dociek
17.08.10, 12:00
Obrazki z osiedla cz 1.
Pewna leciwa sąsiadka z czwartego piętra nagotowała latem za dużo
krupniku. Szkoda by się zmarnował, a ptaszki przecież takie
cholernie niedożywione. Co zatem robi ta litościwa opiekunka
ptactwa? Wylewa rzadkie do zlewu, a gęste... sru na kuchenny
parapet. Efekt pierwszy to zabryzgane resztkami zupy wszystkie okna
poniżej w pionie; efekt drugi to osrane przez gołębie okna, parapety
i pobliski chodnik. W sumie chodnik, to szczegół, skoro trafiają się
na nim psie kupy. Ale to się nazywa miłość do zwierząt. Godne
szacunku i uznania.
www.kolce.bema.katowice.pl/ptaki_choroby.html
CHOROBY PRZENOSZONE PRZEZ GOŁĘBIE I ICH PASOŻYTY
Choroby odzwierzęce - inaczej zoonozy, to takie choroby zakaźne i
pasożytnicze, którymi człowiek może się zarazić od chorych zwierząt,
które same niekoniecznie chorują, ale są nosicielami wirusów
bakterii, grzybów czy pasożytów.
Pasożyty - nie tylko niepokoją ptaki, ale również mogą być
nosicielami wielu chorób. Na gołębiach żerują takie pasożyty, jak
kleszcze, ptaszyńce odżywiające się krwią swoich właścicieli,
świerzbowce odżywiające się naskórkiem, pasożytujące w piórach i
brodawkach skórnych. Również pluskwiaki i pchły wypijające krew są
groźne, szczególnie dla piskląt, które na skutek utraty krwi mogą
zapadać na anemię.
Kleszcze, pluskwy i pchły mogą także atakować człowieka i inne
zwierzęta, mogą także przenosić zarazki cholery. Z pasożytów
skórnych świerzbowce wywołują stany zapalne skóry.
OTO NIEKTÓRE Z GROŹNYCH CHORÓB, KTÓRYCH ŹRÓDŁEM MOGĄ BYĆ GOŁĘBIE:
Aspergiloza, inaczej pleśniawka - jest chorobą grzybiczą,
atakującą drogi oddechowe i przewód pokarmowy ptaków. Aspergillus to
grzyby występujące na całym świecie, szczególnie jesienią i zimą na
półkuli północnej. Niektóre z nich mogą wywoływać zakażenia u ludzi
i zwierząt. Przyjmują one różne postacie, począwszy od typowych
chorób alergicznych, a skończywszy na zakażeniach ogólnych będących
zagrożeniem dla życia. Przebieg choroby jest uzależniony od różnych
czynników, ale jednym z najważniejszych jest osobniczy stan układu
odpornościowego. Grzyb rozwijając się, tworzy szarozielony,
pleśniowaty nalot na wilgotnym, gnijącym drewnie lub na wilgotnej
ściółce w gniazdach, skąd łatwo przedostaje się do przewodu
pokarmowego i oddechowego ptaka, powodując stany zapalne. Choroba
nadaje się do leczenia tylko w początkowym stadium, ale zwykle
dostrzega się ją dopiero wtedy, gdy na skuteczne leczenie jest już
za późno
Ornitoza - jest to bardzo groźna choroba wirusowa, wyjątkowo
łatwo ogarniająca całe stada ptaków. Zakażenie następuje przez
bezpośredni kontakt z chorym ptakiem, przez zakażoną wodę,
zetknięcie z odchodami chorego gołębia, a także przez wdychanie
pyłów z zakażonych odchodów. Nosicielami choroby mogą być także
roztocza i wszoły odżywiające się krwią ptaków. Trzeba pamiętać, że
ornitoza jest bardzo groźna również dla ludzi.
Salmonelloza - czyli paratyfus - wywołany jest przez bakterie
z grupy Salmonelli, znajdujące się przede wszystkim w zakażonych
odchodach chorych ptaków. Na chorowanie najbardziej narażone są
młode ptaki, starsze zaś wykazują dużą odporność. Objawy choroby,
występujące już po paru dniach od zakażenia, to: wzmożone pragnienie
przy braku apetytu, osowiałość, stroszenie piór i opuszczanie
skrzydeł, drgawki, niedowład nóg i ostra biegunka. Młode ptaki po
kilku dniach padają.
Świerzbowce - atakują gołębie w różny sposób: młode osobniki
lokują się w tkance podskórnej, zatruwając go równocześnie
produktami własnej przemiany materii; dorosłe świerzbowce żyją
między piórami, powodując świąd i łamliwość piór ptaka.
Wszoły, czyli pierzojady - występują wśród gołębi w dwu
postaciach: jedna, zwana smukłą wszą gołębią, lokuje się zwykle na
lotkach, szyi, piersiach, czasem na głowie, niszcząc głównie pióra
skrzydłowe, co nawet może uniemożliwić ptakowi latanie; drugi rodzaj
pierzojada - Hohorstiella gigantea lata (nie mająca nazwy polskiej)
umiejscawia się na skórze piersi oraz przedniej części tułowia i
poza niszczeniem piór odżywia się również krwią gołębi, co dodatkowo
może być przyczyną przeniesienia choroby zakaźnej.
Robaczyce - to choroby wywołane przez pasożytujące w
przewodzie pokarmowym ptaka nicienie, glisty i tasiemce powodują
wycieńczenie ptaka, zatruwanego dodatkowo toksycznymi wydalinami
pasożytów, co prowadzi do śmierci gołębia, a ponadto do zakażenia
innych ptaków pasożytami, które chory osobnik wydala w ogromnych
ilościach wraz z moczokałem. Powodem choroby zawsze jest
zanieczyszczona kałem chorego zwierzęcia karma i woda pitna. Po
blisko 19 dniach od połknięcia przez ptaka jaja robaka - na przykład
włośnicy - w przewodzie pokarmowym pojawiają się już dorosłe
pasożyty, które po następnych 7 dniach produkują jaja, wydalane z
moczokałem.
Kokcydioza, czyli krwawa biegunka - wywoływana jest przez
pierwotniaka z grupy Coccidium pfeiferi. Zakażenie następuje albo
przez bezpośredni kontakt, albo też pośrednio przez przebywanie na
terenie skażonym odchodami chorych gołębi. Choroba ujawnia się w
ciągu 3-7 dni od momentu zakażenia. Objawy to: brak apetytu i
pragnienia, apatia, biegunka, wychudzenie, drgawki. Kończy się
zazwyczaj śmiercią ptaka lub innego zarażonego zwierzęcia.
Trichomonaza, czyli rzęstkowica - wywoływana jest przez
rzęsistek gołębi. Chorują na nią przeważnie ptaki młode, zarażając
się od rodziców. Starsze gołębie mogą zarazić się także zakażoną
rzęsistkiem wodą. Choroba często występuje w postaci dużych strupów
na skórze, atakuje też błonę śluzową przedniej części przewodu
pokarmowego i inne wewnętrzne organy ptaka, na przykład wątrobę,
trzustkę czy płuca, powodując powstawanie tam ropni. Chory ptak ma
pogrubioną szyję, obwisłe skrzydła, biegunkę. Choroba jest bardzo
wyczerpująca, trwa zaledwie 1-4 dni i zwykle kończy się śmiercią
ptaka w wyniku wycieńczenia organizmu.
Kleszcze (obrzeżek - kleszcz gołębi i ptaszeniec) żywiące się
krwią, stanowią przy dużej liczebności poważne zagrożenie dla życia
ptaków, szczególnie młodych, które bywają czasem tak wyczerpane i
osłabione ubytkiem krwi, że nie mają siły do latania, a często nawet
padają. Są też nosicielem groźnej także dla ludzi choroby -
boreliozy.
Borelioza - jest chorobą wielonarządową i wieloetapową.
Wywołują ją krętki (Borrelia burgdorferi) przenoszone przez
wszystkie postacie kleszczy, stąd bywa również nazywana krętkowicą
kleszczową. Roznosicielem bakterii są małe gryzonie, zwierzyna
płowa, ale także ptaki - m.in. gołębie i jaskółki. Występuje często.
Chorują na nią wszyscy, którzy mieli kontakt z krętkiem. Na
szczęście nie wszystkie kleszcze są zakażone, choć na niektórych
terenach jest ich 15-20%.Czasem choroba kończy się na objawach "niby
grypy". Bywa jednak, że po okresie względnego zdrowia następuje
nawrót choroby, który może zakończyć się nawet tragicznie. Choroba
ta, zwana inaczej krętkowica kleszczową oraz także chorobą z Lyme,
jest przewlekłą infekcją bakteryjną, w której przebiegu dochodzi do
zajęcia przez proces chorobowy skóry i/lub wielu narządów i układów
wewnętrznych. Czynnikiem etiologicznym jest krętek z rodziny
Spirochetaceae.
