Co wiemy o Lublinie - chyba już nr 10

[Gość: H]

Jest w Lublinie osiedle projektowane wg całkiem interesujących, choć trochę
chybionych, ale bardzo odyginalnych założeń, przez wybitnego, ale i bardzo
kontrowersyjnego polskiego architekta o obco brzmiącym nazwisku (jego tatuś
był Finem, mamusia Rosjanką, ale on sam od wczesnego dzieciństwa mieszka w
Polsce, m.in. podczas wojny walczył w AK). Dla ułatwienia dodam, że jest to
jeden z trzech, może czterech polskich architektów powojennych wspominanych w
światowej literaturze na temat architektury. Pytanie brzmi: Co to za
architekt i o którym osiedlu mowa?
Czekam na odpowiedzi do 20 dzisiaj.
Pozdrawiam!

[Gość: H]

Nikt nie odpowiada, a to całkiem ciekawe. Przedłużam czas do 22.

[Gość: fifi]

Czy chodzi o rejon ulicy Nowy Świat?

[Gość: Wielgibolo]

Wydaje mi się że to osiedle Słowackiego na LSM ale kto był architektem nie mam
pojęcia

P.S do H

[Gość: Wielgibolo]

Widzę że jesteś osobą świetnie znającą historie Lublina, może mógłbyś
podpowiedzieć mniej oczytanemu koledze jakąś ciekawą literature na temat
historii Lublina. Ciekawymi Stronami www też nie pogardzę.
z góry dziękuje i pozdrawiam

[Gość: H]

Ze stronami niewiele Ci poradzę. Sam nie znam:-)
A co do literatuiry - też nie jest łatwo... Lepiej nie korzystac z
przewodników, bo są bardzo niekompetentne - zwłaszcza ostatnio wydawane
(chociaż atutem tego "zielonego" są dość interesujace ilustracje). Niektórzy
twierdzą, że najlepszy jest przewodnik Ronikierowej z 1901 roku - reprint był
na pocz. lat dziewięćdziesiątych. Niestety aktualnego syntetycznego opracowania
historii Lublina nie ma. Ostatnie pełne było w latch sześćdziesiątych - od tego
czasu stan badań sporo się zmienił. Miłośnicy Lublina są skazani na szperanie w
bardzo różnych czasopismach i pracach zbiorowych, żeby znaleźć cokolwiek
konkretnego. Najłatwiej szukać po nazwiskach autorów. Sporo napisał o Lublinie
Henryk Gawarecki, dużo o Lublinie i okolicach też: Jerzy Kowalczyk, Irena
Rolska-Boruch, Roman Zwierzchowski - to tylko przykładowe nazwiska. O katedrze
najwięcej konkretnych artykułów napisał jezuita Jerzy Paszenda - 4 jego
artykuły o katedrze są dostępne w jego zbiorze artykułów "Budowle jezuickie w
Polsce" t. 1. Dużo ciekawych artykułów można znaleźć w "Rocznikach
Humanistycznych" KUL - zawsze zeszyt 4 poświęcony jest historii i na ogół w
każdym roczniku coś o Lublinie lub Lubelszczyźnie można znaleźć. Sporo jest też
w cyklu "Studia nad sztuką renesansu i baroku" redagowanym na historii sztuki
KUL - do tej pory wyszły 4 tomy, piąty niedługo powinien być. Jakiś rok temu
wyszła ciekawa zbiorówka "Ziemiaństwo na Lubelszczyźnie" - były już dwa tomy.
Ciekawa jest książka Jerzego Żywickiego "Architektura neogotycka na
Lubelszczyźnie". Jest całkiem sporo, ale trzeba niestety poszukać i składać
ogólny obraz z fragmentów.
O archeologii regionu m.in. tacy autorzy jak: Jan Gurba, A. Kokowski, S. Hoczyk-
Siwkowa, I. Kutyłowska (ale tu trochę ostrożnie!), A. Rozwałka - on dużo o
lubelskim starym mieście pod względem archeologicznym.
O osiedlu Słowackiego pisałem niedawno prackę zaliczeniową i może za jakiś czas
będzie z niej artykuł - pochwalę się.
Pozdrawiam serdecznie i proszę -podaj literaturę, jaką znasz - na pewno
znajdzie się coś, o czym nie słyszałem - i chętnie skorzystam!

O Lublinie

[dociek]

Polecam spis książek o Lublinie:
Nasz Lublin subiektywny niedorobiony!

[Gość: mały]

Może to twój krewny , nazwisko też na H rymuje się z Muzeum Wsi! imię : Oskar -
projektant osiedla Słowackiego.
Co wygrałem?

[Gość: H]

Osiedle wymienił pierwszy Wielgibolo. Imię architekta podał Mały, który jak
sądzę zna również nazwisko. Oczywiście chodziło o osiedle im. Słowackiego, a
autorem był Oskar Hansen.
P.S. Nie jestem krewnym Hansena, a na H zaczyna się się moje imię.

Przykład "światowej literatury"?

[Gość: Robbie]

Czy można prosić o przykłady "światowej literatury", w której p. O. Hansen jest
wymieniany lub (jeszcze lepiej) opisywany? (To nie z powodu nieumiejętności
odpowiedzi na pytanie zadane przez H. ta dociekliwość, bo wiedziało się od
razu... :) )
Jeśli wolno zaznaczyć własne zdanie, to toporny urok betonowych płyt po obu
stronach balkonów wydaje się nikły i niepotrzebnie zasłania się słońce. Też
rozwlekanie wzdłuż domów niekoniecznie zachwyca itp.itd.
A w ogóle osiedle Mickiewicza jest raczej ładniejsze i lepsze do życia, choć
bez "wymysłów".
Pozdr.

[Gość: H]

Zauważ, że na początku napisałem - "osiedle projektowane według ciekawych choć
trochę chybionych założeń". Zauważ też, że nigdzie nie pisałem, ze jest piękne -
bo trudno tak powiedzieć. Niemniej jednak uważam, że jest przykładem bardzo
interesującym i zarazem świadectwem miniomych czasów. Świadectwem o tyle
ciekawym, że pokazuje nie tylko nawet ciekawe pod względem koncepcyjnym - ale
powtarzam - chybione pod wieloma względami - pomysły naszych architektów, ale
również politykę władz - której też nie da się jednoznacznie dzisiaj ocenić. To
prawda, że bloki te sa bardzo słabej jakości i niezbyt dobrze wykonane - bo
wszystkie takie były i winę ponosi za to władza, która ustalała maksymalne
normatywy metrażu na osobę - i architekci nie mogli projektować więcej. Z
drugiej strony warto jednak pamiętać, że dano w miarę godziwe warunki
mieszkania ludziom, którzy w dużej części gnieździli się w suterynach,
komórkach itp. Inna, też warta uwagi sprawa, to fakt, ze "rozpuszczono" w ten
sposób ludzi - zauważcie ile do dziś mówi się i wymaga od państwa w dziedzinie
budownictwa mieszkaniowego! A wyrazem polityki władz w przypadku osiedla
Słowackiego sa te wysokie bloki - Hansen musiał je dodać, bo w trakcie
projektowania osiedla i rozpoczynania budowy zmieniły się normatywy
zagęszczenia mieszkańców na hektar powierzchni osiedla. Z drugiej strony warto
zauważyc, ze dzisiejsi developerzy czasem zagęszczają jeszcze bardziej - tylko
z chęci zysku.
A co do zagranicznej literatury:
Frei Otto, Dachy wiszące, polskie wydanie Warszawa 1959
Charles Jencks, Modern Movements in Architecture, Harmondsworth 1973, polskie
wydanie - Ruch nowoczesny w architekturze, Warszawa 1988 - jest to w ogóle
jedna z ważniejszych syntez na temat architektury XX wieku
A. Eckholm, N. Ahrbom, P.R. Skriver, Utvecklingen mot strukturalism i
architekturen, Stockholm 1980
Contemporary Architects, London 1980
Ponadto liczne artykuły w prasie fachowej skandynawskiej, francuskiej,
holenderkiej itd. Pełna bibliografia (do 1986 roku) podana jest w publikacji "W
kręgu formy otwartej, oprac. J. Gola, E. Józefowska, M. Sitkowksa, W.
Włodarczyk, Warszawa 1986.

Dzięki!

[Gość: Robbie]

Cóż, wypada bardzo podziękować za obszerną wypowiedź i wcale nie mały wykaz
piśmiennictwa o p. Oskarze Hansenie. Ostrożność Rozmówcy w pochwałach dała się
dostrzec, jasne. Być może wzmianki w książkach o p. Oskarze Hansenie też są
tego rodzaju, że pisze się: "ciekawy", ale nie myśli się, że samemu by się
chciało mieszkać w "jego" domach. Może nawet in abstracto ktoś zachwycał się
szorstkością, strukturą i (niekiedy wątpliwą) "funkcją". Może też inne dzieła
omawianego architekta zasługują na większe uznanie? Z całością odpowiedzi
zgadzam się i
pozdrawiam miłego Rozmówcę.

[Gość: H]

Niestety - to problem całego modernizmu spod znaku Le Corbusiera - plany były
światłe i miały uszczęśliwić ludzi - a wyszło jak zawsze. O. Hansen miał
wyjątkowo ciekawą a zarazem wyjątkowo totalitarną koncepcję - Linearny System
Ciągły - obecny układ osadniczy w Polsce miały zastąpić cztery pasmowe
megamiasta ciągnące się od gór po Bałtyk... - uwierzcie mi - gdy czyta się jego
publikacje z lat sześćdziesiątych, ciarki chodzą po plecach - koszmar niczym u
Zajdla lub Vonnegutha! Jak już pisałem w którymś wątku, być może niedługo ukaże
się mój artykuł na ten temat - nie omieszkam się pochwalić. A osiedle
Słowackiego powinno zostać poddane rewitalizacji i objęte ochroną
konserwatorską (jako układ - nie jako poszczególne bloki) - byłby to przykład
takich właśnie "oświeconych" i "nowoczesnych" koncepcji. Rewitalizacja
musiałaby oczywiście objąć m.in. powiększanie mieszkań, ale gdyby ktoś
pomyślał - miejsce jest bardzo dobre, bo blisko uczelni i Zana :-)