Przerost ojcowskich oczekiwan

[karolcia65]

Czesc Mamy,

Sluchajcie, POMOCY, bo nie wytrzymam.
Moj maz ma wobec naszych dzieci, bylo nie bylo calkiem grzecznych, kosmiczne
wymagania. Dzieci maja ladnie jesc, tyle ile tabela przewiduje i dokladnie co
4 godz., potem ladnie spac, Boze bron, zeby za duzo plakaly (za duzo oznacza,
ze prawie wcale), jesli nie spia, maja sie cieszyc tym, co aktualnie widza i
nie oczekiwac, ze wezmiemy je na rece i pokazemy cos wiecej. Przy ubieraniu i
rozbieraniu maja wspolpracowac z rodzicami, tzn robic piastki przy zakladaniu
rekawkow i takie tam inne. Nie bede juz przytaczac wiecej przykladow, bo
grozi to eksplozja.
Do tego ja, osoba z reguly radzaca sobie z roznymi "widzimisie" mezczyzn
okazalam sie kompletnie bezradna, bo tlumaczenia i podawanie przykladow
oczywiscie nie skutkuja.
Macie jakies pomysly?
Moj to poki co znikniecie taty z pola widzenia i slyszenia.

Pozdrawiam serdecznie (mimo wszystko, a co tam)

Karolcia z Krysia, Zosia i Natalka

[anusia_22]

Moj maz, mimo, iz kochany, odpowiedzialny i w ogole wzor cnottez na poczatku
traktowal Maluchy jak baby born, ktore mozna wylaczyc. Bawil sie z nimi np 2
godziny wieczorem, a kiedy sie wspolnie "nabawili" occzekiwal, ze wowczas w" w
nagrode" dadza mu popracowac lub poodpoczywac. Jakiez bylo jego zdziwienie, ze
tak nie jestNa szczescie nie jest przywiazany do liczb, godzin itd.Moge tylko
powiedziec, iz z czasem po prostu zrozumial, ze Maluchy to takie same istoty,
jka my, ktorych nie da sie zaprogramowac i moga miec po prostu gorszy dzien.
Pozdrawiam goraco Ciebie, Twojego Meza, Krysie,Zosie i Natalke

[grzalka]

nie ma rady, zrób mu szybko pranie mózgu- takie podejście będzie skutkowało
obupółna frustracją, a to ostatnia potrzebna Wam rzecz. Sporo jest mądrych
ksiązek, może T.Hogg mu podrzuć?

[gacek39]

Nie radzę wyjścia- znikanie z pola widzenia- bo nagle zacznie wracać z pracy
zamiast o 17 o 21, zamiast cierpieć w nocy na bezsenność będzie miał twardy
sen, że nie obudzi go wystrzł armatni, a zamiast przewijać dzieci przynajmniej
raz dziennie i pomagać ci w karmieniu będzie oglądać telewizję i siedzię pod
komputerem. Moja koleżanka odpuściła sobie i teraz wychowanie dziecka jest
wyłącznie na jej głowie ( na szczęście ma tylko jedno ). Zrób mu pranie mózgu i
to szybko.

[ewa054]

Witaj Karolciu.
Twój mąż ma ,,ciekawe'' podejście do dzieci. Moje głodomory jedzą co 2
godziny, czasami co 1,5 jeśli nie dojadły wcześniej. Kornelka waży 4,550, a
Adrianek 4,500. Mają dopiero 1,5 miesiąca. Może jakieś czasopismo o maluszkach
podsuń, jest w nich sporo ciekawych wiadomści. Jak sobie radzisz z trojaczkami,
ja przy bliźniakach mam sporo zajęć, podziwiam mamy potrójnych szczęść. Na
wcześniejsze Twoje pytanie do mnie o porodzie odpisałam niecały miesiąc temu.
Życzę powodzenia.

[justyna1232]

Ja mam, też ojciec maluszków , dobrą radę. Spytaj teściowej czy on jak był mały
też był taki idealny, bo wydaje mi się ,że nie. Powodzenia. Daj znać co to
spowodowało.

[molnarka]

karolcia65 napisała:

> Moj maz ma wobec naszych dzieci, bylo nie bylo calkiem grzecznych, kosmiczne
> wymagania.
> Nie bede juz przytaczac wiecej przykladow, bo grozi to eksplozja.

Wyjątkowo inteligentnego masz męża ;-/

Pozdrawiam
MOLNARka

P.S. Niech pogada z jakimś kumplem, który jest dla niego autorytetem ale który
ma dzieci.
... skoro rozmowa z Toba - osobą mu najbliższą - nie pomaga ...

[karolcia65]

Dobry wieczor,

Tak, odgadlas, jest wyjatkowo inteligentny, a w dodatku bardzo taktowny...

Pozdrawiam rownie taktownie,

Karolcia z Zosia, Krysia i Natalka

[molnarka]

No popatrz ... a robisz z niego tu na forum takiego ćwierć inteligenta

Pozdrawiam
MOLNARka

[husasia]

U nas było podobnie. Mąż nie ma młodszego rodzeństwa i żadnego małego dziecka w
rodzinie. Nasze maluchy były więc dla niego zupełnie nowym doświadczeniem. Na
początku miał naprawdę bardzo dużo szczerych chęci i bardzo mi pomagał. Tylko,
że wydawało mu się, że jak już wszystko zrobi tak jak należy to dzieci też
powinny się zachować tak jak należy (tzn. np. spać kilka godzin, jeść tyle ile
pokazują tabele). No i przyszła frustracja i teksty w stylu: "nie jestem dobrym
ojcem, nie sprawdzam się" albo jeszcze lepsze "dzieci mnie nie lubią i robią na
złość" (dotyczyło to kilkutygodniowych maluchów). Żadnych książek oczywiście
czytać nie chciał. Zmiana postawy wymagała czasu i tłumaczenia, tłumaczenia,
tłumaczenia. Pomogły też spotkania ze znajomymi, którzy mają syna o miesiąc
starszego od naszych. Gdy mąż zobaczył, że Antek też płacze bez przyczyny, że
jego tata też nie potrafi go uspokoić, że jest noszony, karmiony na żądanie itd
to trochę zmienił spojrzenie na nasze dzieci.

[muzyczka6]

kurde, a ja tam się pochwalę, a co!! ) moja druga polowa od początku spisuje
się świetnie, bez zarzutu - czyli od prawie 8 miesięcy. Z góry uprzedził tylko,
że kupa w pieluszce go przerasta, hihi.. poza tym już teraz uodpornił się na
mękolenie dzieci w nocy i muszę go sugestywnie szturchać, żeby wstał. Ale
zgadzam się z dziewczynami - obowiązkowe jest angażowanie tatusia od początku
we wszystkie czynności przy dzieciach,nie ma taryfy ulgowej, bo łatwo się
rozleniwiają, taki to już ród ) Poczekaj Karolciu, jak Twoje dziewczynki
zmienią się z miauczących kokoników w łobuzerskie i ruchliwe stworzonka, wtedy
Twoj mąz zmieni idealistyczne nastawienie i będzie szalał za nimi
bezkrytycznie, a każdą niesubordynację będzie komentował: zobacz, jakie one
inteligentne!! )
A narazie zacisnij zęby - w końcu to też jego debiut w roli potrójnego tatusia,
a gdzie tam męskim instynktom do naszych!! )

[karolcia65]

Drogie Mamy, Drodzy Tatusiowie,

Dzieki wielkie, podbudowaliscie mnie troche, chwala Bogu, ze to nie tylko u
mnie ma miejsce. Niestety nie mam kogo zapytac, jaki moj maz byl jako
niemowlak, a on sam przeciez sie nie przyzna
Na cale szczescie dostalam dzis list od znajomej, ktora ma 8-miesiecznego
synka. Maly, doslownie rzecz ujmujac, drze sie niemal bez przerwy i niemal bez
powodu. I tu uslyszalam, ze mamy trzy aniolki. Ma ktos przed soba dwie
szklanki? Tak wygladaly moje oczy, gdy mi z orbit wyszly, hi, hi.
Macie racje, ze glupota byloby pozbycie sie Pana Taty z domu. Odzwyczai sie i
juz w ogole porzytku w niego nie bedzie.
Muzyczka, super masz meza, gratulacje. Skorzystam z okazji i tez sie pochwale.
Moj rowniez wzbranial sie przed kupa w pieluszce, a to wlasnie on przewinal
taki przypadek jako pierwszy i problem sie skonczyl
Za jakis czas napisze, jak sie sprawy maja.

Pozdrawiam,

Karolcia z Zosia, Natalka i Krysia

[aneta-trojaczki]

Ja również chciałabym pochwalić się, że mój mąż jest wspaniałym tatą. Mieszkamy
sami. Nasi rodzice i najbliżsi sa daleko. Od poniedziałku do piątku 8godzin
pomaga mi przy dzieciach opiekunka, a potem mąż przychodzi z pracy i zajmujemy
sie nimi razem. Pomimo tego że mamy trojaczki w naszym domu jest czysto, gdyż o
to bardzo dbamy (będac w ciąży miałam wizję bałaganu, płaczu, ja w koszuli
nocnej i wałkach na głowie -jakoś tak to sobie wyobrażałam!)
Do tej pory prasuje prawie wszystkie dzieciące ubranka, codziennie wychodzę z
dziećmi na spacer (mieszkamy na trzecim piętrze- mam już umięśnione łydki i
ramiona bo dzieci troche ważą!)
Aneta temat! już już...
,żeby to wszystko osiągnąć musimy ze sobą współpracować. Nie ma zmiłuj sie ,
najważniejsze są dzieci. Każde z nas ma swoje obowiązki i wiele czynności
wykonujemy razem. Mój mąż od samego początku kąpie dzieci i obcina im
paznokietki. To są czynności, które należą tylko do niego. Ja nawet się za nie
nie biorę, no czasami jak jego nie ma wykąpie dzieci (kąpiemy co drugi dzień).
Mój mąż dzieci przebiera i ubiera, ale generalnie należy to do mnie. Jeżeli
dzieci płaczą w nocy wstaje w nocy, chociaż ten obowiązek również przypisałam
sobie. itd, itp...
Gdy dzieci sie urodziły pojechałam z nimi do rodziców. Okazało sie, że dwoje ma
silną kolkę i prawie cały czas płakały. Mój mąż przyjeżdżał do nas w weekendy w
odwiedziny. Był jednak jakiś taki dziwny, czepiał sie mnie, złościł bez
większego powodu, w nocy nie chciał do nich wstawać i powtarzał jaki to on jest
zmęczony. Pomimo to i tak był dzielny, starał sie, pomagał mi tak jak potrafił.
Gdy dzieci miały cztery miesiące (kolka ustępowała, ja nabrałam doświadczenia
pod okiem bliskich) TATUŚ zabrał NAS do NASZEGO domu. Wiedzieliśmy, że musimy
być razem, aby stworzyć prawdziwą rodzinę.
Chociaż czasem jest ciężko i mamy odmienne zdanie na jakiś temat znajdujemy
rozwiązanie. Wiem, że razem świetnie sobie radzimy. Kiedyś koleżanka widząc
mojego męża opiekującego sie dziećmi powiedziała: TY to masz szczęście!

Serdecznie pozdrawiam, Aneta mama Piotrusia, Kubusia i Karolinki