jestmaly problem i potrzebuje waszej pomocy

[cytrusowa]

jako bardziej doswiadzconyhc ode mnie.

otoz z Lalka sie porpezstawioalo - dziecko zrobilo sie mega marudne, pisczzy o
wszystko, placze o byle co i histeryzuje.
potrafi podczas zabawy,c hyba jak cos nie idzie po jej mysli, nagle sie
rozplakac i rozpiszczec.

swego czasu pisalam o usypianiu malych i problemach ze spaniem w dzien. teraz
to juz jest tragedia jak dla mnie, ja juz nie wiem co sie dziecje z Lala,
Jasia tez potrafi pokazac.

w ciagu dnia nie chca spac mimo zmeczenia, a jesli juz, to jedna wybudza druga
lub nie pozwala drugiej zasnac.

wieczory, niegdys najpiekniejsze, sa koszmarem - po odlozneiu do lozeczka jest
jedna wielka histeria. naprawde nie wiem cos ie dzieje.
skonczylo sie na tym,ze moj maz siedzi pryz Lalce az t zasnie. a mala jest
cwana i jak tlyko maz sie oddala, ryk i wrzask. i od nowa.

porbowlaismy wychodzic i ja zostawic, wyje jezscze barzdiej az sie poci.

nie wiem, naprawde nie wiem co ejst grane, nie amm sily, male swoimi wrzaskami
tak naprawde z niewiadomego powodu wzbudzaja we mnie negatwne emocje.
tak wlasciwie to LAlaka zrobila sie problemowa.

no i tu prosba do was o jakies pomysly na rozwiazanie tego.

skonczyly juz rok i od urodzin jest katastrofa.
noce do bai, bo to kontynuacja wieczora - maz tam rozklada lozko i spi z nimi,
uciszajac i usypiajac non stop LAlke.
aha, dodam tylko, ze dodatkowo mala wciaga jedna wiecej niz zwykle porcje
kaszki jak sie wybudzi za okolo 2 godzinki czyli o 22.
ale bardziej sycacych potraw w ciagu dnia to nie chce - francuski piesek.-(

[anna_sla]

przepraszam, ale trochę chaotycznie napisane

Może spróbujcie im opóźnić spanko o godzinę?

Poza tym może to jakieś lęki separacyjne, po roku trochę się dzieciom uaktywnia
różnych dziwnych lęków

Po trzecie może Twoje zmęczenie trochę wzięło górę i choć może tego nie
dostrzegasz gdzieś troszeczkę zabrakło im Ciebie a efektem jest ich zachowanie.
U mnie bynajmniej też zmęczenie wzięło górę, odbija się to na dzieciach, trochę
od nich "uciekam" przez co stali się również marudniejsi, zazdrośni o każdą
chwilkę spędzoną z innym z rodzeństwa i zaczyna się walka o mamę. Poza tym
zaczęli zasypiać później mimo mega zmęczenia i Bartek albo hałasuje zabawkami
aby nas przywołać albo siedzi pod drzwiami oczekując mamy.. Wiem, muszę się
wziąć w garść, ale pewnie jeszcze chwilę mi to potrwa. Jesteśmy po chorobach
(miałam przysłowiowy szpital w domu), zarwane nocki i trochę mnie to wykończyło.

[cytrusowa]

no tak, w pewnym sensie to moze byc jakis lek - nie ukrywma, ze jestme zmeczona
a zahcowanie Kalinki jezscze bardziej mnie zniecheca. pryzznaje sie.
poza tym troche u nas w malzenstwie za duzo spiec, dzeici to czuja. ok.
doszlismy chyba poki co do porozumienia, od tego czasu miedzy nami dobrze, a
male sie uaktywnily - pewnie sobie odbijaja.

poza tym te leki u nich topotrzeba bycia ze mna ale nie wiem jak rozwiazac syt
gdy zajmuje sie Lalka, ktora przychodzi i chce, by ja pryztulic, natyychmiast
pojawia sie Jasia i placzem domaga sie tego samego. i na zmiane.

Z LAla jest jeszcze ten problem, ze mala nie daje si epryztulac. tlyko gsy ona
chce i krotko - inaczej wrzask lub wyrywnaie sie. to samo w nocy, nie da rady
jej uspokoic na rekach.
dosc dziwne ale tak od poczatu bylo, ze niedotyklaksa raczej byla.

z opoznianiem spania probowalam - nie wychodzi

[sula_i_komary]

Proszę, odbierz pocztę.

[traganek]

Słyszałaś o terapii Integracji Sensorycznej (SI). Przyszło mi do
głowy po tym jak opisałaś małą. Najbardziej pasuje tu ta niechęć do
dotykania, nieumiejętność hamowania emocji... Może warto się na to
wybrać.
Ja też mam duże problemy z dziećmi. Antek jest z reguły spokojnym
dzieckiem ale ostatnio jak coś jest nie po jego myśli, rzuca się na
podłogę i wrzeszczy (bunt dwulatka). Zosia zawsze miała problemy z
uspokojeniem.
Ja maluchy obecnie usypiam tak, że kładę do łóżeczek, gaszę światło
i chwilę do nich mówię, żeby się przekonały, że jestem w pobliżu.
Czekam aż zasną i wychodzę. Na początku trwało to godzinę, teraz (po
tygodniu) już tylko 5 minut. Ale nie wiem czy u Was zadziała...

[traganek]

Weż też pod uwagę, że im dziecko starsze, tym sprytniejsze i wie na
co może sobie pozwolić, niestety...

[sula_i_komary]

Właśnie o zaburzeniach SI napisałam w mailu ).
Tylko, że nie diagnozuje się tak małych dzieci a terapię prowadzi się od 3 r.ż.
Spróbuję pomóc, coś razem wymyślimy.
Pozdrawiam.

[cytrusowa]

no wlasnie Lalka to cwane dziecko i siedzenie przy niej sprowadza sie do tego,
ze kiedy wydaje sie ze juz zasnela, maz lub ja wychodzimy a ona znow w placz -
tak jakby czuala w polsnie.

sula, dzeiki za maila, wlasnie go pocztam jak mi sie uda

[anna_sla]

wiesz co u mnie Bartek zachowuje się podobnie. On też nie daje się przytulić
wtedy kiedy on nie chce, a raczej rzadko chce* ostatnio (a nie dawno jeszcze był
dość przytulaśny). Poza tym ładuje mi się na kolana i koniecznie chce na ręce, w
ślad za nim idzie Krzyś, ale Bartek potrafi go odpychać, bić i szarpać. Jestem
pewna, że u nas to jest wina właśnie wina tego, że naprawdę mało im ostatnio
czasu poświęciłam, oddaliłam się od nich. Do tego prawie2 tygodniowa choroba w
naszym domu, co powaliła wszystkich (3 dzieci i 2 dorosłych) i chłopcy byli w
takim stanie, że bywało iż musiałam ich usypiać sobie na piersi (i tu nie mogłam
dwóch chłopaków na raz, najpierw Bartka, a potem Magdę z Krzysiem razem). Jeżeli
piszesz, że mieliście ostatnio problemy w domu + przemęczenie to ja to bym
uznała za powód zachowania dzieci, bo one bardzo reagują na takie sytuacje.


* tzn. u takich dzieci, co to rzekomo nie chcą się przytulać zaobserwowałam, że
mimo wszystko przytulanie ma bardzo duże znaczenie i choć nie odwzajemnia
uścisku, a wręcz wyrywa się, gorzej im jest jak się ich nie przytula. To chyba
trochę takie przełamywanie bariery..

[traganek]

Terapię SI można stosować wcześniej niż w 3 r.ż.
My stosowaliśmy już gdy maluchy miały 6 mcy. A wrócimy do niej
niebawem (teraz mają 20 mcy)

[anna_sla]

na czym ta terapia polega??