nocnik

[maksimini]

Wiem że temat wielokrotnie wałkowany, ale...moje bliźniaczki mają 2
latka i 1 miesiąc. Obie sygnalizują potrzebę wypróżnienia,jak chcą
zrobić kupę to wołają "mama kupa!" Wtedy w pieluszce kupy jeszcze
nie ma, ale na 99,9% kupa za chwilę będzie. Z siusianiem jest
trochę "gorzej" tzn. wołają "mama mokro!" jak już zrobią w
pieluszkę. Podjęłam zatem próbę posadzenia dziewczyn na nocnik, ale
one za nic nie dadzą się na niego posadzić. Owszem, w spodenkach
tak, gdy na pupie jest pieluszka też nie ma z tym problemu,
natomiast gołum pupskiem za nic nie usiądą. Zastepy lalek, misiów,
kotków, myszek i wszelakich zabawkowych stworzeń sadzane były na
nocnik, a dziewczyny nic. Pomyśląlm sobie że może kupię taką
nakładkę na "dorosłą" toaletę, ale też nie zadziałała. Macie jakieś
pomysły żeby skłonić dziewczyny do tego by goła pupą usiady na
nocnik? Na razie nic więcej nie chcę, nie muszą nawet nic robić do
tych nocników, byleby choć chciały na chwilkę usiąść...

[anna_sla]

daj im jeszcze trochę czasu

[hannamay]

dokladnie to samo chcialam powiedziec - daj im jeszce troche czasu ..
a swoja droga po co dwa razy uczyc sikania do nocnika a potem toalety jak mozna
wlasnei kupic miekka nakladke an toalete i od razu uczyc male poza tym zabieraj
je do taolaety wraz z toba zeby widzialy ... nocnik/toaleta to obce miejsce i
zimne i niezbyt przyjaznie wygladajace dla dzieci - boja sie, maja swoje powody
dla ktorych nei sa gotowe usiasc ..

podobnie mielismy za kazdym razem - duzo obiekcji a potemw dzien zalapaly -
fakt ze jedna z nich ma to gdzies teraz ale i to faza, druga chociazby miala
dostac skretu nie popusci za nic. poczekaj, daj im czas, bez zadnych emocji
oswajaj z miejscem - lalki ci nic nie dadza bo to jeszce nei ta pora na
abstrakcyjna wyobraznie dziecka ze tam ona niby ma cos zrobic .. chyba ze kupisz
specjalna lale co sika ..pokaz im ksiazeczki z siusianiem i bez euforii i bez
stresu oswajaj z toaletka.

[nochalopagus82]

Mam ten sam problem. No może nie dokładnie, ale po kolei.

Moi chłopcy mają 2 latka i 4 miesiące. Z nocnikiem oswajam ich już od kilku
miesięcy. Zaczynałam od tego, że dla treningu sadzałam ich 2 razy dziennie o
określonej porze- i zawsze po posiłku. Schemat niemal zawsze był ten sam- 2-3
dni ładnie siadali bez protestów, a na kolejny dzień- jedno, wielkie, podwójne
NIE!!! No więc odpuszczałam i próbowałam za jakiś czas. W tej chwili chłopcy już
dość dobrze mówią i od pewnego czasu zabawa jest taka: Kacperek nagle przerywa
to co aktualnie robił, biegnie do kuchni i zamyka drzwi. No to ja w te pędy za
nim i pytam co robi? Na to on- "Mama, nie przeszkadzaj- Kacperek kupę robi". No
to ja wiadomo- synek- dawaj na nocnik. A na to mój syn- mały uparciuch-
rozdziera buzię i wrzeszczy- "Nie! Na nocnik NIEEEEEEEEE!"
No i tak wygląda nasza zabawa w nocnik z Kacperkiem.

Z Mateuszkiem od 3 dni mamy mały sukces- odkąd po raz pierwszy udało mu się
zrobić kupę na nocnik- już nie robi w pieluchę, tylko elegancko tak jak trzeba.
Mało tego- uwielbia, gdy po każdym sukcesie odtańcowuję mu taniec radości. No i
oczywiście rytualne spuszczanie wody po skończonej "robocie" Kacper patrzy na
to wszystko z zazdrością, ale jest małym uparciuszkiem i myślę, że "powalczymy"
z tematem jeszcze jakiś czas.

W sumie to nie mam jakiegoś parcia na ten nocnik- pampersy to dla mnie mega
wygoda, dlatego cały czas spokojnie czekam na gotowość chłopców. Liczę- pewnie
naiwnie - że przyjdzie kiedyś taki dzień i sami się nauczą.

Póki co to na nerwy działają mi tylko dziwne spojrzenia matek jedynaków, które
ze zdumieniem patrzą i komentują, że takie duże dzieci, a jeszcze w pieluchach.
Do niedawna był to dla mnie ogromny stres, że może czegoś nie dopatrzyłam, albo,
że popełniłam gdzieś błąd, ale dzięki forum o bliźniakach wiem, że nie można
porównywać się z mamami pojedynczych dzieciaczków, bo u bliźniaków wszystko
przebiega trochę inaczej i często później.

Maksimini- dziękuję Ci osobiście za poruszenie po raz milionowy chyba tego
tematu, bo ja już od dłuższego czasu się przymierzałam, ale jakoś mi zbrakło
odwagi, żeby mnie wszyscy "nie zjedli" Jak widać tematy "fekalne" to tematy
rzeka i można o nich pisać i pisać i pisać... Co zresztą widać po moim poście

Pozdrawiam serdecznie i czekam z niecierpliwością na Wasze opinie.

[ladyacid]

ja miałam podobny problem Mąż zakupił nawet na zachętę super "wypasiony"nocnik
z melodyjką,który okazał się totalną porażką.Na zwykłe nocniczki panny siadały
na początku ale tylko w pampersach Później był etap siadania bez pieluszki ale
tak dla zabawy.Kiedy chciały siusiu albo kupkę wołały pampersa."Wysadzały"także
swoje pluszaki.
Ale nocniczki stały i czekały cały czas w kuchni.I udało się Małe same
przekonały się do nocników Co prawda pomogło zdjęcie pampersów.Panny w domu
chodziły w samych majteczkach.Kiedy wołały pieluszki mówiłam ,że nie ma,ale
jest tam nocniczek który czeka na nie Oczywiście na początku moczyły
"maniunie",których nie zmieniałam tak od razu I pewnie nie czuły się wtedy
komfortowo,bo za którymś razem załapały i sukces
Dzieciaczki potrzebują czasu ,aby oswoić się z czymś nowym A naciski nic nie
pomogą,a wręcz przeciwnie zniechęcą.

[anna_sla]

oj moi to oporne typy są. Ganiałam za nimi z tymi nocnikami od maja zeszłego
roku. Wczesniej próbowałam sadzać, ale jak widziałam, że albo boją się nocników
albo nie mają przekonania odpuszczałam, a od maja wzięłam sie ostro najpierw za
Krzysia. Chciałam załatwić temat po kolei, bo nie uśmiechało mi się ganianie za
obojgiem. Mieli wówczas 21 miesięcy. Niestety zero rezultatów, żadnych efektów,
czułam, że to potrwa i od czerwca zaczęłam jednak obu odpieluchowywać. I nic!
Pod koniec lipca wyjechaliśmy na wczasy, więc odpuściłam, 2 tygodnie w trasie,
potem przez kolejne 2 tygodnie do tego nie wracałam. Potem znowu zaczęłam i tak
do połowy września aż się przeziębili, antybiotyki poszły w ruch i wkurzyłam
się!! Wróciłam do pampersów. Teraz zaczęłam znów jakoś w marcu czy pod koniec
lutego. Dziś mają 2 lata i prawie 9 m-cy, wciąż zdarzają się im wpadki, kupa
zawsze w majty, to co przechodziłam to dla mnie był kosmos. Kupa wszędzie, siki
wszędzie, dywany, wykładzina, łóżka, raz nawet z bezsilności ryczałam! Trochę
się cofnęli gdy na wyjścia ubieraliśmy im pampersa (zwłaszcza w gości gdzieś),
teraz definitywnie ściągnęliśmy pieluchę i w święta nasikali teściowi w
mieszkaniu kilkakrotnie + kupa i zbieranie bobków, najadłam się wstydu co nie
miara. Założyliśmy pampersa, bo zasikali wszystkie ciuchy na zmianę. W nocy
wciąż pampers, bo nie chcę się kiedyś obudzić i znaleźć kupę rozsmarowaną na ich
prześcieradle i piżamkach..

[nochalopagus82]

Może to głupio zabrzmi, ale Wasze odpowiedzi, to balsam dla mojej duszy Już
myślałam, że to tylko ja mam taki problem, a tu proszę- nie jestem sama

U nas na razie bez większych zmian. Tzn. wczoraj Mateusz (ten który od kilku dni
kupkał do nocniczka) jakoś nie miał czasu na wypróżnianie- no bo wiadomo- tata w
domu, aktywny dzień więc jakoś się nie składało. Wysadzałam go kilka razy na
nocnik, ale jakoś nic z tego nie wyszło. Ku mojemu zdziwieniu- nie załatwił się
wcale- przez cały dzień. Z jednej strony się zestresowałam bo na co dzień raczej
mu się to nie zdarza i przestraszyłam się, że może się biedaczek "zblokował". Z
drugiej jednak strony przeszło mi przez myśl, że to może jednak jakiś postęp- że
skoro nie mógł do nocnika to w pieluchę też nie chciał.
No i dzisiaj rano- mega sukces! Zastałam go w pokoiku, jak starym zwyczajem
przycupnął w kątku i zaczynał "robotę". Jak mnie zobaczył zaczął wołać, że chce
kupę. No to ja po nocnik, ale Mati coś nie mógł się skoncentrować bo jakiś taki
chaos wokół się zrobił. Przeniosłam go z nocniczkiem do łazienki, po cichutku
przymknęłam drzwi i po krótkiej chwili słyszę: "Mama! Mati kupę zrobił!" No i
wtedy rytuały, uściski i tańce. Po czym za chwilę dziecko krzyczy, że chce
jeszcze. Także w sumie zrobił 3 razy pod rząd! Odrobił za wczoraj- z nawiązką
Później nałożyłam mu w domu majteczki- "kokone" (czyt. czerwone ), które sam
sobie wybrał i chodził w nich dwie godziny zupełnie suchutki! Pytałam kilka razy
czy nie potrzebuję na nocnik, ale odpowiadał, że nie.

A drugi synuś... No niestety na razie bez większych zmian. Zaparł się i tyle. Na
nocnik nie, majteczek nie... Temat mu wybitnie nie leży. Wziął się za to na
sposób i namawia brata żeby zrobił siusiu do nocniczka to on chętnie wyleje do
kibelka Cwaniaczek mój malutki. Ale nie zmuszam go do niczego- wierzę, że i
na niego niedługo przyjdzie pora. Widać, że zazdrości bratu nocnikowych
sukcesów- zdarza się, że bez powodu bije go, albo złośliwie zabiera zabawki- tak
jakby właśnie zazdrościł, że Mateusz jest teraz w centrum uwagi. Staram się go
oczywiście nie dyskryminować i wręcz trochę bardziej wyróżniać, żeby nie poczuł
się gorszy, że mu się nie udaje, ale ten mój Kacperek to ambitna bestia.
Myślę, że on się czai i któregoś pięknego dnia jak już raz zrobi to od razu
"porządnie"

Pozdrawiam!