Dluga historia Jozefa G.

[eor]

Obiecalem, ze watek bedzie o zajaczkach - latwo sie wiec domyslic, ze Jozef
G. byl zajaczkiem. Mieszkal tam gdzie wiekszosc zajaczkow zamieszkuje az do
okrutnej eksmisji kombajnem, czyli pod Supraslem. Pole na ktorym mieszkal
Jozef bylo spore, ale nic na nim rosnac nie chcialo, mimo, ze Jozef staral
sie bardzo kapuste, lub marchew wyhodowac. Tego lata cos mu jednak wyroslo.
Sprzedali mu zle nasionka, z ktorych czesc zgubil pod klubokawiarnia, a te
ktore sie ostaly przejechal ciagnik sasiada. Plaskie byly i niezbyt
zadowolone. Ale posial i z niepokojem czekal na rezultaty. To co wyroslo
mialo na oko dwa metry, a na nos - mialo niegdys kontakt z szambem. Z lewej
lisc mu wystawal, z prawej badylek jakis. Pocieszajacy byl fakt, ze na
szczycie cos sie wykluwalo...........

[velvet0]

No i dnia pewnego słonecznego Józef G., przez znajomych znany Józefkiem,
zauważył, przez przypadek zupełny zauwazył, bo ostatnio mocno zajęty był, i na
pole rzadko przychodził, no więc Józef, przez znajomych Józefkiem zwany
zauwazył, że liść, ten z lewej strony, ktoś nadgryzł... Trochę się wściekł....

ale to nie wszystko...

[silverstone]

Jozef mial spaczone dziecinstwo. W tapczanie Jozefa
bowiem lezal trup. Smierdzial jak wielbladzia dupa, a w
porze na wyczekiwana dobranocke z Psem Pankracym,
wykrzywial gebe pelna trupiego jadu i zaczynal
trzeszec... Jozef w chwilach wolnych od trzeszczenia
wsiadal na swoj maly dziecinny elewatorek zbozowy i
dawal upust szalenstwu... Tak to sie wlasnie zaczelo.

[eor]

Nagryzienie liscia spowodowalo u Jozefa maly atak furii. Po zdemolowaniu
Suprasla i kilku przyleglych wiosek, zabral sie do dochodzenia. Lisc mial
wyrazne slady zeba, odgniecenie po dziaslach i obslumkanie. Ten rodzaj
uszkodzen widzial juz wczesniej - to Grzycipiut, zly duch okolicy, ten sam
ktory nigdys zniszczyl mu elewator. Jozef zebral ogonek w troki i dziarskim
krokiem ruszyl do SPOMASZU.

[silverstone]

Trzymajac ogonek w trokach Jozef pomyslal, ze furia to
jego ulubiony stan i gdyby nie Zocha, corka dozorczyni
trwalby w niej tzn w furii tak dlugo jak lumpy na rynku w
Supraslu. Spomasz widnial na horyzoncie prawie tak
atrakcyjnie jak zlote luki pobliskiej Makchemii... Wokol
roznosil sie mily dla ucha smrodek.


eor napisał:

> Nagryzienie liscia spowodowalo u Jozefa maly atak
furii. Po zdemolowaniu
> Suprasla i kilku przyleglych wiosek, zabral sie do
dochodzenia. Lisc mial
> wyrazne slady zeba, odgniecenie po dziaslach i
obslumkanie. Ten rodzaj
> uszkodzen widzial juz wczesniej - to Grzycipiut, zly
duch okolicy, ten sam
> ktory nigdys zniszczyl mu elewator. Jozef zebral ogonek
w troki i dziarskim
> krokiem ruszyl do SPOMASZU.

[velvet0]

Minąwszy Makchemię dziarskim krokiem skręcił w przylegającą do lasu dróżkę. I
tam... Niewiagygodne... Przy samiutkim lesie stał, jak gdyby nigdy nic się nie
stało, nowiutki, , jeszcze farbą pachnący kultywator Zdzicha J., zajączka, z
którym darł koty (ileż to one się nacierpiały) już przez wiele lat....

[eor]

Zblizyl sie i wlazl.

- Dobry - powital
- Bry - odwitala sprzedajaca
- Ma snopowiazalke?
- Ma
- Niech da.
Sprzedajaca siegnela po lade
- Na.
- Do widzenia.
- Widzenia - zakonczyla konwersacje sprzedajaca i siegnela po magazyn "Twoje
Imperium" - Niech moc bedzie z Toba - dodala.....

[eor]

POD LADE powinno byc, POD lade.

> Sprzedajaca siegnela po lade

A ponadto wkradla sie konfuzja. Zakladamy wiec, ze Jozef wyszedl ze SPOMASZU
ze snopowiazalka i wowczas kultywator zauwazyl.:

Kultywator stal i jakby nigdy nic kultywowal. Jozef chcial dosiasc kultywatora
jednego i pogonic, popedzic gdzies, duchom wyzwanie rzucic, ale tego dnia
kultywator kultywowal akurat tradycje. Stał, a pod nim spal wlasciciel.
Tradycja to piekna rzecz.

[silverstone]

Moc okazala sie Mocarna Goralka spod Radomia, ktora to na
widok Jozefa zakasala kiecke i klnac w nieboglosy
wskoczyla mu na plecy.
- ty ty ty tytytytyyyyyy... Ty taki! - ryczala miotajac
goralskimi warkoczami - tyyy taki owaki!
- a a aaaaale o cccco chodzi? - Jozef czolgal sie
zaplatany w halke Mocarnej - szanowna pani mnie myli....

[velvet0]

Nie za bardzo, co prawda, wiedział, z kim go myli, ale tak zwany szósty zmysł
nigdy go nie zawiódł...

[velvet0]

Zaczął zbierać wszystko do kupy: kultywator, Zdzich śpiący, podarte koty, moc,
lada.... Zaczęło się układać w logiczną całość....

[Gość: rytża małpa]

Brakowłao mu tylko jednego elementu...

[velvet0]

Już wiedział! Pójdzie do Maryśki, do wypożyczalni! Musi mu dać "Piaty element"!

[Gość: ryża małpa]

Maryska nie miala dla niego dobrych widomości. " Piaty element " niemal przd
chwila wypozyczył był Zdzich , który w radosnych podskokach i dzwoniąc
zawartością przepastenj torby pognał z filmem za pazuchą do Zośki.
Josel G. spusił głowę, zwiesił usz, wzruszył z udawną pogardą ramionami i
dystyngowanie wycofał się z wypożyczalni. Kiedy smutnym krokiem, zapatrzone w
swoje nowe sznurówki dochodzil do drzwi uderzyła go pewna myśl. Nie wiedzić
czemu wczesniej nie zauwazył że wypozyczalnaia Maryśki połączona jest ze
składem kolonialnym , w którym mógł przecież nabyć.....

[velvet0]

... wodę kolońską dla poprawy nastroju po niefortunnej wizycie w wypozyczalni
Maryśki. Albo i nawet coś innego, ale chwilowo nic na myśl mu nie
przychodziło...

[eor]

velvet0 napisała:

> ... wodę kolońską dla poprawy nastroju po niefortunnej wizycie w
wypozyczalni
> Maryśki. Albo i nawet coś innego, ale chwilowo nic na myśl mu nie
> przychodziło...

i nie przyszlo mu niestety do glowy by zakupic "fryty raz" - jedyna skuteczna
bron na Grzycipiuta i wszystkie inne Cipiutowate. Jozek zamyslil sie nad
niezwyklym tempem rozwoju wsi swojej, w ktorej z kazdym posunieciem sie akcji
nowy sklep i przybytek rozrywki powstawal. Niemal zapomnial o uszkodzonej
roslince, gdy od strony jego pola wlasnego glosne krzyki nadbiegly i nie
zwracajac uwagi na Jozia pobiegly dalej. Jozef przykleknal, zawiazal
gumofilce, po czym wstal i ruszyl.....

[velvet0]

Zatrzymał się nagle .... Przypomniało mu się, że przecież ma na nogach
gumofilce... Cofnął się więc do momentu, kiedy zaczął był zawiązywanie, schylił
się i tylko ręcami machnął w powietrzu....
Na widnokręgu słońce kładło się na łanach żyta....

[Gość: ryża małpa]

...świat układał się do snu a z nory wyłazil wstretny i zły Gryzipiut
(?) ..nikt jeszcze nie podejrzewła , ze Gryziupiuta na własnej , kragłej piersi
wyhodowała Maryśka . To dlatego skłamała Józefowi , dlatego niecnie oszukała go
mówiąc , że " Piąty element" jest juz wypozyczony.
ale nieszczesny Józef jeszcze o tym nie wiedział ...podciagna spodnie, uszy
nakryl maskującym beretem, splunał siarczyście czyms zielonkawym i ....

[eor]

Powstal po raz kolejny nie bardzo rozumiejac dlaczego musial wrocic. Powstal.
Ruszyl. Mur zaden, ani gora zadna nie wystrzymalaby naporu jego woli, gdy
rozgarniajac zyto rekami, prul niby Potiomkin pomoc i ukojenie ziemi zmeczonej
niosac. A jego marsz byl silny, a jego szereg zwarty i gestszy coraz. Marsowa
mina i czolo od pracy czarne, bruzdami zorane na podobienstwo zyznych pol z
ktorych klos pelny wyrosnie, a mysl czysta i uparta. I szybciej, wciaz
szybciej i dalej i marsz, i predzej i mocniej i jeszcze i raz. Wciaz razniej,
wciaz chetniej, i lewa i raz, i naprzod i naprzod, zdazymy na czas. I gna,
leci, sunie i pedzi jak kula swietlista na przekor zlym mocom rzucona. Idzie
Jozef. Biegnie Jozef. Jozef. Juz pole widac.

[Gość: ryża małpa]

Na polu ogarnął go nagły spokój. Wola jego uszła, zapadła się jak to słońce ,
które właśnie stoczyło się w dolinę, znikło za horyzonetm wypuszczając strumyki
bladej , wieczornej mgły. Józef szedł coraz wolniej, już nie biegł, myśli jego
stały sie nagle jasne i czyste jak to niebo i tak samo zapalały się w jego
hgłowie gwiadki, pierwsza, druga,błyskały jakąś nadzieja i Józef poczuł, że
opetanie uchodzi z niego a jego miejsce zajmuje słodkie odurzenie .


( śiaga dla licealistów : porównanie stanu wewnetrznego Józefa i przyrody)

[velvet0]

Odurzenie to nie zajmowało miejsca jednak jak dama, lecz jak łajdak - wpychało
sie w ciało Józefa intensywnie i z ogromną szybkością... Po paru minutach Józef
poczuł, że słodkość tego odurzenia mdli go....

[ziedrzec]

Gdy się obudził, zauważył, przez przypadek zupełny zauwazył, bo ostatnio mocno
zajęty był, i na pole rzadko przychodził, no więc Józef G., przez znajomych
Grzycipiutem zwany, zauwazył, że liść - ten z lewej strony, który tak niedawno
ktoś nadgryzł - trochę się wściekł...

[Gość: ryża małpa]

ściąga dla licealistów :Retardacja :przdłużenie akcji przez opis przyrody
albo czegoś, tym razem Józefa.

Józef nie był wysoki jak na zajączka, mozna powiedzieć że jego niepozorna
figura nikła nawet w nawale troków wpuszczonych w długie, dziedziczone po
Dziadku sznurowane gumofilce.
Pociągła i ogorzała twarz Józefa okolona spływającymi jak fala uszami,
których nieregularny spływ nadawAŁ JEGO twarzy wyraz jakiegos nieokreśnonego
smutku pogłebionego przez meklancholię błękitnych, przepastnych oczu ukrytych p
[pod maskującym beretem.
Ręce Józefa mówiły o jego krótkim życiu zbyt wiele smutnych rzeczy - były
twardze i chropawe , przystosowane do tzrymania w nich......

[velvet0]

didaskalia:

przeraźliwie ten Józio się kręci.... a to mija kultywator, a to wraca na
pole.... znowu mija.... wraca na pole...
Panie Reżyserze, nie ma innego tła? może by tak coś wypożyczyć?

aha... Ryża, Ty jestes w tym dobra.... może by jakiś mu wygląd zewnętrzny
znajstrować, co?

[nocny_marek]

velvet0 napisała:

> didaskalia:
>
> przeraźliwie ten Józio się kręci.... a to mija kultywator, a to wraca na
> pole.... znowu mija.... wraca na pole...
> Panie Reżyserze, nie ma innego tła? może by tak coś wypożyczyć?
>
...az tu patrzy, a to Zlotopolice!!!!!!! Niestety nie zauwazyl przyczajonego z
flinta Dionizego, ktory znany z upierdliwego swego charakteru -nie pytajac -
wpieprzyl mu w zadek garsc srutu. Jozio wrzasnal przerazliwie - z bolu i
przestrachu i w te pedy zawrocil spowrotem. W biegu spuscil portki i zaczal
rozdrapywac zadane rany. Przed oczami mial ciemnosc, w glowie pustke. Krew
uchodzila z niego ciurkiem napelniajac gacie i nasaczajac gumofilce, ktore
ciazyly mu coraz wiecej. Ostatnimi silami minal kultywatorek nawet go
niezauwazajac i padl na rodzinna ziemie supraslanska. I stracil przytomnosc. W
zamroczonej glowie Jozia zaczely dziac sie straszne rzeczy: oto widzi siebie w
jakims tajemniczym labiryncie z ktorego zakamarkow wylaniaja sie straszne
poczwary. Jedna ma twarz Maryski z wypozyczalni. Wpatruje sie w Jozefa
wielgachnymi slepiami jak antena satelitarna NASA a jej ogromne piersi dyndaja
sie po bokach szkaradnego cielska. Na jej ramieniu siedzi podarty kot, ktory
niewiadomo czemu ma twarz Grzycipiuta. I wtedy rozlegl sie...