Jesienna zaduma...

[clavi]

23 wrzesnia przyszli na ten ziemski padol artysci;
aktorki Jadwiga Smosarska, Romy Schneider, muzycy John Coltrane, Ray Charles.
I odeszli.

jesienny-pan.w.interia.pl/piosenki-jesien/jesienna%20zaduma.htm

[leniak]

ej jesień jesień ponoć złota ma być...

[clavi]

Ponoc zanosi sie nam nawet na Indian Summer.

[Gość: dorota]

....Raz staruszek, spacerując w lesie, ujrzał listek przywiędły i blady.
I pomyślał: - Znowu idzie jesień, jesień idzie, nie ma na to rady!......

[leniak]

:-)

[Gość: sierpień]

"A był sierpień, pogoda prześliczna,
wszystko w złocie stało i w czerwieni.
Prócz staruszka nikt chyba nie myślał
o mającej nastąpić jesieni..."

[clavi]

Moze zrobic sie chlodno juz jutro,
alem bac sie chlodu nie skory.
Wszak na sobie mam grube futro,
a przed soba "gorace wybory"...

[Gość: sierpień]

:)))

[clavi]

Gość portalu: sierpień napisał(a):

> :)))

Cos pomylilem, sierpniu?

[Gość: dorota]

Jak pieknie sie watek rozwinał....taka jesien moze ze mna zostac az do
nastepnego lata,czego i Wam wszystkim zycze (z wyłaczeniem
łyzwiarzy,saneczkarzy, narciarzy,snowbordzistow)

[jazalogowana]

No tak... "Mimozami jesień się zaczyna... "

[Gość: wisia]

Pilnujcie, pilnujcie ostatnich dni lata,
kiedy jeszcze zielone bije zegar chwile,
w które się już nieżywy karmin gęsto wplata...
Kobieto, włóż maskę i skrzydła motyle
i biegaj, i szukaj trwożliwie, ciekawie w chińskim pawilonie i w szpalerów
cieniu
(a mgła się już wznosi... Żurawie!!! Żurawie!!!) -
gdzie oczy wołające ciebie po imieniu? -

Pilnujcie, pilnujcie ostatnich dni lata,
gdy zielone wachlarze drzew migocą złotem. -
O kobieto przecudna, kobieto bogata,
szukaj za jaworami, za różanym płotem -
pytaj się pawiookich wód w okrągłym stawie,
gdy jęk wichru przepływa przez trzcin pióropusze
(a mgła się już wznosi - Żurawie!! Żurwie!!) -
gdzie usta, które miały całować twą duszę??

(Maria Jasnorzewska-Pawlikowska)

[Gość: aaa]

...a potem poszukamy "ciepłej wdówki na zimę":))))

[Gość: dorota]

Rumieńce lata pobladły
Liść złoty z wiatrem mknie.
I klonom ręce opadły,
i mnie...

Równiez Maria Pawlikowska -Jasnorzewska "Liście"

[jazalogowana]

No nie, Dorotko, miało być optymistycznie. Pozdrawiam złotojesiennie.

[Gość: dorota]

Opadły mi tylko na moment,bo: wyznaje zasade:

Dobre jest to co minęło
dobre jest to co nadchodzi
a nawet dobra jest
terazniejszośc

Zbigniew Herbert- Dojrzałośc

[jazalogowana]

No to na dobranoc Stare Dobre Małżeństwo :

Zanurzać zanurzać się
w ogrody rudej jesieni
i liście zrywać kolejno
jakby godziny istnienia

Chodzić od drzewa do drzewa
od bólu i znowu do bólu
cichutko krokiem cierpienia
by wiatru nie zbudzić ze snu

I liście zrywać bez żalu
z uśmiechem ciepłym i smutnym
a mały listek ostatni
zostawić komuś i umrzeć

[Gość: hmm...]

Dzień gaśnie w szarej mgle
Wiatr strąca krople z drzew
Sznur kormoranów w locie splątał się
Pożegnał ciepły dzień
Ostatni dzień w mazurskich stronach

Zmierzch z jezior żagle zdjął
Mgieł porozpinał splot
Szmer tataraku jeszcze dobiegł nas
Już wracać czas

Noc się przybrała w czerń
To smutny lata zmierzch
Już kormorany odleciały stąd
Poszukać ciepłych stron
Powrócą z wiosną na jeziora

Nikt nas nie żegna tu
Dziś tak tu pusto już
Mgły tylko ściga wśród sitowia wiatr
Już wracać czas

(spiewal Szczepanik, ale kto napisal slowa - dalibog, nie wiem!!

[dorota.be]

Romantyków jak mrówków......ale fajnie :-)

"Ja" sie zalogowała to i ja ide tym samym jesiennym torem i tez wystepuje bez
cyferek przy imieniu.

To jest chyba utwor "Goniąc kormorany" autorzy-Jerzy Woy-Wojciechowski i
Andrzej Tylczyński.....ale ktory co - to nie wiem i ja,a w ciemno obstawiam
Tylczyński -teksciarz (?)

[Gość: wisia]

Czy Smosarska grala we "wrzosach"? Nie wiem... Ray Charles z cala pewnoscia
spiewal o jesieni... Ale nasze polskie piosenki o jesieni sa piekne i
nostalgiczne... jak sama jesien ;-)

klaniam w jesienny (a moze w letni jeszcze?) wieczor ;-)

jesienny-pan.w.interia.pl/piosenki-jesien/jr.htm

[Gość: wisia]

daruj clavi jesienne roztrzepanie ;)

[halooo1]

Romy Schneider ona była cudna. Ale jeszcze jest lato, na piękną jesień jeszcze
przyjdzie czas. czekam na złoto i czerwień drzew.

[clavi]

Jeszcze jest lato... Nie ludzmy sie.
23 wrzesnia nawiedzila nas astronomiczna jesien - to fakt!

salon.interia.pl/?html=plyta&id=159798

[morwa01]

tak pięknie pisaliście. nie przerywajcie, proszę o jeszcze

Tak jest, nie przerywajcie Jesiennej zadumy...

[halooo1]

piszcie tak pięknie jak dotychczas

[clavi]

halooo1 napisała:

> piszcie tak pięknie jak dotychczas

www.ewa.bicom.pl/karaoke2/k245.htm

[jazalogowana]

acn.waw.pl/mira1/poezja-jesien/staff15.htm
acn.waw.pl/mira1/poezja-jesien/wiersze_jesien.htm
piękne jesienne wiersze na tej stronie, ale chyba nie o to chodzi, żeby szukać,
tylko wklepać na forum to, co dla nas najpiekniejsze

[jazalogowana]

Kasztan - Tadeusz Różewicz


Najsmutniej jest wyjechać
z domu jesiennym rankiem
gdy nic nie wróży rychłego powrotu
Kasztan przed domem zasadzony
przez ojca rośnie w naszych oczach
matka jest mała
i można ją nosić na rękach
na półce stoją słoiki
w których konfitury
jak boginie ze słodkimi ustami
zachowały smak
wiecznej młodości
wojsko w rogu szuflady już
do końca świata będzie ołowiane
a Bóg wszechmocny który mieszał
gorycz do słodyczy
wisi na ścianie bezradny
i żle namalowany
Dziećiństwo jest jak zatarte oblicze
na złotej monecie która dżwięczy
czysto.

kontynuując wątek "sierpnia"

[Gość: bosman]

...
ale oni żyli przecież najdłużej
mieli swoje staruszkowe zasady
i wiedzieli że prędzej czy później
jesień przyjdzie, nie ma na to rady....
(A.Waligórski)

Nie moze zabraknac najbardziej jesiennego poety...

[mwt]

...Siergieja Jesienina (wiem, wiem... po rosyjsku jesien nazywa sie ciut
inaczej ;-)

* * *

Zakręciło się listowie złote
W wodzie stawu poróżowiałej,
Jakby zwiewne motyle z trzepotem
Ku dalekiej gwieździe leciały.

Oczarował mnie dzisiaj ten wieczór,
Drogi sercu mieniący się rozdół.
Urwis wietrzyk do połowy pleców
Sukienczynę na brzózce rozdął.

I w duszy, i w dolinie tchnie chłodem,
Modry zmierzch jak stadko owieczek.
Za umilkłym za furtką ogrodem
To zadzwoni, to zamrze dzwoneczek.

Jeszczem nigdy się nie wsłuchiwał
Tak uważnie w rozumne ciało,
Dobrze by tak, jak witkami iwa,
W wód różowość zanurzyć się cało.

Dobrze by tak, wzdychając do sterty,
Pożuć siano mordą księżyca...
Moja cicha radości, gdzieś ty
Kochać wszystko, nic nie chcąc od życia?

klaniam;-)

zakrecona jesiennie wisia ;-)

[empi]

„Jesień” - J. Czechowicz

Szumiał las, śpiewał las,
gubił złote liście,
świeciło się jasne słonko
chłodno a złociście...

Rano mgła w pole szła,
wiatr ją rwał i ziębił;
opadały ciężkie grona
kalin i jarzębin...

Każdy zmierzch moczył deszcz,
płakał, drżał na szybkach...
I tak ładnie mówił tatuś:
jesień gra na skrzypkach...

[clavi]

Brawo, brawo. Czechowicz - jesien po lubelsku.
A ja szukam tekstu piosenki "A mnie jest szkoda lata".
Bo w tym tekscie (traktowanym mocno humorystycznie) jest mowa o facecie-
romantyku. Bylby to jeszcze jeden dowod na to, ze my tez bywamy romantyczni...

[empi]

Moja żona mnie dzisiaj skrzyczała, powiedziała, żem mazgaj, że głupi.
Że ze wstydu się za mnie rumieni, kiedyż wreszcie zmądrzeję już raz.
A na śmiesznym tle sprawa powstała: poprosiłem, poziomek niech kupi.
- Zdziecinniałeś - powiada - w jesieni?
- To już jesień? Jak leci ten czas!

I westchnąłem: no patrz, już po lecie, po wakacjach, po słońcu, mój Boże!
Już się zacznie szaruga na świecie, no, jasnych spodni już chyba nie włożę.
Pewnie deszcze się zaczną i słota, na to ona, przepraszam, idiota!
Uśmiechnąłem się, mów sobie zdrowo, ty wiesz swoje, a ja swoje wiem.

Bo mnie jest szkoda lata i letnich złotych wspomnień,
Niech mówią: głupi, o mnie, a mnie jest żal.
Za oknem szaro, smutno, a jeszcze przed miesiącem
Pogoda, zieleń, słońce, naprawdę żal.

To tak jak gdyby ktoś najdroższy nagle odszedł
I zabrał radość, uśmiech, a zostawił łzy.
Bo mnie jest szkoda lata i ludzi żal, i nieba,
Po którym płyną smutne jesienne mgły.

Człowiek pensję ma bardziej niż marną: tysiąc złotych miesięcznie - niewiele.
Ale w lecie, tych tysiąc, to suma! Można za nią jak król jakiś żyć.
Słońce grzeje, opala za darmo, Wisłę gratis masz w każdą niedzielę,
Ptaki dają bezpłatne koncerty, nawet nie chce się jeść ani pić.

Jesień, owszem, jest piękna, bogata, bardzo urozmaicona i pełna kolorów.
Ale gdzie, gdzie jesieni do lata, do lipcowych, sierpniowych wieczorów!
Już niedługo i zima przyleci, pełna śniegu, zawiei, zamieci.
A mnie w głowie poziomki i głupstwa, jakiś koncert i Wisła, i las.

A mnie jest szkoda lata i letnich złotych wspomnień,
Niech mówią: głupi, o mnie, a mnie jest żal.
Za oknem szaro, smutno, a jeszcze przed miesiącem
Pogoda, zieleń, słońce, naprawdę żal.

To tak jak gdyby ktoś najdroższy nagle odszedł
I zabrał radość, uśmiech, a zostawił łzy.
Bo mnie jest szkoda lata i ludzi żal, i nieba,
Po którym płyną smutne jesienne mgły.


**************************************
piosenka z kabaretu "Małe Qui Pro Quo"
śpiewa: Andrzej Bogucki
sł.: E. Szlechter
muz.: A. Lewandowski

uprzedziłeś mnie empi :-)

[cichociemnym]

to naprawdę sympatyczny tekst

[clavi]

Dzieki empi za przypomnienie tekstu.
Jest on obok humorystycznych akcentow niesamowicie aktualny w sferze
finansowej: "Człowiek pensję ma bardziej niż marną"... Jest o czym dumac...
Tak jak inne teksty, ktore polecam w tym watku nalezy do moich ulubionych.
A ponizej jeszcze jeden baaaardzo ulubiony:

jesienny-pan.w.interia.pl/piosenki-jesien/w_zoltych_plomieniach_lisci.htm

[Gość: Anka]

Kochany, kochany
Lecą z drzewa jak dawniej kasztany
Wprost pod stopy par roześmianych
Jak rudy lecą grad.
Jak w noc, gdy w alejce
Rudy kasztan ci dałam i serce
A tyś rzekł mi trzy słowa, nic więcej
Że kochasz mnie i wiatr.


I mniej romantycznie - dzisiaj kasztanowce zżera szrotówek (-ówka?). Nie wiem
co będzie spadało pod stopy rozkochanych par za kilkanaście lat...

Babie lato

[cichociemnym]

Miasto w klonów barwnych smugach,
Czarodziejskich,dziwnych łatach –
To już wkrótce,już niedługo
Babie lato,babie lato.
Jakże szybko nikną liście,
Nie pojmuję nic,lecz za to
Spadające chwytam liście,
Nasze daty,nasze daty.
Przewróciłem całkiem w głowie
Najlekkomyślniejszej z dziewczyn,
Takiej chciałem,z taką chodzę,
I to wszystko,i nic więcej.
I tylko ot,pomstuje mama,
Że po nocach ciągle latam,
Żem zbyt często jest pijany
Babim latem,babim latem.
I nie wiem sam,czym był dziś w domu,
Dzień się z nocą plącze jakoś,
To jest topiel,ach – to już koniec,,
Babie lato,babie lato.
Włodzimierz Wysocki.Przekład Dominik Księski

[empi]

Wierzyński Kazimierz,

Etiuda na jesień

Zaczerwieniło się, pojesienniało
I zadziwiło się i odleciało
I tylko jedna popielata
Jaskółka szuka jeszcze lata
I tylko jedna ciemna róża
Wiednie o cały świat za duża
I tylko jeden słoneczniczy
Zegar pamiątki jeszcze liczy
I tylko oczy, gęste oczy,
Wzrok za szybami, w zapatrzeniu,
Wiatr powłoczyny drzewne troczy,
Na plocie gra jak na grzebieniu
I skrzypią z nim staruchy domy
I wrony lecą niska smuga
A wzrok wciąż milczy, nieruchomy,
Cos wypatruje i cos bada,
Stoi przy oknie długo, długo,
Od września aż do listopada.

Czemu on z liśćmi nie chce śniedzieć,
Za czym on bladzi, co chce wiedzieć?

Ze zadumało się, pojesienniało,
Nikogo nie zadziwiło
I odleciało?

.... w górach

[jazalogowana]

Lato zamknięte kluczem ptaków
Zostawia tylko swe wspomnienia
Jesień odważnie stawia kroki
Zaczyna mgłami dyszeć ziemia

A w górach nie ma już nikogo
Niebo nas straszy niepogodą
Lato do ciepłych stron umyka
W skłębionych chmurach i strumykach

Na niebie mokrym od jesiennej słoty
Koczuje tabor żalu i tęsknoty
A drzewa pogubiły liście
Na wczesne mrozu przyjście

Wiatr tylko plącze się dokoła
Na wrzosach pajęczyny wiesza
I zasypiają leśne zioła
Jak smutne słowa tego wiersza

[folkatka]

Juz jesień jest niestety
deszcz chlupie - chlup, chlup, chlup
spadają z drzew kotlety
ach! prosto do mych stóp!
---------------
Z wiersza "Marzenie psa"

[Gość: wisia]

Jabłka świecą na drzewach jak węgle w popiele,
wiatrak pęka ze śmiechu i powietrze miele.

Jak na fryzie klasycznym dziewczyny dostojne
z różowymi żądzami mężną wiodą wojnę.

Już kasztan się osypał i ochłodły ranki;
o, młody przyjacielu, poszukaj kochanki

z małym domkiem, ogródkiem, sennym fortepianem,
która by włosy twoje czesała nad ranem,

z którą byś po śniadaniu czytał Mickiewicza -
niech będzie silna w ręku, a piękna z oblicza,

jak jesień zamyślona, jak Jesień śmiertelna
i jako jabłka owe cierpka i weselna.

KIG

[clavi]

Gałczyński Konstanty Ildefons, (Oto widzisz...)

Oto widzisz, znowu idzie jesień -
człowiek tylko leżałby i spał...
Załóżże twoj szmaragdowy pierścien:
blask zielony będzie miło grał.

Lato się tak jak skazaniec kładzie
pod jesienny topór krwawo bardzo -
a my wiosnę widzimy w szmaragdzie,
na pierścieniu, na twym jednym palcu.

koncert jesienny

[jazalogowana]

Za oknem pada deszcz
Na piecu skrzypce stroi świerszcz
Dziewczyny płaczą bo skończyło się już lato
I słychać tylko gdzieś
Koncert jesienny na dwa świerszcze i wiatr w kominie
W ogrodzie zasnął pod gruszą chochoł
I śni o pięknej dziewczynie
A strach na wróble przydrożne wierzby liczy
Tańcząc w objęciach polnej myszy
Koncert, koncert, koncert jesienny na dwa świerszcze
I wiatr w kominie
Koncert co z babim latem odpłynie
Pnie drzew pokryły się dawno mchem
Wiatr rozwiał jeszcze jeden dzień
A na ścierniskach pozapalały się ogniska
W oddali snuje się...
Koncert jesienny...
Wywietrzał dawno zapach żniw
Szczelnie zamknięto wszystkie drzwi
Ludzie czekają. Może jutro będzie biało?
Pod piecem cicho śpi
Koncert jesienny na dwa świerszcze i wiatr w kominie
Uciekł na drogę, pokochał wierzbę
I nagle gdzieś się rozpłynął
A strach na wróble leży samotny w polu
Mysz go rzuciła, uciekł do stodoły
Koncert, koncert, koncert jesienny na dwa świerszcze
I wiatr w kominie ,dziś ze świerszczami
Zasnął już na zimę

mam nadzieje że po nikim nie powtarzam ....

[Gość: bosman]

Lato zamknięte kluczem ptaków
Zostawia tylko swe wspomnienia,
Jesień odważnie stawia kroki
Zaczyna mgłami dyszeć ziemia.

A w górach nie ma już nikogo,
Niebo nas straszy niepogodą,
Lato do ciepłych stron umyka
W skłębionych chmurach i strumykach.

Na niebie mokrym od jesiennej słoty
Koczuje tabor żalu i tęsknoty,
A drzewa pogubiły liście
Na wczesne mrozu przyjście.

Wiatr tylko plącze się do koła,
Na wrzosach pajęczyny wiesza
I zasypiają leśne zioła,
Jak smutne słowa tego wiersza.

A w górach nie ma już nikogo,
Niebo nas straszy niepogodą,
Lato do ciepłych stron umyka
W skłębionych chmurach i strumykach

Lubelska jesien...

[clavi]

Józef Czechowicz Jesienią

w oknie chmur plamy deszczowa sieć
ogród to rdzawość czerwień i śniedź
w kroplach co ciężkie na brzoskwiń listkach
niebo kultete błyska i pryska

słucham szelestów jesienny gość
mato wód szmeru szumu nie dość
czujnie czatuję rankiem przy oknie
gdy kwiat opada w kałużę ogniem

może usłyszę któregoś dnia
nutę człowieczą z samego dna
nutę co dzwoni mocno i ostro
a niebo całe dźwiga jak sosrąb

[empi]

KAZIMIERZ PRZERWA-TETMAJER

W JESIENI

O cicha, mglista, o smutna jesieni!
Już w duszę czar twój dziwny, senny spływa,
przychodzą chmary zapomnianych cieni,
tęsknota wiedzie je smutna i tkliwa,
ileż miłości, och, ileż kochania
umarła przeszłość z naszych serc pochłania,
z naszych serc biednych, z naszych serc bezdeni...


Zamykam oczy... Blade ciche cienie
suną się w liści posępnym szeleście -
jak obłok światło: niesie je wspomnienie...
O dni umarłe! o dni! gdzież jesteście?...
co pozostało po was?... Ach! daleko,
daleko kędyś toczycie się rzeką
szarą i mętną w głąb puszcz i w milczenie...

[empi]

Julian Tuwim

Rok i bieda

Cztery biedy na tym świecie:
Pierwsza bieda - wiosną,
Ale słonko silniej świeci
I kwiateczki rosną.

Drugą biedę lato niesie,
A z nią troski, smutki,
Ale za to w ciemnym lesie
Smaczne są jagódki.

Trzecia bieda idzie za tą,
Trapi nas jesienią,
Ale za to w babie lato
Jabłka się czerwienią.

Czwarta bieda: wiatr, zimnisko,
Mróz odetchnąć nie da,
Ale za to wiosna blisko
I - wiosenna bieda.

[empi]

Maria Konopnicka

Jesienią, jesienią
Sady się rumienią:
Czerwone jabłuszka
Pomiędzy zielenią.
Czerwone jabłuszka,
Złociste gruszeczki
Świecą się jak gwiazdy
Pomiędzy listeczki.
- Pójdę ja się, pójdę
Pokłonić jabłoni,
Może mi jabłuszko
W czapeczkę uroni!
- Pójdę ja do gruszy,
Nastawię fartuszka,
Może w niego spadnie
Jaka śliczna gruszka!
Jesienią, jesienią
Sady się rumienią;
Czerwone jabłuszka
Pomiędzy zielenią.

Wierszyk z repertuaru szkolnego.

[jazalogowana]

Już lato odeszło i kwiaty przekwitły,
a jeszcze coś w polu się mieni,
To w polu i w lesie czerwienią się, spójrzcie
korale, korale jesieni.

Idzie lasem pani jesień,
jarzębinę w koszu niesie.
Daj korali nam troszeczkę,
nawleczemy na niteczkę.

Włożymy korale, korale czerwone
i biegać będziemy po lesie.
Będziemy śpiewali piosenkę jesienną,
niech echo daleko ją niesie.

Piękna jesienna piosenka, uczona w szkole.

[clavi]

To juz 50 post w tym watku. Alez ta jesien "wziela".

Hej ! Jesień to była, późna jesień !
I ani przyśpiewków, ni pokrzyków wesołych, ni tego ptaszków piukania, ni
nawoływań nie słychać było we wsi - nic, jeno ten wiatr, pojękujący w
strzechach, jeno te dżdże, sypiące jakoby szkliwem po szybach, i to głuche,
wzmagające się co dnia bicie cepów po stodołach.
Lipce martwiały równo, jako te pola okólne, co wyczerpane, szare, odarte w
odpocznieniu leżały i cichości tężenia; jako te drzewiny nagie, poskręcane,
żałobne, drętwiejące z wolna na długą, długą zimę...

Jesień to była, rodzona matka zimy.
Ino się tym pokrzepiano, że nie ma jeszcze pluchy, że drogi nie bardzo
rozmiękły i może wytrzyma pogoda do jarmarku, na któren całe Lipce się
wybierały, jakby na odpust jaki.

[dorota.be]

Lubelska jesien,ale chyba w Lipcach Reymontowskich ?

Wyczuwam "Chłopów",chociaz nie czytałam (zostalam odpytana w pierwszym dniu
omawiania lektury i udało mi sie)
Ale moge sie mylic.

Proponuje teraz zamknac oczy i spaść w dół mapy...
Tak pisał Józef NYka

"Za Giewontem,na prawo od niego,widzimy z Zakopanego cztery kopulasto
zaokraglone,pokryte trawa szczyty,wydajace sie pozornie nizszymi od niego.
Wznosza sie one w grani głównej Tatr i stanowia grupe Czerwonych Wierchów,
zwanych tak od charakterystycznej barwy,jaka nadaja im jesienia rudziejace
łany situ skuciny....."
Widzicie to ? :-)

[clavi]

dorota.be napisała:

> Lubelska jesien,ale chyba w Lipcach Reymontowskich...

Dokladnie tak. Chlopi, Lipce Reymontowskie, ale forum lubelskie.
Element edukacyjny wkradl mi sie do watku przypadkiem. A "Chlopow" w czasie
gdy trzeba bylo - tez nie czytalem...
W tym pieknym opisie zadziwia fakt jak wiele "zobaczyl" jego autor patrzac
na zwyczajne wydawaloby sie jesienne pola okalajace wioske i jak pieknym
jezykiem to wyrazil. A przy tym nie uzywal ukrytych tvnowskich kamer
i ustrzegl sie bergerowskich wyrazen.

Na zakonczenie tego jesiennego watku jeszcze jeden cytat z klasyka.
I dzieki wszystkim ktorych ta poetycka forumowa jesien "wziela".

"Pogoda była jesienna, cicha. Słońce chodziło po niebieskim stepie nie
splamionym żadną chmurką, lejąc blask obfity na skały, pola i lasy. W tym
blasku sosny wydawały się czerwone i złote, a nitki pajęcze, pouczepiane do
gałązek drzew, do burzanów i traw, świeciły tak mocno, jak gdyby były same ze
słonecznych promieni utkane. Październik dobiegał do połowy dni swoich, więc
wiele ptactwa, zwłaszcza co czulszego na chłody, poczęło już z Rzeczypospolitej
ku Czarnemu Morzu wędrować: na niebie widać było i klucze żurawiane z donośnym
okrzykiem lecące i gęsi, i stada cyranek. Tu i ówdzie, wysoko, wysoko, tkwiły w
błękicie na rozpostartych skrzydłach groźne dla powietrznych mieszkańców orły;
gdzieniegdzie chciwe połowu jastrzębie zataczały powolne koła. Atoli zwłaszcza
w gołych polach nie brakło i tego ptactwa, które ziem i się trzyma i w trawach
wyniosłych rade się kryje. Co chwila spod kopyt lipkowskich bachmatów zrywały
się z szumem stada rdzawych kuropatw; kilkakroć też ujrzała Basia, lubo z
daleka, stojące na straży dropie, na których widok płonęły jej policzki, a oczy
poczynały świecić".

[dorota.be]

Rozwiazuję kolejny test........stepy,burzany,kopyta lipkowskich bachmatow no i
płonące policzki Baśki (W).
Dziwna rzecz,czytając książki,zwykle omiatam tylko wzrokiem wszelkie opisy ( z
jednym wyjatkiem - opisy Freda Bodsworth'a)i gonię dalej za fabułą.
A tak jak Ty serwujesz - wyłuskane fragmenty Sienkiewicza czy Reymonta smakuję
jak najlepszy deser.

U mnie na balkonie słońce jak w srodku lata,jakis czarny obcy kot lize sobie
tylne nożki,a datura kwitnie łososiowo.Dookoła opętańczo zielono i prosze mnie
nie przekonywac ze to juz JESIEŃ :-D

a przysłowia ...

[jazalogowana]

Czego lipiec i sierpień nie dowarzy, tego wrzesień nie usmaży.

Czego sierpień nie dowarzy, tego wrzesień nie doparzy.

Czym dłużej jaskółki we wrześniu zostają, tym dłużej piękne i jasne dni bywają.

Czym głębiej na jesień grzebią się robaki, tym bardziej zimą daje się we znaki.

Franciszek z babim latem po polu chodzi, jesień dodeszczy, zima dochłodzi.

Gdy łagodna jesień trzyma, będzie krótka, ostra zima
Gdy nadejdzie wrzesień, wieśniak ma zawsze pełną stodołę i kieszeń.
Gdy w końcu października łagodna pogoda, to lutemu mrozów doda.
Gdy we wrześniu grzybów brak, niezawodny zimy znak.

Gdy we wrześniu krety kopią po nizinach, będzie wietrzna, ale lekka zima.

Gdy we wrześniu tłuste ptaki, w zimie mróz nie lada jaki.


Na razie piękna, złota jesień, pora na długi spacerek po lesie.Pozdrawiam

na dzisiejszą pogodę...

[jazalogowana]

Jesienna pogoda, pada deszcz
Parasol więc na spacer weź
Jesienna pogoda, lata szkoda
Które odeszło gdzieś...

Kap, kap, kap,
deszcz z nieba pada
kap , kap, kap,
szkoda, ze nie oranżada...

Jesienny wicherek liście gna
W prawo, i w lewo
Raz i dwa
Jesnieny wicherek ma rowerek
Którym objeżdża świat.

(jesienny walczyk) :)

[Gość: cudzoziemka]

Już świt ubielił dachy i zgrzebną, szarą płachtą przysłonił noc i gwiazdy
pobladłe, gdy ruch się uczynił w Borynowym obejściu.
Kuba zwlókł się z wyrka i wyjrzał przed stajnię -szron leżał na ziemi i szaro
było jeszcze, ale już zorze rozpalały się na wschodniej stronie i czerwieniły
czuby drzew oszroniałych - przeciągnął się z lubością, ziewnął parę razy i
poszedł do obory, aby krzyknąć na Witka, że czas wstawać, ale chłopak uniósł
nieco senną głowę i szepnął:
- Zaraz, Kuba, zaraz! - i przytulał się do legowiska.
- Pośpij se zdziebko, biedoto, pośpij! - Przyokrył go kożuchem i pokusztykał,
bo że nogę miał kiedyś przestrzeloną w kolanie, kulał srodze i ciągnął ją za
sobą; umył się pod studnią, przygładził dłonią rzadkie, wyleniałe włosy, co mu
się były pozwijały w kołtuny, i klęknął na progu stajni odmawiać pacierze.
Gospodarz spali jeszcze, w oknach chałupy zapalały się krwawe brzaski zórz, a
gęste, białe mgły zwlekały się z wolna ze stawów, kołysały ciężko i posuwały w
górę podartymi szmatami.
Kuba przesuwał w palcach koronkę i modlił się długo a biegał oczami po
podwórzu, po oknach chałupy, po sadzie omroczonym jeszcze na dole, po
jabłonkach, obwieszonych jabłkami niby pięście; rzucił czymściś do budy, koło
drzwi, w biały łeb Łapy, aż pies zawarczał, zwinął się i spał dalej.

[Gość: beiramar]

wyjatkowy dzien! Romy Schneider, R Charles i J Coltrane - tak sie sklada ze to
3 z moich ukochanych artystow. Takze 1 dzien jesieni, zydowski nowy rok, i
poczatek muzulmanskiego ramadanu. Cos specjalnego w equinox 23 wrzesnia...

[Gość: beiramar]

eu ja estou com pe nesta estrada
qualquer dia a gente se ve
sei que nada sera como antes, amanha

que noticias me dao dos amigos
que noticias me dao de voce
sei que nada sera como esta
amanha ou depois de amanha
resistindo na boca do noite um gosto de sol

num domingo qualquer, qualquer hora
ventanha de qualquer direccao
sei que que nada sera como antes, amanha

(Milton Nascimento)

[clavi]

Daj polskie tlumaczenie tekstu, bo nie czaimy bazy i chce nam sie znow
na "lipcowe pola".
A przy okazji z brazylijskich wykonawcow polecam Sergio Mendeza. Pozdr

"Jesień szła coraz głębsza.
Blade dnie wlekły się przez puste, ogłuchłe pola i przymierały w lasach
coraz cichsze, coraz bladsze - niby te święte Hostie w dogasających brzaskach
gromnic"...

"A co świtanie - dzień wstawał leniwiej, stężały od chłodu i cały w szronach,
i w bolesnej cichości ziemi zamierającej; słońce blade i ciężkie wykwitało
z głębin w wieńcach wron i kawek, co się zrywały gdzieś znad zórz, leciały
nisko nad polami i krakały głucho, długo, żałośnie...
a za nimi biegł ostry, zimny wiatr, mącił wody stężałe, warzył resztki zieleni
i rwał ostatnie liście topolom pochylonym nad drogami, że spływały cicho niby
łza - krwawe łzy umarłego lata, i padały ciężko na ziemię..."