotnie zdarzalo mi sie przez to zaslabnac, prawie zemdlec przy
wstawaniu przy naglym ruchu, bardzo nieprzyjemne, i niebezpieczne. nie wiem, jak
mozna mowic ze to claha dolegliwosc, jak ktos tu napisal... i faktycznie ciezej
to wyleczyc niz nadcisnienie. a gutron jest czesto przepisywany, mi bardzo,
bardzo pomogl, przestalam mdlec, bac sie ze padne za kierownica itp., nie wiem
moze za krotko go bralas, za krotka kuracja? albo lekarz powinien byl zwiekszyc
ci dawke? czasem przez zle obliczone dawkowanie lekarz potrafi ci spieprzyc cale
leczenie -_-

[daisy]

Ja nie rozumiem tej paniki. Chyba lubicie chorować? Jak mam gorszy dzień to parę
razy dziennie zdarza mi się przy wstawaniu mieć mroczki, ciemność przed oczami,
zawrót głowy. No i co?... Jak jestem w domu to osuwam się na podłogę, klęczę
chwilę i spokojnie wstaję znowu. W miejscach publicznych zdarza się też, chociaż
rzadziej (większe napięcie i koncentracja) - wystarczy pamiętać, żeby się nagle
nie zrywać. Albo czegoś się przytrzymać. Borykam się z tym od zawsze i jakoś nie
zauważyłam nic niebezpiecznego. Na pewno ogólnie dla zdrowia niedociśnienie jest
"lepsze" niż nadciśnienie.
A "padanie za kierownicą" to pomysł bez sensu i moim zdaniem jest niemożliwe. No
chyba że ktoś się wyjątkowo relaksuje za kółkiem. Ale jazda, szczególnie w
mieście, to taki stres, który wyklucza wdzięczne zsunięcie się na gumowy dywanik
pod pedał gazu...
No i regularne ćwiczenia naprawdę robią cuda.

[agni71]

Doskonale cie rozumiem, bo tez jestem niskocisnieniowcem i tez
miałam taka sytuację, że karmiłam dziecko piersią w nocy (na
siedząco) i czułam, ze zaczyna sie omdlenie. Innym razem, wstając po
karmieniu, zeby dziecko odlozyć do łóżeczka, zaczęłam sie
przewracać. Cudem udalo mi sie dziecko odłożyć na łóżko, zanim
upadłam i mocno sie potłukłam. Na szczęście mąż był obok i szybko
się zajął i mną i dzieckiem, w obu sytuacjach.
Mam tez problem ze stawem kolanowym (ucisk powoduje ból przy którym
mozna zemdleć) - i też miałam wizję siebie leżącej nieprzytomnej a
obok zawodzące dziecko np. roczne. Na szczęście nie zdarzyło się to -
zrobiłam wszystko, zeby omdlenia uniknąć i udało się - przeszło. A
teraz pamietam po prostu zawsze o oszczędzaniu kolana i odpukać - na
razie jest OK.
Może jednak pogadaj z lekarzem o lekach podnoszących ciśnienie (na
pewno cos jest), dopóki sytuacja sie nie unormuje, a i dziecko
będzie starsze i nie będzie wymagalo częstego noszenia.

[malila]

Też często jestem niskociśnieniowcem. Ostatnia ciąża trochę
pogłębiła problem. Nieprzespane noce jeszcze bardziej. To, co
starałam się uporządkować przede wszystkim, to sen. Polecam też
ćwiczenia tai-chi - są takie, które szczególnie regulują ciśnienie.
Do tego regularne posiłki. To są rzeczy, które w bardzo dużym
stopniu poprawiają zdrowie.
Co nie zmienia jednak mojego poglądu na to, ze większość
dolegliwości ma podłoże psychosomatyczne.

[amelinna]

WYbacz, ale w rozmowa z lekarzem too powinien być Twój pierwszy strzał. Dziwię
się, że dotąd tego nie zrobiłaś. Jeśli masz kłopoty z niedociśnieniem to
przecież są sposoby na to żebyś czuła się bezpieczniej; umówisz się na badania,
dostaniesz Gutron, który na tyle długo działa, że nie będziesz miała problemów z
objawami i nie będziesz co chwilę drżała, że zemdlejesz i dziecku stanie się
krzywda. Inaczej chyba niestety sprawy nie da się rozwiązać. W depresję
poporodową też nie wierzę.

[bajadercia]

Ja tam się nie dziwię, ludzie są mistrzami wyparcia! Idź do lekarza, kobito
droga, no!

[malila]

amelinna napisał:
> WYbacz, ale w rozmowa z lekarzem too powinien być Twój pierwszy
strzał.

Że niby mój?

Zibrizka, ile czasu minęło od porodu?

[net79]

kurcze długo cierpiałam na niedociśnienie ( po trzeciej ciąży przeszło) i ile
razy byłam u lekarza, bo np mdlałam cały dzień tyle razy słyszałam słynne: z tym
da się żyć i taka pani uroda, w życiu po za zmierzeniem ciśnienia lekarz nic mi
nie zaproponował...
i fajnie, że kobieta napisała na forum, bo przynajmniej wie czego od lekarza
wymagać

[kiddy]

A może byś do lekarza poszła, co? Na odległość nikt ci nie pomoże.
Niedociśnienie, któe powoduje takie objawy, jakie masz, nalezy
leczyć, bo może być zagrożeniem dla zdrowia i życia. Niskie
ciśnienie to gorsze krążenie, a więc niedotlenienie, zastoje krwi w
żyłach grożące zakrzepicą.
Sama mam ciśnienie na poziomie 80/50-90/60. Zwykle czuje się dobrze,
ale czasem sercemi galopuje jak szalone. Poza tym mam wysoką
krzepliwość krwi, wraz z innymi czynnikami spowodowało to u mnie
zakrzepicę.
Jeśli coć cię niepokoi, to idź do lekarza. Tym bardziej, że masz
małe dziecko.




Do koleżanki pytającej, czy lubimy chorować. Tak, uwielbiamy.
Szczególnie omdlewać przy powtarzającej się arytmii i skokach
ciśnienia oraz umierać w wyniku zaburzeń krążenia wywołanych źle
postawioną diagnozą.