Coś na pocieszenie.....

[anula9910]

Dzisiaj pewna znajoma, bardzo mądra kobieta powiedział mi coś miłego i
fajnego. Mianowicie, że to dzieci wybierają rodziców, a nie rodzice dzieci i
ze to dusze nas wybrały na swoich rodziców czyli że na bliźniaki i więcej
trzeba sobie zasłużyć. I tak sobie myślę ze skoro po dwie i trzy duszyczki
zechciały zamieszkać w naszych (mam tu na myśli mamy wieloraczków) brzuszkach
i zagościć na stałe w naszym życiu to chyba musimy być jakieś wyjątkowe -
szczególnie mamy trojaczków.
Chociaż zupełnie nie dostrzegam tej wyjątkowości w swoim przypadku, ponieważ
pomimo tego ze moje dzieci mają już 19 miesięcy nie do kończą potrafię się
cieszyć z tego, że jestem mamą bliźniaków. (Chyba za długo żyłam sama dla
siebie, urodziłam moich synów mając 32 lata). Ale do cholery może mam jakąś
misję do spełnienia skoro dostałam (wybrało mnie) dwoje tak mądrych,
wspaniałych i ślicznych dzieci. Byle by tylko mój stosunek do nich nie
wyrządził im krzywdy.
Piszę Wam o tym, bo może słowa mojej znajomej niektórym z Was (podobnym do
mnie) pozwolą spojrzeć na podwójne i potrójne macierzyństwo z innej
(metafizycznej) strony.

[karolcia65]

Hej, hej,

Usmiecham sie czytajac Twojego posta. Kiedys dawno temu, zanim jeszcze zaszlam
w ciaze, moja znajoma powiedziala mi cos bardzo podobnego.

Moja przyjaciolka zawsze mawia, ze nikt na Ziemi nie dostaje misji ponad swoje
sily ale kazdy dostaje misje, w ktorej trzeba sie wykazac. I kazda z takich
misji nas rozwija i poglebia, a potem dostajemy nastepna, trudniejsza, choc po
tej pierwszej wcale tego nie dostrzegamy. I ze tak filozoficznue zapodam,
przeanalizowalam swoje zycie niejednokrotnie, w ciazy mialam troche czasu i ...
cos w tym jest, sporo prawdy

Jednym z powodow (tych mi znanych) dla ktorych opatrznosc obdarzyla mnie
trojaczkami jest milosc. Milosc do dzieci. Mam jej w sobie tyle, ze jedno, a
nawet dwoje dzieci zaglaskalabym na smierc jak przyslowiowego kota. Dzieciaki
spierniczalyby na widok takiej matki w podskokach i to na koniec swiata.

Ja uwazam, ze wszystkie jestesmy wyjatkowe. Proza zycia pokazuje, ze dostalysmy
nielatwe wyzwanie, a jednak radzimy sobie wspaniale, mimo zalaman, placzu i
przeklinan. Fajnie jest, mi sie podoba, po prostu czuje, ze sie spelniam. Moje
zadanie przyszlo we wlasciwam czasie i miejscu.

Napiszcie troche, jak jest u Was, mysle, ze warto troche pofilozofowac, a nie
tak tylko o karmieniu cyckiem i cenach pieluch.

Anula,
Dzieki za ten watek.


Pa, pozdrawiam,

Karolcia z Zosia, Natalka i Krysia
ur.10.10.2005.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=34599210

[anna_sla]

ja nie wiem co myśleć. Również bardzo bardzo kocham dzieci, ale przy
pierworodnej popełniłam tyle błędów z niedojrzałości, mimo, że była długo
oczekiwanym przeze mnie dzieckiem, a noga mi się podwinęła. I choćby dlatego,
że wciąż mam wyrzuty sumienia i dlatego, że nawet teraz popełniam błędy (ale
już nie tyle) wydaje mi się, że ja chyba w ogóle nie zasłużyłam na swoje tak
mądre dzieci... Z drugiej strony to dopiero bliźniaki robią ze mnie porządną
matkę..

[ukomo]

ciekawe że trafiam na takie słowa właściwie zaraz po wielkim załamaniu i
czającym się w przedpokoju drugim; dobrze jest przeczytać takie słowa , będę je
sobie powtarzać w ciągu tygodnia kiedy płacz moich dzieci będzie zagłuszał
wszystko;I trochę też ze smutkiem czytam słowa anuli9910 bo sama mam dzieci
dopiero od 6 tygodni, nie czuje jeszcze słodkiego smaku macierzyństwa i boje się
że go w ogóle nie poczuje, mam gdzieś daleko nadzieje że w końcu do tego dojdzie
ale jak widać niekoniecznie. Z drugiej strony jak sobie przypomnę co się w moim
życiu działo to skłonna jestem uwierzyć w słowa karolci więc może jest dla mnie
nadzieja.....może chociaż moje dzieci na tym nie ucierpią i jakoś się będą
rozwijać mimo niedoskonałości i żałosności matki.

[grzalka]

moim zdaniem to bzdura
to kompletny przypadek, że jestem matką bliźniaków, żadna misja i żadne wybranie
tak się po prostu stało i trzeba sobie z tym poradzić, lepiej lub gorzej

do ukomo

[mala2408]

Hej! Nie przejmuj się, u mnie było to samo. Jak się zastanowię, to dopiero
gdzieś jak miały z pół roku to zaczęło mi się wydawać że je kocham. Z czasem to
uczucie rozkwitało coraz bardziej,teraz mają 3,5 roku i uwielbiam je
bezgranicznie, nie wyobrażam sobie, że mogłaby być jedna. Więc uszy do góry,
pomyśl że czas szybko leci i niedługo zaczniesz zbierać swoje "nagrody". Pozdro

[karolcia65]

Kochana,

Dolaczam sie do mala2408.
Ja wprawdzie do 7 tygodnia mialam sielanke, bo bylysmy wszystkie w szpitalu. Za
to pozniej, przez 3 miesiace bywalo, ze nie wiedzialam, jak sie nazywam i jaki
dzis dzien. Cieszylam sie jak dziecko kazdym malym promyczkiem, jak tylko
moglam staralam sie ladnie wygladac i doprowadzac dzieci do smiechu. Mala ma
racje, nagrody przyszly pozniej, przychodza teraz, trzeba bylo sobie zaracowac.
Nikt nie obiecywal, ze bedzie latwo, wiec ... uszy do gory, usmiech wew usta
(jak mawial pewien stary madry czlowiek) i do przodu.

A teraz bardziej przyziemnie. Czy wiesz, dlaczego Twoje malenstwa placza?
Dowiedziec sie, to podstawa, by przestaly. Napisz, jak jest, pomozemy

Pa, pozdrawiam,

Karolcia z Natalka, Zosia i Krysia
ur. 10.10.2005.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=34599210

[ukomo]

dzięki dziewczyny, wiedziałam ze na pewno napiszecie coś co polepszy mój stan;
przez parę dni miałam towarzystwo do pomocy, cudowna sprawa, choć nie była to
pomoc taka że można odpocząć, bardziej wsparcie psychiczne ale strasznie mi to
było potrzebne; teraz jest lepiej, nie wiem na jak długo ale sie postaram
utzrymać ten stan;W sumie to naprawde dobrze jest wiedzieć że chaos i mieszane
uczucia nie dotyczą tylko mnie.
Ich płacz P O W O L I rozpracowywuje.Na razie poza standardem jedzenie,
pielucha to chyba gazy.Biedulki często wybudzają ich ze snu co moim zdaniem nie
pozwalało im odpocząć i przez to były bardziej marudne.Wdrożyłam leczenie
odgazowujące, nie wszystkim pomaga całkowicie ale malutka poprawa jest. Jeśli i
to nie pomoże , napisze jak to wygląda.

[karolcia65]

Dobry wieczor,

Nie ma za co dziekowac, cala przyjemnosc po mojej stronie

Jak o mnie chodzi napisz od razu, jak to wyglada, nie ma na co czekac. Im
szybciej daszsobie rade, tym szybciejbedziesz miala spokoj, no i radosc z bycia
z dziecmi.

Pa, pozdrawiam,

Karolcia z Zosia, Krysia i Natalka
ur. 10.10.2005.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=34599210